Druckschrift 
Opera
Entstehung
Seite
4r
Einzelbild herunterladen
 

uit eē ip̄iꝰ medi. ſolutīe qͣꝫū ad ſuū pͥncipiū for̄ale: qꝛ .ſ. ẜ ꝙ ſolutiua ē remouit ēt qd̓dā diuiſiōeꝫ circa dcā ī ꝑte iſte īueſtigat ſpēſdictas ſiue mōs ip̄iꝰ medicīe ſolutie ⁊ pª dat ītētionē ſuā circa hͦponēs eiꝰ ſpēs ſiue dr̄as ẜa ibi. Cōtractio aūt pͥma ī duas. prīoponit nccͣtatē ſue intētiōis 2ꝰ ponit ſue necͣtatis declaratōeꝫ 2a.ibi. Nā ſunt. prima ꝑs ē noͣ. dein̄ cū dicit. Nam ſūt: in ꝑte iſtapōit declarationē ſue nccͣtaEt plurimiª ſtolidoꝝ ꝗdē ⁊ p̄cique ſyltis ⁊ pͥmo orueſtres ⁊ noui p̄ſumūt ſuꝑ illis nōdū ꝯſodit ꝙ neceſſelatꝭ: n̄ vtētes ꝓuiſione: ⁊ ignorāteſ qd̓ ē ſuē medico etiāhr̄e notitiā inꝑ venenū ꝑnitioſū ⁊ ignorātes leſionemcōlupta ẜa ibiquā faciūt poſſidere mēbra: q̄ ſūt minereNō enī hasvirtutū: cū ipſis virtutibus. Inꝗt He. ᵇprīo in duaſ.Meſ. Nō tm̄ᵉ has fuger̄ oꝫ: veꝝ ⁊ oēſprio fac̄ qd̓ dictū ē. 2ꝰ col̓ieēt ſi elegatiores ſūt: niſi obſeruent̉ ꝯditioīfert d̓fectū qͦneſ ⁊ mōi quoꝝ remem erabit̉: ſi deuſ vorūdā nonoriluerit. Cōſideratio āt q̄ ē theſaurus īuemedicorū ẜaſtigatōuꝫ bonitatū: ⁊ malitiaꝝ ī ipſis ē huibi. a Et pl̓rimi ſtoiuſmōi. Qn̄qꝫ .n.ª ꝯſiderare oꝫ ꝯdītōesī pͥma ꝑte ītēdiſpōnū: q̄ ſt̓ ex ꝑte ſb̓e: qn̄ꝫ ꝯditōes didit talē rōeꝫ iſpōnū qͣs res ꝯſeꝗt̉ a ꝯpl̓one ſua: qn̄ꝫ abla ſt̓ nccͣia meeo qd̓ ꝯſeꝗtur eā. Et d̓ hmōi: qn̄ꝫ d̓termidico cogͦſcēdanat tactus aliqn̄ odor aliqn̄ ſapor. Et qn̄ꝫq̄ dicūt̉ poſſegn̄are peſſiex diſpōnibꝰ qͥ acꝗrūtur ex tēpore. ⁊ loco⁊ vicītate vnius medicīe ad alterā. Conaccͣnia ⁊ īteritus ſꝫ mediciditōes ꝗdc̓ᵉ q̄ ſūt ex ꝑte ſb̓e: ſūt graue ⁊ne ſolutīe q̄ inleue: ſubtile ⁊ groſſū: tenerū ⁊ tenax: rarūſui oꝑe ſūt ma⁊ ſpiſſū ⁊ abhis acꝗritur ſcīa malignitat̉ligne ſūt huiqꝛ ⁊cͣ. ma. ſuꝑ⁊ bōitatis medicīaꝝ: Ceteꝝ q̄cūqꝫ ex eispōit Meſ. vtnotāmī. pōit īlr̄a. Effrenitare .i. malitia. Nō abigit̉ .i. dubitat̉ mezereō .i. gn̄a laureole.Blebee .i. grana capucie. Et in gn̓ibus .i. in ſpēbꝰ pl̓iū eaꝝ.In magnis cāis .i. ꝯͣ magnas cās egritudīes ⁊ accͣntia. Et cautella qꝛ maxīe debemꝰ eis vti ꝯſolatis. ⁊ ex hijs ꝟbis poſſumūꝫtria ꝯciꝑe. primū ē ꝙ nccͣe ē medico cognoſce̓ medicīas ſolutīaſq̄ in ſui oꝑe ſūt maligne aut .ſ. vt fugiant̉. aut ſi oꝫ eis vti cuꝫ eisalias ꝯmiſce̓ q̄ eaꝝ malignitatē total̓r remoueāt. aut minorēt ẜꝫꝙ ꝯcipimꝰ ex hijs verbis ē d̓ ꝓprietate medicīaꝝ malignaꝝ. nāex hijs ſūt q̄ a tota ſpē ſūt maligne ſic̄ mezereō glebee. eūforbiū⁊ ſerapīuꝫ q̄dā nō ſunt q̄ nō ſunt maligne atota ſua ſpē ſed hn̄tmalignitatē iſtā in aliquo finguli illius ſpēi ſicut turbit nigrū. agaricū nigrū. ⁊ ſimilia q̄ poſtea enūerat ī lr̄a qͣre autē he ſint maligne n̄ oꝫ h̓ dice̓ eo ꝙ cā huiꝰ dicet̉ ab eo in capl̓is ꝓprijs vniuſcuiꝰ qͣꝫ ip̄aꝝ. tertiū qd̓ habemꝰ ex hijs verbis: ꝙ lꝫ he medicineabſol̓ie ſint maligne. tn̄ n̄ ſūt ſꝑnēde imo ſūt cognoſcēde aut .