LCV

pus ⁊ tn̄ facit meliorē fructū qͣꝫ miluꝰ habēsmagnū corpꝰ. Iō dicit Sapiēs Breuis ī volatilibꝰ apis ⁊ initiū dulcoris hꝫ fructꝰ illiusEcc̄i xj. Idēqꝫ pꝫ de margarita q̄ licet intergēmas ē minima. ē tn̄ multoꝝ p̄cioſoꝝ ⁊ magnoꝝ in virtute exceſſiua. Qꝛ ẜm Iſi. ē oīmgēmaꝝ p̄cioſaꝝ candidaꝝ p̄cipua. A Sicad ꝓpoſitū qͣꝫuis. b. marga. ꝑuula fuit in ꝑſona ⁊ teneris in annis. vtputa qͥndecim annoꝝ tn̄ multos antiquos p̄cellit v̓tutū varietate. vt dicere poſſet illud apl̓i ad Gala. j.Proficiebā ſupra ml̓tos coetaneos ī generemeo .ſ. hūano. Et etiā ſuꝑ coetaneos qͣ multe v̓gines fuerūt ⁊ ſeniores q̄ nō fuerūt tātarū v̓tutū ſic̄ hec beatiſſima marga. Iō rōneſuarum virtutū de ip̄a hodie canit̉. Ibat devirtute in virtutē ardenter ſitiens aīe ſalutēDe eius v̓tutibꝰ ſcribit quidā ſanctus. Sic̄refert Theotinꝰ Beata margare. fuit timoris ꝯſtantia p̄dita ⁊ religione ꝑata. Cōꝑation ꝑfuſa. honeſtate laudabilis. patiētiaqꝫſingularis nec religioni chriſtiane contrariaſeu odioſa ſꝫ dilecta dn̄o nr̄o ieſu xp̄o. hec ille. ¶ Propter has ⁊ plures alias ꝟtutesqͥbus fulcita erat poptime margarite gēmep̄cioſe cōꝑatur. In hoc ꝙ dicit inuenta vnap̄cioſa margarita ꝓpter tres cauſas. Quiamargarita ē parua ꝑ oībus alijs gēmis p̄cioſis. Cū enī alie īterdū ad manuū vel digitoꝝreperiunt̉ quātitatē. margarita vltra quātitatē nūcis auelane creſcere nō reꝑit̉. vt dicitSoli. in li. de mira. mundi. Ita. b. ꝟ̓go margaretha fuit vna de numero humiliū ⁊ ꝑuecirca ſe reputatiōis. Attende eiꝰ paruitatem⁊ humilitatē. qꝛ cū eſſet filia pulchra ſummiregis gentilium patriarche. non extulit ſanguinis nobilitatē nec corporis ſpecioſitatemſicut nūc ꝟgines facere ꝯſueuerūt. ſed humiliter nutrici ſue inferiore ſe in dignitate ſubiecit ⁊ oues ip̄ius cuſtodiuit. qꝛ animadu̓titdictū ſapientis qui dicit. Quanto maior es.humilia te ī omnibꝰ corā deo ⁊ inuenies gratiā Ecc̄i. ij. Magnā ſiquidē margareta īuenit gr̄aꝫ. qꝛ ꝓ terreno patriarcha accepit patrem celeſtem ieſum chriſtum. qui nunc iubilando ſibi dicit. Audi filia ⁊ vide .ſ. celeſteschoros ⁊ cantica. ⁊ vide meā diuinitatem inquā angeli deſiderāt cōſpicere. ⁊ inclina aurem tuam quia concupiuit rex ſpeciem tuamIdeo beata margareta bene olim figuratata eſt ꝑ rebeccam. Qꝛ ſicut legit̉ d̓ ip̄a Gen̄.xxiiij. Ꝙ erat puella pulchra nimis. et de bona ſapientia non tamē ſe de illis iactauit. ſedhumiliter ſeruo abrae adaquabat camelos.Iō propt̓ hoc copulata eſt Iſaac qͥ fuit ſum

