Sermo

neroſā pr̄ roſā plebē dolēs ꝑfrui eꝰ forma venuſtatꝭ ſꝫ decent̓ pr̄ eā tꝫ ī cuſtodia. ⁊ hͦ ē qd̓ſpōſus ſuꝰ ī v̓bis dic̄ p̄aſſūptꝭ. Ortꝰ ꝯcluſusſo. m. ſpō. m. ī qͥbꝰ v̓bis a duobꝰ deſcribit̉ v̓go gl̓oſa bar. Quātū ad pͥmū a diligentia cuſtodie ꝟgīal̓. ibi ortꝰ ꝯcluſus Quātū ad ſcd̓ꝫab eminēti copule regal̓ ibi. ſpōſa mea. De pͥmo ſciēdū petrꝰ d̓ creſcē. li. viij. c. viij. de materiali ꝯmodo ml̓tū inqͥt delectat hr̄e ortū bn̄diſpoſitū ⁊ induſtria excultū. iō pr̄familiasortū bn̄ diſpoſitū diligent̓ ꝓcuret ī quē trāſiens recreat̉ cui fōs vl̓ riuꝰ ſi fieri p̄t ꝑ ſpaciadiſcreta deẜuiat vt poſſit tꝑe magni calorisirrigari ī orto. ¶Hec oīꝫ genera floꝝ nutriat diu̓ſa aīalia collocat. arbores qͦꝫ plātat.Miſtice xp̄s deꝰ dn̄s nr̄ ẜꝫ Cri. ſuꝑ Mat. ēgn̄al̓ pr̄familias cui celū ⁊ t̓ra qͣi vna domꝰ ēfamilia ſuꝑ celeſtiū ⁊ t̓reſtriū ⁊ īferioꝝ creaturaꝝ Iſte pr̄familias magnā hꝫ delectatōꝫī ortul̓ ſpēalibꝰ. hͦ ē ī mētibꝰ ſpūalibꝰ ẜm illd̓Euſebij. O īquā delectabile ⁊ iocūdū apudipſā btīſſimā trinitatē dū qͥs corꝑis ꝑtuleritvetuſtatē ⁊ v̓gīal̓ cū nō amiſerit mūdicie puritatē. cui ꝯcordat dcm̄ Hu. d̓ ſan. vi. Nō ſolū qͥdē hūana iocūditas ſꝫ ⁊ ip̄a excelſa dīnitas ī ꝟgīalibꝰ geſtꝭ delectat̉. qͣꝓpt̓ diligent̓tales ortos ſpūales bn̄ diſpoſitos ꝓcurauitquēadmod̓ teſtat̉ Eccͣs. v. Feci īqͥt mͥ ortos⁊ pomeria ⁊ ꝯſeui ea cūctꝭ generibꝰ arboꝝ etherbaꝝ MHoꝝ ortoꝝ pͥmꝰ fuit. b. ꝟ̓go maria iocūdiſſima. d̓ qͣ dic̄. b. Hiero. ī ẜmōe. maria ꝟgo ē ortꝰ d̓liciaꝝ ī qͦ ꝯſita ſūt genera flerū ⁊ odoram̄ta ꝟtutū. ab hͦ āpliſſo ī orto ⁊ delectabilit̓ ordīato ſumēs xp̄s plātaria ⁊ ortulū pulcerrimū. b. bar. fec̄ de qͣ dic̄ ī v̓bis aſſūptis. Ortꝰ ꝯcluſus ſo. m. ſpō. m. ortꝰ ꝯcluſuſ⁊ vere fuit. ⁊ ē ortꝰ voluptuoſus in qͦ xp̄s recreari ſedule ꝯcupiſcit. iō attrahit ipſū ad ſehis v̓bis Cā. v. Dilectꝰ meꝰ deſcēdit ī ortū. ſad ortulū aromatū vt paſcat̉ ī ortꝭ ⁊ lilia colligat. D¶ In hͦ ortulo ameniſſimo fluit fōsaqͣꝝ viuētiū ẜm illd̓ psͣ. O bar. apd̓ te eſt fōsvite. qꝛ audeo dice̓ ꝯfident̓ quēadmod̓ ī ml̓tis ē exꝑtū. qͥcūqꝫ ei deuote ẜuierit. mortemeternā nō videbit. ſꝫ vitā eternā veracit̓ poſſidebit qꝛ legit̉ hͦ a ſpōſo ſuo īpetraſſe cū orauit. Dn̄e ieſu xp̄e ꝑ ſcīſſimi ſanguīs tui cruoreꝫ queꝫ vt mūdū redimeres effudiſti ⁊ ī cruce oīa ad te trahens ſpm̄ tradidiſti. ī hac hora paſſiōis mee exaudi me indignā famulamtuā ⁊ ꝯcede ꝑ īuocatōꝫ noīs tui ſcīſſimi ꝑ īcarnatōeꝫ tuā xp̄e vt qͥcūqꝫ paſſiōis mee meōriāegerit pctōꝝ ſuoꝝ veniā ꝯſeqͣt̉ ⁊ nullis in hora diſceſſiōis ſue horroribꝰ demonū tractet̉.⁊ p̄cioſi corꝑis tui ꝑticeps fiat. ⁊ ꝑhenis gl̓e

p̄miū tecū ꝑticipet ſine fine. o fructuoſa or̄ohꝰ v̓gīs gl̓oſe qͥd eī ē meliꝰ hōi qͣꝫ hr̄e veniaꝫpctōꝝ ſuoꝝ q̄ final̓r mergūt hoīeꝫ ī īfernū qͥdletiꝰ qͣꝫ teterrīa demonū mōſtra n̄ vide̓. qͥbuſviẜ vellet hō oīa torm̄ta mūdi libētiꝰ ſuſtine̓ſic̄ d̓ hͦ refert. b. cirillꝰ ī epl̓a ad augꝭ. quēdā amorte ſuſcitatū ſic dixiſſe. E ¶ Ueniēte mortis mee hora tāta ī loco qͦ migͣturꝰ erā nephādoꝝ affuit ſpūuꝫ ml̓titudo. vt p̄ ml̓titudīe oīnō n̄ dinūerari poſſēt. qͦꝝ ſpēs tales ꝙ ea nihil penoſiꝰ nihil ve horribiliꝰ excogitari pōtPotiꝰ em̄ qͥlibꝫ hoīuꝫ flāmis ardētibꝰ arſuꝝſe expōeret qͣꝫ eoꝝ formaꝝ ictu ocl̓i viſiōe potiri qͥ ad me veniētes oīa q̄cūqꝫ ꝑpetraui cōtra deū ad mēoriā meā reuocabāt ſuadētesmͥ vt āpliꝰ de dīna mīa quā gͣuit̓ offēderā nōſꝑarē. hec ille. Ecce a tā horribili aſpcū btīſſima bar. ſuos faūlos famulaſqꝫ fec̄ lib̓ari. qͥdet̓ ē hōi ſalubriꝰ qͣꝫ ſalutarꝭ corporꝭ xp̄i ꝑticipē fieri qd̓ ē aīe viaticū ⁊ a leonibꝰ īfernalibꝰdefenſiuū. ꝟe felicē ẜꝫ Hila. ſuꝑ Act̉. Eſtīoobitū hoīs qͥ ī hora mortꝭ ſue carni ⁊ ſanguī īcorꝑatꝰ fuerit ſui ſaluatorꝭ. qͥd nā ē beatiꝰ qͣꝫp̄miū celeſtꝭ gl̓e cū xp̄o ſuſciꝑe ineternū qd̓ ēoīꝫ miſeriaꝝ finitiuū. Ꝙ āt. b. bar. hꝫ illa īpetrare ſuis famul̓ ꝯforme ꝓbat̉ ī exēplo. ¶ IFuit qͥdā abbas ī friſia qͥ cū alijs duobꝰ monachis miſſus erat ad capl̓m gn̄ale. Cū āt adqd̓dā nemꝰ ꝑit̓ veniſſēt vbi latrones morabātur freq̄nt̓ ⁊ neces eūtiū ꝯmittebant. Et eccevox horribil̓ clamabat. ſcī pr̄es ꝓpter nomēdn̄i nr̄i ieſu xp̄i ⁊ ꝓpter nomē. b. bar. v̓gīs ⁊martirꝭ ſue vēite. quā vocē cū audiuiſſēt ext̓riti plꝰ feſtinabāt vt t̓rores hꝰ loci effugerēt.⁊ illa vox attētiꝰ ſonuit vt pͥꝰ. cū āt abbas audiſſet nomē dn̄i n̄ ext̓ruit ad locū iuit. Cū ātveniſſet nihil vidit nec audiuit. ⁊ ītra ſe ait.dn̄e ieſu xp̄e q̄ fuit illa vox quā audiui. Tūcapparuit ſibi caput cuiuſdā viri qd̓ ꝑ triduūiacuerat āputatū ⁊ fuerat aꝑtꝭ ocul̓ ⁊ reſoluta lingua dicēs. Nullꝰ t̓ror tibi ſit. ſꝫ vad̓ voca alios dn̄os tuos frēs ⁊ īdicabo vob̓ mirabilia q̄ dn̄s ē oꝑatꝰ in nob̓. Qui cū vēiſſet cūfamilia ſua caput ait hͦ qd̓ vob̓ dico diligētiꝰad quēcūqꝫ locū veneritꝭ ad honorē oīpotētꝭdei ⁊. b. ꝟ̓gi. ac martirꝭ bar. p̄dicate. Scitoteꝙ fui mercator diues ⁊ cū venirē ad locū iſtūincidi ī manꝰ latronū qͥ me app̄hēdentes oīaabſtuler̄t ⁊ me occider̄t. ⁊ qꝛ multꝭ mal̓ repleta erat aīa mea innūerabiles demōes vener̄tvt raperēt aīaꝫ meā. ſꝫ ſcā bar. eripuit me. etveſte ſua clariſſima circūdedit. qꝛ ſꝑ dū viuere aliqͥd exhibui ſibi laudis ⁊ honorꝭ. vn̄ adeuidētiā hꝰ rei tale caput meū a loco iſto ferte ad corpꝰ qd̓ a dextrꝭ ī rubi frōdibꝰ iacꝫ ob