Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

C CDomini

⁊ ſpūaliter non ſacr̄m. ſed in ꝟitate manibꝰſacerdotū tractari. frangi. ⁊ fideliū dentibusatteri. hͦ totū referri dꝫ ad accidentia .ſ. ad ipſas ſpecies q̄ tractant̉ manibꝰ ſacerdotū. frāgunt̉ ⁊ fideliū dentibꝰ atterunt̉. Et ibi ſub illis ſpeciebꝰ fractū totū corpꝰ xp̄i exiſtere integrū ⁊ ꝑfectum eſt credendū ꝓut pleniꝰ docet glo. ſuꝑ. c. Ego berengariꝰ. Et infra. c. ſidocet̉. Reprobat̉ etiam ille error ꝑ illud qd̓habet̉ in. c. Si dn̄m. in clemē. vbi sͣ. vbi dicit̉In hac vera ſacramentali xp̄i cōmemoratōeIeſus xp̄s p̄ſens ſub alia qͥdem forma. in ꝓpria aūt ſub̓a eſt nobiſcū. Narrat etiam ſanctus pat̓ Arſeniꝰ in vitaſpatrū ꝙ qͥdam pat̓ſanctus magne vite ſed ideota ⁊ ſimplex nonꝑ maliciam ſꝫ ex ſimplicitate dicebat ꝙ in ſacramento nō erat corpus xp̄i verū. ſed ſoluꝫeius figura ſub ſpecie panis. Qd̓ cum ſanctiduo patres intellexerūt ip̄m arguebāt dicentes. Nonne credere debemꝰ ẜm ſedē apl̓icaꝫꝙ panis quem ſumimꝰ non ẜm figurā. ſed inꝟitate ſit corpus xp̄i. Quia ſicut deꝰ in pͥncipio de puluere terre fecit homīem veꝝ. ⁊ nōẜm figuram tm̄ ad eius imaginē. ita credimꝰꝙ qͣꝫtūcūqꝫ dixit. Hoc eſt corpus meuꝫ. vere⁊ non ẜm figurā fuit ibi corpus xp̄i. Qui cuꝫꝑ ratōem ſenem de ſua dubitatōe trahe̓ nonpoſſent. dixerunt ad eū. Deprecemur cōiterꝑ iſtam hebdomadā vt deus huiꝰ rei aperiatꝟitatem. Qd̓ ꝟbum ſenex cum gaudio recepit dicens. Dn̄e tu noſti ꝙ non ꝑ maliciaꝫ incredulus ſum huius rei ſed ꝑ ignorantiā. Sierro reuela mihi dn̄e quod verum eſt. Omībus aūt illis orantibus diu. die dn̄ico iuerūtad eccl̓am vt myſteria celebrarent. Uiſuꝫ eſtillis tribus ſolis ꝙ puerulus in altari iaceretqd̓ angelus domī in ſacrificium obtulit cump̄ſbyter panem deo offerret. ⁊ cū p̄ſbyt̓ frangeret panem angelus puerum iſtū in fruſtaconcidit. Et cum ſenex ad cōmunionem accederet. data eſt caro pueri cruentata. Tūc exclamauit dicens. Credo dn̄e ꝙ panis h̓ in altari ponitur corpus tuū. ⁊ calix ſanguis tuꝰ.Et ſtatim etiaꝫ illa caro ꝟſa eſt in panem ẜmmyſterium ſacr̄i. quem cum ſumma deuotione ſumentes deo gratias egerunt. Saceroos etiam qͥdam deuotus beate v̓gini de ſacͣmento altaris dubitauit. vn̄ eam aſſidue īuocauit vt ei ſubueniret. Cui miſſam celebrantihoſtia an̄ pater noſter diſparuit. Admiratꝰde hͦ ⁊ ꝑterritꝰ beata ꝟgo ſibi apparuit filiuꝫtenēdo in manibꝰ. Cui etiā dicebat. Ecce eūquem puerꝑa peperi. ecce quē ꝯſecraſti. ecce quē tuis manibꝰ tenuiſti. quem tangendo⁊ leuando cūctis oſtēdiſti. quē in ſacramēto

