damonū quod .n. eterogenee eſt nature: pōt dici calidūFrigida ſūt ſolū ⁊ cortex citri ſpica cinamo. indū. damaſce. ⁊ gariofilatū magnū ⁊ calamē. ircos liliū menta ozimū vtrūqꝫ ſticados ſadarachalīgua auis magaleph odoͣgalie ⁊ in ſūma omnia odorifera. Temperata ex eis ſūtligua boui. ⁊ aqua eius cuius decoctione ſis audax cumcibis ⁊ potibus: ⁊ borago karabelaca. vſnea ⁊ pōa dulcia⁊ odorifera ⁊ grana: dulcia ⁊ muza: ex mineralibus vero frigida ſūt coralus margari. lutū figillatū: ⁊ armenuꝫCalida ē ābra: tēꝑate ſūt auꝝ argē. lapides p̄cio. ⁊ ꝓprieiacitus Sicce ſūt oēs p̄ter lac pōa gra. dulcia ēdiuīa linguam boui. boraginē: ⁊ nenufarē q̄ ſūt hūida. Ex reſolutiuis vero quedā ſoluūt colerā vt mirabolanus citrinustamarīdi ⁊ prūa muza ex eis ſūt viole ſuccus roſarū ⁊ aq̄īfuſiōis eaꝝ recētiū Quedā ſimilia vt agaricū mirab. kebulus ⁊ ēblicus. Quedā ml̓aꝫ ⁊ epithimū lapis armenꝰlapis lazuli mirab. īdi ⁊ belerici quēdā falſa ⁊ ml̓iā vt ſticados ⁊ polipodiū. Quedā hūores aduſtos vt mirabo.nigri ⁊ īdi ſene fūiſterre quē dixius eſſe de numero p̄cioſaꝝ medicīaꝝ. Quedā mūdificāt a ſāgaīe ⁊ ſpū vt meliſfa. Quedā mūdificāt ſāguinē vt lupil. capillo. ve. ēdiuia⁊ ſimilia: hec ſūt ſimplices ex quibꝰ eligere hēs: que tueītētiōi ſūt conformes: ſiue alterare ſiue digerere ſiue ſoluere: ſiue vtrūqꝫ ſimul ītēdas. Etiā ſi aliquā ex quattuoregritudinibus ſpiritaliter īſpicias. Oēs nāqꝫ conueniūtīſil̓ ⁊ īcōfortatiōe debilitatis ꝓprie ſed aliter vna ꝙͣ altera ⁊ vna eſt vni diſpōi ſeu accn̄ti cordis ꝓportiōata aliavero alteri Debilitati nāqꝫ appropriatꝰ eſt crocus ſpicaābra poma r̄dolētia ⁊ oīa tēꝑata. Trēori. vero: beē mirravſnea: ſādaracha karabe dorōigi valde mira. bibiti. Tremori vero a cā extrīſeca .ſ. ex triſtitia ⁊ timore. Endiuiaſpōdiū ⁊ ēblici calido. excoriādrū lacha ⁊ ciminū frigi. līgua auis ⁊ lac ſicco. mumia ameos karuimuſcus ozimūgariofilatū ꝯferūt trēori ex multa ⁊ fl̓ata cōeſta. Calamētū ireos: ⁊ ſādali cōferūt trēori accn̄ti ī febre: ⁊ auꝝ bibitū ⁊ litū. Endiuia vero ſincopi. Spodiū ei ⁊ proprie facte ex effuſiōe colere ad ſtomacū vel a ſtōaco bibitū ⁊ litūlingua bo. ⁊ magaleph cū aqͣ mellis bibitū doloribus cōdis ⁊ ml̓ie aī. ⁊ ei qui loquitur ſolus aurū ⁊ ſpodiū ml̓ie⁊ timori de preteritis ⁊ timori de futuris. Muſcꝰ ml̓ieex ſolitudīe: xiloalōēs ēt qꝛ lectificat ozimū gariofilatumenula: ⁊ oīa arōatica oībus maxīe ſi fiat ex aguſtia ⁊ omnia aromatica proprie vt ē odor galie ⁊ calamētuꝫ ireos⁊ ozimū ſuꝑaſꝑſo aceto: ⁊ odoratū exiccat ſincopatū ⁊ ſanat eū. Cōpoſite ſūt q̄ ex his ꝯponūtur ⁊ ſimiliter ſi egritudo ſit īſtrumētalis vt aperire ⁊ euacuare plectoria ⁊ ſāguinis habūdātiā q̄ eē cāꝫ eiª plurimū cōſueuit: ītendasvtere phlebothomīa baſilice dextre ⁊ ſi repletionē vaporoſā ⁊ fūoſā: quā tibi fūoſa multū expiratio cū mētꝭ. turbatiōe on̄dit. Cōplexio etas ⁊ hītudo ⁊ regimē p̄cedensphlebothomiā ſiniſtre baſilice celebrabis. Sꝫ p̄ dicta auxilia variabis varietate egritudinū ⁊ cāꝝ efficiētiū ip̄as īfortitudīe ⁊ debilitate. In d̓bilitꝰ. nāqꝫ cordis approxīabis leuia ī pulſu fortia ī trēore fortiora ⁊ in ſincopi fortiſſima: adhuc ſi earuꝫ cā ē debilis leuia: fortis fortiora: necnō ſi ſit ex ꝓpria cordis paſſiōe fortiora: ſi ex cōpaſſiōe leuiora: ⁊ tn̄ cōſiderata natura ⁊ dignitate ꝑticulari: q̄ cordi c̄ oīa approximabis cū mō ⁊ nō ſb̓ito ſoͣtia neqꝫ pura.Ait .n. y. ẜꝫ ml̓tū ⁊ repēte. clarefacere aut īfrigidare replere: aut euacuare vel quolibet corpus mouere nō oꝫ. Falax .n. ē. ⁊ qūo nature īfuaue: maxīe vero