LXIII

Turgens auteꝫMaria abijt in mōtana cū feſtinatione. ita ſcribit̉ Luc̄. j. A Dicūt naturalesLuna inter oēs planetas aut ſtellas erraticas ē nobiliſſimi curſus nō enī tardat ī motuſuo ſed citiſſime vltra alios planetas ꝑtranſit ſuam ſperā. qd̓ ſic pꝫ. Saturnꝰ ꝯplet curſum ſuū in triginta annis. Iupit̓ in duodecīannis. Mars in duobꝰ annis. Sol aūt. ccc.lxv. diebꝰ ⁊ ſex horis. Similit̓ venꝰ ⁊ mercurius. ſed luna in. xxx. diebꝰ. Et cā iſtiꝰ eſt nōrōne tarditatis motus ꝙ alij planete tardiꝰcōplent curſum. ſed rōne inequitudinis ſperaꝝ. ſed luna hꝫ breuiſſimā ſperā. iō ꝑcurritoīa ſigna in totidē diebꝰ que ſol tm̄ in annopōt omnia pertranſire. ¶ ¶ Spūalit̓ ꝑ lunam glorioſiſſima ꝟgo maria deſignat̉. Dequa d̓r Can̄. vj. Que ē iſta que ꝓgredit̉ quaſi aurora cōſurgēs pulchra vt luna electa vtſol. Cui ꝯſonat psͣ. lxxxviij. Maria eſt lunain eternū ꝑfecta. Et merito lune cōꝑat̉. Uidemꝰ quidē in luna ꝙ apparet quedā macula. ⁊ tn̄ nō ē in veritate. Qꝛ ẜm Areſt. Celuꝫnō recipit ī ſe ꝑegrinas īpreſſiones. vt d̓r decelo ⁊ mūdo. et qꝛ luna ē ꝑs celi vtputa luna⁊ ſtelle que ſunt eiuſdē nature cuiꝰ ē celū. vtd̓r ibidem. Sꝫ hec macula vt dicit Auerrōisſuꝑ de celo ⁊ mūdo. Surgit ex illo ꝙ luna ēcorpus rotundū ⁊ rarū in medio. Et ideo inmedio propt̓ raritatē nō pōt reuerberari lumine ſolis. Iō penetrat ipſuꝫ in medio. ideoex hoc ſurgit illa macula. Martianꝰ aūt dic̄ꝙ ꝓuenit cū ad terrā ꝓpinquat. ex cuiꝰ vicinitate ⁊ nebuloſitate trahit quaſdaꝫ ſordes.Qn̄ aūt ad altiores aſcendit circulos claretnuda. ⁊ nullis maculis obnoxia tunc videt̉.ita pulcherrima noſtra luna btā virgo ī iſtomundo apparuit int̓ peccatores qͣſi macula.q̄ tn̄ in veritate nullas maculas habuit neccogitatiōibꝰ q̄ ſemꝑ fuerūt ſancte. nec affectionibꝰ q̄ ſemꝑ fuerūt mūde. nec intentionibꝰque ſemꝑ fuerūt recte. ita vt de ipſa verificatur illud Can̄. iiij. Tota pulchra es amicamea ⁊ macula nō ē in te. Et illud figuratū fuit Gen̄. xlij. Quando tꝑe famis tota t̓ra egypti fuit tributaria pharaoni ſeptē annis. ſola terra ſacerdotū regis pͥuilegio erat exempta. ita etiā tēpore famis gratiaꝝ in mundoqn̄ oēs hoīes fuerūt tributarij diaboli. ſolamaria ex pͥuilegio ſummi regis fuit exemptaqꝛ nō fuit ſolū de ordine ſacerdotū ſꝫ ⁊ regū.ẜm ꝙ canit eccl̓ia. Germine regali nec nō pōtificali. ⁊cͣ. Si enī habuiſſet aliquā maculampeccatoꝝ. cōcipere nō potuiſſet regem ange-

