Pro pate. Introitus.Apacem dn̄e ſuſtinentibus te vt prophete mui fideles inueniantur exaudi ꝑ̄ces ſerui tuiex plebis tue iſrael. ps Letaiusſum in his que diciā ſunt michi īdomū dn̄i ibimus. Collecta.Eus a quo ſantta deſideria recta conſilia ⁊ iuſta ſunt oꝑa. daſeruis tuis illam qua mūdus dare nō poteſt patem: vt ⁊ corda noſtramādatis tuis dedita ⁊ hoſtiūſublata formidine. temppraſint tua ꝓtectiō e traquilla. ERatres: Ad EpheliosUos qͥ aliqueratis lōge facti eſtis ꝓpe in ſpe: in ſanquine ihriſti. Ipſe enī eſt paxnr̄a: qͥ fecit vtraqꝫ vnū. Et mediu paricte materie ſolucijsinimicitias in carne ſua legemandatoꝝ decretis euacuasvt duos condat in ſemetipſoin pnū hoīem nouū facieſ pacem: vt retōciliet ambos ī vnobpīe deo. ꝑ cruce interficies inimititias in ſemeripſo. Et vemiens euangelizauit pate vobis q̄ longe fuiſtis ⁊ pate hiſ

qͥ ꝓpeſunt: qm̄ ꝑ ipſum habemus acceſſum abo in vno ſpiritū ad patrem. Grad̓.Letatus ſum in his que dictaſunt mihi ī domuꝫ dn̄i ibimꝰ. ꝟFiat pax in viriute ma et abundantia in turribꝰ tuis. Alleluiaꝟb Qui poſuit fines tuos pacemex adipe frumeti ſaciat te. InQui conti. fra. lxx. Tractus.dūt in dn̄o ſicut mons ſion noncōmouebit̉ in eternum qui habitat in hieruſalē. ꝟ Mōtes in cicuitu eius et dn̄s in circuitu populi ſui ex hoc nūc et vſqꝫ in ſeculuꝫ.IR. i. ¶. D.i.d.s. S. Iol̓.Patę relīquo vobis: pa-tem mea do vobis. Nō quomodo mūd dat. ego do vobiſNo turbet̉ tor vrm: neqꝫ formidet. Audiſtis qͥa ego dixivobis: vado ⁊ venio ad pos.ISi diligeretis me gauderetis vtiqꝫ. quia vado ad patrēquia pater maior me eſt. Etnunc dixi vobis priuſꝙͣ fiat:vt cum factum fuerit credatis. Iam non multa loquarvobiſtum. Benit enī prīcepsmūdi huius: ⁊ ī me nō habet