Druckschrift 
Opera
Entstehung
Seite
9v
Einzelbild herunterladen
 

re ⁊ ſic eſt ſeptīma conditio aut ex loco. ⁊ hoc dupliciter aut ex locovt dic̄ ſitū ⁊ ſic ē octaua conditio aut ex loco vt dicit ſocietatem ⁊ ſinoua conditio. ſi aūt bonitas ⁊ malitia in medicinis ſumanturi exparte accidentium tūc iſta accidētia nō ſunt niſi qͣlitates ẜe percepteſenſu. aut ergo percipiuntur ſenſu tactu ⁊ ſic ē tertia conditio autodoratus ⁊ ſic ē quarta aut ſenſu guſtus ⁊ ſic ē quīta que diuiditurin octo ẜm ꝙ ſapores erant octoAut percipiūtur Capitluuꝫ2ᵐ de eletiōe medicinarumſenſu viſus ⁊ ſicq̄ ſit ꝑ ꝯp̄hēſionē iudicioꝝ eaꝝ ẜm poſſeeſt ſexta de ſononon fecit mentioᵐ ipſarum.Nquit Heben Meſue openem eo ꝙ per ſoratio medicine ſolutiue cuꝫ hͨ ꝙnū non poteſt acquiri bonitas ⁊malitia in medicis vniuerſal̓r. ſed ſolum ſpecialiter in quibuſdam vt in caſiafi. incartāo ben: ⁊ alijs quibuſdam. ſermo autem iſte de bonitate aut malitia medicinarum erit ſermo vniuerſalis ideo illam qualitatem obmiſi ⁊ cetera.Aquit hebē Meſue operatio ⁊c̄. poſtqͣꝫ Ioānes Meſue determinauit de medicinis ſolutiuis inquirens eaꝝquidditatem ⁊ eſſentiam docuit etiam medicinas ſolutiuas incolumes diſtinguere a malignis. In iſto caº. eſtcius intentio inquirere operationem medicine ſolutiueinquirere etiam eius principia eam efficientia. ⁊ diuidituur hec parſin partes duas quia in prima parte Meſue in generali principiaoperationis medicine iuquirit: ⁊ modum ſue operationis ⁊ in ſecūda parte hoc idem facit in ſpeciali. ſecunda ibi in fine lectionis. Amplius autem. prima in duas nā oꝑatio generaliſ medicine ſolu. ē duplex vna eſt per qͣꝫ ipſa medicina attrahit hu. ſibi proprium ad locacōmunia expulſionis. Alia vero eius operatio generalis eſt expulſio eorundem humorum. primo ergo inquirit principium ⁊ principia prime operationis. ſecundo iuquirit principia ⁊ modum ſecūde operationis. ſecunda ibi ſtomachi vero ⁊ inteſtinorum naturaprima in duas. primo ſacit ꝙ dictuꝫ eſt. ſecundo dubitationi reſpōdet. ſecunda ibi. Non enim communiter dicit ſic de prima ꝑte itadeterminatum eſt de quidditate ⁊ eſſentia ipſius medicine ſolutiueſed quid dicendum eſt de operatione ipſius ecce. Inquit hebē Meſue operatio medicine ſolutiue cum hoc ꝙ agit ẜm regulationem qͣꝫſortita eſt ſcilicet a corpore celeſti ⁊ a ſuo aſpectu proprio ſimul cuꝫ d̓bita complexione elementorum mixtionem inducente in eam debitam complexionem vt ſcilicet comprehendamus ſimul per hec verba debitam mixtionem in medicina cum regulatione eius a corpore ⁊ aſpectum corporis celeſtis proprium. vel poteſt exponi. ẜm regulationem qͣꝫ ſortita eſt. ſcilicet a calido naturali eam regulantem.Fi per modum violentie in illa re ipſi naͣe. b Neqꝫ enim educit. ideſt euacuat hu. proprium niſi quia nature vim inferens eſt exhijs verbis nos concipimus duo principia per que medicine attrahit