SSermo

populo ſuo v̓bū dei mīſtrauerīt. Quot eniꝫvel vr̄o exēplo vel vr̄a negligētia ī pctīs moriunt̉ tot d̓ māu vr̄a reqͥret dn̄s. hec ille. Sꝫqꝛ qͥlibet ſacerdos ē xp̄ifideliū doctor rector⁊ mgr̄. ẜm illud Gregꝭ. Quis dubitet ſacerdotes regū ⁊ pͥncipū oīumqꝫ xp̄ifideliū pr̄es⁊ mgr̄os cenſeri. q. d. nullꝰ. Et hr̄ di. xcvj. c.qͥs dubitet. Et cū oīuꝫ ego abortiuꝰ ſū ⁊ īdignꝰ xp̄i ſacerdotū ne nomē ſubireꝫ qd̓ d̓r officiꝑdi. Et inciderē ī dictū huiꝰ doctoris gl̓ioſiſſimi huiꝰ oꝑis onus ſuſcepi docēs collection qd̓ nō potui ſermone ſupplicās quēlibꝫpiū lectorē cū in eiꝰ ꝓfectuꝫ venerit liber iſtedeo altiſſimo patri videlicꝫ ⁊ filio ⁊ ſpūiſctō.actiōes referre gr̄aꝝ infinitas. vt de ſede maieſtatis emittat ſapīaꝫ mecūqꝫ laboret ⁊ ſuāvolūtatē me facere informet q̄ vtinā ego miſer ⁊ pͥmus pctōꝝ ſꝑ implere deſiderarē. Deniqꝫ de erratis ⁊ minꝰ bn̄ collectꝭ pios correctores nō inuidos detractores. d̓ bn̄ aūt ſcriptis ⁊ ꝯportatis deo ⁊ gl̓ioſe v̓gini Marieoībuſqꝫ ſanctis ꝑſoluere laudes ⁊ honores qͦrū in quā noīa ſint per ſecula benedicta.¶ De ſancto andrea Sermo primus.Nbuians ieſusliuxta mare gali. Matt. iiij. A Inꝓprietatibꝰ reꝝ d̓r. Herodiꝰ ē auiſ pauce carnis ⁊ multe plumoſitatis iō leuiſſimi ⁊ velociſſimi ē volatꝰ. qꝛ paꝝ ē in eo qd̓ aggrauat ⁊multū qd̓ ipſū ſb̓leuat. ⁊ qn̄ vocat̉ a dn̄o ſuonō tardat ſꝫ ſtatim ad manꝰ volat ſe geſtantꝭ⁊ hͦ facit p̄cipue qn̄ eſurit. ⁊ dn̄s ſibi carnemporrigit. Spūaliter ꝑ herodium. b. andreasapl̓s aꝑte intelligit̉. cuiꝰ hodie feſtiuitas abeccl̓ia ſolēnit̓ celebrat̉ Refert enī ſcūs Amb̓in hexa. Ꝙ herodiꝰ int̓ oēs volucres hꝫ affectū piū ⁊ aīuꝫ benignū n̄ ſolū ad a ſe genitosſꝫ etiā ad alienos. qꝛ pullos ab aqͥla eiectosſuſcipit ⁊ nutrit. Sic. b. andre. int̓ oēs apl̓osfuit piꝰ ⁊ mitꝭ. ita vt de eo dicit. b. Gregꝭ. etcanit eccl̓ia Uir iſte mitiſſimꝰ apparuit ī populo ſuo. Hāc pietatē nō ſolū on̄dit ſuis ſpiritualibus filijs qͦs doctrina ſua ꝑturiuit. qͦsſpūalibꝰ alimētis pauit etiā ẜm Aug. pēdēsī cruce. ſꝫ ⁊ filijs alienis de qͥbꝰ psͣ. xvij. Filijalieni mē. ſūt ei. ⁊cͣ. Qui ⁊ a celeſti aqͥla videlicet xp̄o eiecti ſūt ad mortē ꝑpetuā ẜm illudEzech̓. xviij. ⁊ hr̄. xxiiij. q. iij. Aīa q̄ pec. ip̄amori. Qꝛ legit̉ antiquū pctōrē .ſ. nicolaū nomine ꝯuertiſſe. ⁊ ſalutari pabulo doctrīe ſueenutriſſet. Hic inquā nobilis herodiꝰ andreas .ſ. btīſſimꝰ pauce fuit carnoſitatꝭ. hͦ ē volūptatis. qꝛ ꝯtinere carnē ſuā nūc piſcādo. nūcalia licita .ſ. retia reficiēdo macerauit. Et bn̄

dicere potuit cū apl̓o. Caſtigo corpꝰ meū. ⁊ īẜuitutē redigo. j. Corꝭ. ix. Iō velox fuit xp̄ꝫſuū imitādo cū vocē eiꝰ audiuit. Ꝙꝛ legiturIoh̓ .j. Ꝙ ioh̓es bap. qͣdā die ſtabat ⁊ vidēsxp̄m ieſū ambulantē dixit. Ecce agnꝰ dei. qd̓cū audiſſet. b. andre. ⁊ aliꝰ diſcipl̓s quē dicūtdoctores fuiſſe ioh̓eꝫ euangꝭ. ſtatī ſecuti ſuntxp̄m ſic̄ pꝫ in euāgelio hodierno. In qͦ pͥncipalit̓ tria deſcribūt̉. Quātū ad pͥmū. diligēsxp̄i ꝑ mūdū ambulatio. ibi ambulās. Quantu ad ſcd̓m ponit̉ apl̓oꝝ dīna vocatio cū d̓r.venite pꝰ me. Quātū ad tertiū iungit̉ veloxeoꝝ imitatio. ibi At illi cōtinuo. De pͥmo eſtſciēdū. Dicūt naturales ꝙ ſol ē fons totiꝰ luminis cuiꝰ irradiatōe nō ſolū īferiora mirifice illuſtrāt̉ ⁊ ꝟtutē ſuā n̄ dūtaxat ī altiſſimisverū etiā ī infimis on̄dit. Nā calore ſue v̓tutis terrā ſubintrat. ⁊ ī ea lapides p̄cioſos aurū ⁊ argētū generat. Et hͦ nō ſolū ī terra imoefficaciā ſuā hꝫ etiā ī aqͥs marꝭ. Qꝛ ẜm Iſid̓li. xvj. Infundo ⁊ alibi in littore maris ꝯcherorē celeſtē attrahūt q̄ ī p̄cioſiſſimaſ ꝯuertūt̉margaritas qd̓ vtiqꝫ fit v̓tute ſol̓ tales gemmas ꝓcreantꝭ. E ¶ Spūal̓r ꝑ ſolē xp̄s qͥ eſtſol iuſticie ꝯuenit deſigͣri. Qꝛ ē origo oīs claritatꝭ. a qͦ cūcta ī celo illuſtrant̉. ẜm illd̓ Eccͣixxiiij. Ego inqͥt feci ī celis vt oriret̉ lumē īdeficiēs ⁊ hͦ lumē clariſſimū nō on̄dit vtutē ſuāſolū in cel̓. ſꝫ etiā in mūdo ⁊ ī terris. Sic̄ ipſede ſe teſtat̉ di. Ioh̓. iij. Lux venit in mūduꝫ⁊ dilexerūt hoīes magꝭ tenebras qͣꝫ lucē. Inhac inquā terra ſol iuſticie ml̓tiplicē vigorēon̄dit. Nā hoīes terrenos qͦs inuenit in auꝝmutauit charitatis ⁊ argētū puritatꝭ. nonnemaria mag. fuit terrena tota ⁊ more terre frigida. ſꝫ xp̄s ipſā calore ſui luīs tāgēs ī nobile auꝝ mutauit charitatis. ita vt ex magͣ dilectiōe lachrymas effunderet abūdāter. vt hr̄Luc̄. vij. Nūqͥd mattheꝰ ſedēs ī theoloneofuit ībutꝰ varijs vicijs ⁊ eruditꝰ. Sꝫ dn̄s tanges cor eiꝰ in margaritā mutauit puritatis.Mat. ix. Et hāc v̓tutē nō dūtaxat in terrisſꝫ etiā in mari ⁊ p̄cipue galilee demōſtrauit.⁊ ibi nobiliſſimas margaritas petrū ⁊ andream rore celeſtis gr̄e regenerauit. ⁊ ad fidē vocauit ẜm ꝙ innuūt v̓ba ſcī euangelij. Ambulas ieſus in maͣ. ga. vbi dicit glo. Ambulauitieſus vt nos ambulare ī luce faceret ⁊ non intenebris ſedere. Sic̄ ⁊ ꝯſulit Io. xij. Ambulate dū lucē hētis vt vos tenebre nō ꝯp̄hendat. qͥ ambulat in tenebris neſcit qͦ vadit. dūlucē hētis credite in lucē vt filij lucis ſitis. Overe fidelis ẜmo ⁊ oī acceptōe dignꝰ quē oīpotēs dn̄s nob̓ ꝓponit vt agamꝰ bonū hͦ tꝑegr̄e ⁊ ambulemꝰ ī luīe clare ſcīe. Et ꝟe beatꝰ