VLAA
⁊ fuerit impregnata facto tonitrū abhorretforſitan p̄ timore. iō bonū ē vt in vnū cōgregāt̉. Ecōtra ſūt aīalia alia q̄ ſocietatē n̄ diligunt ſic̄ ſūt aqͥle ⁊ ſolitarie eē volūt ⁊ regnare vt regine. ita etiā moralit̓ diſcipuli chriſtifuerunt duplices. Aliqͥ diligebāt ſocietatem⁊ tāqͣꝫ oues timoroſe ſil̓ manebāt. quales fuerunt illi. de quibꝰ euāgeliū dicit audiētes. xindignati ſunt de duobꝰ fratribꝰ. Illi etiampoſt paſſionē xp̄i erant cōgregati ꝓpter metum iudeoꝝ. vt habet̉ Ioh̓. xx. Alij autē vtIacobꝰ ⁊ Ioh̓es velut aquile ſocietatē fugiebant. ⁊ bn̄ cōꝑant̉ aqͥlis. qꝛ ſic̄ aqͥle altiusceteris auibus volāt ⁊ maiorē ſonū faciuntin volatu. ſic illi duo diſcipuli Iacobꝰ ⁊ Iohannes altius volauerūt in doctrina Sicutcanit̉ de Ioh̓e. Volat auis ſine meta. Et deIacobo dicit Beda ſuꝑ Ioh̓em ꝙ tā alte inionuit ꝙ ſi aliquātulū altiꝰ intonuiſſet. totūſmūdus eū capere nō potuiſſet. Iō d̓r filiꝰ tonitrui rōne ſonoroſe p̄dicatiōis qͣ malos terrebat. pigros excitabat. oēs altitudine ſua īadmirationē cōuertebat. ⁊ iō d̓r Iacobꝰ maior. Idcirco etiā more aqͥlaꝝ volebāt ſoli cūxp̄o regnare. nec cū alijs hr̄e ſocietatē. patetex illo qd̓ Mar. x. legitur ꝙ Ioh̓es ⁊ Iacobus filij zebedei acceſſerūt ad ieſum dicētes.Mgr̄ volumꝰ qd̓cūqꝫ petierimꝰ facias nol̓qͥbus dixit. quid vultis vt faciaꝫ vobis ⁊ dixerunt da nobis vt vnus ad dexterā tuā. etalius ad ſiniſtrā tuā ſedeamꝰ in gl̓ia tua. qꝛaudierūt paulo ante ꝙ vellet pati ⁊ t̓tia diereſurgere ⁊ ipſum credebāt poſt mortem regnaturū hic. Ideo cupiētes pre ceteris ei eēcollaterales informauerūt de petione matrēvt pro eis intercederet. Iō dicit euāgeliū. acceſſit ad ieſum mater filioꝝ zebedei cum filijſſuis. ⁊ hec fuit Maria ſalomē q̄ vt ait Chryſoſto. reliquit viꝝ zebedeū ꝓpter amorē caſtitatis. Et cū acceſſiſſet ad eum pͥus adorauit anteqͣꝫ petitionē ꝓpoſuit. qꝛ moris apudantiquos erat ꝙ quando aliqͥs ad perſonaꝫnobilē venit ꝓ aliquibꝰ petēdis pͥus ei reuerentiā exhibuit cadens in terram. ſicut legit̉j. Regū. xxv. Ꝙ prudēs abigail veniens adregē Dauid petitura ꝓ Nabal viro ſuo anteqꝫ ꝓpoſuit petitione ſurrexit ⁊ adorauit ꝓna in terra dicēs. Ecce famula tua ſit ī ancillam vt lauet pedes ſeruoꝝ dn̄i mei. Quo fcōꝓpoſuit petitionē ita fecit h̓ mat̓ filioꝝ zebedei q̄ ip̄m priꝰ humilit̓ adorauit. vt ip̄am citius exaudiret ⁊ poſtea petiuit. Iō ſequituret petēs aliqͥd ab eo. Sed qꝛ diuitie ⁊ honores mūdi nihil ſunt ⁊ adducūt ad nihilū. ip̄aaūt petiuit aliqͥd vt dic̄ euāgel̓. ⁊ dic̄ Ioh̓es
