rinū. melius aūt oꝑabitur ẜm has diſpōnes quando nōpalde durum nec certiſſime molle conficitur: cōglutinārium enim omnium eſt vlcerum ⁊ ſanguinolētorum immiſſum per oleum vetus deinde ꝑ vinum vetus deindenoſitis in circuitu huiuſmodi diſpōnum triſtanter eniꝫeaa conſolidauit multotiēs cōfert in lacertoſa cute. Nihilominus mel vſqꝫ ad conſiſtentiam coctum emplaſtratum vt neqꝫ ſit ita durum vt fedat cutem ⁊ īſtabile ſit neqꝫ ita humiduꝫ vt circūfluat a calido corpore ⁊ ſiccam relinquat bendam ⁊ ſic nihil ꝓſit: qm̄ autem menſuratō coctionis vix autem perceptibilis eſt in eo meliꝰ eſt emplaſtare puluerem mirte vel aloe vel olibani: vel omnia ſimul ⁊ maxime quando inbenda vnctum humidum apnareat. Sit auteꝫ ſubtiliter puluerizata ⁊ bis vel ter cribellata ⁊ ſi ſuꝑ miſceatur decoctiōis mellis predicta oꝑabuntur melius ſi magnus ⁊ profundus fuerit culpꝰ. Adhoc autem ſubtiliſſima eſt expertiſſima centaurea eſt enīmirabile farmacum in vtilitate eius: deinde ſificuꝫ ideſtplantago aptiſſimuꝫ: deinde ireoſ ⁊ abſinthij radix ⁊ poſtea oroborum farina. Sint autem ſubtiliter cribellata ⁊linita mixta autē mellis decoctio ſecundum illud tempꝰquandoqꝫ vtiqꝫ ab igne auferendum: deinde ſupertere baculo: vel miſcula vt miſceant̉ ipſa bene melli. Melius autem eſt preafferētes ollaꝫ ab igne emplaſtrari omnia huius: deinde diligenter mouere: donec mel vtiqꝫfiat tepidum vt ſuperponi poſſit ei que curatur particuleCum autem exitura intrinſeca fuerit licet de ea in pͥmaſectiōe particulariter dictum ſit: ⁊ ad cyrugicuꝫ nō pertineat: ſed ad phyſicuꝫ magis tamen regat eam cirugicusin abſentia phiſici velut manualiter operatio in eo cū miniſtratione euacuatiōis minus ne ſubtractione humiditatis impediat maturationem: ſed ſi quideꝫ ſanguis quiinuētus eſt malus: ⁊ corruptus exiſtat ꝙ vt plurimuꝫ eſtꝓpter cōꝑaſſionem ꝙͣ poſt alicuius euationem cum flebothomīa cognoſces mundificabis eū ꝓut ſuperius dictum eſt. Si vero bonum videbis nō euacuabis niſi ml̓tus fuerit: minutio enim impedit ſaniationē ſubtrahendo humiditatē ⁊ minuēdo calorem miniſtrabis maturātia exquiſite q̄ ſunt medicine ſubtiliatiue ex ſimplicibus⁊ compoſitis. Et ſimplicibus vt mirta cinamomuꝫ amomum: ⁊ relique ſpecies cum conſecutione vini ſubtilis d̓clinantis ad albedinem paulatim bibiti. Et ex compoſitis eſt tiriaca: ⁊ mitridatum ⁊ moruſia. Et facta maturatione ſi per ſe non rumpatur miniſtrētur rūpentia eis appropriata: deinde mūdificantia ⁊ vltimo conglutinantiaq̄ ex predictis in prima ſectione ſūt nota. Et oꝫ vt regaspatientem huiuſmodi exituras extrinſecas: ⁊ cum maturatur: tendat ad caliditatem ⁊ humiditatem temperatamCum vero erūpit̉ ⁊ fit dubellati oportet vt regas virtutem ne cadat ſubito: ⁊ ſincopizet ⁊ moriat̉: ⁊ proprie vbimulta ⁊ ſubita ſequit̉ euātio: ⁊ illud cum cibis bonis: ⁊potibus iurium carnium ⁊ vini ſubtilis ⁊ odoriferi: deīde cum his in quibus eſt abſterſio ⁊ mundificatio vt hiſtordei ⁊ aqua eius ⁊ cicerum aqua mellis ⁊ capares carice paſſule ⁊ ſimiles: deinde cum habentibus virtutem cōglutinatiuaꝫ vt ſunt extrema animalium neruoſa ⁊ viſcoſa que ſua qualitate generant ſanguinem viſcoſum cōglutinationi conuenientem.