lorum. quē nuꝑ iam cōceperat anteqͣꝫ Elizabeth viſitauit. Ideoqꝫ qꝛ fuit expers mortalium peccatoruꝫ ⁊ digniſſima ⁊ mundiſſimaomniū. iō velox fuit in ſuo motu ad oē bonū⁊ nullus hō in toto vniuerſo ita velox legit̉fuiſſe ad bonū faciendū ſicut maria dn̄a bn̄dicta. Quare hoc. qꝛ habuit ſperam breuiſſimā hoc ē paruā. Uel vt veriꝰ dicā nullam adhec tranſitoria. Ideo fuit velociſſima ad oīabona oꝑa qd̓ pͥncipalit̓ pꝫ in euangelio hodierno. qꝛ feſtinant̓ ibat ad Eliſabeth. vt ipſābenigne ſalutaret Iohannē ſpūſancto ex p̄ſentia filij repleret. Et poſtea matrē ſibiqꝫ inpartu humlliter deſeruiret. ⁊ hoc ē qd̓ diciteuangeliſta. Exurgens maria. In quo triatangunt̉. Primo ꝟginis ſalutatio cordialisibi. Exurgens maria. Scd̓o iohannis exultatio incarnalis. ibi. Et factum ē. Tertio humilis cōmendatio v̓ginalis. ibi repleta. eſtDe pͥmo ē notandū ꝙ Pli. in ſpe. natu. dicitꝙ canicula ē huius nature. qn̄ ſe ſentit p̄gnatā ⁊ cito pariturā. feſtinant̓ vadit in motana⁊ minus timet ſemitas rectas ſiue tritas abhominibꝰ qͣꝫ ſemitas a feris cognitas. qꝛ eſtanimal placidiſſimū. et ſi a cane fugiēs vrgeret̉. ad hoīeꝫ fuget vltro. Et ſignificat virginē mariā. qꝛ cum ſenſit ſe pregnatā a ſpūſancto. ⁊ in vtero habere filiū dei. ꝯfeſtim aſcēdit in montana ad Eliſabeth ſalutandā. Dequa dicit Bern̄. in ſermone de nati. Ioh̓. dicēs. Aſcēdit ꝟgo cū feſtinatione ī domū Zacharie ad ſalutandū elifabeth portās in vtero filium dei. regē glorie. dn̄m maieſtatꝭ. letaad ꝯgaudendū: ꝓmpta ad ſeruiendū. ꝯſueta ad bn̄dicendū. Occurrit illi eliſabet ⁊ antiquis ſterilitatis carens obprobrijs. amicūſponſi p̄conē verbi feliciſſimo ventre deportauit. Iungunt̉ amplexibꝰ veniūt ad oſculafelices vteri. regēqꝫ ⁊ militē niſi duo tenerrimi parietes diſiungūt Quis mirat̉ ſi exultetpuer ad tam proxime diuinitatis affatꝰ. hecille. Et hoc innuit apl̓s. ꝙ ſic incipit̉. In diebus illis quando .ſ. miſit deꝰ filiū ſuū vnigenitū in tēporis plenitudine. qui factꝰ eſt quoad corpus ex muliere. vt eos qͥ erant ſub legeredimeret. ad Gal̓. iiij. Quādo celi deſuꝑ rorauerunt ⁊ nubes iuſtū pluerunt. qd̓ ẜm rectos pr̄es diu fuit deſideratū. iuxta illd̓. Rorate celi deſuꝑ. ⁊cͣ. Eſa. xlv. Qn̄ mōtes dulcedinē ſtillauerūt. ẜm qd̓ dixit ꝓpheta Iohel. iij. In die illa ſtillauerūt mōtes dulcedinem ⁊ colles fluent lacte. qn̄ virgo aīo angelo cōſenſerat dicēs. Ecce ancilla dn̄i. Iā conceperat ⁊ angelus diſceſſerat. In illis diebꝰexurgens maria de loco ꝯtēplatiōis. or̄onis

N 3