¶ Sermo

Fuit etiā magnꝰ ꝑ exēploꝝ oꝑationem. ipſeenī abſens adhuc viuēs notabilia fec̄ miracula. Et in nautis a tēpeſtate liberatꝭ ⁊ tribpͥncipibꝰ a cōſtātino ceſare incarceratꝭ. ideoꝯuenient̓ de eo pōt exponi illud Eccͣi. xliiij.Ecce ſacerdos magnꝰ qͥ in diebꝰ ſuis placuitdeo. ẜm glo. ꝓpter ſui pnīam. Feſtiuale. qꝛadhuc infans incepit penitere qͥ pctā nō nouit cōmittere. perpendēs illud Trenoꝝ. iij.Bonū ē viro cū portauerit iugū dn̄i ab adoleſcētia ſua. Et nō ſolū ſtuduit placere deo ſꝫetiā hoībꝰ benignū ſe exhibere. ⁊ amabilis fieri. ſicut canit̉ de ip̄o Beatus Nicolaꝰ pōtificalibꝰ īfulis decorꝰ talē ſe exhibuit vt ab oībus amaret̉. Ipſe enī pat̓na benignitate homines in ciuitate mirrea errātes in idolatriaquā diane fecerāt liberauit. ⁊ in viā ꝟitatisreduxit. ꝓ eis ꝯtra draconē infernalē ſe oppoſuit. Ideo in v̓bis p̄miſſis nobili hominiqui dꝫ eē benignꝰ aſſimilat̉. cuꝫ dicitur. Homo quidā nobilis. A qͥbꝰ. b. nicolaꝰ pͥncipaliter a tribꝰ cōmendat̉. Primo a virtuoſa oꝑatione. ibi. Hō quidā nobilis. Scd̓o a miraculoſa reuerſione. ibi. Et reuerti. Tertio a glorioſa deceſſione. ibi. Abijt in regionē longinquā. ¶ De pͥmo ē notādū ẜm Amb̓. in li.exhame. Ꝙ apes eligūt regē māſuetudīe clariorē. hic ſi aculeos habuerit. nō vtit̉ ad vindictā. n̄ em̄ extollit̉ ex hͦ ꝙ in regē eligit̉. ſꝫ ēint̓ illas ſic̄ vna ex ip̄is. naturali pietate paſcit eas ī hͦ ꝙ ī alueario circūit. ⁊ ip̄as ad labores excitat. vt vnaq̄qꝫ paſtuꝫ ſibi q̄rat. neſic in vita deficiat ⁊ ob hͦ hꝫ circa apes lictores aculeos. qͣ autoritate aſſidua regis ſūt inutiles punientes. vt ait Amb̓. Moraliter ꝑapes pn̄t intelligi ciues ſiue īcole ciuitatꝭ muree. recte em̄ ſic̄ apes ſine rege errāt. ⁊ hicīdedeuiāt. ſic illi errat ī fide. qꝛ tota p̄dicta regioidolis deſeruiuit. p̄ ceterꝭ nephāde diane ſimulacra populꝰ coluit vſqꝫ ad tēpus ſanctinicolai. Ideo ipſū elegerūt in regē imo ī medicū animaꝝ ſuaꝝ. ita vt d̓ ip̄is exponi potuiſſet illd̓. j. Pe. ij. Eratis ſic̄ oues errātes. etꝯuerſi nūc eſtis ad paſtorē aīaꝝ vr̄arum. Etbn̄ beatꝰ nicolaꝰ ꝑ regē apuꝫ intelligit̉. qꝛ ſic̄ille ē mitis ⁊ humilis ⁊ liberalis. ſic. b. nicolaus ē mitis in diuitijs remittendis humil̓ indignitatibꝰ nō appetendis. liberalis ī elemoſinis tribuēdis. Et illud innuit̉ noīe homo.qꝛ homo ẜm Ariſto. li. j. ethi. eſt aīal mite etmanſuetū natura hūile. dicit̉ ab humo qd̓ ēinfimū elemētū. ⁊ eſt miſericors ſeu liberale.ẜm illud Luc̄. vj. Eſtote miſericordes ſicut⁊ pater veſter miſericors ē. Dico pͥmo ꝙ. b.nicolaꝰ fuit mitis in vicijs remittēdis. Nā ī

