Druckschrift 
3 (1487) De sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sextus

Uenit vt ipſā pꝰ ꝓmiſſū duceret in vxorem.Quē cū illa pulcerrima v̓go Azeneth d̓ currū inſpexiſſet eiꝰ excellētē pulcritudinē mirabat̉ interrogās qͥs h̓ eēt. Tūc dcm̄ ē ei a miniſtris ꝙ eēt ioſeph totiꝰ regni ſapiens ꝓcurator ⁊ eā peteret ī vxorē. q̄ cū audiſſet ī copulāꝯſenſit. Spūal̓r h̓ ꝑ pharaonē celeſtis pat̓ ītelligit̉ qͥ veꝝ ioſeph ieſū xp̄m veſtiuit ſtolaalba īmortalitatꝭ. ⁊ poſuit ipſū ī curru ſcē crucis ſuꝑ oēſqꝫ exaltauit ⁊ dedit illi nomē qd̓ ēſuꝑ oē nomē .ſ. ih̓s ſaluator mūdi ⁊ clamat ꝑp̄conē apl̓ꝫ ſuū paulū ad Phil̓. iij. Et ī noīeeiꝰ oē genu flectat̉ celeſtiū. terreſtriū ⁊ infernoꝝ. ⁊ traxit illā in ſpōſā btāꝫ ꝟginē Barbarā q̄ recte ꝑ azeneth intelligit̉. qꝛ ſic̄ illa fuitfilia gētilis diuitiſ. ⁊ ꝓpter ſuā pulcritudinēturri fuit īcluſa. ſic iſta fuit filia ſatrape ditiſſimi ⁊ gētilis. qͥ eā qͣdā turri ꝓpter ſuā pulcritudine incluſit. de qͣ reſpexit xp̄m eē ꝓcuratorē totiꝰ regni .i. mūdi. ī thoꝝ eiꝰ ꝯſenſit. cūilluminata a ſpūſancto fidē orthodoxoꝝ recepit. Iō dixit xp̄s. Ortus cōcluſus eſt ſancta Barbara ſpōſa mea ſoror mea. Sermo pͥmus. De ſancto Nicolao ep̄oUaſi oliua p̄ullulās. ⁊ qͣi cip̄ſſus ī altitudine ſe extēoēs. Ita ſcribit̉ Ecci. l. A Uidemꝰ .n. ī nāQuāto aīal ē nobiliꝰ tāto ē liberaliꝰ. Sic̄ ꝓbat Pli. in ſpe. natu. de aqͥla q̄ ē regina auiūcibū quē p̄dādo acqͥrit ſola nō comedit. ſedalijs auibꝰ ſequētibꝰ liberalit̓ diuidit. Ideomulte aues ꝓpter hāc cām eā ſequūt̉. Myſtice liberalitas dꝫ eē inter nobiles huiꝰ mundi. qꝛ dn̄t eē liberales ⁊ miſericordes pauꝑibus eos alēdo. ⁊ nl̓li calūniā faciēdo. quēadmodū. b. Ioh̓. bap. docuit Luc̄. iij. dicens.Neminē cōcuciatꝭ neqꝫ calūniā faciatꝭ. q. d.ſꝫ pauꝑes nutriatꝭ. Sꝫ heu h̓ pōt dici d̓ illishoc qd̓ ſcripſit ſapiēs .xxvj. Statue tue nobiles in terrā corruerūt. hoc ē nobiles qͥ tāqͣꝫcolūne dicūt̉ debiles ſuſtētare in terrenā cupiditatis deueniēt. ⁊ ſolent pauꝑes dep̄dari. vt verificet̉ de eis illud. Eze. xxij. Principes eiꝰ in medio lupi rapiētes p̄dā. ad effundendū ſanguinē. ad ꝑdēdas aīas. ⁊ ad ſectādū lucra. Quis enī nūc int̓ nobiles ſeqͥt̉ naturā nobilis aqͥle. vt ſua cū alijs egētibꝰ d̓iuideret certe pauci imo ẜm Hiero. Gl̓ioſi ſūtlatrones paupeꝝ mercedē violent̉ dep̄dantes ⁊ eos depͥmūt atqꝫ negāt vt ſe filios qͦꝫ dicāt. Iō dicit. b. Hiero. ibidē ſanctiſſimus vthabet̉ in epl̓a Euſebij. Quid moramini duꝫviuitis cōgregantes filijs vr̄is diuitias. honores potētias vr̄as. augentes nobilitatem

