Sermo

⁊ oculis gentilem ſuſcepit ad fidē inuitat nobilē ꝯſobrinaꝫ ⁊ vxorem tradidit. et oīa bona ſecū diuiſit. Spūaliter xp̄s qͥ ē ſapientiapatris ſummi venit quaſi peregrinus ī hūcmūdū vt dicere poſſet ad mūdū. illd̓ psͣ. xxxviij. Aduena ego ſū apd̓ te. ⁊ ꝑegrinꝰ. in hocmundo inuenit hoſpiciū decenter ornatumin quo fuit tentus nouē meuſibus ſcꝫ corpuſbeatiſſime virginis. que quidem ipſuꝫ lactauit aluit ſeu nutriuit ſicut de ip̄o canit̉. ſolavirgo lactauit vbere de celo pleno. Idcircodecēs fuit vt qͥ ip̄aꝫ recepit ī hoſpitiū aſſumeret ⁊ ip̄am in hoſpitiū eternale. ſic̄ de hͦ dicitb. Bern̄. in ſermone. Quē inqͥt virgo ī caſtellum huius muūdi intrantē priꝰ ipſa ſuſceperat ab ip̄o ſuſcipit̉ ſanctā ingrediēs ciuitatēSed cū quanto putas honore cū quāta exultatione. cū quanta gloria. nec in mūdo locusdignior virginalis vteri tēplo in qͦ ꝟgo maria filiū ſuſcepit. nec in celis regali ſolio quomariā marie filius ſublimauit. de hͦ dicit preſens euāgeliū. Intrauit ieſus in quoddā caſtellū. In quibus tria tangunt̉. Primo chriſti marie corporalis inhabitatio. ibi. Intrauit ieſus. Scd̓o filij pia maternalis miniſtratio. ibi. Martha aūt. Tertio optima ꝟginalis electio. ibi. Porro vnū ē neceſſariuꝫ. Depͥmo ē notandū ẜm Pli. in ſpe. na. Aues eſtiuales in arbore cōcaua ſe ſolent ꝯſeruare. vtſunt cuculi qͥ depoſitis plumis ī eis ſe inuoluūt. ibiqꝫ a frigore hyemis ſe defendūt. Veniēte autē tꝑe verꝭ exeunt voce ſua ver prodūt ⁊ antea nō audiunt̉. E Moralit̓ ꝑ arborē ꝯcauā intelligit̉ ꝟgo bn̄dicta maria. qꝛſignificata ē ꝑ arboreꝫ quā vidit rex Nabuchodonoſor Dan̄. iiij. Cuiꝰ altitudo magna⁊ ꝓceritas ꝯtinēs celuꝫ aſpectꝰ eius vſqꝫ adterminos vniu̓ſe terre. Folia eiꝰ pulcherrīafructꝰ eiꝰ nimis ⁊ eſca vniu̓ſoꝝ in ea ⁊ ſubieā habitant beſtie. ⁊ in ramis eius volucresceli habitabant ⁊ ꝯuerſabant̉. Hec arbor ſignificat virginē mariam. cuius altitudo ẜmBern̄. in ſermone ciuitatꝭ ſuꝑne inuenit reſtaurationē lōgitudo eiꝰ vſqꝫ in diē nouiſſimū. latitudo eiꝰ replet orbē traꝝ. ip̄a ſua ꝓceritate ꝯtinet nō ſolū celuꝫ ſꝫ ⁊ terrā. qꝛ ẜmFulgentiū. li. iiij. mirtologiaꝝ. Celū ⁊ terrainuicē irruiſſent ſi nō maria iā ſuis precibusſuſtentaſſet. affectꝰ piꝰ ad oēs reſpicit oculoſue pietatis. igit̉ oēs eam aſpiciunt nauigātes in hoc mari furibūdo tanqͣꝫ ſtellaꝫ matutinā ſiue marinā. qꝛ ſine ip̄a de facili periclitamur. Iō dicit Anẜ. O domina magnas tibi gratias agat cōcio leta iuſtoꝝ ad quā territa reſpicit ⁊ fugit turba eoꝝ. ad te ꝓperās

⁊ miſericors dn̄a ego peccator anxiꝰ ꝯfugioquoniā p̄ter te nō ē ſalus in hoc mundo. hecille. In iſta arbore debent ſe hoīes in hyemeadu̓ſitatis ꝯſeruare ⁊ ad eā cōfugere. ⁊ precipue beſtiales peccatores debēt ſubt̓ eā habitare. qꝛ ibi ſunt ſecuri. Teſte Amb̓. in lib̓de virginitate. Mens hoīs protectione deimr̄is ē ſecura. Sicut hoc legitur in hiſtorijsQuidā vir noīe archinus habuit pictā imaginē beate virginis marie ī interiori ꝑte ſcuti. ⁊ quotiens in bello fatigatꝰ fuit imagineꝫreſpexit ſtatim ip̄e recuꝑauit vires ⁊ ab hoſtibus fuit ſecurus. Iſta arboreꝫ intrare debēt ꝯtēplatiui ⁊ in ramis v̓tutū xp̄i ip̄iꝰ iugit̓ ꝯuerſari. Iuxͣ illud Can̄. vij. Aſcendā inpalmā ⁊ app̄hendā fructꝰ eiꝰ. In iſta arbore benedicta xp̄s qui ē norma ⁊ exemplar cōtēplatiuoꝝ abſcondit ſe nouē menſibꝰ ⁊ poſtexiens ver .i. tēpus gratie. hoc tēpus gr̄e voce ſua prodidit dicēs. Pēitētiā agite appropinquabit enim regnuꝫ celoꝝ. ⁊ de hoc dic̄euangeliū hodiernū. Intrauit ieſus ī quoddam caſtellū. C ¶ Circa qd̓ notandum ẜmAnẜ. Iſtud caſtellū fuit corpus intemeratevirginis marie. qꝛ bn̄dicit̉ caſtellū ꝓpter ſeptē q̄ ꝯſtituūt caſtrū nobile Primū eſt ſitꝰ altus vt caſtrū ſit in alto ſituatū. qꝛ illud ſecurum ē a nebulis que circa terrā ꝓpe generātur. Eſt etiā ſecuꝝ ab hoſtium inſidijs a qͥbcaſtra frequentius īpugnant̉. Ita beatiſſima virgo maria fuit alta nobilitate ꝓgeniei⁊ ſimiliter alta ſue ſpecialis fidei ⁊ vite ita vteiꝰ altitudo excellit celū. Ideo beatus Aug.in ſermone. Quid dicam de te. O ꝟgo maria ego pauper ingenio cū de te quicqͥd dixero minor ē laus qͣꝫ tua gratia meretur. Si celum te vocito altior es. Si matrem gentiumte dicā precellis. Si formam dei te appellemdigna exiſtis. Si dn̄am angeloꝝ te vocē peroīa ꝯꝑaberis. Quid gͦ de te dicā digne qͥd feram cū nemo ſufficit ligua tuas enarrare virtutes. hec ille. Et pͥncipal̓r fuit alta qͦ ad qͣttuor. Prīo ab actiōe vagaꝝ cogitationū. nōenim vaga cogitauit. ſed cogitationes ad deum dirigebat. quia tanqͣꝫ prudētiſſima legerat. illud psͣ. liiij. Iacta cogitatum tuū ī domino. Scd̓o ab affectione corporaliū voluptatū ⁊ delectationū. nō enī in corꝑis voluptate delectabat̉. ſꝫ ī dn̄o. Iuxͣ illd̓ pͣsͣ .xxxvj.Delectare in dn̄o ⁊ dabit tibi petitiones cordis tui. Iō vlteriꝰ potuit dicere cum psͣ. ciij.Ego vero delectabor in dn̄o. Tertio ī altitudine celeſtiū de ſiderioꝝ. de qͦ ſupra ſermoneprecedenti membro. iij. Quarto fuit alta inſancta oratione ⁊ deuota cōtēplatione. ideo