ALA

ſanitate inſtantiꝰ orauit. Tūc ſubito irreſoluta corda ⁊ illeſa oīno remanēte. cingulꝰ ī terrā proſilijt ⁊ ꝯtinue ſanitateꝫ ꝑfectam ſenſitTātis pluribꝰqͣꝫ miraculis excelſū fecit dn̄sbeatū ſtephanū quē miſit vt colligeret tributa bonoꝝ opeꝝ a iudeis. vel veriꝰ vt eos colligeret in honorē eterne felicitatis. ſꝫ illi ip̄mlapidabāt. ¶ Quantū ad ſcd̓m ponit̉ animoꝝ duricia lachrymoſa cū addit̉. quotienſvolui cōgregare te. ⁊cͣ. Circa qd̓ notandū ꝙſi alicui ciuitati immineret aliqd̓ periculum⁊ hoc ſciret aliquis vir expertus. vellet eamtueri. ⁊ ab illo ꝑiculo liberare. Illi aūt ī ciuitate eēt tam duri animi. ꝙ nollēt huic viroobedire nec ꝯſentire. ſꝫ potiꝰ ī miſeria deꝑire. hoc vtiqꝫ eēt lachrymoſū. Talis ciuitashieruſalē cui grauiſſimū ꝑiculū imminebat.qꝛ erat funditꝰ deſtruēda. ẜm illud. Mich̓.iij. Syon qͣſi ager arabit̉ ⁊ hierl̓m ī aceruumlapidū erit qua ꝓphetiā ipſi ſcribe bn̄ ſciuerunt ⁊ legerūt damnū eē ventuꝝ. Sꝫ erāt tāduri cordis ꝙ minime ꝑpenderūt. qꝛ eorumcorinduratum erat qͣſi lapis Iob. xlj. ꝙ necxp̄s viroꝝ exꝑtiſſimꝰ ip̄os potuit emollire neqꝫ in veritatē fidei ꝯgregare. iō ꝯquerit̉ hiclachrymoſe dicēs. Quotiēs volui congregare filios tuos. ⁊cͣ. In quo notat̉ eiꝰ īmēſa pietas. qͣꝫuis ab eis eēt multotiēs ꝑſecutꝰ tn̄ immemor illiꝰ cū eis adhuc miſericordit̓ egit ſic̄gallina cū pullis ſuis volēs eos in vnitatemcharitatis ꝯgregare. ẜm qd̓ predixerat. psͣ.cxlvj. Diſꝑſos iſrl̓ ꝯgregabit. Sꝫ ip̄i noluerunt ⁊ ſibi frequēter reſtiterūt. Et illd̓ obiecit beatus ſtephanꝰ Act̉. vij. Dura ceruice ⁊incircūciſis cordibꝰ vos ſꝑ ſpūſancto reſtitiſtis ſic̄ ⁊ pr̄es veſtri Ita ⁊ vobis cōtinget ſic⁊ eis. ⁊ ſicut pullis galline qui vocē mr̄is ꝑuipendūt vt referūt naturales. Ꝙ gallina eſtauis valde pia. ⁊ pullos ſuos ſub alis fouet.⁊ cōtra miluū tenet. quē ſi viderit ī aere volātē vel audierit clamātē clamat. ⁊ pullos diſperſos cōgregat. ne a miluo lacerent̉. Qui ſivocē matris audierint. ⁊ ad eā volauerīt. ſb̓alis ſuſcipit ⁊ defendit. Si aūt venire cōtempſerint a miluo rapient̉. Sic xp̄s magnā pietatē pͥncipaliter ad iudeos habuit. qꝛ propt̓ip̄os aduenerat. Mat. xv. Nō ſum miſſusniſi ad oues q̄ perierāt domꝰ iſrl̓. Fouit eosſub alis ſue protectiōis defendēs ab inimicꝭ.pauci tn̄ vocē eiꝰ audierūt p̄ter dauid qͥ ait.Sub vmbra alaꝝ tuaꝝ ꝓtege me. Ideo dati fuerūt in ptātē duoꝝ miluoꝝ. Tyti ⁊ Ueſpaſiani qui eos nimis crudelit̓ lacerabāt inxlij. anno poſt receſſum dn̄i. Et nūc dati ſūtin ptātem miluorū infernaliuꝫ. qui de die in

