miat ⁊ exurgat nocte acdie etſemē germinetī increſcat duꝫneſcit ille. Ultro emī terra fructificat. primū herbam. deinde ſpitam: deinde plenum frumentū inſpica. At cum ex ſeꝓduxerit fructus: ſtatim mittit falteꝫ. qm̄ adeſt tꝑs meſſisEt dicebat. Cui aſſimilabimregnū dei. Aut cui ꝑabole cōparabimuſ illud? Sicut granum ſynapis qd̓ cū ſemīatuꝫfuerit in terra. minus ē oībuſſeminibꝰ que ſunt in terrā. Etcum ſeminatū fuerit. aſtenditet ſit maius oībus oleribuset facit ramos magnos. itavt poſſint ſubūbra eius auesceli habitare. Et talibus multis parabolis loquebatur ciſverbum: ꝓut poterat audire;Sine parabola autem: nō loquebat̉ eis. Seorſum autemdiſcipulis ſuiſ: diſſerebat oīa.Dn̄ica. xxiij. Introitꝰ. Si iniquitates. vt ſupra p̄cedēti dn̄ica. ꝑ totū cū Coll̓. Secreta etCōmplenda Ad Philippe.Ratres: Imitatoresmnci eſtote: ⁊ obſeruāte

eos qui ita ambulāt ſicut habetis forma noſtram. Multienī ambulant quos ſepe dicebam vobis: nūc autē ⁊ llensdico īimicoſ crucis chriſti quorū finis interitus. quorū deventer eſt: ⁊ gloria in cōfuſionem ipſoꝝ qui terrena ſapiunt. noſtra autem conuerlatio in celis eſt. Uū etiā ſaluatorem expectamꝰ dūm noſtrūieſum chriſtuꝫ: qͥ reformabitcorpus humiltatis noſtre: cōfiguratum corpori claritatisſue. ſcd̓m oꝑationem qua poſſit etiā ſubijcere ſibi oīa ieſuschriſtꝰ dn̄s nr̄. S. Mattheū.¶ Nillo tꝑe. Abeūtes phariI ſei cōſiliū inierūt vt capentieſum in ſermone. Et mittuntei diſcipulos ſuos cum herodianis: dicentes. Magiſter.ſcimus quia verax es: ⁊ viaꝫdei in veritate doces. ⁊ non eſttibi cura de aliquo. Non eniꝫreſpitis perſonam hominumDic ergo nobis quid tibi videtur? Licet cenſum dari ceſari an non? Cognita autemieſus nequicia eorum: ait.