LALA

Tunc abiens vnus de duodecim dixit anteꝓditionis tꝑs meretrix ſuꝑ caput eius vnguentū fudit ⁊ qn̄ ꝓſtituta lupanar exiuit.tunc diſcipulus ille gehennā intrauit Cui cōſonat Augꝰ in li. de cōflictu vitioꝝ ⁊ ꝟtutuꝫdicēs. Meretrix illa btā oī genere fornicationū fuit plena. Ad idē ē Chry. in li. de iudatraditore qui dicit paulo ante. meritrix ſubito pudica ꝓceſſit ⁊ ꝓfunda abrupta peccatꝭſerenitatꝭ portū agnouit. qn̄ illa mercedeꝫ ſuicorporis abdicabat. Tunc ille precium ſanguīs ſui mgr̄i poſtulabat. hec ille. ¶ Necdico ꝙ fuit meretrix qꝛ multe ꝓpter diſſolutos mores dicunt̉ meretrices qͣꝫuis oꝑe nonꝑpetrent luxuriā ſed hoc dico quāuis peccatrix magna tn̄ veniā inuenit. ⁊ optimā ꝑtemnūc elegit. Sic̄ ſcribit̉ Luc̄. x. Sed idcircoqꝛ acceſſit multipl̓r contra regem dn̄m moreapis ſe puniuit. Nā memorans pctā ſua magna ⁊ exceſſus graues doloroſe in mēte anxiabat̉ ⁊ potuit dicere cū Manaſſe. ij. Paral̓xxxiij. O dn̄e peccaui ſuꝑ numeꝝ arene maris ⁊ multiplicata ſūt pct̄a mea ⁊ nō ſum dignus videre altitudinē celi p̄ multitudine iniquitatis. qꝛ irritaui irā tua ⁊ malū cora te feci. Potuit etiā dicere cū filio ꝓdigo vel ꝑditionis. Luc̄. xv. O pater peccaui in celum ⁊corā te. ⁊ non ſum dignus vocari filiꝰ tuꝰ facme ſicut vnū ex miniſtris tuis. ⁊ vere felicit̓hec mulier memorata ē tā flebiliter ſua peccata. Qꝛ dicit ſapiēs. Qui abſcōdit ſcelera ſuanō diriget̉ ſcꝫ in viā ſalutis. Qui aūt ꝯfeſſuſfuerit ⁊ reliq̄rit miſcd̓iam conſequet̉. Prou̓xviij. Perpendit etiā dānū qd̓ incurrit. Iōpotuit dicere illud deuoti amandi qd̓ ponitin horalogio ſapīe. li. j. c. iiij. Quis det mihimēbranas celi habētes latitudinē. attramentū maris excedēs quātitateꝫ. ⁊ calamos totquot arboꝝ folia ⁊ pratoꝝ gramina vt ꝑſtrīgere poſſem dolorē ſimulqꝫ damnū irrecuꝑabile qd̓ incurri. qꝛ dilectū meū ꝑdidi. ſcꝫ perpctm̄. hec ille. Refert mgr̄. xij. proprie. ꝙ ciconia qn̄ ex multitudine ſenij ſentit ſe gͣuatāaquā marinā amarā intra roſtrum recolligitquā ꝑ ſtercora in ventrē mittit. q̄ aqͣ mollit cibi cōpacti duriciā. ⁊ mordicādo inteſtina ſuꝑflua eijcit ⁊ expellit. ita fecit. b. maria Magaalena. quia ſentit ſe grauatā multitudinepeccatoꝝ vt ꝯuenient̓ dicere poſſet cum psͣ.xxxvij. Quoniam inquitates mee ſuꝑgreſſeſūt caput meū. iō ab his vt purgaret̉ recepitaquā amarā ꝯtritionis doloroſe. qͣ erat plena vt dicere potuit illud Ruth. j. Ne vocetꝭme noemi .i. pulchrā. ſꝫ vocate me mara. id ēamarā. qꝛ valde amaritudine repleuit me oī