diē illos capiunt ad inferna. ⁊ hͦ qͣꝫtū ad ſcd̓ꝫQuantū ad tertiū ſubdit̉ tormētoꝝ miſeriadoloroſa cū annectit̉. Ecce relinq̄t̉ vobis domus veſtra deſerta. Sed ſapiens pat̓ nō ſꝑpunit pueros cū viderit eos in aliqͦ excederevel nolle obedire. Sꝫ interdū expectat ⁊ diſſimulat an vellent ſeip̄os emēdare. Si auteꝫnō viderit meliorationē. tūc ꝯgruū venit tēpus corrigendi. ſic̄ dn̄s vt ait. Chryẜ. ſuperMat. Ciuitatē hierl̓m vel gētē nō ſtatī puniuit cū peccauit. qꝛ fuerūt pueri ẜm generationē licet nō ẜm imitationē. ſꝫ expectauit ꝑmultos annos ⁊ generatiōes. Qn̄ aūt ei placuit ꝑdere gētē illā aut ciuitatē. tūc videbat̉omni generationi p̄cedentiū pctā reddere illis. ⁊ q̄ oēs merebant̉ hec ſola. Hec Chryẜ.iō dicit. Ecce relinq̄tur vobis domꝰ. ⁊cͣ. perxlij. annos domꝰ vr̄a deſerta fiet. Tādiu enīdiſtulit correctionē. ⁊ hic per domū pͥncipaliter intelligit tēplū. de quo Mat. xxj. Domꝰmea domꝰ or̄onis ē. Et licet illa domus ſit vtqn̄ in ea ſibi ſeruus efficit̉ ꝑ vſū nō ſua qn̄ inea nō cultꝰ diuinus ſꝫ queſtꝰ ⁊ ambitio exercet̉. ⁊ ſic templū dicebat̉ domus eoꝝ. qꝛ fecerunt eū domū negociationis. Ioh̓. ij. Cōſil̓edixit dn̄s ad Moyſen Exo. xxiij. Deſcendepeccauit populus tuꝰ quāuis ſuꝰ eēt ꝑ creationē nō tn̄ ꝑ gr̄am. Hinc ē ꝙ in finali iudicio diabolus ſibi iudicari petiet oēs peccatores di. vt ait Augꝰ. Equiſſime iudex iudicohūc meū eē per culpā qui tuꝰ noluit eē ꝑ gratiā. Tunc ꝯcludit di. Amē dico vobis nō videbitis me ammodo. ⁊cͣ. q. d. ẜm Hiero. niſipnīam egeritꝭ ⁊ cōfeſſi fueritꝭ me eſſe ipſuꝫ d̓quo ꝓphete p̄dixerūt filiū oīpotentis patrꝭfaciē meā nō videbitꝭ in eternū. Ecce grauispunitio cū nō in rebus corporalibꝰ ſed etiamin aīabus puniunt̉. a qua nos deus. ⁊cͣ.Sermo ſecūdus de beato StephancMSo rideūſ vſqꝫad mortē. ⁊ dabo tibi coronam gl̓ie.Apoc̄. ij. Pli. in ſpe. natu. li. viij. c. xvij. dic̄.A Leo ē aīal fortiſſimū. Iō ī ꝑiculis apparet maxime gl̓ioſus. Cū enim ꝑſequit̉ a canibus nō latitat ſe in ſiluis. nec ſe occultat. Sꝫſedet in campis vbi videri pōt ⁊ ad defenſionem ſe p̄parat. Et rō huius audacie ē. Quiavt dicit autor de cauſis .xvij. propoſitiōe. ꝙvirtus vnita ē fortior ſeip̄a diſperſa. Sed qꝛleo habet paruū cor vbi calor naturalis pluſvnitur. iō ē audacior. Miſtice per leonē beatus Stephanus nō immerito deſignat̉ Recte enī ſicut leo eſt animal robuſtiſſimū. ⁊ adnullius hominis vel animalis timet occurſū

curD