hu. ſibi proprium in loco ⁊ ad loca communia expulſionis vnuꝫeſt principium extrinſecum magis ⁊ per hoc concipimus modumoperationis cōreſpondentem illi principio. principium extrinſecūmagis iſtius operationio ſiue attractionis humorum tangit cum dicit. O peratio medicine ſolutiue. ſolutiua enim medicina cuꝫ ſit quedam res non naturalis eſt ſicut eius principium extrinſecum vndenon agit niſi regulata natura. tangit etiam modum cōreſpondentēilli principio extrinſeco cum dicit. ẜm regulationem qͣꝫ ſorcita ē. iſteenim eſt modus ẜm quem medicina ſolutiua operatur attrahendoquia attrahit debite ⁊ ẜm regulationem hec autem regulatio eſt duplex. vna eſt eius regulatio vt exterius exiſtens eſt ante qͣꝫ a corpore aſſumatur. nam ipſa operatur per principia ſue generationis ⁊ d̓bita cōmixtione elementorum regulata cum debito aſpectu celeſti.et hoc non eſt aliud quam forma ſpecifica in ca exiſtens vnde quidam addit ſupra complexionem medicine vnde medicina attrahithunc humorem proprium per cōmixtionem proportionatam ⁊ regulataꝫ a corpore ecleſti ⁊ ſuo aſpectu ⁊ hoc eſt ꝙ dicebat ſupra Meſue ꝙ medicina ſolutiua attrahit humo. non quia calida non quia frigida: ſed quia calida virtute celeſti dotata quia in ea eſt forma ſpecifica ⁊ per hoc īnuitur ꝙ medicina ē principale agens in attrahendohumo. non incitatiuū: aut incitatiuū fed principale vnde ſicut magnes principaliter per formam ſpecificam que ē in ea attrahit ferrūita medicina per ſui formam ſpecificam attrahit hu. ſibi proprium tantum non eſt principium perfectiuum aut complenuum illius attractionis: ſed potius natura. alia eſt regulatio ipſius medicine interius quando a ſumpta: ⁊ hanc regulationem ſortita ēa calido ⁊ virtute. naꝫ medicina ſolutiua comparata corpori noſtro eſt taliſ in pōͣ. ⁊ non in actu humo. autrahēs omne ꝙ eſt autem in po. relatum nobisagit ẜm regulationem: quam ſortita eſt nunqͣꝫ ſit inſit ꝑ modū violentie. Neqꝫ eniꝫᵇ educit: actu tale niſireducatur adniſi qꝛ naͣe vim infert: nō tn̄ cōmunit̉: ſedactum a caloproprie: qꝛ nō materiā: ſed hāc educit ma re noſtri corteriam niſi effrenem habuerit operationē poris ⁊ ab eoregulet̉ ⁊ tūcexponemꝰ litteraꝫ ſic. Operatio medicine ſolutiue ſicut eſt attractio humo. ꝓprij que quidem eſt in ea impotētia. Cum hoc ꝙ agit .ſ. in actu.ẜm regulationem qͣꝫ ſortita eſt .ſ. a. caꝰ. naturali ⁊ cetera ⁊ hoc ſatis conſonat veritati ſi enim ina liquo loco exteriori ex vna parteponeretur multa quantitas ſcamonee: et ex alia parte ponereturquantitas pauca corpore nunquam ſcamonea attraheret coleraꝫnunquam etiam colera moueretur a ſcamonea ⁊ ideo oportet ꝙeius operatio ſit ẜm regulationeꝫ ꝙ ſortita eſt a cal̓o noſtri corporis. ⁊ hoc etiam vult infra Ioānes Meſue ſi enim ipſa perſe faceret hanc operationem ſine alicuius auxiꝰ tunc ipſa per ſeſanaret corpus ꝙ fl̓m eſt īmo uatura omniū principaliter eſt operatrix ⁊ ſanatrix egritudinum principaliter: ⁊ hoc modo exponēdo dicemuſ ꝙ principale agens in hac attractione hu. ad loca cōmunia expulſionis eſt ipſa virtus expulſiua membrorū in quibus continentur hu. nociti ⁊ attractiua virtus que eſt in locis cōmunibus expulſionis ⁊ ex hijs duabus virtutibus perueniuntpoſtea hu. ad ſtomacum ⁊ inteſtina: ſed inſtrumentale agens eſtipſa medicina per hoc ſoluuntur due queſtiones vna eſt in quaqueritur vtrum medicina ſolutiua attrahat. hu. ad ſtomachum⁊ intellectiua per virtutem quam acquirit a corpore noſtro an n̄.ſoluitur etiam. ſecunda queſtio quid ſit prircipalius agens in attractione hac an medicina an virtus operans cuꝫ ſuo naturali calido. qꝛ̄ dicenduꝫ ꝙ principale in hoc eſt virtus vt dictuꝫ eſt ẜmꝙ īnuit in hijs verbis eſt principiuꝫ intrinſecuꝫ iſtius operationis vt etiā ſupra ponebat Meſue aucͣtate. hy. omnium eniꝫ natura eſt operatrix omniuꝫ reruꝫ ⁊ ſine natura a corpore Medicus miniſter. tangitur etiam modus ẜm qͣꝫ natura operatur inhac attractione. cū dicit. Neqꝫ eniꝫ educit niſi quia nature viminfert ipſa eniꝫ medicina inquātuꝫ iuuat virtutē expulſiuaꝫ alicuius membri in quo membro erat multo tempore cōtētus aliquiſhu. mal̓ ita ꝙ erat factus illi mēbro conſuctus ⁊ tūc a mēbro nonpoſſit expelli adueniente medicina ipſuꝫ mēbrrū vincente ⁊ incitante eſt ꝙ tunc ille humor nociuus a mēbro expellitur et vſqꝫad locuꝫ cōmuneꝫ expulſionis peruenit. ⁊ hoc modo medicinaſolutiua īfert vim nature non eniꝫ hoc eſt violentia ſimpliciterque ſit deſtructiua ſiue impeditiua operationis ipſiuſ nature īmoconfortat naturaꝫ in expellendo. iteruꝫ etiaꝫ talis violentia ſimpliciter facta ipſi nature eſt irregularis ⁊ mala. hec auteꝫ non ē mala ſed infert. Inuamentuꝫ ipſi corpori euacuando ab eo ꝙ p̄ternaturā ē in tantū que eſt regularis ſed hec violentia ẜꝫ quid ſacta per incitationeꝫ virtutis expulſiue mēbri a medicina ſolutia⁊ ꝑ hoc ſoluitur quoddā argumētū ꝙ conſueuit fieri non videt̉diceret aliquis ꝙ medicina ſolutiua euacuet inſcrendo viꝫ nature quia ſi faceret medicina ſolutiua viꝫ nature tūc eſſet pugna ini̓naturaꝫ ⁊ medicinaꝫ qr̄ eius oꝑatio non eſſet regularis ſoluiturꝑ iaꝫ dicto. nā hic non eſt violentia que ſit cū pugna ſed ē violentia q̄ ſit ꝑ quādaꝫ incitationeꝫ nature a medicīa cū eniꝫ viriº expulſiua mēbri incitat̉ ab aliqͣ re nocēte tūc vehemēter oꝑatur vtponit Bal̓. quinto de accn̄ti et morbo et iō qꝛ virtus expulſiuamēbri ineitat̉ a medicia incitat̉ ēt ab hu. ꝗ iaꝫ cōmotus eſt ꝑ medicinā ideo tūc virtꝰ mēbri vehemēter illuꝫ hu. expellit. ml̓ta .n.videmꝰ pͥncipia que valde vehem̄ter oꝑant̉ quando incitanturab aliqͣ re nocēte et hoc habꝫ veꝝ in virtutibꝰ naͣlibꝰ īmo etiā invitalibꝰ et aīalibꝰ vt ponit Bal̓. p̄cipue de virtute vitali in libello de cauſis pulſuū. ponit enī ꝙ virtutes aliquā neceſſitatē aſſu