ſingultū: ⁊ quandoqꝫ eſt coadiuuās malitiā r̄gimīs ⁊ ꝓpe motus corporeus ⁊ animalis fortis ⁊ agitans ſupra cibum imaginatio aſpectus ⁊ fetor rei abominabilis ⁊ dipoſitio aeris. Signa eius ſunt duplicia: quedam .n. ip̄ius. generaliter ⁊ abſolute ꝯſideranti ſuntʸ ſigna remota:quedā ꝓpinqua: remota ſunt dolor frontis: ⁊ ſcotomiaideſt rerū nigrarum aperitio vt muſcarum volantiū frigiditas extreorum ⁊ ipocū. ⁊ os amaricarū cordis ideſtoris ſtomachi: morſus: nauſea ſubuerſio ⁊ iectigatio inferioris labij ſignificat ipſum ꝓpinquum. Signa veroipſius ſpiritualiter conſideranti: puta ſpērum ipſius formalium: vt laudabilis vomitus quedam ſumuntur exantecedentibus: q̄dam ex cōcomitātibus: quedā ex ſubſequentibus. Ex antecedētibus qꝛ preceſſer̄t ſigna digeſtionis inualeſcēte virtute ſupra morbum: leuitas acentium protendentium ipſum qd̓ eſt ſignum leuis pugneEt ex ꝯcomitantibus qꝛ facilis eſt temꝑatuſ in proceſſumorbi expellens nocīa ⁊ equal̓ opꝫ qꝛ coleram flegmatimixta ⁊ bene tolerat̉. Et ex ſubſeqͥntibus qꝛ ꝯfert ⁊ alleuiat patientem. Inquit. Hip. ſi qualia oꝫ purgari purgentur confert ⁊ bene ferūt. Signa illaudabilis vomitus e contra intelliguntur: nam ſi ſignis decoctionis nōapparentibus ⁊ in morbi principio vniuerſali. Inꝗt .n.Hip. egritudinibus quibuſcūqꝫ incipientibus: ſi fel nigrum ſurſum aut deorſum exierit mortale. Et G. duꝫinquit morbus in principio eſt: ẜm nullam viam natureſit euacuatio. Signa enim cretica non opꝫ eſſe ſubita fitenim nulla apꝑente victoria ⁊ inualeſcentia nature ſup̄morbum: ⁊ cū accidentium ipſum protendentiū victorum ſupra fortitudine ⁊ auſteritate eſt difficilis malus ītolerabilis ⁊ anguſtioſus expellēs non quale oꝫ: qꝛ iuuatiuum nō nociuū: ⁊ ſi nociuum nō coctum neqꝫ mixtum: ſed purum aut colericum: aut flegmaticū: aut ſanguineum. Inꝗt. n. Hip. ſanguis ſurſum. qualiſcūqꝫ egrediens malum aut melancolicū. Inꝗt Hip. melancolicos vero inferius neᵐ confert: qꝛ nec egrū alleuietnec morbum minuit: immo egrū in defectionē adducitSigna ſpecierū ipſius materialiū ⁊ exeūtibus colligun⁊ ſimiliter ſi ſit ex ſtō vel ex alijs ei īfluxe ex dictis d̓ mala ꝯplexione: nō ſunt. Earum aūt cauſe infra ſpecificabuntur. Uomitus laudabilis ⁊ creticus eſt ꝑmittendꝰꝙ ſi diminutus fuerit ⁊ difficilis coadunāduſ eſt ⁊ facilitandus: vt infra xp̄o duce dicet̉: deinde ꝑmittendus ꝙͣdiu fuerit ſufficiens ⁊ tꝑatus: ⁊ cognoſcit̉: qꝛ cōfert ⁊ bene fer̄t. Tunc tn̄ confortatiuis ſtōi temperate ſtipticiseſt vtendum que hn̄t retinere: ne materia effrenitet ⁊ ſuperfluat: nec eſt. retinendus niſi ſuꝑfluat quo caſu efficiſillaudabilis ē retinendus ⁊ cognoſcit̉: qꝛ incipit fieri intolerabilis: anguſtioſus ⁊ debilitās corpus: vn̄ Hip.in af. iam dicto. ſi vero non ꝯtrarium. Si aūt ſit illaudabilis ⁊ ſinthornaticus aut eſt cū nature regulatiōe vt ſupra diximus de flu. ven. in cu. pleu. ⁊ tūc eſt ꝑmittenduseſt enim bonus ꝑ viam cauſe: quam minuit: ⁊ quā eradicat: ⁊ ꝑ ꝯn̄s morbum vniuerſalem ⁊ ꝑticū. curat. īꝗt.n. abo. vomitus in pͥncipio ꝓxi. aut minorat: aut eradicat ꝑoxiſmum: naturam quoqꝫ alleuiat: ⁊ ſupra reſiduūpotentem reddit: vn̄ Hip. ī cohantibus morbis ſi quidem videt̉ mouere moue. aut eſt ſine regulatione natui⁊ tūc cum ſit malus ꝑ viam ſigniⁱ ⁊ cauſe eſt retinendus.Cura in retentione autem eius duplex eſt regimen: comune: ſcilicet ⁊ ꝓprium. Cōe in. .vj. rebus plurimū.