ſ. vteuitet̉ ⁊ p̄cipue cū ſole corꝑi approxīarent̉ aūt ēt cognoſcēde vtpoſſint ꝯſolari cū alijs medicīs ⁊ eis cōſolatis eas poſſumꝰ d̓bite corꝑi aproximare. dein̄ cū dicit: et plurimi ſtolidoꝝ. in ꝑte iſtacorel̓ie ꝯcludit qd̓dā errorē quorūdā ruſticoꝝ ⁊ vulgariū ſiū nouoꝝ medicoꝝ. ⁊ dicit ſic ꝙ multi ſtolidoꝝ p̄ſumūt dare iſtas medicinas malignas ꝑ ſe neſciētes modū ꝯſolatōis ipſaꝝ. qn̄ꝫ etiāignorātes earū nocumēta ⁊ peſſima accn̄a verbi gr̄a ē aliꝗs nouus medicus ī ſcīa medicine ꝗ videt aliquē bonū ⁊ verū medicū dare. vij. vl̓ octo grana carapucie ꝯſolata alicui mēbro vn̄. in̄iunamentum acꝗrit modo iſte ruſticus vult ſimile ſace̓ alicui alteri corꝑi eo ꝙ vidit id corpus inde iuuari. vn̄ credit iſtū ex tali medicina ſaluari cū tn̄ poſtea ex illa medicina morti appropinqueeo ꝙ iſte ruſticus nō vtebat̉ p̄uiſione. nō enim ſciebat ꝙ iſta medicina poterat inducere peſſima accn̄a: ſi ip̄a eēt n̄ ꝯſolata: aut ētapproxīata īſuꝑflua qͣꝫtitate ⁊ qͣlitate aut ēt īdebito tp̄r: dein̄ cū dicit. Inꝗt heben b Meſue in ꝑte iſta: Meſue dat nobis ncc̄itatē cognitōis medicīaꝝ ſolutiuaꝝ īcolumiū .i. ī colūiores. ⁊ dicitſic Nō tm̄ has .ſ. medicinas ſolutiuas malignas: O pꝫ effugere oīa .ſ. oꝫ effugere. Si fint elegātiores .i. incolnmiores. Ntſi obſeruēt̉ modi .ſ. p̄paratōis ip̄aꝝ ⁊ approximationis earū ad corpus ẜm debitā qͣꝫtitatē qͣlitatē ⁊ tp̄s. dein̄ cū dicit. Cōtractio aūt inꝑte iſta Meſue pōit diuerſitateſ medicinaꝝ ſolutīaꝝ ſimpliciū malignaꝝ docēs eas diſtingue̓ ab īcoltūibꝰ. ⁊ pͥmo ꝓponit ꝙ intēdit.ẜo exeꝗt̉. ẜa ibi. Qn̄ꝫ enim theſaurus .i. prīcipiū. dein̄ cū dicitQn̄qꝫ eniꝫ in ꝑte iſta exeꝗt̉ tradēs cognitionē nobis medicinaꝝ ſolutiuaꝝ ſimpliciūpotētioris virtutis ſūt: leuiores ꝗdē meliꝑ qͣꝫ medicus poteſt cognoſce̓ velores. Grauiores vero maligne. Sūt et diſtīguē medicieniꝫ ſcamonea: ⁊ aloe: leuiores ꝗdē meli nas malignaſ abores ⁊ colloꝗotida ſil̓r: ⁊ euforbiū: ⁊ bauᵐ īcolumibꝰ. ⁊ prirach: ⁊ agaricꝰ ⁊ ſil̓ia: niſi ſit ex eis: ī ꝗbuſ mō pōit ꝯditiōesreꝗritur aggregꝭatiot ſb̓e: ſicu hermoda ꝑqs pōt medicuſint̓ eaſ diſtīguer̓ctilus: ⁊ ieros ⁊ lapis lazuli. Hec .n. īfe qn̄dēdo ēt qͦt ſinttiora: grauiora ⁊ meliora. Et hu. habētia ẜo ꝑ cōditionesſuꝑfluū: leuiora: meliora ſunt ſicut agari tales docet diſtincus ⁊ turbit: polipodiū: ſꝗlla ⁊ ſil̓ia. Et guere malignasmedicinas ab īcomedicīe ꝗdē faciētes oꝑatōes ſuas ꝯprilumibꝰ. ẜa ibi.mēdo: grauiores ꝗdē meliores. Etenī mi Cōditiōes qd̓rabolani ꝗdē grauiores: meliores ⁊ ſpēs q̄ ſunt ex verbisraued. ſil̓r: ⁊ ſil̓ia. Et abſinthiū grauiꝰ q̄autem prime pameliꝰ ⁊ ſuccus eiꝰ ſil̓r ⁊ ſil̓ia. et q̄ mēſurāt̉ ficule habemꝰ qͦt⁊ que ſint cōditipleno: ⁊ vacuo: grauiora ſūt meliora: ſic̄ones reperte mecaſia fiſtula tamarindi ⁊ beē ⁊ carthamuſ dicinis ſolutiuis⁊ granū nil. ⁊ kerua ⁊ ſil̓ia. et faciētes ꝗdē ſimplicibus ꝑ qͣsoꝑatōes ſuas leniēdo ⁊ lubricādo grauio diſtinguimꝰ malignas ab incomires: ꝗdē meliores: ſic̄ pſiliū ꝓprie ⁊ caſſia libus quia ſūt nofrſtl̓a ⁊ prūa ⁊ ſebeſtē ⁊ ſil̓ia. De ꝯmēſu­ uem. vna eſt ſūratiōe at rei ſubtilis ⁊ groſſe dicet̉ pauloᵐ pta ex parte ſubſtantie quia ſubtilis vel groſſa ⁊cͣ.ſecunda eſt ſumpta ex parte complexionis. tertia eſt ſumpta ex parte qualitatibus tāgibilibus vt quia mollis vel dura. quarta ſumitur ex qualitatibusodorabilibus vt quia ſit odoris acuti aut obtuſſi. quinta ſumitur exparte ſapoꝝ vt quia ſit ſaporis acuti vel ſtiptici aut pontici. naꝫ ponꝫinfra ꝙ medicina ſolutiua in fapore acuta eſt malignior ea qua in ſapore eſt pontica aut ſtiptica. Sexta ſumitur ex parte coloris quia ſitalba rubea vel nigra ⁊ ſic de alijs. Septima ſumitur ex parte temporis. nam dicimus ꝙ medicina ſolutiua de nouo collecta eſt īcolumior illa que per longum tempus eſt collecta. ⁊ quandoqꝫ econuerſo. O ctaua ſumitur ex parte loci vt ſcamonea de contrata coraſcenieſt malignior ea que naſcitur in alijs locis. Nona ⁊ vltima ſumiturex uicinitate vnius medicine ſolutiue ad alteram ſicut dicimꝰ ꝙ ſcanata in loco vicinio ſquille: quia fit nata prope ſquillam eſt incolumior vt infra patebit autē etiam raſanus natus prope ſquillam eſt īcolumior ⁊ laubabilior ⁊ per h̓ nunc dicta ſtatim videbitur ordinatadiuiſio huius capituli. Denide cum dicit. Coditiones quod q̄ſunt. In parte iſta Meſue exigitur docens per iſtas nouem conditiones diſtinguere medicinas ſolutiuas malignas ab incolumibus. ⁊ diuiditur pars hec in nouem partes. primo docet eas diſtinguere per conditiones ſumptas ex parte ſubſtantit. Secundo perconditiones ſumptas ex parte complexionis. Tertio per conditiones ſumptas a qualitatibus tangibilibus. Quarto per conditioneſſumptas a qualitatibus odoralibus. Quinto per cōditiones ſumptas a qualitatibus guſtabilibus. Sexto per conditiones ſumptasa qualitatibus viſiblibus. Septimo per conditiones ſumptas ex tēpore collectionis ipſarum. Octauo per conditiones ſumptas ex loco vbi nate ſunt. Nono ⁊ vltimo per conditiones ſumptas ex vicinitate vnius medicine ſolutiue ad alteram in tempore ſue natiuitatis ẜa ibi a Inquit heben Meſue. Scire debes ex parte contractionis complexionum. Tertia ibi: b Tactus autē de molli ⁊ duro. Quarta ibi. c Et de odoribus quod ſcire debes.Quinta ibi. d Inquit beben Meſue inditia quod ⁊ cerera.Sexta ibi Colores āt. Septīa ibi ⁊ tempus qd̓ determinat.