potens. ecce quantū dolorē ⁊ amaritudineꝫhabuit in ſe feliciſſima peccatrix ꝓ pctīs. ꝙiſta amaritudo largiſſime lachrymas expelleret. quibꝰ pedes dn̄i abūdantiſſime lauarꝫ⁊ quātū ſemētalit̓ puniuit nullꝰ expͥmere ſufficit niſi ille qͥ abſcōdita cordis nouit. nos igitur pctōres vl̓ peccatrices. ſi cū ip̄a volumꝰgr̄am inuenire oportet nos ſic̄ ip̄am mētalit̓punire qn̄ exceſſimus gr̄am per pctā. ſed ẜmAugꝭ. in ſermonibꝰ cōmunibꝰ ſermone. xliijImpunitū nō pōt eē peccatū. nec decet. nonoportet nec ē iuſtū. Et qꝛ nō pōt eē impunitum puniat̉ a te ne a deo puniatur. Hec ille.D Oportet ergo etiā vt cū illa fleamus ẜmqd̓ nos āmonet eccl̓ia dicēs. Ploremꝰ coraꝫdn̄o cū maria vt veniam mereamur cum illaEt merito facere oportet ꝓpter quattuor q̄ponunt̉ in canone. de pe. di. j. c. Si peccatuꝫdauid. Prīo qꝛ iniuſte peccādo deū qͥ ē ſummū bonū ⁊ creatorē nr̄m offendimꝰ Scd̓o ꝙnos peccatis vltioni obtulimꝰ. ⁊ in illis diuꝑmanſimus. Tertio ꝙ nō ſolū peccauimusſed interim bonis oībus ⁊ virtutibꝰ negligēter ſpoliamus. Quarto ꝓximū nr̄m malo exemplo corrūpimus. Et tantum de primo.E Quantū ad ſecūdū ē notanduꝫ ẜm Are.in li. de aīalibꝰ. Ciconia cum adultera fueritſtatim volat ad fontē poſt coitū ſe lauādo neveniēs ad maſculū fetorē adulterij ſentiat etip̄am roſtro tranſuerberet ⁊ occidat. ⁊ niſi hͦfaciat ipſa ſine dubio ꝯuocatis alijs iugularet. Sic̄ h̓ ꝓbat Alexander in li. de naturisreꝝ dicēs. Ciconia adultera ſe lauabat pꝰ cōitū. ⁊ hͦ quidā miles cōſiderās balneuꝫ īpediuit. Ueniēs autē cōpar ciconie ipſam adulteram impediuit. inde igitur exiēs adduxitciconiaꝝ cohortē ſociāqꝫ deplumauit ⁊ lacerauit ⁊ alteram ſibi inſodaleꝫ ſociauit. Perciconiā myſtice intelligit̉ maria magda. qꝛſicut ciconia tꝑe veris venit. ſic ip̄a venit tēpore gr̄e .ſ. ad fontē gr̄e ⁊ miſcd̓ie ad xp̄m vtſe lauaret. De qua ꝓpheta Hiere. iij. Fornicata es cū amatoribꝰ multꝭ ẜm certos doctores corꝑalit̓ vel etiā ſpūalit̓ ꝑ pctā a deo recedēdo. iō dic̄ Augꝰ de ꝯflictu vitioꝝ ⁊ v̓tutū. ecce maria magda. in numerꝭ fornicationū ſordibꝰ inqͥnata ad fontē pietatꝭ anxia currēs dn̄i veſtigia lachrymis rigās ē mūdata.de hac idē etiā in alio loco dic̄ venit ad fontēmīe xp̄m an̄ clemētꝭ dn̄i veſtigia nihil p̄ verecūdia ore de ꝓmēs. ſꝫ ꝑ exteriora obſeqͥ bn̄ficia ſue dilectōis feruorē intimās. ac ſi ip̄is loq̄ret̉ v̓bis. O dn̄e ieſu clemētiſſime tu om̄iaſcis ⁊ cordis īſpector es verus qͥ nō vis mortem peccatoris. ſed vt conuertat̉ ⁊ viuat tu

NN 4