de auſeratur ſimul cuꝫ hiſt ⁊ ſi nō cum alio ſaltiꝫ cū vncinis ⁊ excorietur vt nihil de eo remaneat quoniaꝫ redit: ſiergo aliqui remaneat de eo ponatur emplaſtum cauſticūquod melius eſt. Inciſio autem fiat prout antilus dixit.Inquit .n. tende cutim que eſt ſupra nodū cuꝫ manu tuavel miniſter tendat manu ſua ꝙͣtū poſſibile ē ita ꝙ kiſtisnon tendatur cum ea ꝙ ſi tendatur caute incide cutem vt⁊ ciſtis nodi non incidat̉ qm̄ illud eſt quod te prohibꝫ vl̓tīare excoriationē. Cū ergo incideris ⁊ apꝑeat tibi kiſtisnodi extende lacera cutis retro cuꝫ vncinis: ⁊ incipe excoriare kiſtima carne circunſlante: cum vnguibus aūt īſtrumento donec egrediatur kiſtis ſana cum nodo qui in vōtre eius eſt: ꝙ ſi aliquid de kiſti remaneat quia abſcindat̉vel rumpatur tunc extracto illo quod potuit extrahi ſuꝑillud quod remanſit redibit nodus maior. Cuꝫ ergo totus nodus cum tota eius kiſti fuerit expulſus ſi cutis nonſuperfluat a loco vulneris ꝑꝑ paruitatem nodi tūc abſterge ſanguinem ⁊ ablue vl̓nus cum mellis aqua ⁊ ſue eam⁊ incarna: ⁊ ſi magnificatis ſuper ipſum plurimum propter magnitudinem ⁊ compreſſionem modi tunc abſcinde radicem eius totam: deinde cura. Et ſi nodus eſt vicinus neruo vel vene ⁊ eſt de illis que excoriantur tunc excoriare ipſum eſt neceſſarium ita ꝙ neruus vl̓ arteria nōledatur qm̄ facit accidere ſpaſmum. Et in mellino quidēetiam ſolicitus ſit vt extrahatur cum hiſti integra ne rūpatur qm̄ ea rupta egreſſio eius eſt difficilis: ſi vero accidat vt rumpatur rectum eſt vt excorietur ⁊ ſtringatur ⁊ ligetur cum ligamentis: ⁊ ſicurrat ex eo ſanguis plurimusconſortetur patiens ne cadat in defectionem ⁊ ſincopī: ꝙſi cadat cura eum cura ſincopis. Et ſi quidem timeat nequam toleret excoriationem neqꝫ medicamen acutū: ſedperforationem tm̄ ſed in tali perforatione facta extrahat̉quod egreditur facile. neqꝫ preſumas de kiſti cum excoriatione vel medicamine acuto extrahendo immo pone inillo poſtquam egreditur illud quod potuit oleum cū butiro calido nam cum iſtis putrefiet ⁊ egredietur ꝑ ſe. Etex bona medicatione mellini ſanioſi eſt vt euaporetur cūaliquo calido: deinde ēplaſtetur cū aliquo paſſulis enucl̓.deinde excorietur cutis ⁊ ponatur medicamē acutū. effic̄.n. vt non redeat quale eſt calx ſapo ⁊ cinis: ⁊ illa que currunt curſu eorum que dicta ſunt de erūpentibꝰ exiturasGlandulas autem que ſunt velut alkilia ⁊ ſūt ſpecies nodi extraheſi poſſibile eſt abſqꝫ nocumento neruoꝝ ⁊ vicinorum membrorū: ⁊ ſi ſint in loco vicino cordi: ⁊ neruisvt in māu vel pede ⁊ ſupra ipſum nō extrahas ipſas qm̄facit cadere patientem in ſpaſmum immo contere ipſum⁊ conſtringe ſuper ipſum rē cui ſit grauitas cum maturatione vt eſt lamina plumbea vncta: ⁊ ſignum ſufficientercompreſſionis eſt vt ſuperfiat membrum. Medicamenbonum ⁊ eſt Abo. ex acutiſ. ℟. calcis. 3. iiij. fecis vini aduſte. 3. ij. nitri. 3. ij. magnet̉̓. 3. i. ferueant in aqua cineris feruitionibꝰ paucis ⁊ ponantur in ampula de plūbo ⁊ roretur ſemꝑet ne exiccetur. Alid̓ bonum nodis ⁊ glandulis⁊ ſimilibus. ℟. arſenici rubei: ellebori ana. p. ij. corticumheris. p. iiij. ⁊ fiat linimentum cum oleo roſato. Emplaſtum bonum Raẜ. ⁊ etiam in mellino ⁊ in omnibus exituris calidis ī quibꝰ eſt hūor caliduſ leuiſ. Recipe galbani: bdelij: ſordicici. vaſiſ apuꝫ: ⁊ glutinis albotī an̄ partesequales¶ Capitulum ſeptimum de apoſtemate ventoſo quodinflatiuum dicitur.Poſtema ventoſum tumor eſt