guinis. Si vero colericū p̄dicta erūt ſigna acutiora ⁊ ciſignis dn̄ij col̓e: ⁊ cū reſoluitur ceſſant accidētia. Si vocol̓onem fecerit accidētia intendūtur cū facta eſt ſedātur⁊ augetur grauitas in loco. Et cum rūpitur accidit oripilatio ⁊ exitus puris ⁊ ſaniei ꝑ egeſtiōem ſi fuerit in ſima: vel ꝑ vrinam ſi fuerit in gibbo. Et cū fuerit alba: ⁊ſequitur alleuiatio eſt bona: ſi vero cēoſa vel ſicut amuracha ⁊ ferens ⁊ ſequitur debilitas eſtimala vt hipo. autin affo. Si vero frigidum ſigna erūt ꝯtraria vel minora quamqꝫ ſūt ⁊ cū ſignis dn̄ij flegmatis vel melancolievel ventoſitatis de qua infra dicetur. Et cum induratur ꝙ eſt plurimum ꝑꝑ īobedientiam mē̓ ⁊ exceſſuꝫ diaforicorum ⁊ admīſtrationem ingroſſantiū apocruſticorum ſigna ſunt grauitas multa tumor ſine dolore ⁊ fe.⁊ cōicat in his cum oppilatiōe ſꝫ differt ꝑꝑ reliquā queſunt dicta ⁊ ſequitur illud idropiſis ⁊ egeſtio ꝯturbatanigra in pͥncipio egritudinis acute ſignificat ap̄a eſſe calidum magnum in ep̄e: ⁊ in ꝓceſſu eſt virulenta: deinde ſaīoſa cū ꝑuenerit ad dubelati: grauitas quoqꝫ ī ip̄omaior eſt ea q̄ fit cū apoſtema eſt in ſima: qm̄ pars ſimeſubſtentator ſup̄ ſtōacum gibboſa vero nō ſubſtētaturſupra aliqd̓ niſi in eo qd̓ eſt vehemēter adherēs ⁊ ꝯtīuatum coſtis falſis Sed eius qd̓ eſt in ſima: ſigna ſūt priuatio duricici: ⁊ tūoris in dextro ipocundrio niſi ſit magnum. ⁊ ꝓprie in pīgui grauitas mīor ꝑꝑ dictam cauſā⁊ dolor vehemētior ꝑꝑ ꝯpreſſionē. Et in hoc licet cōicetapoſtemati meſeraicarū: tn̄ differt ab illo qm̄ gͣu tas inapoſtēate meſeraicaꝝ eſt minor ⁊ eſt cū tenſione magna⁊ ꝓfunda verſus ſtōacū ⁊ ventrem: ⁊ egeſtio eſt chiloſaꝑꝑ oppilationem ⁊ debilitatem ipſarū ⁊ ſubtilis ꝑꝑ ſtomaci debilitatem in digōne: ⁊ ſi quidē ſit fe. ꝑꝑ eius caliditatem erit leuior quā in eo qd̓ eſt in ep̄e. In apoſtemate aūt ep̄is eſt ecōtra. Itē ex ſubſequentibus naͣm ſiegrediatur aliquod ſpumoſum poſt dies aliquos ſi ꝗdem ſit illud ad rubedinem ⁊ citrinitatem declinās eritab epate ⁊ vomitus abominatio deſiderii ablatio atqueſingultus ꝑꝑ illud qd̓ effunditur: de ep̄e ad ſtōacuꝫ ꝑꝑvicinitatem: ⁊ ꝑꝑ colligantiā inter epar ⁊ ipſum in neruo ſubtili ⁊ ꝓprie cum apoſtēa eſt magnuꝫ ⁊ cal̓m: ⁊ ẜmhipo. cum ait. In ep̄e flegmonē patienti ſingultus ſuꝑuenit ait G. non ſuꝑuenit apoſtēati ep̄is ſingultus niſiapoſtema ſit magnum: e ꝓprie calidū. Cura apoſtematum ep̄is calidorū duplex eſt intentio generalis .ſ. ⁊ ſpālis: generalis conſiſtit in quatuor rebus .ſ. in eūone vl̓itotius corporis in euacuatione ꝑtis ſeu materie apoſtēatis in regimine: ⁊ quarto in accidētium correctiōe ſpiritualis aut conſiſtit in conſideratione ſpāli apoſtēatis .ſ.cauſe eius materialis ꝓprie nature loci .ſ. membri: vt epatis ⁊ partium etus: de quibus dictum eſt ſupra: ac īuc̄tione auxilioꝝ ꝓpriorum: quibus p̄dicteʳ quatuor compleantur res generalis ītentionis: nec nō ⁊ aperti modivtendi eis. Si ergo apoſtema epatis ſit flegmonicuꝫ vtpͥmam rem cōpleant generalis intētiōis flebothomiam⁊ ſaphena vel de baſilica ꝑtis cōtrarie vel eiuſdem premittes: ꝓut exigit diſpō .ſ. vſqꝫ ad defectioneꝫ. Inꝗt .n.hipo. Et vbi oꝫ vſqꝫ ad defectionē ducere. ⁊ hoc facereſi ſuficiat egrotans. Qd̓ approbans G. ait ī acutiſſimoenī apoſtēate maximo dolore ⁊ in febribus ꝑacutis nulla medicina melior hac eſſe pōt: adducit eniꝫ materiā generatam ⁊ īfluentem ⁊ ſortaſſe īfluxam: ſꝫ oꝫ eā p̄mitter̄ait. n. G. qd̓ ante eam oē aliud auxilium ꝑ recurſuꝫ .