¶ Ca. xj. de appropriatis apoſtematū ẜm diuerſitatemmembroruꝫ in quibus fiunt.Apidatio vero apoſtematis nō talis a principio exiſtentis: vt melacolicus eſt: ⁊ conuerſio eius in ſcliroſim ⁊ duriciem accidit dupliciter: aut ex natura me ipſius: vt qꝛ fuerit hetherogenea ſubtilis ⁊ groſſa ⁊ viſcoſa: cuius ſubtile reſoluit̉ per ſe vel actiōe nature q̄ reſolui intēdens ſubtile euaporari fecit: groſſum vero dimiſſit neꝗens illud reſoluere ꝑꝑ ineptitudinē ſuā ꝙ īduratū remāſit ſequeſtrato abeo ſubtili ⁊ hūido lenēte ⁊ mollificāte. Alio mō acciditex errore medici in curōne vt qꝛ volēs ipſuꝫ reſoluere reſolutiua diſproporcionata miniſtrauerit ⁊ ſuꝑflua ab humiditate priuata: vel qꝛ a prīcipio apocruſtica fortiora ꝙͣoportuerit apponi miniſtrauerit: cumqꝫ videbis apoſtema aptū huius terminatiōis ꝑ ſigna q̄ ſuꝑius hūiſti ⁊ ꝑduritiem a tactu inuētum pª duritiē vel maiorem ⁊ ꝑ ſigna aptitudinis me eius ad illā obuiabis cum regiminehūectante: ⁊ mīſtratione hūectātiū intus ⁊ extra abſqꝫ reſolutōne ⁊ cū eūonē hūoꝝ groſſoꝝ ⁊ viſcōſoꝝ: ⁊ ꝙ ſcliratū induratum fuerit curabis ⁊ reges. Cura ꝓpria ſcliroticoꝝ ⁊ ml̓icoꝝ: q̄ infra ponētur cōuerſio vero ⁊ ꝑmutatio apoſtematis in putredinē fetētem: ⁊ corruptōnem eſttranſmutatio totalis me̓ eius putrefiētis ⁊ calore nō naͣliextincto eius naͣli. Hec eſt na putredinis dixit Ga. ⁊ inhoc differta ſaniatōe ipſius qꝛ in maͣ ⁊ efficiente ibi enimmaͣ inter bonum ⁊ malum ſe hēbat ⁊ calor efficiens ex calore naͣlii ⁊ p̄ter naͣm erat mixtus hic vero ⁊ materia ⁊ cāefficiens preter naturam totaliter eſt effectus. Cum ergo corrumpitur apoſtema fortaſſe putrefaciet ⁊ corrumpet membrum ⁊ fortificabit ipſum. Qualiter auteꝫ hocfiat: ⁊ qualiter hoc curādum ſit: ⁊ regendus ſit patiēs ſupradictum eſt in capl̓o gn̄ali: ⁊ infra in eſtiomeno ⁊ cancrena dicemus. Aꝑtio aūt ſubita ꝑiculoſa eſt ⁊ ſuffocatiua: ſi interior ſit ⁊ in mēbris nobilibus ⁊ aīalibus vl̓ ſpiritualibus magis vel eis vicinis vt que in cerebro ē ⁊ pāniculus eius gutture: vl̓ pulmōe vel pleura q̄ vicinaturcordi. Et ſi quidē apoſtema vel exitura nō ſit matura: illud cōtingit a multitudine materie: ⁊ acuīe eius diſrumpente vel vlcerāte particulam cōtinente: ⁊ ex tenercitate⁊ ſubtilitate ip̄ius vel aliqͣ cā exterius adiuuante vt ē ꝑcuſſio ⁊ caſus. Si vero ſit matura ⁊ ſuppurata iaꝫ ⁊ aꝑiatur ſi ſubito fiat: cā erit multitudo ſaniei ⁊ acuitatis ipſicuꝫ tenuitate mēbri vel vtraqꝫ. Quare ſiquidē in p̄dictꝭlocis fiat mortem ſubitā ꝓtendit pl̓m q̄ ꝑꝑ curſum cummultitudine ⁊ malicia ad cordis ⁊ cerebri ventriculos: ⁊ꝓprie cum eruptio facta ſit in parte ipſiius poſitiōi: tuncenim cum non habeat vnde expiret eius ſpiritus ſuffocabitur. Si vero in membris nutritiuis fuerit talem mortem ſubitam non portendet niſi cum in epate fuerit: velcum materia deferatur ad illa cum apoſtema vel ad exituram aptam cum hoc videris ex ſignis magnitudinisapoſtematis vel exiture ⁊ multitudinis materie eiꝰ ⁊ ipſius malicie obuiabis vt tua inter eſt dicente hyp. in pronoſticis nomine illius eſt vt futurum periculū vl̓ oīo ꝓhibeat vel vt ſaltem cōpctēti amminiculo tolerabilius fiat ⁊ illud quidem ſacies regendo patienteꝫ cū euātiōibꝰtotius ſi expediat ⁊ ꝑtis cū ſanguiſugis ⁊ caraſatōnibusdiſſis donec ſanguis ſufficienter exiccat: ⁊ etiā deriuatiōibus attractiōibꝰ materie ad exteriora ⁊ ignobilia cū vētoſis ⁊ alijs preuarratis ſupra ⁊ obtundentibus acuitatem