nis membrorum poſſidentium malos humores in preiudiciū ipſoruꝫ. Tertia res ē alterare malitiā cōplexiōisquoniā ꝑ eā priuatur appetitus ⁊ circa hāc occupationeꝫduo ſūt cōſiderāda naꝫ ſi ē acuta ⁊ frigida vtamur contrariis ſuper hoc vel in illa cuꝫ aceto ⁊ endiuia aqua granatoruꝫ acetoſaruꝫ ⁊ q̄ hoc curſu procedūt ⁊ ēt hec cumvino antiquo ⁊ altea ⁊ dialāga ⁊ cōfectione de calamento ⁊ que ſimilia ſunt ⁊ terminata ē. ¶ Medicamen famoſū ad hoc ⁊ nos experti ſumus iuuamēta eiꝰ magna.cōfortat ſtomacū mūdat ipſū ab humore venenoſo ⁊ fradulēto: ⁊ occidit malitiā complexionis frigidā alterat ⁊reſtituit ipſam ſanitati: ⁊ nos iam ſignificauimꝰ iuuamēta ſtomaci in vniuerſali canone paſſionum ſtomaci: ibinamqꝫ inuenies genera medicaminū conferentiū omnieius peccato propterea tot partes ſermonuꝫ non aſſumimus prolixius. ¶ Prime complent medicine quarumvirtus ē ab eo ꝙ regulat humores hoſ ⁊ illos ſecundumhoc non ē vna a natura complexionis. ¶ Poſſet autēeſſe hoc maiorꝭ virtutis ⁊ cliſtere non ē ānullandum adhoc ⁊ diximꝰ tibi in cura vomitus ⁊ in illo caſu vbi etiaꝫiam docuimus euacuantia humores a ſtomaco ⁊ dicemˢ¶ De appetitu canino.Nſatiabilis appetitus fit ſecundum vnū triūmodorum aūt malitia complexionis frigidaſtomaci valde cuius eſt bene appetere ⁊ maledigerere: ⁊ ſequitur hanc vt plurimum in digeſto diatrialis propter quod ītrumentum nature tantum nutrimentum inſpiſſare non poteſt in ſoliditate mēbrorum ſubſtantie imo ebetatur eo. Aut accidit humore groſſo aggregato in corpore ſtomaci ⁊ ex euacuationemultiplicata accidere poteſt ſicut videmus in conualeſcētibus plurimum ſed hoc mihi vituperabile eſt quoniamtalia reſtaurantur qualia ſūt deperdita. ¶ Cura ē prīuꝫmundificare humorem annexum in eo. Et ſciuiſti ꝙ humor malitiatur in ſtomaco facit deſiderium comedendilutum carbones ⁊ ſimilia. ⁊ non eſt hoc niſi quia mala ſuperfluitas adheſit villis ⁊ parietibus ſtomaci ⁊ nomināteum tartata medici: accidit proprie quibuſdam mulieribus quando impregnantur ⁊ deſiderant acetoſitatem ⁊ponticitatē: ⁊ forſitan deteriora ⁊ fugit ab eis poſt quartum menſē ⁊ alleuiatur ī tertio: quoniā pars quedam digeritur per vomitum alia ānihilatur alia mittitur ad nutrimētū: ⁊ inde remota eſt dubitatio quod huius: ⁊ illiꝰcura eſt ante vomitum antequaꝫ medicina ſolutiua educeret: hunc humorem ſed res eſt rectificare complexionēmalam frigidam ⁊ cibare illos cibis pinguibus: ⁊ vinomulto: cuius color ſit rubeus: ⁊ roſatus quorum appetitum mendoſe appetit. ¶ Inquit Hipo. potus vini ſoluit famam ⁊ preparentur cibi reliqui acetoſi cum pīguedie multa ſine acetoſitate: ſtipticitate: ⁊ volumus illospotari vino ru. anteꝙͣ ſitiant: ⁊ poſt: ⁊ hoc regimē alleuiat egritudinem ⁊ curat tempore longo ſi deo placet. Snon illos ⁊ eum qui comedit lutum ⁊ timetur ſuper eo d̓hidropiſi ⁊ eſt alafriſō ℟. herbi. eupatorii. ſquinanti ana3. vi. mirre maſticis an̄. 3. iiii. capulorum glandium. z. vi.aloēs. 3. xvi. terantur omnia ⁊ d̓coquantur in. ii. lib. aquepluuialis decoctione perfecta detur in potu cum diacidonitē. z. iiii. ¶ Electuariuꝫ ex inuentione noſtra curanshos ⁊ illos ſi deo placuerit: confortat ſtomacum remouꝫfalſum deſiderium comedendi. ℟. capulorum glandiuꝫz. ii. aniſi. 