icridētium ⁊ ſi ex ſuꝑfluitate infrigidatiōis liuor vel nicredo in particula apparuerit fometabis cum aqͣ marin vel dulci calida aq̄ decoctiōis cāomille abſinthij ⁊ reliquoꝝ ꝯfortare hn̄tium calorē in mēbro. Et deīde ſi exnediat ſcarificabis: deinde cataplaſmabiſ luto ſigillato ⁊armeno cum aceto ⁊ calida aqͣ vt ſupra pluries dictuꝫ eſtſupcalefactionem .n. ex tali diſpōne ꝑticula īfrigidare exnedit nō calefacere nō tn̄ ex repercuſſiuoꝝ ſuꝑflua approrimatione fuerit in diſpōnē cōtrariam ꝑmutata ꝙ liuorei ſuperacquiſitus vel nigredo declarat. Regimē interilla medium obtinebit equale inter extrema vel ad vnūeoꝝ vel ad aliud declinādum.¶ Incipit ſumma tertia particule ſecūde ſectionis ſecūde de medicinis apo. flegmaticorum ⁊ eorum que illiusgeneris illa ſequuntur.Equitul terrie ꝑſummaticule ſecūde ſectiōis ſecude q̄ eſt de medicinis apoſtematum flegmaticoruꝫ ⁊illoꝝ q̄ illoꝝ generis ſunt⁊ illa ſequuntur continenscapitula nouem.Capitulum primuꝫ de vndimia ⁊ ē ap̄a fl̓icuꝫ molle¶ Ca. ij. de ſcliro ⁊ eſt ap̄a ſcliroticum duꝝ.¶ Ca. iij. de ſcliro ſplenis.¶ Ca. iiij. d̓ ſcliro epatis.¶ Ca. v. de glandulis ⁊ earum que illius generis ſunt⁊ puſtulis glanduloſis.¶ Capitulum. vj. de nodis.¶ Ca. vij. de apoſtēate vētoſo qd̓ inflatio dicitur.Ca. viij. de apoſtemate aquoſo.¶ Capitulum nonum de dubelati frigidis cōprehēdētibꝰ humores muſcōſos gipſeos ⁊ lapideos ⁊ capillares⁊ arenoſos ⁊ alios.¶ Ca. j. de vndimia ⁊ eſt ap̄a flegmaticū molle.Ndimia eſt tumor flegmaticus albus mollis: frigidus ⁊ indoloroſus. Eſt aūt vnus ꝗī idropicoꝝ ⁊ ꝑtiſicoꝝ pedibus accidere ſepeſolet totius corporis cacochimia ⁊ cōplexiōefacta ⁊ hec talis in corporibus tumor nō apoſtema fit dequo hic loquimur: ſꝫ quoddaꝫ ſinthōa ꝯn̄s egritudinesdictas qui dictus eſt caceſia alius dictuſ eſt tumor apoſtemoſus ꝑ ſe veniēs ⁊ morbus exn̄s dictus vndimia: ⁊ eſtapoſtēa lapſum. Cā cuius duplex eſt interior ⁊ exterior:interior vndimioſi apoſtēatis eſt ſuꝑfluus flegmatici humoris in ꝑticulā aliquā ex extrēitatibus corporis: vt neruos ꝑ āniculos ⁊ iuncturas penes eius diuerſitatē variatur: ⁊ quāto groſſior hūor eſt tāto ad duriciē ⁊ frigus eſtmagis decliue: lꝫ ab apoſtēatibus ml̓icis differat ꝑꝑ paucitatē duriciei ⁊ obfuſcatiōis. Cā vero vndimioſi diſpōnis ⁊ caceſie q̄ illaꝝ egritudinum eſt ſinthōa pl̓m eſt vapor flegmaticus eleuatus ab ea ⁊ nutritiuis mēbris ⁊ ꝙͣto eſt ſubtilior ⁊ magis macida mā mollificatio eiꝰ ē vehemētior: ac impreſſio digitoꝝ cum penetratiōe facilior.Ca vero exterior eſt ꝑcuſſio caſus: ⁊ ſimilia attrahentiaad locū flegma .ſ. illud ſit paruꝫ ⁊ tūc nō euātur a dolore21 6exͣ quibus ſigna diſtinctiuā vniuſcuiuſqꝫ ſunt manifeſta.Cura illa vero q̄ ſinthōa eſt nullā p̄cipuā curationeꝫ hꝫcū depēdeat eiuſ cura ex cura illoꝝ. Eius tn̄ tumor ſi ſupercreſcat lꝫ in prima ſectiōe ſit dieta cum de medicinisegritudinū loq̄bamur: hic tn̄ breuit̓ dicat̉: ſit aūt fricatōne ſola ꝑ oxirodiū ac qn̄ ꝑ oleū ⁊ ſal vel ſalis cum oxirodio. Cura vero vndimie q̄ eſt apoſtēa de qͣ pn̄s eſt ẜmoeſt qͣtuor res prima eſt abſciſio antecedētis ca̓e ẜa eſt curatio apoſtēatis ſeu euātio ꝯiūcte cāe collecte ī eo: tertia eſtregimen ⁊ eſt abſcidēs cām primitiuā: quarta eſt accidentiū correctio. Primā ꝯplēt euātio flegmatis ⁊ rectificatio male ꝯpl̓onis frigide ⁊ hūide ac cōfortatio mēbroruꝫnutrimētoꝝ ⁊ digeſtiōis ipſoꝝ: ⁊ illud ſit cū enematibꝰacribus vomitibus ⁊ ſarmacijsᶠ flegmagogis q̄ nota ſūt⁊ ſimplicia ⁊ cōpoſita: ⁊ cum ſirupis ⁊ confectiōibus: ⁊alijs antidotis rectificātibus ⁊ ꝯfortātibus ex electuarijsceratarijs: ⁊ empl̓is ſerioſim enarratis in antido. noſtro:hec .n. vtriqꝫ vndimie ſunt cōia. Secūdā rē ꝯplēt repercuſſio in principio fiēte apoſtemate cum eo qd̓ aggregatexiccationē ⁊ ſtipticitatē reſolutōe qͣle eſt ſpōgia noua vl̓antiqͣ aut pecia duplicata ſtupa vel filtrū bn̄ abluta cumaqͣ madefacta modicū aceti hn̄te facit qn̄qꝫ u. huiuſmōiſiſtere paſſionē ⁊ memithe ſolū vel cū quibuſdā exiccantibus calidis: ⁊ ſuccus mirte eſt bonus. Et ꝓprie cum exeo cōficiātur medicine poſt. Si vero ſiſtere nō fecerit ſꝫaugeat̉ plus de aceto ẜm ꝯpl̓onē miſcere oꝫ cōmēſuratutn̄ vt in mobilibus corporibus fit aquoſius duris ⁊ robuſtis fortius. Qd̓ ſi ꝑ primas oꝑatiōes non iuuet̉ veneritqꝫ egritudo ad ſtatu ꝑueniat̉ cū ipſo ad egritudīs finē⁊ cū ipſo ſolo vel cū aliquo reſolutiuo oleo ſpōgia ipſaꝫvel cuꝫ ſale nitro: ⁊ lixiuio aut beruali ex cineribus vitisvel ilicis fici ⁊ ſimiliū vel aqͣ calcis q̄ eſt fortior ꝯfert applicare. Adhuc vero nō deliteſcēte hoc auxilio ſpōgiamcū nitro aut aluīe ſulfure vel calce vel ſulfure aduſto cōfortatā ſuꝑ applicare eſt bonū. Et cortex citri cū aqͣ caulis eſt mirabilis: oꝫ aūt ſpōgiā pānū vel filtꝝ eē ſpatioſūvt oīa latera ꝯprehēdat ne declinet ad alteꝝ locū maͣ ſi n̄ẜm aliꝙͣ extremitatū hoc tale fiat vndimiaticū apoſtemavel iūctura ſuꝑligatiōe ab inferioribus ꝑtibus incipiēti ⁊ſuꝑius terminare ſuꝑ īmiſſionē ꝯp̄hēdere vniuerſā quēadmodū in fracturis facimus: intētio .n. curatiōis in huiuſmōi paſſiōibus mixta eſt: hec quideꝫ diaforare de maͣeorū hec vero ſubſtātiā eoꝝ cōſtringere. Si gͦ ꝗs cuꝫ p̄dictis nō ſiſtat ⁊ fortiora farmaca qui mixtā hꝫ virtutē exp̄dictis virtutibus ſuppōere quibus G. ē vſus in cronicante vndimioſo tūorē ꝑungēs oleo ꝑticulā: deinde ſuꝑpones ſpōgiā ex lixiuio ꝯſtringēs q̄ violētius vidit paſſionē curatā ꝑfecte nō adhuc hn̄s intētiōeꝫ miſcibiliumvirtutū ſꝫ diaforeticū ⁊ inciſiuū declināteꝫ qd̓ ītelligit̉ incrōicātibus fere oībꝰ ſciuit ꝑficere. Cūqꝫ apoſtēa tale inm̄bro neruoſo fuerit ſpiſſo aut ligam̄to aut corda miſecatur cū medicis p̄dictis qd̓ incidat cū lenificatōe: porro ſimollicies ī apoſtēatibꝰ p̄gnātiū accidat ſb̓iūgat̉ ſūmitascāne d̓ qͣ fiūt ſcope ī acto ⁊ ponat̉ deſuꝑ: ⁊ meliꝰ ē illudqd̓ ſit pꝰ ꝯtrictiōeꝫ ex chimolea cū aceto ⁊ anctū: ⁊ de embrocatiōe ē decoctio caulis ⁊ aneti ⁊ decōctio corticū citri. Et de exꝑtis ē inuolui pꝰ huiꝰ ī folijs cauliū rubeoꝝ⁊ ipſos aſſatos comedere. Regimen aūt ſit ad ſiccitateꝫdecliue cum caliditate reſoluēte quale eſt dictum in cura male complexionis ſtomaci humide epatis ⁊ caceſie.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten