CLXXII

Feria. vi. Sid̓m MlattheumN. i. t. Di. ie. d. s. parabolamhant. Simile eſt regnū celoꝝgrano ſynapis. quod accipiens homo ſeminauit in agroſuo. Quod mīmū quidem eſtomnibꝰ ſeminibꝰ: tū aūt creuerit. maius ē omnibꝰ oleribꝰ: ⁊fit arbor ita vt volucreſ celi veniant ⁊ habitēt in ramis eiuſAliā parabolā locutus ē eisditēs. Simile eſt regnū celoꝝfermēto quod acceptū mulierabſcondit in farine ſatis tribꝰdonec fermētatū eſt totū. Hecomnia locutus ē ieſus in parabolis ad turbas: ⁊ ſine parabolis non loquebat̉ eis. vtadimpleret̉ quod dictū eſt perꝓphetam dicentē. Aperiam inparabolis os meū: eructuaboabſcōdita a cōſtitutiōe mūdiAlus popu Dn̄ica. xix.li ego ſuꝫ dicit dn̄s d̓ quacunqꝫ tribulatiōe clamauerit adme exaudiam eos et ero illoruꝫdn̄s in perpetuum. pͣs Auenditepopule meus legem meam inclinate aurem veſtram in verbaoris mei. Collecta.

3Anipotes ⁊ miſericorꝭdeꝰ vniuerſa nobis aduerſantia ꝓpicius exilude: vtmente ⁊ corꝑe pariter expediti. que tua ſunt liberis mentibus exequamur. O dn̄m no.Ratres: Ad EpheſiosRenouamī ſpiritu mētis veſtre: ⁊ induite nouū hominem qui ſcd̓me deū cratuseſt in iuſticia ⁊ ſanctitate veritatis. Propt̓ quod deponentes mendaciū: loqͥmini veritatem vnuſquiſqꝫ cum prroximo ſuo quoniam ſumus inuicem membra. Iraſcimī: etnolite peccare. Sol nō ocidatſuper iracundiam veſtram.Nolite locū dare diabolo. quifurabat̉: iam non furet̉. Magis autē laboret oꝑando manibus ſuis qd̓ bonū eſt: vt habeat vnde tribuat neceſſitateꝫpatienti. Graduale.Dirigat̉ or̄o meā ſicut incenſūin cōſpectu tuo dn̄e. Eleuatiomanuū mearū ſacrificiū veſꝑtinum. I ll̓a. ꝟ Confitebor tibidn̄e ī toto corde meo et ī cōſpectuāgeloꝝ pſallā corā te S. Mat.