3. mirre. 3. ii. mirobal .ni. embli. belliri. omniuman̄. 3. vi. ſcorie ferri infuſe ī aceto ⁊ exiccate ⁊ torrefacte 3.viii. cardamomi maiore cubebe ana. 3. iii. zuchari tabarzet quod ſufficit. ¶ Doſis. 3. i. 5. cum aqua anthos ieiuno ſtomaco.¶ De egritudinibus ⁊ oppilationibus epatis.Pillatio epatis. Cura huius egritudinis ēvi. res. Prīa eſt aperire vēas ⁊ meſaicas abeꝑate ad veſicam ſuccidere vere ⁊ recordariillam viam eſſe emunctorium ad aquoſitatesſanguineas ⁊ colericas explendum in regionibus epatispropter viarum concurentium ad eum ⁊ aliquando ſtomaci falſitate oppilationes diu figuratas. ¶ Secūda reseſt ſtomaci ⁊ epatis complexiones proprias cōfortare nenutrimentum crudum epar recipiat ad quod meſeraicarum naturas inſpicere oportet. ¶ Tertia res eſt ſubtrahere naturam ad longinquiora: propter quod ad oppoſitum iam diuerſuꝫ ⁊ in rectificatione poſituꝫ iam curaturin euacuatione oppilationis cuꝫ phlebo thomia ſaluatelle vtriuſque manus cliſteribus de lupino ⁊ oleo viol. ⁊confidas maxime in phlebotomiis venarum concauitatum pedum amborum in omni epatis egritudīe ⁊ fellis⁊ maxime icteritia: curat enim horum locorum ſola ſanguinis ſubtractio ſi deus voluerit. ¶ Sanguinem ſb̓trahimus ſub ſubiecti virtutū poſſibilitate ⁊ magnā egritudinis exuberātiā. ¶ Quarta res ē extrīſeca regimen laudabile cibi ⁊ potus: cibꝰ ſubtilis tēperatus ſanguini vicinꝰ circa prīcipiū declinans ad aliqualē frigiditatē ſi materia calida ſimpliciter fuerit: ⁊ in fine rei ſimpl̓r cibꝰ calidꝰ ⁊ hūidꝰ ꝓprie cōplexiōis ſimilis ī nulla egritudīe reliquēdā ē mēbri innata cōplexio ⁊ pͥuāda a ſimili regimīe¶ Obuiari āt opꝫ hūori egrediēti cōplexiōeꝫ ſimpl̓r: cōpetit eis vinū ſubtile miſtū ſi nō febricitēt aquā oīo fugiant ſine febre: ⁊ cū febre: oppilat vias debiles: naturā oīocōtriſtat nullū iuuamētū ei preſtat. ſed laborem ⁊ fluctuationem vinū confert colera abundantibus rubea ⁊ ſubtili: quoniaꝫ vrinā prouocādo canales epatis ⁊ fellis chiſtincoleram expellendo mundificat ⁊ remouet oppilationes oppilantes materiam rarefaciendo naturam ꝯfortando ſanguinem clarificat: ⁊ ſpiritus viuificādo releuatEt maxime poſt mundificationē colere abſtineat a cōitu a vino nouo dulci ⁊ ſumoſo ⁊ abſtineat a calidis tertium gradum aſcendentibus ⁊ frigidis vltra primum gradum nec extendant ventreꝫ eorum cum cibo: ⁊ potū minus cōmedant ꝙͣ bibant ⁊ parum bibant: ⁊ cū ſitī ⁊ famenec cibum aſſumant niſi prius a fecibꝰ primi cibi inteſtinis mundificatis nec calefaciant pedes eorum. dormiantpedibus diſcōpertis ſi quidem febricitauerint aperiantbaſilicam vtriuſqꝫ brachii: ſi expedit regimine regantūfebricitantium humido magis quam frigido. Siquidēdurum fuerit epar valde ⁊ icteritiam habuerint malu ſignum: ſi non duruꝫ nō mala eſt icteritia īmo nature oꝑatio. Et īpoſſibile eſt oppilationes epatis confirmari quiſplenis oppilationem natura non acquirat: eſt enim artifex ⁊ miniſter. iiii. humorum ⁊ fons primi ſāguinis ciius virtus impedita multa membra contriſtat arteriarūprincipium eſt mediante vena concaua a gibbo ep̄atis ꝑmedium diafragmatis ad dexteram auriculam cordis⁊egreditur per ſiniſtram vbi ſubſtantia cordis aſſumit iunicam. ⁊ facit eam arteriam ⁊ dicitur ab arti quod eſt pͥſi