Druckschrift 
Opera
Entstehung
Seite
146r
Einzelbild herunterladen
 

epatis ⁊ humorum cum frigidis ſtipticitatibus: nec nonocartatione viarum ⁊ ductuum que inter renes pecten: ⁊inguina ſūt ⁊ vltra per quas ad matricem de ſuperioribſainguinis fluit cum frigidis ſtipticis ꝯglutinantibus notis lupra de cōſolatione mediarum cum ſuperfluens catarticum docuimus retinere in canonibus vl̓is intentionis ꝯtentis ingeniabimur aꝑtionem venarum matiricisvel ſciſſuraꝫ vel fracturam precludere: ⁊ ſuperſtuentemſanguinem retinere: ⁊ ebibitis pulueribus iniectionibꝰencatiſmis: cilirijs: ⁊ emplaſtris vnctionibus ex eis queillud habent eijcere a ꝯplexione vt frigiditate ſtipticitateꝯglutinatione: cauſticitate: vel appropriate: quorum quedam ſimplicia: ⁊ ꝯpoſita ſunt cōia hic ⁊ ibi predcīs capitulis enarrata: ⁊ in cura fluxus ventris. Quedā huic tpecialiter ſubuenientia ex ſimplicibus aut aꝑtiōe ſciſſure ⁊fracture: quedam cōia ſūt ſicut arnogloſa cui nulla herbarum eſt par in cura fluxus ſanguinis acuti ꝯfert .n. bibita ⁊ iniecta ⁊ cronico ⁊ nō cronico: ⁊ alhaſce ſumpta inpotū ⁊ camphora. lac .n. coctum cū ferro ignito: ⁊ ſcoriaſerri bibita ⁊ iniecta cū ſirupo mirtino: vel aliquo ſtipticorum vt eſt ſuccus glandium ⁊ corticum granatorum:cauda eꝗua ꝯſolida: ligua hircina: ⁊ caudla pecorīa: ſemē⁊ radix nenuſaris herba coriandri roẜ ⁊ ſemen eius ⁊ plāta cicute cū vno ſemine ſuppoſita ⁊ ēplaſtrata q̄ retinēt⁊ ꝯfert doloribus matricis ⁊ attera: ⁊ ſolatrum ſuppoſitum ⁊ emplaſtrum: ⁊ eſt expertum virga paſto. ſumachviola ſaracenica corigiola qͣlibet die ſumpta in quātitate3.iij. Et ſcoria ferri ſumpta cū rob ⁊ ſuppoſita eſt .n. vltīalicet prohibeat impregnationē gummi arabici ⁊ dragāti⁊ ſemen lini torrefactū cum aqua calida ferrea aluminoſa ⁊ eſt ꝓprie bibita ⁊ enchatiſmata ⁊ aqͣ pluuial̓ acetumepithimatū cum pāno ſupra pectinē inguina ⁊ renes retiiēt ipſū potēter nabach grana pini karab nabatia ꝯmeſt:⁊ ſuppoſita ⁊ miſta ⁊ fructus eiꝰ acetoſitas citri proprietate ſua citoniaz arur: ⁊ omnes fructus pontici. Et ſi quidēpropter vlcera matricis aꝑtio venarum talis exiſtat miniſtrabis eas que mūdificando conſoidant vlcera: ⁊ ſūtgalle aduſte exiccate in aceto carte ꝯbuſte obſtracha combuſta ⁊ cornu cerui aduſtum ⁊ alie medicine ſimiles illisetiam ſi ex aꝑtione apoſtematis fuerint. Si vero ex coroſione facta in matrice miniſtrabis medicīas aliaſ ſicut thꝰ⁊ ꝓprie cortex eius ⁊ aloēs ſanguinem draco. ⁊ corallummitraꝫ karabe ⁊ lutū memite amilum: ⁊ ceruſam ⁊ merdaſengi achoris colcotar terra ſigillata bolluꝫ armenum⁊ que illis ſūt ſimiles oꝫ tamē vt predictoꝝ quolibet puluerizato ſicut alchohol diuerti cuꝫ aliquod admiſceaturcuius virtute ad ꝓfundum matricis cito valeat penerareEt ſi quideꝫ ſuperfluat ꝑꝑ tenuitatem ſanguinis curabit̉cū aquoſitatis euacuatione vt cū procurātibus ſudoreꝫ ꝓprie ⁊ alijs q̄ infra in cura curſus matricis dicemus. excōpoſitis vero ꝓprijs ſūt troci. de ſpo. cū camph. tro. cū t̓raſigilata nr̄i trociſci de cāphora trociſci de karabe. Si proprie ſit ex acuitate ſanguinis ⁊ coriandꝝ ⁊ alia ſanguinemInigroſantia ⁊ obtundentia. Et ſil̓ir trociſci de ſcoria ferricictuariū eius ⁊ trifera ⁊ filoniū perſicum eſt vltimum ⁊alia opīata vt eſt ꝯfectio artemiſie tiriaca noua diaolibanum ⁊ ſimilia. oportet aūt vt ſumantur cum aliquo ſtipticorum vt aqua granoruꝫ mirte ⁊ aqua roẜ. Et ſi quidemluant ſine interpolatione ꝯtinue