Druckschrift 
3 (1487) De sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

gaudio exultaret. vt d̓r. Luc̄. j. Et etiā eliſabeth repleta ſpūſancto. vt que pͥus vix ꝓ debilitate ſenectutis loqͥ poterat. ſtatim iubilāter exclamauit verbū prelibatum dicēs. Benedicta tu in mulieribꝰ. In quibus ſtatī mulier xp̄iferam extollit quo ad tria. Primo inſanctitate quā probat diuina dedicatio. Secūdo in ſingularitate quā probat cōparis excluſio. Tertio in fecūditate quā ꝓbat prolisbaiulatio. De primo ꝙ maria extollit̉ in ſanctitate quā probat diuina dedicatō cū dicit̉bn̄dicta. Dicūt naturales qui tractantde naturis herbaꝝ ꝙ bn̄dicta eſt herba vtilis ⁊ multe virtutis. Nam de ip̄a legit̉ ꝙ inquacunqꝫ domo vel camera poſita fuerit ibinec vermis venenoſus. nec ſerpēs nec ranapōt latere vel manere propt̓ eius odorē. Habet etiā virtutē ꝙ omnē potū reformat. quiaqui primā virtutē ꝑdiderat ſi imponitur benedicta ad priorem ordinem reducit̉. ⁊ qͥ deip̄a biberit rubeū vel bonū colorem habebitPer hanc herbā btā virgo Maria intelligitur que hic ab eliſabeth bn̄dicta noīat̉. Recte enī ſicut ponit̉ bn̄dicta in domo cordis vl̓noīatur. ibi nullus ſerpēs infernalis pōt manere. Teſte Amb̓. in li. prefa. ad vocationeꝫnominis Marie tota cōcutit̉. ⁊ terret̉ poteſtas contionis maligne Marieqꝫ preſentiaineſtimabilia infert demonibꝰ ſupplicia. Sicut bn̄dicta rubea reformat potū ad ſtatū pͥſtinuꝫ Sic benedicta domina. diuinā gratiāquā Eua neglexerat ⁊ ꝑire dimiſerat reformauit. ẜm ꝙ dixit angelus. Inueniſti gr̄amapud dn̄m. Luc̄. j. Iō dicit Hiero. de aſſumptione eiꝰ. Quicquid maledictionis infuſuꝫē per Euam totū abſtulit bn̄dictio Marie.Inſuꝑ ⁊ gr̄am refudit xp̄i ortus quā priꝰ nōhabuit omnis mundus. hec Hiero. Iō ſi dehac virgine ſedule bn̄dicta maria biberimeiꝰ gr̄am poſtulando. ꝑducit nos ad regnuꝫfilij ſni. vbi facies bonū ⁊ pulchrū habebuntcolorē. Iuxta illud Matt. xiij. Fulgebuntiuſti ſicut ſol in cōſpectu patris ſui. Etiam ſicut herba p̄dicta inter ceteras herbas obtinet hoc nomē bn̄dicta. ſic Maria inter aliaſmulieres p̄dicatur bn̄dicta. ita vt ei cōpetitillūd Iudith. xiij. Bn̄dicta tu filia a dn̄o d̓oexcelſo p̄ oībus mulieribus ſuper terraꝫ. Similiter illud ibidē. c. xv. Manus dn̄i cōfortabit te. Iō bn̄dicta eris in eternuꝫ. Et illudRuth. iij. Bn̄dicta es a dn̄o filia. qm̄ pͥoremmiſericordiam poſteriori ſuꝑaſti. Etiā benedicta herba nō ſolū ē hoc nomē inter herbasſed etiā inter flores. qꝛ de nullo flore legiturꝙ eēt p̄ditus hoc noīe benedicta. Ita Ma-

ria nō ſolū hoc nomine bn̄dicta honorat̉ int̓mulieres ſed etiam inter viros. Qd̓ probatChry. in ſermone annūciatiōis dicēs. Abelper ſacrificiū īmolat̉. Enoch ꝑ cōplacentiaꝫmemorat̉. Melchiſedech imago dei p̄dicatur. Abraam ꝑ fidei meritū collaudat̉. Iſaac ꝑ nomē obediētie ꝯmēdat̉. Iacob per luctamē. Moyſes ſicut legiſlator. Eſaias ſic̄legis dei euāgelizator. Daniel ſicut prudentiſſimus deſiderator. Ezechiel ſic̄ archanoꝝinſpector. Salomon ſapientiſſimus noīaturſed nullus talis fulſit in mundo qͣlis Mariadei genitrix bn̄dicta. quē enī illi om̄s in enigmate p̄uiderūt. iſta in vtero incarnatū portauit. hec ille. Qꝛ ip̄a portauit in vtero xp̄mqn̄ in montana ad eliſabeth feſtinauit. Et hͨquo ad primū. D Quātū ad ſcd̓m extollitelizabeth mariā ꝓpter ſingularē ꝯparis excluſionē que portabat cum dicit. Tu ſcꝫ ſolanō habes ſil̓eꝫ int̓ oēs mulieres Amb̓. in hexa. ⁊ Iſi. in naturalibꝰ dicunt de fenice ꝙ eſtauis ſingulariſſima nō hn̄s parē ſꝫ ē vnica intoto orbe terraꝝ. ⁊ apud arabes vocat̉ ſingularis. ⁊ p̄ alijs auibꝰ pulcherrima hn̄s pennas velut pauo ocultas. Per hanc auē v̓goMaria ſpāliter deſignat̉. qꝛ fuit in t̓ris et ēuunc in celis p̄ oībus ſingularis in dignitate. nec aliqua mulieꝝ in toto vniuerſo fuit eicoequalis. Iō canit de ea eccl̓ia. Nec pͥmā ſimilē viſa ē nec hr̄e ſequentē. De hoc etiā dic̄Chry. in ſermone de annūciatione. Laudat̉zara populi pͥnceps honorat̉ rebecca. proponitur in cauernis primo genitura. Laudat̉delbora ſuꝑ naturā feminea ductrix populi.⁊ victrix inimicoꝝ Beatificat̉ eliſabeth ꝑtuſterili exaltata. Beata aūt ꝟgo Maria ſuꝑoēs. qꝛ facta ē ancilla dn̄i. ⁊ thalamꝰ et arcadn̄atoris. hec ille. Hec etiā beatiſſima virgomaria in pulchritudine ē ſingularꝭ. vt d̓ ipſaverificat̉ illd̓ Can̄ .j. O pulcherrima int̓ mulieres abipꝰ veſtigia gregū tuoꝝ. Fuer̄t enīmulte pulchre mulieres an̄ ipſā quaꝝ vna fuit rebecca. de qua Gen̄. xxiiij. ꝙ erat puelladecora nimis ⁊ ꝟgo pulcherrima Alia fuitHeſter. de qͣ. c. ij. q̄ erat formoſa ⁊ incredibilipulchritudine oīmqꝫ oculis gr̄oſa videbat̉.ſed oīuꝫ illaꝝ pulchritudo nō pōt eiꝰ ſpecioſitati ꝯꝑari. Qꝛ dicit doctor bertiriꝰ ī li. de veſtigio. ꝙ oēm pulchritudinē quā oīs creatura pōt ſuſciꝑe Maria īter oēs creaturas pͥmogenitas ſuſcepit In maria affluentia precōſortibꝰ. Nā ſolē iuſticie qn̄ pͥmo egreſſus ēde ſinu patris. marie cor inter ceteras creaturas ſuſcepit. Hec ille. E Cui ꝯcordat Hiero. in ſermo. Si mariā inſpexerꝭ nihil v̓tutis