apium calamentum: ⁊ calamus aromaticus iſopus ſiccaciminum ⁊ huiuſmodi que interius ⁊ exterius per omnc̄ modum approximabis. Et ex ꝯpōitis medicamē cōferens ad illud in pͥncipio cū ē caliditas ⁊ īflamatio: ⁊ timet̉ de curſu ſanguīs. ℟. ſubſtātie reubarbari balauſtiarū ſanguinis dragōis aluīs iamēi an̄. ꝑtes equales pulueriza. Et doſis eius ſit aur .i. cū zuc. ro. antiqͥto: ⁊ ꝓpeex roſis albis cum aqͣ citoniorum. Et ex vltimis in hoccaſu ſunt trociſci noſtri quos in antidotario noſtro diximus de terra ſigillata. Aliud medicamen qn̄ fuerit illic caliditas plurima: ⁊ volueris repercutere reſoluere:⁊ confortare. ℟. karabe. 3. x. roſarum rubearum. z. v. acatie. 3. iiij. ſpice inde croci amborum ana. 3. vi. maſticis corticum capparis ana. 3. iiii. luti armeni. 3. vii. nucum cipreſſi. 3. viij. Conficiantur cum aqua arnogloſſe: ⁊ fiātinde trociſci vſqꝫ ad aureum vnum. Et ex vltimis inhoc caſu ſunt trociſci de karabe: quos in antidotario noſtro diximus. Aliud medicamen ad idem. ℟. aque neriden. 3. x. lacce ablute. 3. vij. reudeſeni. 3. iiij. croci. 3. iij. ⁊5. haſſe. 3. iiij. cicerum nigrorum. z. vij. luti armeni. 3. x.Conficiantur cum oleo de lilio in quo diſſoluta ſit mumia. Et fiant ex eis trociſci. 3. i. doſis ſit in. ij. iij. cum aqua roſata ⁊ ſirupo. myrtino. Et ex pertis eſt reudeſeni lutum ſigillatum ⁊ grana myrti an̄. 3. i. puluerizati: ⁊ſumpta cum ſucco caude equine liugue ceruine vel conſolide. Aliud medicamen quo vten eſt in fine cum ſanguinē mortuū ⁊ congelatum reſoluere intendis. ℟. reudeſeni laccezinziberis an̄. 3. 5. fiant ex eis trociſci. 3.i. cūvino predicto: ⁊ adde parum arſenici citrini: ⁊ da cumvino vnum. Item linimentum ad hoc. ℟. xiloaloēs:croci ⁊ fac lauari ⁊ bdelij ⁊ calami aromatici maſticis an̄z. ij. mumie. 3. iij. Confice cum oleo zaraki: ⁊ almeiſus ⁊cera ⁊ ſuperponatur. Item aliud ex ſola mumia cum iſto oleo: ⁊ non eſt ei ſimile. Emplaſtuꝫ conferens ei qd̓ex percuſſione incipit apoſtemari ⁊ indurari eſt emplaſtum roſaceum cum ſcebran.¶ Cap. vi. de ſciſſura ⁊ inciſſiōe ep̄is ⁊ cura eius.Ciſſura ſeu inciſio acc̄ns ī eꝑate: ē reſolutioꝯtinui: ī eo ꝯuenies aūt in pāiculo eius tātūaut ī ſubſtātia eius: ⁊ hoc aūt eſt ī carne pennulis ⁊ vēis eiꝰ ſubtilibus diſſeīatis eis: autī ꝓfūda eius ſubſtātia: ⁊ ē ꝑueniens ad magnas venas: ⁊vbicūqꝫ ſit aūt ē ſimplex aūt ꝯpōita. Et cā eſt duplex interior ⁊ exterior. interior ē ml̓titudo ⁊ acuitas ſāguīs: ⁊ē īcipiēs a vēis: ⁊ ꝓcedit ad carnē vt apoſtema: ⁊ ꝓpriedubel̓atū ⁊ vlceratiuū: ⁊ ē īcipiens ecōuerſo .ſ. a ſb̓ſtātiacarnoſa ⁊ ꝓcedit ad venas. Exterior ē percuſſio enſiſ vl̓gladij ⁊ ſil̓iuꝫ. Signa nā ſiquīdē ſit ī paiculo eius tm̄ dolor ⁊ pūctio in īpocundrio dextro ſentitur: ⁊ quod currit ex eo deſcendit ī ventrem: ⁊ tūc grauitas sͣ pectinē p̄cipietur ex illius aggregatiōe ibidē cū tūore ſi fuerit mtū. Quod ſi ſit ī ſubſtātia ⁊ venis eius ſigna erunt dolor grauatiuus ī ipocūdrio dextro: ⁊ fluxus ſanguinisvrinā ſi ſit ī parte gibboſa vel per ſeceſſum ſi fuerit in cōcaua parte ⁊ ſi fuerit ī paruis paruus erit: ⁊ ſi in magnismagnus erit fluxus: nec aliquod deſcendet ex eo in ventrem: ⁊ proprie cum fuerit extrinſeca: nec tangat pānicūlum: ⁊ eſt palledo coloris defectio naturalium virtutuꝫomnium ⁊ in ſtomaco ⁊ toto corpore. Et ſiquidem a