iuriā ſibi illatā ab hoībus malis. non ſtatī ſic̄certi ſancti vindicat. ſed tanqͣꝫ hō mitꝭ ⁊ patiens. ita vt de ip̄o exponi pōt illud. Eccͣi. xlvIn fide inqͥt ⁊ lenitate fecit illū ſanctū. ⁊ elegit eū ex oī carne. recte ſic̄ apes eligūt regeꝫmitiorē. Cuiꝰ mititatē teſtat̉ dominꝰ ꝑ ſapiētis dictū. In pace inqͥt ⁊ lenitate ambulauitmecū. ⁊ auertit multos ab iniqͥtate. ¶ Deeius mititate refert Ioh̓es diaconus dicēs.Ꝙ qͥdā iudeus vidit. b. nicolaū virtuoſum ⁊potentē in miraculis faciēdis imaginē eiꝰ ſibi fieri fecit. ⁊ eā in ſua domo collocauit ⁊ cūaliqͦ mō longiꝰ ꝑgeret. ſibi res ſuas ꝯmendauit dicēs. Ecce nicolae oīa bona mea tibi cōmitto. ⁊ niſi oīa bene cuſtodieris. vltionē dete expetā verberibus ⁊ flagellis. Quadā diecū ille abeſſet. fures veniūt ⁊ oīa ſibi rapiunt⁊ ſolā imaginē dereliq̄runt. Iudeꝰ aūt veniens ⁊ ſpoliatū ſe videns imaginē alloqͥt̉ di.Dn̄e nicolae nōne ī domo mea poſui te vt reſmeas a latronibꝰ ẜuares. cur hͦ facere noluiſti. iō ꝓ raptoribus penā lues. Arripiēs aūtimaginē dure eā verberauit. ⁊ dire flagellauit. Mira res. Diuidētibꝰ furibꝰ qd̓ rapuerūt. ſpūs dei tāqͣꝫ in ſe verbera excepiſſet apparuit di. Cur tā diu ꝓ vobis flagellatꝰ ſumcur ita crudeliter verberatꝰ. ecce quō corpuſmeū luit. Ecce qͣlit̓ effuſiōe ſanguīs rubet. ꝑgite cito. ⁊ cūcta reddite q̄ rapuiſtis. alioqnoīpotentis dei ira in vos deueniet. ita vt ſcelus vr̄m in mediū publicet̉. ⁊ qͥlibet veſtruꝫſuſpēdiū patiet̉ Ad quē illi. Quis es tu qͥ nobis talia loqueris. Quibus rn̄dit. Ego ſumnicolaꝰ ſeruus Ieſu chriſti quē iudeꝰ ille prorebꝰ ſuis qͣs ſibi tuliſtis tā grauiter flagellauit. Territi ad iudeū veniūt. miraculū referūt ab eo qd̓ magnuꝫ fecerat. audiūt ⁊ cūctareddūt. Sicqꝫ ⁊ latrones redeūt ī viā rectitudinis. ⁊ iudeꝰ viā amplectit̉ ſalutis. Scd̓obeatꝰ nicolaꝰ fuit humil̓ in p̄laturis nō appetēdis. nō enī ad p̄laturas ſic̄ nūc faciūt aſpirauit. qd̓ pꝫ ex hoc qꝛ inuitꝰ ē ad epiſcopatūelectꝰ. nā cū fuiſſet oſtenſus eē dignus ep̄alidignitate ꝑ vocē lapſā de celo ſicut canitur.O paſtor eterne. o clemens ⁊ bone cuſtos vſqꝫ dignū ep̄atu nicolaum oſtēdiſti tuum famulū. ⁊ ille ep̄s pre foribus eccleſie excubaret. vt pͥmū venientē eligeret. Cum veniſſetde noīe queſiuit. Ille aūt vt erat humilis etcolūbina ſimplicitate plenꝰ. inclinato capitedixit. Nicolaꝰ vocor ſanctitatis vr̄e ſeruus.Quē in eccleſiā ducētes vt ī dignitate ſublimarēt. plurimū renitebat. qͥ ſciuit illd̓ dictuꝫb. Bern̄. de regiminibꝰ. Nūqͣꝫ ī honore ſinedolore ī p̄latiōe ſine tribulatōe. ī ſublimitate