ſtit: prima eſt materie ſcū cauſe ad eius exceſſum incitantis mundiſicatio vel ablatio: ſecunda eſt ſtōaci confortatio: ⁊ etiā totiꝰ corporis vt ſubſiſtat ⁊ toleret. Tertia ē̄membri: ſi quod ſit mittens rectificatio. Quarta eſt materie fluentis interī donec illius rectificatio fiat qetatioingroſſatio ⁊ deriuatio: ⁊ ductuum anguſtatio. Quita eſt regiminis rectificatio. Sexta eſt accidentiū ſiq̄ inſurgent correctio. Si ergo ꝯgregabis oēm curatiuam intentionem in retentione vomitus ⁊ euōis cuiuſlibet dequa infra dicet̉. Primā rem ꝯplent vomitus reiteratdonec materia ſi humoralis ſiteradicet̉: qui ſi non ſit facilis ⁊ ſufficiens ꝑꝑ eius adherentiam faciliter: ⁊ hec cīcibis multis in quātitate ꝯtinua ⁊ diſcreta .ſ. potibus ⁊medicinis que ſunt triplicis generis vt ſupra de conſolatiōe mediciarū diximus in quarū vſu ordinarie ꝓcedasincipiendo a debilibus: ⁊ ꝓcedendo ad fortia: ⁊ deindead fortiora ſequenſ naturā ſapientiſſimā vt iuſſit Hip.Inquit. n. G. natura eſt ſapiētiſſima: cuius ſapīe non ēfinis: adheret .n. vie vni ⁊ ordini vni. Si vero nō ſit huxiimoralis: que intitat cārum ſꝫ ꝯplexionalis alterantia ſt̓ipſuꝫ ꝯplētia q̄ ſunt ſuꝑiꝰ tibi noͣ: ſi ēt exterior ſit auferaxiixtitur. Secundam rem cōplent ſtiptica arōatica calida vl̓frigida: ꝓut diſpō ſtōi exigit: q̄ ſuperiꝰ tibi fuerunt tradita in cu. male ꝯplexiōis: ⁊ retentione ſolutiui: cū ſuꝑfluit. Tertiam rem complent illa tria: que ſupra in cura male complexionis ſtomaci cum materia diximusQuartaꝫ rem complēt ſomnus ⁊ quies corporea ⁊ animalis motiuam materiam quietātes. Inquit. n. Hip.Cum volueris elleborum ſtare: ſonnum fac. ⁊ noli mouere: immaginatio rei delectabilis ⁊ odores boni. Confortant enim cerebrum ⁊ ſtomacum: nauſeam ſedant ⁊vomitum: vt ſupra de conſola. medic. dictum eſt: ibiqꝫmedicinas ingroſſantes: ⁊ coanguſtantes ductus ⁊ orificia notas fecimus calidas ⁊ fri. prout diſpoſitio exigitEius āt deriuatiōes ꝯplēt fricationes dure ⁊ aſpere ſomētatiōes mordaces cōp̄ſſiones extrēitatū doloroſe: inquit. n. G. dolor ꝓuocat reuma ⁊ ligature vētoſatiōescū ſcarificatione: vl̓ ſine ſanguiſu. ⁊ flebo. cicatrizatiōesin eis: ⁊ euō ꝑ flu. ven. cū cliſtere tragētibus: ⁊ medicīsſolutīs vē. ⁊ coli. ⁊ ſudo. ꝓuocātibus: vt ſt̓ balnea vnctiones: rarefactiōes q̄ ſuꝑius dc̄e ſt̓. Inꝗt. n. Hip. romitus vōitu: fluxꝰ: fluxū ⁊ vōitus fluxū ⁊ fluxus voītu⁊ vterqꝫ ſudor curat̉. Quītā rē ꝯplēt debita. vj. re. nonnaͣ. ordīatio. locet̉ ergo ī aere tꝑato vt ſuꝑfluo calore manō diſſoluat̉: nec frigore īt̓ius ꝯpͥmat̉: ⁊ declinet ad frigidū tꝑate ⁊ ſiccū: ꝗeſcat ⁊ dormiat. Cibus ſit ſpiſſe ſubſtantie ⁊ ſtiptice qͣlitatis cal̓e vl̓ frigide ẜm neceſſitatempaucus in ꝙͣtitate eōtīua ⁊ diſcreta facilis dīgonis ⁊ bolchili: q̄m ſuꝑius habuiſti: in quo ſis ꝑcus: lꝫ mitum appetat: vnde repletio eſt fugiēda ⁊ ꝓpͥe ſubita. Inꝗt cniHip. ẜm multū ⁊ repēte: replete: ⁊c. Et alibi. Ubi nōplenitudo: non indigentia: nec aliquod quicquā bonūquod magis nature fuerit ⁊ maxime: niſi preceſſerit inanitio debilitans. Inquit enim Abohali. Nihil eſt deterius ſaturitate in tempore fertilitatis: quaꝫ preceſſit īnitio in tempore ſterilitatis. Alienētur que cibaria liqda: niſi ſint quibuſdam ſtipticiſ cōfecta: ⁊ tūc et mīorenSextā āt rē cōplent que accidētibus ſuperuenientibuscōgruūt: que ſunt diuerſa ſecūdū eorū diuerſitate vt in