debiliter vt hiſuppōit̉ cū ergo ī talibꝰ egritudibus repl̓o ad euacuādūīuitet: qꝛ debilitas virtutis ꝓhibeat partiatur phlebothamia tenēdo mediū. Hec. n. G. edocuit: nec obmittaturoīo maxīe cū repl̓o debilitatis cā exiſtat. Itē āit Abobꝰlyāplius ea dare pura q̄ alterāt maxīe frigida ⁊ que laxafaciūt prīcipalibus mēbris timoroſū ē ī re vite. Ages .n.cū ſimplicibus leuibus maxīe ī prīcipio ⁊ paulatī deuc̄ies ad cōpoſita ⁊ fortiora vbi priora nō ſufficiāt vt excenſꝰauxilioꝝ: nō ſit ſuccedēs auxiliorū effectiua paulatī: propoͣtio cū ſalute. hic .n. ē operatō ẜꝫ ſapiētiā. preſtat .n. iuiuamē preter aliquid leſiōis: ⁊ frigidis admiſceb̓ cala. vt crocū ⁊ gariofilos ꝑꝑ calorē naturalē ⁊ ſpm̄ ⁊ calidis laxatīsodorifera ſtiptica vt ſpicā ⁊ maſticē karabe roſā ⁊ mirrāquibus ꝓhibeas cōfortādo a facili reſolutiōe cui ſūt pa.ixiirati calorē ⁊ ſpm̄. ¶ Si vero patiatur ꝑꝑ vicinitatē velcoītatē mēbroꝝ corrigatur diſpō mēbrorū vicinantiuꝫ ⁊cōīcātiū: ſuperiorū prout ſuperius diximus: ⁊ īferiorumitinummtidꝰꝓut īfra dicemus cū auxlio dei ⁊ ſi aliquid mittant euacuetur ⁊ quod remāſerit vel regnabitur deriuetur ⁊ perīterualla modici tēporis expurgetur deīde cōfortetur: ⁊ductꝰ eoruꝫ quibus ſuperflua eoꝝ conſueta ſunt expurgari aꝑiātur. Ipſumqꝫ cor recipiens confortetur ne recipiat vie ſtringantur ⁊ quod influit repellatur: ⁊ ſi quid īfluſū ē reſoluatur: ꝓut ī cura catarri te ſcire facimus quoruꝫ auxilioꝝ talia cōplētur. Ell̓ꝫ ſeu medicinā huius ſuperius hūiſti. Tertio ꝯſiſtit ſpētial ītētio circa conſidera xiſtionē mōi candi qui cū ſit duplex vt dictum eſt ⁊ diuerſus ſecūdū eius diuerſitatē diuerſis auxilijs ē vtēdū: opꝫn. variare ⁊ eligere oīa auxilia: tā cōfortatiua ꝙͣ abſcindentia cāꝫ ⁊ alterātia ⁊ vniuerſale regimē: ⁊ ea adaptarevnicuiqꝫ modorū ꝓut rō exigit. Si ergo cauſent̉ cordisegritudīes pꝰ duorū modorū dictorū oīa cōfortātia īteriꝰ ⁊ exterius approximāda abſcidētes cās ⁊ ēt alterātesdebēt declīare ad calefactionē ⁊ hūorū ſubtiliationem rar̄factionē corporis ⁊ reſolutionē ⁊ attractionē materie caloris ⁊ ſpūs de cētro ad circūferētiā corporis. ¶ Adhucſi cā eius ſit d̓bilis leuia ſi fortis fortiora nec nō ſi ſit ex ꝓpa paſſiōe codis fortiora: ſi ex cōpaſſiōe leuiora. Regierquoqꝫ ī oībꝰ nō naturalibus rebꝰ quod ē qͣrte intentiōisgeneraliter ſit tale. Locet̉ āt patiēs ī domo cuiꝰ aerſit tēperate cal̓us naturaliter: aut artificialit̓ cū ignis tēꝑati acceſſiōe ſuffūgijs ex ſpica: ligno aloēs galia ⁊ ſimilibꝰ inqͣ ēt ſternāt̉ folia ⁊ rāi plātarū calida ⁊ redolentiū vt citriaromaticorū roriſmarini calam̄ti ⁊ aliarum ſuperius nōminatarū medicinarū. In cibis confortantibus ex precedc̄is ſint medicine tales cal̓e ſubtiliatiue ⁊ apertiue mixte vel aſſociate: ⁊ ſit eorum ꝙͣtitas pauca ſubſtātia non reſūptatiua vel ſolum viuificatiua concedas: ⁊ ꝓprie vbirepl̓o ad ſincopī ꝑducat quo cāu oꝫ tantuꝫ viuificare virtutem deinde ad remedia replonis redire. Similiter ⁊potꝰ ſit vini talis qꝛ ſubtilis ⁊ clari magis virtuoſi per teexhibiti. ¶ Exercitia vbi ſint poſſibilia tēperata: ⁊ fricationes aſꝑe ꝓcedentes a ſuperioribꝰ ad inferiora extrel.trahentes a corde ⁊ ſpiritualibus ad circūferentiam corporis atqꝫ cutem. Somnus ⁊ vigilia ſint temperati viciſſiqꝫ ꝯceſſi: vt quod digerit ſomnus euaporent vigilleInāitō ſit corn̄s virtuti lꝫ .n. repl̓o inanitionē fortē requirat virtus tn̄ que tolerare habet ⁊ regulare non aſſentitvnde paulatim oportet agere ⁊ illud cum fricationibus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten