LNCA2A

legit̉. b. Augꝭ. de modica delectatiōe quā incomedēdo ſentiebat ſe excuſaſſe. dicēs. Sicme docuiſti vt quēadmodū medicamēta ſicalimēta accedā ſumpturꝰ. Et hͦ ad pͥmum.Quantū ad ſcd̓m docet dn̄s expectare dn̄i finale iudiciū ꝑ p̄mioꝝ honeſtatem. Circa qd̓notandū. b. Greg. in omel̓. ⁊ hr̄ tranſūptiuein cano. xxij. q. v. c. de forma. Nō enī inquitſufficit nō mala facere. niſi qͥs bonis oꝑibusſtudeat inſudare Recte enī ſic̄ arbor q̄ ſtaretī horto ⁊ nemini noceret. ſi nō faceret fructūeā nō laudaret ortulanꝰ. vel fortaſſis deijceret ip̄am vel ſuccideret. ⁊ in ignē ꝓijceret cōcremandā. ſic etiā ē de hoīe qͥ licet nulli noceat nō tn̄ ab hͦ ſaluabit̉. ſed ncc̄e ē vt lucentiaoꝑa habeat. Iō ſubdit dn̄s. Et lucerne ardētes .ſ. bone oꝑationis ad ſimpliceſ vl̓ ſcē p̄dicationis qͦ ad ſacerdotes. ¶ Et he ſunt lucerne ardētes ī manibꝰ vr̄is. hͦ dictū dn̄icumſolert̓ perpendit. b. Augꝰ qꝛ ſtatī in pͥncipioſue ꝯuerſionis ab oꝑibꝰ incepit bonis. qꝛ incepit a feruēti dilectione. ẜm qd̓ dicit in lib̓.ꝯfe. Sagittaueras tu cor meū charitate ⁊ geſtabā v̓ba tua tranſfixa ī viſceribꝰ meis. Incepit ſtatim a dulci deuotōe. Iō ſubdit. Necſatiabar illis diebꝰ dulcedine mirabili ꝯſiderare altitudinē ꝯſilij dīni ſuꝑ ſalutē generishūani quātū fleui in hymnis ⁊ cāticis ſuaueſonantis eccl̓ie ⁊ currebant lachryme ⁊ mihibn̄ erat cū illis. Incepit a ꝑfecta cōtinuatōeqꝛ qͦtidie in dei amore ꝓficiebat. Ꝙꝛ vt refertli. ꝯfeſ. Inuenit ſe longe eē a deo ī regiōe diſſimilitudīs tāqͣꝫ audiret vocē dei de excelſoCibꝰ ſū grādiū creſce ⁊ māducabis me. nectu me mutabis in te ſic̄ cibū carnis tue. ſed tumutaberis ī me. Incepit ſtatī etiā a bonoruꝫoꝑatione nec lucernā ardētē ſiue accēſaꝫ poſuit ſub modio ſꝫ ī africa exercitabat ſe circacorꝑis macerationē. circa deuotā orationeꝫ.circa laboꝝ ꝯſcriptionē. ⁊ circa indoctorumeruditionē. ſic̄ hr̄ in legēda. Sic diſcāt laicivt ſint feruētes in dilectiōe dei ⁊ proximi. ⁊dulces in deuotōe. ꝑfecti in ꝯtinuatōe bonorū. ⁊ diligenti oꝑatiōe. vt ſic portēt lucernaſin manibꝰ. Et hͦ docuit Augꝰ exēplo ⁊ v̓bo.Qꝛ dic̄ in omel̓. Quātū poſſumꝰ fructū myſtice afferre ſtudeamꝰ timētes illd̓. Mat. vijOīs arbor q̄ nō facit fructū excidet̉ ⁊ in ignēmittet̉. hec ſnīa euident̓ on̄dit ꝙ nō ſolū malū feciſſe. ſꝫ etiā bonū nō egiſſe dānabile. hecille. ¶ Scd̓o in ſtatu ſacerdotali lucernamportauit hūilitatis. qꝛ inuitꝰ ē in ſacerdotemordinatꝰ ad hͦ ſe eſtimās indignū ſic̄ ip̄e probat ſcribēs in epl̓a ad valerianū. Nihil ī hacvita ⁊ maxīe in hͦ tꝑe ē difficiliꝰ laborioſius

ep̄i aut p̄ſb̓ri officio. ſꝫ apud deū nihil beatiꝰſi oīno militet̉ ſic̄ noſter īꝑator iubet. qͥs aūtſit modꝰ nec ex puericia mea nec adoleſcētiamea didici. ſꝫ eo tꝑe qͦ diſcere ceperā. vis mihi facta ē merito peccatoꝝ meoꝝ. nā qͥd alid̓eſtimē neſcio vt ſecūdus locꝰ gubernaculoꝝmihi traderet̉ quienniū tenere nō noueram.Tanta etiā luxit hūilitate vt nullos honoreſappeteret. ſic̄ pꝫ li. ſolilo. vbi rō q̄rit ab eo dicēs. Putas an honores deſideres. Rn̄dit.Fateor hos modo ⁊ pene his diebꝰ cuꝑe deſtiti. Ueſtes etiā ſuꝑbas nō habuit. qꝛ refertpoſſidonius ꝙ Augꝰ dixerit. Fateor de precioſa veſte erubeſco. ⁊ iō cū mundanis vēdoeā. vt qꝛ veſtis nō pōt eē cōis p̄cium ſit cōe.Portauit deniqꝫ ſanctꝰ Augꝰ. lucernā ſcē ꝑdicatiōis ⁊ doctrine veritatꝭ. vt de illo exponi poſſit illud. Ecc̄i. l. In diebꝰ ip̄iꝰ emanauerūt putei aquaꝝ. ⁊ quaſi mare adimpleti ſūtvltra modū. Iſte puteꝰ ē ſacra ſcriptura. q̄adeo ē ꝓfunda. vt an̄ aduentū huiꝰ doctorꝭvix aliqͥs de hͦ puteo aquā p̄dicationis ⁊ doctrinaꝝ poſſit haurire. Sꝫ veniēte Auguſtino emanauit eiꝰ doctrina ad inſtar putei. qꝛde occultis ſacre ſcripture ſenſibus doctrīasſalutiferas docebat. iō de ip̄o dicebat. Iob.xxviij. Profunda fluuioꝝ ſcrutatꝰ ē ⁊ abſcōdita ꝓduxit in lucē. Emanauit etiā eiꝰ doctrina ad inſtar maris. qꝛ ſic̄ a mari fluūt ⁊ emanāt oēs fontes ⁊ flumina. ſic a doctrina Auguſtini emanāt ⁊ originē hn̄t omniū ſequētium doctoꝝ expoſitiōes ⁊ dicta. Refert̉ etiāCū b. Bern̄. qͣdā vice in matutinis exiſteretaliquātulū dormiuit. ⁊ cū de qͦdam tractatuauguſtini lectio legeret̉. vidit quēdā iuuenēpulcherrimū ibi ſtantē. d̓ cuiꝰ ore tātꝰ īundātiū aqͣꝝ īpetꝰ exibat. ꝙ totā illā eccl̓iam īplere videret̉. qͥ auguſtinū eē nō dubitauit. quiaqͣ ſue doctrine totā eccl̓iaꝫ irrigauit. Iō exponi pōt de ip̄o illud Eſa. xj. Repleta ē t̓raſcīa dn̄i ſic̄ aq̄ marꝭ operiētis. ¶¶ Ipſiꝰ etiādoctrina emanauit vltra modū. qꝛ nō vnumlocū tm̄ .ſ. ſacre ſcpͥture expoſuit. imo v̓e oīaloca inqͥſiuit. ⁊ nihil indiſcuſſuꝫ reliqͥt. ita vtſibi ꝯpetat illd̓. iij. Regꝭ. iiij. Diſputauit ſuꝑlignis a cedro q̄ ē in libano vſqꝫ ad Iſopū. qͥegredit̉ de pariete ⁊ diſſeruit de iumētꝭ ⁊ volucribꝰ ⁊ reptilibꝰ ⁊ piſcibꝰ. Per cedrū ītelligit̉ altitudo dīnitatꝭ. per iſopū intelligit̉ humanitas humilitatis. Diſputauit gͦ a cedroad iſopū. hͦ ē ab altitudine dīnitatꝭ ad hūanitatē hūililitatꝭ. fec̄ enī libꝝ de ciuitate dei qͣſide cedro dīnitatꝭ. ⁊ de incarnatiōe ꝟbi quaſide iſopo hūanitatꝭ. Diſſeruit etiā de iumentꝭhͦ ē de vitijs pctōꝝ. q̄ ſunt iumenta ẜm. Psͣ.

R 4