ſ.ꝑ extractū eſt inefficax et ꝑiculoſum: ꝙ ſi virtus non ꝑemiſerit partiri oꝫ eācum reiteratiōe nō obmittere: ctatevero non ꝯcedente aliquid ꝓportionale illi p̄mittes vteſt ꝓuocatio ſanguīs nariū cū inſtrumēto ex ſetis porcorum facto qd̓ eſt notū ⁊ ꝯfuſo intromiſſo in nares: vl̓ cūvnguibus: vel ſaltē cū ſanguiſugis appoſitis naribusapoſtēa fuerit in gibbo vel apertione emorroidaꝝ cū fricatiōe ex folijs ꝑitarie vel ficus: vl̓ cn̄ naſtali ex pāe pocino ſeu brionia et ſcarificatio crurium et prope ſi fueritin ſima. Deinde premiſſa eūone vniuerſali ad ſecundārē .ſ. eūonem ꝑtis ſeu materie apoſtēatis vēiēdo oꝫ autivt eam ꝯpleas cū admīſtratione eoꝝ: q̄ mām recurrerefatiunt repellūt et tranſmittunt: ⁊ ſi quidē īfluat trahūt⁊ deriuāt: ⁊ q̄ fluxa eſt: nec recurrere poterit euacuantetiam que ꝑ modū ꝯgonis fuerit aggregata recurſū velrepulſum ⁊ trāſmiſſum ꝯplet frigida ⁊ ſtiptica interiusvel exterius approximata ẜm oēm modū ſimplicia ⁊ cōpoſita que īfra dicetur: hec .n. non folū īfluentē repellūmateria: ſꝫ confortant epā ne tranſmittat nec nō eam q̄ꝑ moduꝫ ꝯgōnis aggregatur prohibēt generari. Simplicia propria que interius ſunt approximanda in principio ſunt aqua endi. cum ſirupo actoſo de ucc. aquaportul. virge pa. aqua grato. acrium: ⁊ muzorum: aquecucume. ⁊ cūcur. aqua ordei habens virtutem cuſcu. ca.aroma. abſinthij ⁊ ſimilium. Exterius approximāda inip̄o inito ſunt ſucci ſtiptici frigidi ſicut aqua mirte de folijs mal̓orum et citoniorum ⁊ ſpongia infuſa in aceto ⁊aqua frigida ſuccus portulace ſemperuiue aqua ro. ſandali prepucia vitium contrita: ⁊ emplaſtata cū roſis immaturis: vel ſiccis maturis ⁊ huiuſmōi temꝑatis in ſtiticitate ⁊ frigiditate. Excedentia enim in eis apoſtemaindurant ⁊ cōſtipando retinent coleram: quare adduntī apoſtematis magnitudinē ⁊ magis ſi ſit in ſima quaꝫſi fuerit in gibbo: qm̄ ad gibbum non perueniunt cumvirtute integra: ſed cum ip̄a ꝯfr̄a. Et quandoqꝫ acciditex eis vehementia doloris ꝓpter ſuffocatiōem materie⁊ ſoliditatē membri: quare tardatur reſolutio: ⁊ acciditmortificatio membri. Oportet ergo propterea vt eis ſi illis cares admiſceas aliqua ſub̓alia ⁊ aperitiua q̄ ſuꝑiusnota fecimus nec oꝫ vt ea adminiſtres actu frigida etiaꝫſi ſit apoſtēa calidū: ſed tepida aut nō veri frigoris. Cūvero verificatū fuerit ꝙ iā ſit apoſtema vt ꝙ maͣ nō ceſſet aggregaui: īmo ſit in fine pͥncipij: ⁊ pͥncipio augum̄ti ōꝫ vt tu adminiſtres: tunc emplaſta facta de citonijs ⁊aceto ⁊ aqua ro. quia ſunt meliora. Et de illis eſt vt terantur cttonia cuꝫ farina ordei ⁊ aqua ro. Et emplaſtetur aut citonia decocta in aceto ⁊ aqua ro. donec bis cōcta ſint: vel miſceantur cum ſandalis: ⁊ oleo ro. Et ex ilis eſt vt decoquantur citōia cum vino odorifero ī quoſit ſtipticitas: ⁊ addatur. eis virga pa. vel plantago ⁊ ſauic ordei ⁊ cōfortetur cum abſinthio vel ſpicaⁱ vel ciꝑo⁊ adminiſtretur. Et quandoqꝫ fit ex citōijs decoctis cūabſinthio. Et ex illis eſtoleuꝫ de citōijs ⁊ maſti. ⁊ ſimiliacum preceſſerit in augumento. Tractionem autem ⁊ d̓riuationem complebis cum fricationibus fomētis mordacibus vētoſis ī cruribus: coſſis: brachijs: āchis: ⁊ dorſo nec non emplaſtis calefactiuis in eis applicatis ex naml̓a capſia .ſ. qͥlla cantaridibus calce nō exticta ⁊ ſimilicfactis Tū v̓o iaꝫ fuerit ī fine augum̄ti a pͥncipio ſtatus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten