Sermo

ſed cū multꝭ fidelibꝰ qͦs cōuertit. qd̓ fuit ſibimagnū gaudiū. Recte ſicut meſſores cū meſſem dinturnā ꝯpleuerūt ⁊ reuertunt̉ cātantipſi tunc ⁊ letant̉. Iō d̓r de ſanctis. Cū meſſuerūt in cāpo dn̄i electos dei cū gaudio reuertebant̉. Iuxta illud psͣ. cxxv. Veniētesautē veniēt cū exultatiōe portantes manipulos ſuos. Recte ſic̄ victores cū ceperāt p̄daꝫab hoſtibꝰ illis ſuꝑatis. in reuerſione letant̉Eſa. ix. Sicut victores exultant capta p̄da.qn̄ diuidūt ſpolia. ita ē de ſanctis. Tertia eſtex ſocietatis aggregatione ⁊ duplicatione.Qꝛ dicit. Cū duabꝰ turmis ingredior. q̄ turme fuerūt ſocietas angeloꝝ ⁊ hominū cuꝫ qͥbus anima ſua ſanctiſſima gl̓ioſe ad ethereahodie gaudia cōſcendit. Uel fuerūt iſte dueturme ſocietas iudeoꝝ ⁊ gentiliū. de quibusvtriuſqꝫ multos ad fidē cōuertit. Uel pn̄t eēduo populi orientaliū. quos mortuꝰ ad fideꝫē lucratꝰ quos nō poterat viuꝰ cōuertere vtdicit Guil̓. li. vij. vt pꝫ in legenda. Id̓o totacuria celeſtis de ſuo gl̓ioſo redditu ⁊ aſcenſuadmirans dicere potuit illd̓ Eſa. lxiij. Quiseſt iſte glorioſus in ſtola ſua gradiens ī multitudine fortitudinis ſue.¶ Sermo primꝰ Petri apl̓i ad vincula.Frupiſti vincūGla mea tibi ſacrificabo hoſtiam laudis. psͣ. cxv. A Iſid̓. li. xij. dicit ꝙelephas inter cetera qͣdrupeda ē bōe memorie ⁊ intellectꝰ. Qn̄ enī capit̉ a venatore ⁊ vīculat̉ ⁊ verberat̉. ſi alius ſuꝑuenerit venator ⁊ ipſū ab illo liberabit ⁊ dat ei comedereordeum bis vel ter. illius bonitatis nō obliuiſcitur. ſed diligit eū ⁊ deinceps ei obedit ⁊manſueſcit. vt dicit Solinus in li. de mirab̓.mundi. UMoralit̓ hoc aīal ponit̉ nobispeccatoribꝰ in exemplū. ne bonoꝝ dei obliuiſcamur. ſed attēta mēte iugiter recordemur.Ad hoc etiā nos hortat̉. b. Bern̄. Quantuꝫpro te fecit ex his ꝙ pro te factus ē homo cognoſce. quaſi diceret. Et ſi nullū bonum tibialiud feciſſet. ſatꝭ ē ꝙ ꝓ te factus eſt homo. hͦdeuote deberes recognoſcere. ⁊ ſibi gratesreddere. ſed non ſolum factus ē homo. ſed ꝓnobis eſt paſſus. ⁊ a poteſtate diaboli liberauit. Ideo hoc memoremur. ⁊ ne ſimus ingrati. Ideo legitur. ij. Regꝭ. xv. Ꝙ Abſalon ꝑſequebatur patrem ſuum dauid pellēs eum aregno. ita vt ꝓfugus eēt a facie eiꝰ. ⁊ factumfuit in penā pro peccato adulterij ⁊ homicidij que cōmiſit. de quibus habetur. ij. Reg.xj. Reſpexit autem dominus eius humiliationem ⁊ liberauit ipſum ab hoc vinculo ꝑ-

ſecutionis. Nam. ij. Regꝭ. xviij. legitur ꝙ abſalon occurrens quodā tempore ſeruis Dauid ſedens in mulo. Et cuꝫ ingreſſus eēt mulus infra condenſam quercuꝫ adheſit caputeius quercui. ⁊ illo ſuſpenſo mulus tanſijt.Ioab aūt fixit tres lanceas in cor eius. ⁊ Dauid liberatus ab hac ꝑſecutione. quaſi a vinculo. fecit hunc. psͣ. cxv. Credidi. ne eſſet ingratus. In quo dicit Dirupiſti vincula meahoc ē ꝑſecutiones abſalon ⁊ alioꝝ ſibi fauentium. Et ideo ſacrificabo hoſtiā laudis. nonper me. ſed per ſacerdotes meos. Qui enimaliquid per aliquē facit eſt ac ſi per ſe faceretexͣ de regꝭ. iur̄. li. vj. Et hec verba pn̄t hodieꝯuenient̓ dici de. b. petro pͥncipe apoſtoloꝝquē dominus per angelum ſuum liberauit avīculis herodis. Act̉. xij. Nunc ſcio vere qꝛdominus miſit angelū ſuum. ⁊ eripuit me demanu herodis. Et iō grates ſibi refert dicēsDirupiſti vincula mea. ⁊cͣ. In quibus duoſpēalit̓ deſcribunt̉. Primo diuina benignitas petrū ſoluens. ibi. Dirupiſti vīcula meaScd̓o gratuitas hymnū referēs. ibi. Et tibiſacrificabo. ⁊cͣ. De pͥmo eſt ſciendum. ſi auceps viderit auem in rete vinctam. q̄ fortaſſis eſt ſibi vtilis ad trahenduꝫ alias aues adcapiendū. hanc nō ſinit iugulare. ſed leuiterſoluit. ⁊ in caueā ponit. lꝫ alie ab ip̄o iugulēt̉¶Moraliter ꝑ aucupē xp̄s intelligit̉. de qͦdicit poeta. Fiſtula dulce canit volucrē duꝫdecipit auceps. qꝛ ip̄e dulcit̉ cantauit. quando ad rete fidei attrahere voluit aues humanas dicens. Penitentiam agite appropinqͣbit enim regnum celoruꝫ. O dulcis fiſtula ⁊omniū melodiaꝝ ſuauiſſima ꝙ homo poteſtpoſſidere regnū celoꝝ per pn̄īam. qd̓ ꝑdiditper culpam ⁊ negligentiaꝫ. Hic auceps xp̄svidit varias aues vinctas aliqͣs rete errorisqͣlis fuit dauid. ſic̄ in psͣ. cxviij. Erraui ſicutouis q̄ perijt. Sil̓iter illi de quibꝰ alibi. Errauerunt in ſolitudine. viā ciuitatis habitaculi nō inuenerūt. Et hi bene ſignificantur peraues. Qꝛ ẜꝫ Iſi. dicūt̉ quaſi deuie .i. ſine viaqꝛ eaꝝ vie nō ſunt in aere diſtincte. qͣꝫuis enīmotu alaꝝ diuidāt aerē. ſtatim poſt volatuꝫaere ſe claudente. nullū ſignū ſui volatꝰ derelinquunt. Ideo dicit Salomon Prou̓. xxx.Tria ſūt mihi difficilia. ⁊ quartū penitꝰ igͦroUiā aqͥle ī celo. viā colubri ſuꝑ petrā. viamnauis in medio marꝭ. et viā viri in adoleſcentia ita hoīes etiā fuerūt cōiter capti oēs reteerroris. qꝛ viā nō agnouerūt. ſꝫ de illo vincūlo ⁊ rete errorꝭ eripuit eos xp̄s verꝰ auceps ꝑip̄m petꝝ. qꝛ vidit ip̄m fore vtilē ſue eccleſielicꝫ alios ml̓tos ī errore ſuo iugulare permi-