TSermo

v. Vos eſtis lux mūdi qͥbus annectit̉ qͥntusꝯfeſſor beatus Martinꝰ qui inter alios confeſſores ſicut canit̉ vt roſa fulget ⁊ velut pulchrū firmamentū ab alijs ī merito ⁊ ſanctitate eſt diſtinctꝰ. Ip̄e enī nō fuit grauis ꝑ peccati grauitatē. qꝛ a puericia nitebat̉ ſe a peccatis expurgare ⁊ deo ſtuduit in vera īnocētia famulari. ita vt dice̓ pōt illud Iob. xxxiij.Mundus ſū ego ⁊ abſqꝫ delicto īmaculatuſ⁊ iniquitas nō eſt in me. A Sꝫ heu nos inquā ſumus grauati multis peccatꝭ. ita vt dicere poſſumꝰ cū psͣ. Qm̄ iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meū. ⁊ ſic̄ onꝰ graue gͣuateſunt ſuꝑ me. Sꝫ tn̄ hoꝝ grauitatē nō ſentimꝰquare hoc? certe propt̓ cōſuetudinē. qꝛ dicitIſi. in li. ſen. qͣꝫuis ſit graue peccatū dum inconſuetudinē venit leue eſtimat̉ ⁊ ſine vllometu cōmittitur. Et ſubdit. Peccatum committere cadere ē in puteum. conſuetudinē vero peccandi facere eſt os putei coanguſtarene eis qui cecidit exire poſſit. neqͥſſimū ē peccare. peius vero cōſuetudinē peccandi facere. ad illud facile ab illo cum labore ſurgiturHec ille. Ꝙꝛ peccatum ex grauitate ſemperdeprimit ⁊ hominē ſurgere citius nō ꝑmittitIō beatus dauid in ꝑſona cuiuſlibet peccatoris orat. Nō inqͥt obſorbeat me profundūneqꝫ vrgeat ſuꝑ me puteꝰ os ſuū. qd̓ exponitbeatus Augꝰ. vt habet̉ de penitē. di. j. c. puteus. Puteus ē ꝓfunditas hūane iniqͥtatisin qua ſi cecideris nō claudet ſuꝑ te os ſuuꝫſi tu nō claudis os tuū. Confitere ergo ⁊ diccum psͣ. De profundis clamaui ad te dn̄e ⁊cͣEt euades. Eodē mō euaſi tManaſſes d̓ ꝓfundo cum dixit. Peccaui ſuꝑ numerꝝ arene maris. ⁊cͣ. Paral̓. xxxiij. Statim enī etiaꝫin decimo anno ad eccl̓iam inuitis parentibus iuit ⁊ cathecuminū ſe fieri ꝑmiſit. ip̄e qͥdē eſt tanqͣꝫ nobile firmamentū qd̓ nō recipitin ſe peregrinas impreſſiones .ſ. peccatores.⁊ pōt illud dicere Sap̄. viij. Puer eram īgenioſus ⁊ ſortitus ſum aīam bonā. Neqꝫ ipſefuit leuis ad mūdi vanitates .ſ. ad riſus ⁊ adceteros iocos. ſicut de ip̄o canitur. Grauiserat in moribus ⁊ intenta mente celo ſuſpenſus qꝛ ſciebat illud ſapientie. Riſus doloremiſcebitur ⁊ extrema gaudij luctus occupatProu̓. xiiij. Etiam legitur ꝙ quidā vir fuit īpurgatorio patricij in quo recepit vulnera ⁊plagas. rediens ergo de illo in maxima fuitſemper penitentia. iſte quando videbat aliquē iuuenē īmoderate ridentē vel leuiter ſehabentem exclamauit vehemēter dicēs. Oſi ſcires qͣꝫ acerba pena datur leuitatibꝰ iſtistu fortaſſe mores tuos corrigeres ⁊ in meliꝰ

mutares. Tamē ẜm doctrinā nō omnes leuitates riſuū ⁊ iocoꝝ ſunt culpabiles ſi ſcꝫ ī bonum finē ordinant̉. Quia dicit Egidius romanus in libro de regi. principum. ꝑte de virtutibus ad mundum in. iij. Credunt aliqͥ omnia verba vel facta deſeruientia iocis vel riſus eē ocioſa. nō tamen ſic ſe habet. qꝛ ocioſūeſt qd̓ caret debito fine. Qd̓ ergo de ſe eſt ordinabile in debitū finem nō eſt culpabile velocioſum. Iocus enim ⁊ riſus eſt licitus ſi moderatus ⁊ honeſtus in bonum finēqꝫ hꝫ ordinari. qꝛ dicit Are. iiij. Ethi. Ludus ⁊ reqͥesſunt neceſſaria in vita humana. ⁊ ſic etiā piecreditur ꝙ Martinus fuit grauis ī ſuis moribus interdū leuis ordinate tamē cum ſuisfratribus. Iuxta illud dictū ſapientꝭ CathoInterpone tuis interdum gaudia curis. Reuera ipſe ſicut ſtabile firmamentū decoratuſfuit innumeris virtutibus quaſi celū ſideribus que quidē impoſſibile eēt ab homine numerari. hoꝝ tn̄ aliqua ſanctus Ambroſiꝰ inlibro prefa. numerat. Sanctus inquit Martinus. Prophani erroris tēpla deſtruxit. vexilla pietatꝭ erexit mortuos ſuſcitauit. ab obſeſſis corporibꝰ demonia ſeua expulit. ac alios laborantes languoribꝰ virtutis remedioliberauit qui ita perfectus inuentus fuit. vtchriſtum texit in paupere per veſtem quamegenus acceperat. Hec ille Et ſicut firmamētum habet ſepte ornamenta planetarum. itaMartinus ornatus erat ſeptē donis ſpiritꝰſancti. Primus ergo planeta eſt ſaturnꝰ. hicvt dicunt aſtronimi eſt ponderoſus in colore pallidus. ⁊ habet qualitates mortiferas ⁊ideo fetus ſub ipſius dominio ſuſceptus velmoritur vel peſſimas qͣlitates cōſequit̉. ⁊ vtait Ptholomeꝰ in libro de iudicijs aſtrorumfacit hominē grauem ⁊ triſtē raro hilareꝫ vl̓ridentē. Per hunc planetaꝫ intelligit̉ timordei quē habuit beatus Martinus qd̓ patetex eo qꝛ fuit ponderoſus quando pōderauitomnia verba ſua loquendo. ẜm illud ſapiē.Ecc̄i .xxxij. Adoleſcens loquere in tua cauſa vix ſi bis interrogatus fueris habeat caput tuum reſponſum ſuum. Sic fecit ipſe facie pallidus. quia ſemper cogitauit extremūdiem iudicij. ⁊ potuit dicere cum glorioſodoctore Hieronymo. Siue comedam ſiue bibāſemper ſonat in auribus meis hec vox. Surgite mortui venite ad iudicium. Et tal̓ vtiqꝫcogitatio fecit ipſum in corpore indiſpoſituꝫſed in mente letum ⁊ iocundum. ẜm illd̓ Ecc̄ij. Timor domini delectabit cor ⁊ dabit gaudium ⁊ leticiam in longitudine dieruꝫ. Iſtetimor ipſius intantū duratꝰ eſt ꝙ oēs ꝯceptꝰp