Druckschrift 
3 (1487) De sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Derno

dibꝰ nitorē gl̓e offerūt qͣi oleū vēdūt. De qͦdicit psͣ. cxl. Oleū aūt pctōrꝭ nō īpīguet caputmeū. cōiter pꝰ iudiciū examīatiōis ſeqͥt̉ p̄mium retributiōis cū addit̉ Cū āt irēt emē. ve.ſpō. ⁊cͣ. hͨ loqͥt̉ tropice .i. ſi adhuc viuerēt inuenirēt adulatores vt irēt emē. G¶ Et ſic pꝫꝙ in mal̓ manebit effectꝰ vanitatꝭ ⁊ ꝙ in eiserit pnīa. ſꝫ infructuoſa. Sap̄. v. Et tūc venit ſpōſus cū ſb̓limitate ⁊ q̄ ꝑate erāt ītrauerūt cū eo ad nuptias. O btī ſūt illi qͥ ad cenāagni nuptiaꝝ vocati ſūt. Apoc̄. xix. Et clauſa ē ianua. Glo. ianua eis claudet̉. ianua mīead indulgēdū q̄ mō oꝑibꝰ mīe aꝑit̉. Mat. vBtī miſericordes. qm̄ mi. ꝯſe. Ianua gr̄e admerēdū. q̄ ſolū hr̄ ī hac vita. qꝛ gr̄a h̓. iuſticiaī futuro. Ianua gl̓e ad intrādū q̄ mō oībꝰ penitētibꝰ reſerat̉. Mat. iij. ⁊. iiij. Pnīaꝫ agi.⁊cͣ. Poſtqͣꝫ egit de retributōe bonoꝝ. agit iāde retributiōe maloꝝ di. Nouiſſime ꝟo veniūt ſꝫ tarde. ſic̄ diues epulo Luc̄. xvj. ⁊ dicūt. Dn̄e dn̄e aperi nob̓. Hic dicit Chry. Nihil ꝓdeſt ex ncc̄itate repetita cōfeſſio eiꝰ quinō ex volūtate ꝯfeſſus ē. Iō āmonet Eccͣes.v. Ne tardes ꝯuerti ad dn̄m. Sūt tn̄ heu ml̓ti ī finē ſuū pnīaꝫ differētes dicētes illd̓ AugIuuenis ſū faciā qͥd me delectat mō. ⁊ pꝰ eapnīaꝫ agā. quēadmodū ſi dicat ꝑcutiam megladio. ⁊ pꝰ ea vado ad medicuꝫ. Heu miſerneſcꝭ qꝛ vniꝰ hore pūctu vulnꝰ accipit̉. qd̓ vixlōgo tꝑe ad ſanitatē pͥſtinā r̄uocat̉. hec augAudi gͦ ꝙ dn̄s dicat talibꝰ. neſcio vos notitia apꝓbatiōis fore dignos gl̓a mea. aut ſcriptos ī libro vite. qꝛ oleū mīe de ꝓprijs bonisnō p̄paraſtis. ⁊ ꝯcludit Ui. er. qꝛ ne. di. ⁊cͣ. Sermo tertius. De eodemRtus concluſuſſoror mea ſpō. m. Can̄. iiij. A Int̓oīa mūdana ſolacia q̄ ſpm̄ hoīs recreāt dulcit̉ ⁊ delectāt ſūt magꝭ nat̉ alia pomeria ī qͥbdiu̓ſe herbe ad recreamē hoīs plātāt̉. ⁊ n̄ ſolū ad recreamē. ſꝫ ꝓpt̓ reqͥeꝫ. Qꝛ ẜm Ariſt.iiij. ethi. Ludꝰ ⁊ reqͥes ncc̄ia ſūt vite hūane.Et iteꝝ. x. einſdē. Nō potētes laborare inqͥtꝯtinue reqͥe indigēt. Iō legit̉ Can̄. v. Ꝙ int̓alia ſolatia ſpōſa ſalomōis allicit ip̄m ad ortū. Cū dicit. Veniat dilectꝰ me. ī or. ſu. vt cōme. fru. po. ſu. Et ſalomō eꝯtra ad ſponſamUeni inqͥt in ortū meū ſoror mea. meſſui mirrā meā cū aromatibus meis. Myſticexp̄s dn̄s nr̄ hō natꝰ ex ꝟgine Maria ẜm illud psͣ. lxxxvj. Hō natꝰ ē in ea. Iſte hō benigniſſimꝰ q̄rit delicias ⁊ ſolacia ī cordibꝰ hoīmquēadmodū ipſe teſtat̉ Prou̓. viij. Deliciemee eē cū fi. hō. Sꝫ tn̄ int̓ oīa q̄ ip̄m delectāt

ſunt orti ſpūales pͥncipaliores .ſ. mētes purev̓ginaleſ ẜꝫ illd̓ poete Delectāt dn̄ꝫ puritatꝭpectora caſta. Cui ꝯſonat. b. Gregꝭ. exponēſilld̓ Can̄. vj. Qui paſcit̉ int̓ lilia. Inter liliaſpōſus paſcit̉ qͥ ꝓculdubio aīaꝝ caſtitate delectat̉. bonoꝝ ortoꝝ vnꝰ fuit. b. bar. ex v̓gīefloꝝ exornata. ⁊ bn̄ ꝑ ꝑadiſū voluptatꝭ prefigurata. De qͦ refert Iſi. li. iij. c. iij. di. Paradiſus ē ortꝰ deliciaꝝ q̄ ē ex oī genere ligni etpomifeꝝ arboꝝ ꝯſitꝰ hn̄s ī ſe lignū vite. ī eonō ē frigꝰ neqꝫ eſtꝰ eiꝰ aditꝰ pꝰ pctm̄ pͥmi hoīſfuit īcluſuſ hūano generi. Fuitqꝫ vndiqꝫ muro igneo circūcinctꝰ. p̄ſidiūqꝫ angeloꝝ fuit adn̄o ibidē ordīatū ne alicui ſpūi vl̓ carni peccatrici aditꝰ pateat ꝑadiſi. Tal̓ ortꝰ ē ⁊ fuit. bbar. ortꝰ īquā deliciaꝝ hn̄s ī ſe genera arboꝝvtpote amigdalū maturi floris ꝓtulit ⁊ v̓tutꝭ d̓ qͥbꝰ gl̓at̉ Eccͣi. xxiiij. Flores mei fru. ho.⁊ hō. Nardꝰ bōi odorꝭ de qͦ dicit Can̄. j. Cūeēt rex ī acubitu ſuo nar. m. d. o. ſua. ſil̓r balſamū hūilitatꝭ. qꝛ fuit ꝟgo hūil̓. Inſuꝑ hꝫ īſe. b. bar. lignū vite et̓ne. qꝛ eiꝰ ẜuitores nō ſinit morte et̓na dānari. ẜꝫ illd̓ Eccͣi xxiiij. quielucidāt me vitā et̓nā hēbūt. In ipſa nō fuitfrigꝰ iniqͥtatꝭ. qd̓ ex tinxiſſet ignē charitatis.ne ceſtꝰ voluptatꝭ carnal̓. Quare p̄t dici illd̓Tob̓. iij. Mundā ẜuaui aīam meā ab oī cōcupiſcētia. qꝛ fuit clauſa muro caritatꝭ. Nā ītm̄ erat incēſa ī charitate xp̄i. ꝙ oēs ſpreuitvoluptates mūdi. ⁊ oēm ornatū ſcl̓i ꝯtēpſit.Fuit etiā munita cuſtodia āgeloꝝ ꝙ tāqꝫ ſorori ei aſtiter̄t. iō ip̄aꝫ xp̄s orto clauſo ꝯꝑatcū dic̄ ī ꝟbis p̄libatꝭ. Ortꝰ ꝯcluſꝰ. ſo. m. ſpō.m. In qͥbꝰ ꝟgo iocūdiſſima a tribꝰ ꝯmēdat̉.qͣꝫtū ad pͥmū a fructificatōe v̓tuoſa ibi. Ortꝰqͣꝫtū ad ſcd̓m. a ꝯcluſiōe ꝟtuoſa. ibi ꝯcluſusqͣꝫtū ad tertiū a ꝯiūctōe amoroſa. ibi. ſpōſa.De pͥmo ē notādū. Reges ⁊ pͥncipes ſolenthr̄e ſua pulcerrima viridaria ⁊ ortos ſpecioſos floridos varijs herb̓ redimitos arboribꝰqꝫ redolētibꝰ ꝯplātatos. ī qͥbꝰ īterdū cū ſuisreginis ⁊ pͥncipiſſis ſolatiāt̉ ⁊ militibꝰ ꝯu̓ſāt̉Sic̄ hͦ figuratū ē de rege ſalomōe. qͥ oīa gaudia mūdi voluit exꝑiri. Iō dic̄ Ecc̄s .j. Magnificaui oꝑa mea ⁊ fectm̄ domū ⁊ fecimortos ⁊ pomeria. ⁊ ꝯſerui ea cūctis generibꝰ arboꝝ. ī hūc ortū vocat reginā ſuā filiā pharaonis di. Ueni ī ortū meū. ſo. mea. ſpon. meaCan̄. v. Ideo legit̉ Heſter .j. De aſſuero rege qͥ regnauit ſuꝑ cētū. xxvij. ꝓuicias ⁊ fecitſibi ortū mirificū. quē cū varijs generibꝰ aromatū decorauit. in eo fuit vitis. cuiꝰ ſtipiteserat argētei. palmites aurei. ⁊ bacci ex gemmis ⁊ auro infertꝭ. vt dicit Petrꝰ comeſtor īhiſto. ſco. In hoc orto fecit ꝯuiuiū ſuis p̄nci