mus patriarcha. Ita beata maga. fuit huicin illo ſimilis. Qꝛ canitur de ea. Erat enimnimium formoſa ī vultū ſcilicet floruit vt roſa. ſed fuit multū nobilior ī genealogia ⁊ clarior diuitijs. ⁊ tn̄ de illis nō ſe p̄ſumpſit. Qꝛſciuit ex inſtinctu ſpūſſancti illud Augꝭ. qd̓ſcribit̉ in libro ad ſacras virgines dicentis.Dominica virgo nec ſermōis iactātia nec diuitijs nec generis nobilitate ſe debet extollere. ſed in humilitate ⁊ pauꝑtate ſpūſſancti axp̄o accepta. debet quantū vixerit ꝑmanere. Attende etiam paruitatē huius nobiliſſime margarete. Cū enī Olibrius prefectꝰ itaeligeret. vt ſi licuiſſet ipſā ducere vellet ī vxorem vbi magna fuiſſet magnamqꝫ gloriā mūdi habuiſſet. Ipſa tanta gloria oblata ſe nōextulit. ſed potius virginitatꝭ humilitatemvſqꝫ ad mortē ꝯtēni eligēs cuſtodiuit. vt dicere poſſet cū ꝓph̓a psͣ. lxxxiij. Elegi abiectꝰeē in domo dei mei magꝭ quā habitare in tabernaculis peccatoꝝ. ſic nos abijcere oportꝫſuperbiā ⁊ ſequi humilitatem. ſi volumꝰ diabolum ſic effugere. ⁊ in domo dei habitare.¶ Uide prudentiā cerui. De quo referuntnaturales. ꝙ ceruus hꝫ magna cornua q̄ ipſum impediunt ꝑ nemꝰ trāſeūtē. ideo ſi vulteffugere venatores dum tranſit ꝑ ſiluam cornua ſupra dorſū conſueuit declinare. vt ſic īcurſu nō impediat̉ nec a canibus capiatur.ita nos ſi volumus ꝑ nemꝰ huiꝰ mūdi trāſire. abijciamꝰ cornua ſuꝑbie ⁊ humilit̓ īcedamus. Qꝛ dicit Hyla. ſuꝑMattheū. Dū hoſtis noſter antiquus hūilitatē ſibi dominariꝯſpexerit de alijs vitijs hoīem tēptare nō p̄ſumit. Secundo margarita ē cādida ⁊ pura⁊ precipue omnium gemmarum candentiuꝫvt ait Iſido. Ita beata margareta fuit candida ꝑ mentis mūdiciā. vt dicere poſſit illd̓qd̓ dixit Zara Tobie. iij. Mundaꝫ ſeruauianimam meam ab omni cōcupiſcentia. quiaſciuit ꝙ virginitas ſecūdū Bernhardū eſt ſigilluꝫ. ⁊ annulus caſtitatis. gemma v̓tutumgermana angeloꝝ. lux anime. lampas eccl̓ieſemita ſecuriſſima celeſtis patrie. Idē pꝫ inautent̓. C. de noxa. act̓. l. ſanximus. vbi d̓r.Sola caſtitas ⁊ mūdicia cū fiducia eſt placabilis deo. ¶ Sꝫ heu tā pauci hoīes tā viri qͣꝫ mulieres. hāc nobiliſſimā margaritamin candore puritatis ſequūtur. Qꝛ ẜm ſapientē. Quis poteſt dicere mundum ē cor meum. purus ſum a peccatis. Prouerbiorū. ij.Sed iacent in tenebris peccatorum. Nec dehoc candore ſcire volunt. ⁊ ſignū ē quia ſemper fuerunt in carcere peccatorum. Et nunquam perfecte aſpexerūt ſumen ſcripturlrū

N 5