inflatiuusmembris preter naturam eueniēs. Et quidēalius eſt qui ſit a vapore leui facile reſolubilis: ⁊ alius eſt qui a groſſo aggregato in mēbro ⁊ inflatio dicitur. Et eſt duplex: vna que ex ipſo ſpiritu groſſo fit aggregato in membroruꝫ vel viſcerum vacuitatibus conſtipatis vt ſtomaci: inteſtinorum: vel interfrenes ac ipſa vt in colica ⁊ iliaca accidit ⁊ timpanite: ⁊ di lilocta eſt inflatio proprie habens percuſſiones ⁊ īpetus apd̓infirmi ſenſum vel medici perceptas propter motum illius in ſpatio quo continetur amplo ⁊ infuſione eiuſ: ⁊ trāſitum ſubitum: ⁊ in vacuitates illas a mēbris a quibꝰ generantur vt in colica ⁊ iliaca cum vehementi dolore proprie eſt ſentire vel cuius cura in prima ſectione eſt dictumAlia eſt ex ipſo ſpū ſubito vel paulatim influxo a nutritiuis mēbris ad aliquem locum ſeparātem inter adherentiam ſuarum ꝯtiguatarum partium vel eiuſ medio aggregato: ſicut cum inter muſculos ⁊ cutem conſtipatam ī poris cooperientē eos aggregatur: aut inter oſſa ⁊ membranum eoruꝫ: ⁊ inter neruos vel cordas vel iuncturalia mebra aūt in eius ſubſtantia aggregato vel inter ſubſtantiaꝫ mamuſculorum que qꝛ extendendo eleuat in tumorem dictaeſt apoſtema proprie habens a predicta drīam. qm̄ in hacventoſatio eſt quieta quia intercluſa in ſtricto ⁊ cum reſi tſtentia tactui ⁊ dolor̄ propter tenſionem ad differentiāvndimie in qua nec dolor nec reſiſtentia eſt: ſed ceſſio cuꝫremanentia impreſſionis in loco de cuius cura ad pn̄s intendimus. Cura eius eſt quattuor res cōmuneſ omni inflationi ſiue ſecundum viſcera ſiue ſecundum collum ali iiquod extiterit. Prima eſt doloris ſedatio. Complet̉ āt nincalidis anodīs ⁊ illis proprie quecunqꝫ virtutem extēua mid po aliatiuam ⁊ reſolutiuam groſſi ventoſi ſpiritus habēt ⁊ reſo ulutiuā. Qualia ſunt proprie calefactoria hipo. ficca ex ſale i⁊ milio ꝑꝑ ſuauitatem ſuam: vel ex ſale ⁊ furfure ⁊ ſimilibus: vel alia humida ⁊ mediocria. Secūda eſt regimen.Cōpletur vero cū extenuatiuā dieta mixtionē habēte alicuius reſolutiui ventoſi ſpūs ⁊ ꝯmouēs ipſū que ex p̄dictis eſt nota. Tertio eſt euacuatio ventoſi humoris ⁊ vētoſitatis a membris ex quibus influat talibus extremitatibus forte. Cōpletur vero cū his que dicta ſunt ſupra ſectione prima de cura inflatiōis. Quarta eſt expulſio eiusde loco in quo aggregata exiſtit. Cōplet̉ vero cuꝫ his qͥſpūs ventoſi grofticiē attenuat ⁊ cutis ſeu mēbri in quo ēintercluſus ⁊ ꝯſtrictus tenet̉ poros aperiūt q̄ calida ſūt ⁊ſicca ⁊ pl̓a: differētia tamen ẜm ventoſitatē ſpūs ⁊ particūlarum differētiā in ꝯſiſtētia ⁊ natura: adhuc vero ⁊ cauſarū ac mixtiōis ⁊ tꝑm ipſius differentiā ẜꝫ ꝯſiſtentiā ſpūsqꝛ groſſi vel ſubtilis ẜm ꝑticulaꝝ vero naturā vel ẜm ſituꝓfūdū: ſic̄ cū inter oſſa ⁊ mēbranū cooꝑicte ipſū fuerit intercluſa aut ſuperficialē: vt cū inter lacertū ⁊ cuteꝫ exiſtatvel ẜm mēbri ſubſtātiā ſolidā vt neruos: tenantos ⁊ iuncturas: vel rarā vt cū fuerit in lacerti ſubſtantia. Adhucvero in parte eius que magis neruoſa ⁊ ſenſibiliter ⁊ queminus. Nā exn̄te vētoſo ſpūgroſſo fortiora expediūt ꝙexiſtente ſubtili. exn̄te vero in ꝓfūdo fortiora ſūt neceſſaria ⁊ lēptomeris ſb̓e ꝙͣ ſi ī ſuperficie ſit aggrregatꝰ. Qualia ſunt ex oleis rutaceū: coſtinū: de enulla: de piperibusſpica: d̓ caſtoreo: de terebētina: d̓ lauro: ⁊ apl̓oꝝ ⁊ ſimiliaSunt qͣꝫ neceſſaria quandoqꝫ que ex profundo ad ſuꝑfiOlca
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten