CLXIIII

Conſiderans teipſum: ne ⁊ tutempteris. Alter alteriꝰ oneraportare: ⁊ ſic ad implebitislegem chriſti. Naꝫ ſi quis exiſtimat ſe aliquid eſſe cum nihil ſit ipſe ſeducit. Opus autēſuum probet vnuſquiſqꝫ. ⁊ ſicin ſemetipſo tantum gloriaꝫhabebit. ⁊ non in altero. Unꝰquiſqꝫ enim onus ſuū portabit. Cōmunicet autem is quicathezizatur verbo: ci qui ſe cāthezizat in omnibꝰ bonis. Nolite errare: deus non irrideturQue enim lemīauerit homo:het ⁊ metet. Quoniam qui ſeminat in carne ſua: de carne ⁊metet corruptionē. Qui autem ſeminat in ſpiritu. de ſpiritu metet vitam eternā. Bonum autem facientes nō deficiamus tempore enī ſuo metemus non deficientes. Ergodum tempus habemus: operemur bonū ad omnes. Maxime autem ad domeſtitos lili. Graduale.Ronū eſt cōfiteri dn̄o et pſallere noī tuo altiſſime ꝟ Ad ānūciandū mane miſeri cordiā tuaꝫ

et veritatē tuā ꝑ noctē. ⁊ ll̓a ꝟLaudate dn̄m oēs gētes et collaudate eū oēs populi. Scd̓mI N. i. t. D. i. d. s. MattheūNemo pōt duobꝰ dn̄is ſeruire. Aut enī vnū odio habebit ⁊ alterū diliget: aut vnū ſuſtinebit. ⁊ alterū contēnet. Nōppteſtis deo ſeruire ⁊ manoneIdeo dico vobis. Ne ſollicitiſitis aīe vr̄e quid māducētis:neqꝫ corꝑi veſtro qͥd induamini. Nōne aīa plus ē ꝙͣ eſtaet corpus plus ꝙͣ veſtimetu:Reſpicite volatilia celi. quoniam nō ſerūt neqꝫ metūt. neqꝫcōgregāt ī horrea: ⁊ pater veſter celeſtis paſtit illa. Nonnevos magis pluris eſtis illis.Quis aūt vr̄m cogitās potadijcere ad ſtaturā ſuā cubitū vnu? Et d̓ veſtimēto qͥd ſolliciti eſtis; Conſiderate liliaagri quo creſcūt nō laborantneqꝫ nent. Dico auteꝫ vobis.qm nec ſalomon in oī gloriaſua coopertus eſt. ſicut vnumex iſtis. Si autem fenū agriqd̓ hodie eſt. ⁊ cras ī clybanūmittitur. deus ſic veſtit. ꝙͣto-