Druckschrift 
Opera
Entstehung
Seite
206r
Einzelbild herunterladen
 

camōille melliloto ⁊ calius actu quam febrili conueniat.Et quale eſt lac a quo non eſt extractum butirum habēsplus mellis: ⁊ mel ipſum qd̓ eſt vltimum in iuuamentoiſtis ſicut vltimum in nocumento febr libus dictis. Etquales ſunt alie medicine humide: ⁊ calide: vt cliſteria facta ex ſenugreco: ſemine lini: capitibus: ⁊ pedibus agni:oleo camomillino ⁊ ſiſamino: ⁊ melle. Et ſirupi ex aquadecoctionis ipſorum: ⁊ proprie ex floribus camomille: ⁊ſiſamo: ⁊ zucharo nabit: melle. Et electuaria ex calidis ⁊humidis vt pineis: ⁊ dactylis maturis: paſſuli fiſtīcoruꝫamigdalarum dulcium: liquiritie: ⁊ alijs ſimilibus illisEt cerotaria ex oleo ſiſamino: vel amigdalarum dulciūcum cera rubea. Et fricationes fortes trahentes non reſoluētes. Et quales ſunt cibi calidi hum idi potētia etiaꝫactu: ſacile penetrabiles: ⁊ velocis deſcēſionis: in quibuſnon ſit viſcoſitas ſicut aqua carnis: ⁊ vitella ouorum ſorbiliuꝫ: eꝑata gallinarum pinguium: ⁊ carnes noue columbe non valde pinguis cum aqua roſata: ⁊ fructus p̄dicti: ⁊ potus vini maturi ſubtilis: ⁊ odoriferi conuenientis quātitatis minus limphati. Et qualia ſunt alia exnon naturalibus rebus proportiouabilia illis. Et ſi ſiccitas cum equalitate actiuarum ſit īuncta cum eis fiet eiuſcuratio remiſſis tamen a caliditate naturaliter vel artificialiter ſaltem mixtione. Capitulum quartum de cura medicinis ethice ⁊ puiride complicate.C Thice febrilis cum putrida cōplicate. Cura eſt quatuor res. Prima abſciſio cauſe.Secunda alteratio febrilis diſcraſie. Tertiaregimen. Quarta correctio accidētium. Abſciſio cauſe eſt putredinis euacuatio ⁊ multa mundificano. Ipſa enim putredo exiſtens febrilis putredinis cauſa immediata que eſt cauſe ethice: aut cauſa eſt ethice mediata: ⁊ ſic cauſa eſt cauſe. Et pro eo cura ab eo eſt rectoordine incohanda: nam ea euāta ceſſabit putrida ⁊ ethica conſequenter: ⁊ ea manente quātūcūqꝫ febris vtriuſqꝫ magnitudo ⁊ incenſio poſſit remitti: ſemper tamen ꝓcedit conſumptio propter reſeruationem putredinis prolongantis febris a remiſſiuis cauſatam. Inꝗt enim Galienus. Non eſt poſſibile diſpoſitionem vllam curare finaliter manente adhuc cauſa faciente eam: ⁊ propterea aputredine incohanda eſt cura. Inquit enim Abohali.Cum due egritudines iunguntur ab ea incohanda ē cura: que cauſa eſt alterius ſine qua alia curari non poteſt.Qualiter autem ⁊ quibuſ curetur: ⁊ euacuetur putredoſuperius dictum eſt. Alteratio quoqꝫ febrilis diſcrane qualiter ⁊ quibus compleatur medicinis ſuperius dictum eſt. Et tamen quia diſcraſia febrilis eſt magna naꝫad conſumptionem perducens quaſi preuendicās ſupracuram: oportet ſimul digerendo ⁊ euacuando putredinem diſcraſiam alterare: ⁊ ſi non cōueniat in auxilijs vt̓qͣꝫ cauſe ſcilicet ⁊ febri cōmune auxilium impendatur ⁊ſmplex flegmatica vel melancolica ſit putrēdo quod naiuraliter talis inuenire eſt poſſibile ſecundum Galienūdicentem. Itaqꝫ tamen contrarijs diſpoſitionibus difncile eſt inuenire auxilium quod multum proſit: obſit autem nihil fiat ſecundum artem compoſitum in partibusmixtum aut diſtinctum loco vel tempore ſi ſit equale vl̓2 0 6inequale equalitate ⁊ inequalitate ſeruata vt ſic altereturfebrilis diſcraſia quod non incrudetur putrēdo: ⁊ illudfiet ſi alterantia exterius ⁊ interiꝰ vero remiſſe calidi miniſtrentur. Et proinde lac denegetur quantunqꝫ eniꝫ cōuenit ethice immediate magis tamē nocet ei mediate: qꝛputredinem auget: que eauſa eſt ſue cauſe. Et ſimiliterbalneum donec ſit digeſta putredo: ⁊ alijs auxilijs procuretur: que ⁊ ſi alteri noceant non tamen valde: que tuediſcretioni relinquimus cauſa breuitatis: ⁊ regimen ⁊ accidentium correctionem cum oīa ex p̄dictis ſint nota. Incipit ſecunda particula fectionis ſecunde continēsſummas quatuor.Equitul poruicuſecūdacula ſectioniᵍ ſecunde queeſt de medicinis apoſtematum que plurimum febrisſequitur de partibus cirurgie continens ſummas qͣtuor. Summa prima ēde medicinis apoſtematūſanguineorum continenscabitula. xiij. Capitulum primum eſt prohemiale ⁊ eſt ſermo generalis in apoſtematibꝰ: cauſis: ſignis: ⁊ cura oīum. Capitulum ſecunduꝫ de flōne ⁊ eſt apoſtema ſanguineum: ⁊ de medicinis eiꝰ. Capitulum. iij. de apoſtemate glandularum ſeu flegnone eaꝝ ⁊ de medicinis eiꝰ. Ca. iiij. de flegmone qd̓ dicitur antrax ⁊ carbūculus⁊ mediciſ eius. Ca. v. de flegmone qd̓ ſpīa dicitur claues vel furunculus ⁊ mediciniſ eius. Capitulum. vj. de pruna ſeu carbone ⁊ igne perſico ⁊medicina eiꝰ. Ca. vij. de vena egrediendi ⁊ medicīs eius. Ca. viij. de panaricio ⁊ medicinis eius. Capitulum nonum de apoſtematibus paruis ⁊ puſtulis illius generis vt ſunt morbili ⁊ variole: ⁊ medicinis eorum. Capitulum decimum de exituris calidis extrinſecisqui de intrinſecis vt prima ſectione eſt dictum ⁊ erit ſermo generalis in terminationibus apoſtematum. Ca. xj. de eſtimeno ⁊ cancrenis eiꝰ. Ca. xij. de moro ⁊ medicinis eius. Capitulum decimum tertium de appropriatis apoſtematum ſecundum diuerſitatem membrorum in quibus fiunt. Capitulum primū prohemiale: ⁊ ē ſermo gn̄ralis inapoſtēatibus cāis ſignis ⁊ cura oīum.¶Poſtema ſecunduꝫ Galienum eſt tumorpreter naturam quo membra magnitudinedeficiunt ab eo qd̓ eſt ſecundū naturā. Diuiditur aūt ⁊ variatur per genera ⁊ ſpēs variatione ſuarum cauſarum penes quas eius cura ſeu meditatio plurimū variatur: ⁊ proinde ad curā neceſſariam