adminiſtrent̉ cum reiteatioue. Si vero adſint ꝑiodi in hora periodi ſtudeas adI 4 vſedanduꝫ obſeruetur tamen hora quietis ne tunc aliquidprouocatiuum ſumatur. ſed quando eſt neceſſarium periodum peruenire: ⁊ illud eſt ante tempus peryodi predicta euacuentur ⁊ mūdificantia miniſtrentur. Sit tamē leuia que nō agitent trahant ⁊ ꝓuocent: ſed mundificandoretineant ⁊ ꝯfortando membra ſuperiora ductibus ⁊ vijſetiā coanguſtationē acquirant. qualia ſūt ex mirobalaniſreubarbaro: ſumo terre. ſicco barbe hircine: roẜ. vel agaris. ⁊ cuſcute. educunt .n. coleram vel aquoſitatem ex ſangūie cuꝫ retentione ⁊ mundificant matricem ⁊ ſimilibus.Deinde matrix mundificetur ⁊ con̄fortetur vt nō recipiat ſuperfluitates egredientes a neceſſitate. Et illud etiaꝫcum tꝑat. qualia ſunt ex mundificantibus: feniculum: ſiſamum: ⁊ fenugrecum: ⁊ altee folia ⁊ radix decocta in aqͣ⁊ bibita cum melle ⁊ ſuppoſita. Et ſimiliter laudanuꝫ informa glandis: amigdala ſuppoſita ⁊ lac ficuū cū vitellooui: ⁊ ſuffumigium: cum ameos: grana pini: ⁊ ſeſſio in decoctiōe ſua: ⁊ ſuppoſitio cum gallia ad cōfortandum matricē ne recipiat ſuperfluitates: ⁊ mēſtrua: ⁊ ſunt ſumachnaboli: ſpicam: rubus: ⁊ flos eius: proprie galle: ⁊ decoctio fructus mirte ſecundū omnem modum adminiſtratōnis exhibita omnia ſupradicta. Compoſita alia infra dicentur. In priuatione vero ⁊ retentione ipſorum omnioda vel in parte econtrario eſt agendum: premiſſis .n. rebᵍtrahentibus ⁊ mouentibꝰ ſanguinem ad matriceꝫ ⁊ alijsprout vniuerſalis intentio indicabit elaborabimus circaaꝑtionem orificiorum ipſarum venarum menſtrualiumab his que aꝑiunt ſanguinem ⁊ acuunt ⁊ reddendo ſubtilem faciunt poros facile penetrare. Ex quibus ſunt bibita ⁊ puluerizata in aqua mellis ſumpta ⁊ ſuppoſita ⁊ īiecta ſeu encatiſmata ſuffumigata: ⁊ emplaſtrata ⁊ inuncta prout in cura ſuffocationis eſt dictum. Et ſunt ſimplicia ⁊ compoſita. Et ſimplicia in oppilatione. Et ſi quidēcorrecta cōmunis ſuerit ſunt triplicia: quedaꝫ leuia vt abſinthium mercurialis flos ſquinanti marubium artemiſia laudanum amigdale ⁊ nuces aloēs ⁊ enula ⁊ decoctiocius radix iumiperi ircos decoctio faſeolorum rubeorumſemē aniſi feniculi petroſilini ⁊ ſanſuci ⁊ caſſie lignee agnicaſti ſeueſten ⁊ eſt coriandrum putei vel capillus venerisbatheca acorus ſparagus andacoca fenugrec. ſiſamuꝫ granum viride amigdalis radix altee ⁊ proprie vbi fuerit attenuatoria quo cāu ſuppoſita inungatur cum adipe galline anſeris vel anatis ⁊ oleo de lilio vel amigdalino: ⁊ exillis eſt carica inuerſa in ydromelle infuſa ⁊ ſuppoſita cuſcute curides herbum caules meri ⁊ mel. quedam ſūt mediocria vt camedreos camepit. balla. ſumptum ⁊c̄ iuppoſicum cum coſto ſtorax aſſarum gentiana pollium vtrunqꝫ graues cinamonum dauc̄ yꝑicō diacapparis apiumlubrie angul piulegium vrtica ruta piper ſauina ſerapini oppoponaci aſſa. vterqꝫ caſtoreum cordumeni rubeatinctorum ſunt fortia. Et ex illis que ſupponuntur eſt oppoponacum ⁊ fructus eius ⁊ radix brionie: ⁊ ciclaminis⁊ ſerpentarie ⁊ pionie ⁊ coſti ſuccus cūcumeris aſinini cētaurea pulpa colloquintide elleborus gummi oliue ſilueſtris cordumeni: ⁊ cum ſupponitur eūforbium ſupercoſtam ſtatim prouocat: mirra ⁊ petroleum ſuffumi gatum ⁊ ſpecies gummorum ⁊ pulpe colloquintide ſola.Si vero ſuerit carnoſa curam non habet ꝙ ſi compelleris ad curandum eam tunc oportet vt cum liuientibus: ⁊aperientibus in ea procedes prout fupra in oppilatione