cāinteriori puta multitudine ſanguinis fuerit ſigna app̓srebūt plectorie preuia. Si vero ens acuitas ſigna cacl̓mic calide que ſunt nota. Si vero apoſtema ſigna precedentis apoſtematis illius dubellati ⁊ aperti ſcu vlcerati que infra dicentur. Si vero fuerit a cauſa exteriori ſigna ex preceſſione eius manifeſta. ¶ Cura eius dupliciter conſiderabis generaliter ⁊ ſpecialiter generaliter aūtex cura ſolutionis ſtomaci dicta ſuperius comprehēdasConſiſtebat eniꝫ in quattuor rebus quas te oportet hicſimiliter proſequi ⁊ complere cum adminiſtratione medicinarū appropriataꝝ epati: ex quibus ſūt ſtiptica ⁊ conglutinatiua que ſint lēptomeris ſubſtantie vel aliquibuſaperitiuis ⁊ diureticis admixta: ⁊ proprie ſi inciſio ſit ingibbo: ſic enim in cura opll̓onum eius aperitiuis ⁊ diureticis ⁊ proprie fortibus oportet admiſceri aliquod detentiuum quod retrahendo ipſa ad ſtomacū prohibenteorum velocem penetrationem ad vrīalia membra ita īcura ſolutionis continui ipſius ſtipticis ⁊ conglutinantibus oportet admiſceri: que eorum virtutem difficilempertranſibilem ad ipſum ep̄ar aduenit penetrare. Taliaaūt ſtiptica conglutinantia tam ſimplicia ꝙͣ compoſita exhis q̄ dicta ſūt ſupra in cura ſolutionis ſtomaci: ⁊ fluxusſanguinis nariuꝫ atqꝫ ſputi: ⁊ ex his que in cura fluxuseꝑatis dicentur eligere poteris: ⁊ ſimiliter coadiuuātiaꝑtrāſire ex cura opill̓onis iam dicta. Spetialiter aūt cōſiderabis: nam ſi ſit ī pāniculo cuius tm̄ ⁊ ſimplex cūp̄dictis ſtipticis ⁊ cōglutinātibus curabis interius appximatis: ⁊ exterius magis. Si vero ſit ī ſubſtātia penul̓⁊ venis paruis: ⁊ ſimplex curabis cū predictis exteriusapproximatis ⁊ interius magis. Si vero ſit cum diminutione partis magne vel penule maxime: ⁊ ꝓprie cumcibis multū ſanguinem generantibus que partē ſanguneā hēant generar̄: licet ſꝑmaticam ſēper regenerare nōpoſſint: nec oēꝫ niſi capita paruaruꝫ venarū tm̄ ⁊ in circunſtantijs calidis ⁊ humidis. Et ſi cum vlcere compoſita eſt: mundificabis prius: deinde conſolidabis. Si explectoria euacuabis: ſi ex cachochimia expurgabis. Siex apoſtemate dubelato: ⁊ vlcerato cura eſt cura illius:que infra xp̄o duce dicetur. Quod ſi inciſio perueneritad magnas venas eſt incurabilis: ⁊ proprijs ſi cum depditione ſubſtantie fuerit. Inquit. n. Hypo. veſicā īciſaꝫaut epar mortale eſt. ait. n. G. verū eſt eū inciſſo ad concauam veniat venam: ⁊ quia inde multus ſanguis fluxus peruenit: ⁊ qꝛ non poteſt apponi medicina quarefirmus moritur: ateꝙͣ conſolidatio fiat. Trociſci d̓ reudeſeni conferentes ad grauitatem in epate ⁊ ſplene ⁊ apoſtemate in eis: ⁊ percuſſionem cadentem in epate. ℟reudēſeni. 3. viij. rubee: lache an̄. 3. iiij. ſemīſ apij: ſuccī eūpatori āiſi: an̄. 3. iij. terant̉ ⁊ cribellēt̉: ⁊ fiant trociſci. 3. 1⁊ detur .i. cum eo quod conuenit materie: ſunt enim eſficaſſimi dixit filius ſerapionis. Et ex expertis eſt medicamen ſecundum inuentionem noſtrā quod diximūin antidotario capl̓o de reubarbaro ⁊ reupontico eſt ꝓprium cum ſucco caude equine puluerizate ſumptum.¶ Cap. ſeptimum de apoſtemate ep̄is ⁊ cura eius.Poſtēa ep̄is ē tūor preter naturā euenienci aut ī velamīe eiꝰ: aut ī ſb̓a ⁊ hoc aūt ī ꝑtegibboſa: aut in cōcaua aut in aliqua pēnula:ſuaꝝ: aut ī toto: ⁊ illud raruꝫ ē ⁊ mortale plimū. Cā aūt eiꝰ oīs ex cauſis apoſtematū ī fectione ſcda