Chry. ſuper Matt. Nō dicimus quia rectepetit hec ml̓ier. ſꝫ hoc dicimꝰ qꝛ nō terrena ſꝫceleſtia filijs ſuis optabat. Non enim ſic̄ cetere matres que corpora natoꝝ ſuoꝝ amantanimas autem condemnāt. deſiderant illosvalere in hoc ſeculo vt oſtendant ꝙ corpoꝝſunt parentes non animarum. Et ſb̓dit Eſtimo autē ꝙ hi fratres cum audiſſent dn̄m depaſſione ⁊ reſurrectione ſua loquentem ceperunt dicere eū eē regē vt fideles. Ecce rex celeſtis ibit ad regna tartarea vt regē mortisdeſtruat. cū aūt victoria fuerit conſummataqͥd aliud reſtat niſi vt regni gl̓ia ſubſeqͣt̉. ergo quid faciemus fratres quō poſſumus regni ip̄ius eē ꝑticipes. ſcimꝰ qꝛ inuidꝰ non ē. qͥenī ſeip̄ꝫ donauit hoībꝰ quō regni ſui ſocietatē nō dōabit. Petētis negligētia rep̄hēdit̉vbi dātis miſericordia nō dubitat̉. ideo ſubmiſerūt matrem que ſi reprehenſibilis īueniret̉ citiꝰ veniaꝫ meret̉. ipſe em̄ ſexꝰ muliebrꝭexcuſat errorē. hec ille Sꝫ d. tn̄ dictū ē ſupraꝙ diſcipuli per ſe ad ip̄m acceſſiſſent. hic aūtd̓r ꝙ matrem ſubmiſiſſent. ergo cōtrarietas.Ad hoc rn̄dit Augꝰ. in li. de cōcordia euangelioꝝ ꝙ mat̓ ex cōſilio filioꝝ acceſſit. ⁊ volūtatē ip̄oꝝ ad ip̄m detulit. Et dic̄ regula iuriſexͣ de regu. iu. li. vj. c. qui facit. Qui aliqͥd ꝑaliuꝫ facit ac ſi faceret per ſeipſum. Iō dicitMarcus eos ad xp̄m acceſſiſſe qͣꝫqͣꝫ mater īveritate acceſſit ⁊ n̄ ip̄i. timebāt em̄ ne aliosdiſcipulos ſcandalizarent. Tum qꝛ ꝑ mr̄emcitius impetrarent. Tū ne notaꝫ ambitionisincurrerēt. iō acceſſit mater dicens illi. Dicvt ſedeant hi duo filij mei .i. vt collaterales.⁊ maiores ſint. vnus ad dexteram tuā ⁊ aliad ſiniſtram tuā in regno tuo. hic dicit gloſaBonū deſiderium ẜm cōſiderata petitio. etiō nō ꝓpoſitū. nō voluntas culpat̉. ſed ignorātia. Si impetrare nō debet. ſimplicitas tn̄nō meretur confundi ¶ Quia omnis mater deſiderat filijs ſuis tria ſcilicet quietē diuitias ⁊ honorem qd̓ patet in rebecca. Gen̄.xxvij. Que diligenter laborauit vt filius eiꝰIacob primogenita optineret. Idem patetde berſabee. iij. Regum .j. vbi ſic legitur ſeneſcēte Dauid filius eius Adonias ſurrexitviuente patre dicens. Ecce regnabo pꝰ pr̄eꝫQd̓ audiens mater Salomonis predicta acceſſit ad regem Dauid. ⁊ procidit an̄ ip̄m reuerentiā ſibi exhibendo. Cui rex. quid vis īquit. Ad quē illa. Dn̄e mi rex. Tu iuraſti mihi per dn̄m deum tuū. ꝙ Salomon filius tuus regnaret poſt te. ⁊ ip̄e ſederet in ſolio tuoEt nunc regnat Adonias te ignorante. ad tetamē adhuc reſpiciunt oculi omniū ex iſrael