⁊ famam vt ⁊ filij vr̄i poſſent q̄ feciſtis explere quatenus cum illis pariter in inferno ampliora patiamini tormenta hec ille. Iō talisnō fuit beatꝰ Nicolaꝰ qͥ fuit nobilis ꝓgenie.ſicut canit eccleſia. Cōfeſſor dei nicolaus nōbilis ꝓgenie. nobilior moribꝰ. Sed fuit multū liberalis more aqͥle. pauꝑes alendo. captiuos redimēdo. ideo ꝓpter ſuā nimiā liberalitatē oliue cōꝑat̉ in verbis p̄aſſumptis dumdicitur. Quaſi oliua pullulās. In quibus aduobꝰ laudat̉. Quātū ad pͥmū ab officio miſeratiōis ibi. qͣſi oliua. Scd̓o a celſitudine cōtēplationis. ibi. ⁊ qͣſi cip̄ſſus. De pͥmo eſt notandū ẜm naturales. Lucifer inter alios planetas ē benignior qͣꝫuis alij int̓ eos ſunt etiābenigni. qꝛ hͦ ncc̄e ē vt dic̄ albumaſar vt benignitas beniuolētꝭ ſtelle ꝑ pn̄tiā male r̄mittat̉⁊ eꝯtra malignitas maliuole ꝑ pn̄tiā beniuole tꝑet̉. Spūal̓r ꝑ lucifeꝝ ſctm̄ nicolaū ꝯuenit deſigͣri. de qͦ canit eccl̓ia. Nobiliſſimis ſiqͥdē natalibꝰ ortꝰ lucifer nico. emicuit. iō more lucifero ē dignior ī miſerādo int̓ alios confeſſores. cū ſepiꝰ p̄ alijs inuocat̉. Quia dicitAb infantia creuit mecū miſeratio. ⁊ ab vtero mr̄is egreſſa ē mecū. Nā oībꝰ qͥ eū ī ſuis ꝑiculis inuocāt. ſine dubio auxiliādo miſeret̉.B Refert enī methodiꝰ pr̄iarcha. ⁊ ſil̓r iohānes diaconꝰ. Quadā die dū qͥdā naute ꝑiclitarent̉. ita cū lacrīs orauerūt. Nicolae famule dei ſi v̓a ſūt qͥ de te audimꝰ. nūc exꝑiamur. Dubij enī multi erāt d̓ eiꝰ miſeratiōe etauxilio. Et mox vt oraſſēt qͥdā eis ī eius ſil̓itudine apparuit dicens. Ecce aſſū. vocaſtisme. Sic ēt cātatū ē hodie. ⁊ ſtatī ceſſabat tēpeſtas ⁊ incepit trāqͥlitas eis lugētibꝰ amare. Cū āt veniſſent ad eccl̓iaꝫ qua nūqͣꝫ viderāt. ſine indice ꝯuenerūt tūc deo ⁊ ſibi de ſuamiſericordie liberatiōe gr̄as egerūt. Sꝫ illediuine miſe̓ricordie ⁊ eoꝝ fidei nō ſuis meritis attribuere docuit. Iſte nāqꝫ lucifer benigniſſimus propt̓ ſuā benignitatem cōꝑaturoliue hic pullulāti. Primo qꝛ vberrīe d̓ ſe fūdit oleū. nec indiget ꝑcuſſiōe. Quia dic̄ Plinius in ſpe. natu. li. xv. c. iij. Ꝙ oliua ē fertil̓vberrime de ſe fundēs oleū nec īdiget ꝑcuſſione ad olei effuſionē. ſic̄ hͦ faciūt minꝰ cautiSed talis ꝑcuſſio cedit ad ruinā arboris ⁊ īdamnū ſubſequētis. Iſta ꝓprietas cōuenitbeato Nicolao. qꝛ ipſe fudit de ſe oleū vberrime miſericordie pauꝑibꝰ. nec indiget coactiōe ad miſericordiā faciēdā. ſꝫ volūtarie dedit. Iō de ipſo pōt exponi illd̓ Hiere. xj. Oliuā vberē pulcerrimā. fructiferā. ſpecioſā vocauit nomen tuum. Certe vberrima fuit hecoliua ⁊ pulcherrima. qꝛ nobile oleuꝫ de ipſa