manducas ⁊ bibis. Ecce filiuꝫ meuꝫ tibi trado deuote ſuſceptuꝝ. et ſic depoſuit pueruꝫpulcerrimū. qui ſubito trāſfiguratꝰ eſt in hoſtiam quē ſacramētalit̓ ſumpſit. et ſic omnisdubitatō in eo ceſſauit. Albertus in pruſſiaep̄s refert Ꝙ quedā mulier cū ip̄e eſſet ep̄usvenit ad euꝫ cōfitens ꝙ diabolus nō ꝑmitte̓teā credere in ſacramēto altaris ꝙ ibi eēt veꝝcorpus xp̄i. et ergo cuꝫ accepiſſet ipſum anteporcuꝫ in ſiliquis poſuiſſet. ecce miruꝫ. om̄sporci flexerūt genua ⁊ adorarūt ſacrmētum.Uolens aūt miſera exꝑiri plus. poſuit corpchriſti ſuper verū ⁊ aſſauit iuxta igneꝫ tanqͣꝫaſſaturam. et ecce gutte ſanguīs abinde flueceperūt. Hoc aūt facto. adhuc miſera nō contenta. corpus xp̄i fodit in terram. et ſanguisſuper foſſum cepit emanare qͣſi extra buliendo. ad quod tūc cōpuncta eſt ⁊ credidit verūcorpus xp̄i eſſe in altaris ſacramento. et ep̄oſupradicto ꝯfeſſa eſt. et perpetuaꝫ pnīam abeo ſuſcepit. His quidē ſanctoꝝ autoritatibꝰet exemplis roborati inſtructiqꝫ xp̄ifidelesnihil dubitēt. nihil heſitent de ſacram̄to altaris. ſed veraciter credāt ibi eſſe verū corpusdn̄i noſtri ieſu chriſti ⁊ ſanguineꝫ eius aīamet deitatem. De hoc dicit ſcūs Tho. in ſūmacontra errores gentiliuꝫ li. iiij. c. lxix. In hocſacramento aliqͥd eſt ex vi ꝯuerſionis. aliqͥdex naturali ꝯcomitātia. Ex vi quidē cōuerſionis eſt in hoc ſaramento illud ad qd̓ directecōuerſio terminat̉. ſicut ſub ſpecie panis corpus xp̄i in qd̓ panis ꝯuertitur. vt ptꝫ ꝑ ꝟbacōſecratōis cū dr̄ hoc eſt corpus meuꝫ. Similiter ſub ſpecie vini eſt ſanguis xp̄i. vndedicit̉. Hic eſt calix ſanguīs mei Sed ex naturali ꝯcomitātia ſunt ibi oīa alia ad que conuerſio non terminat̉. ſed tn̄ ei in qd̓ terminat̉ſunt realiter cōiuncta. et ſubdit. Manifeſtū 9. C57eſt em̄ ꝙ cōuerſio panis nō terminat̉ in diuinitatem xp̄i neqꝫ in aīam eius. ſed tn̄ ſub ſpecie panis eſt anīa xp̄i ⁊ eius diuinitas ꝓptervnioneꝫ vtriuſqꝫ ad corpus xp̄i. Si em̄ in triduo mortis hoc ſacramētū celebratuꝫ fuiſſetſub ſpęcie panis nō fuiſſet anīa xp̄i. quia nōerat realiter corꝑi xp̄i vnita Similit̓ nec ſubſpcie panis fuiſſet ſanguis. nec ſb̓ ſpecie vinicorpus. ꝓpter ſeꝑationeꝫ vtriuſqꝫ in morteNūc aūt qꝛ corpꝰ xp̄i in ſui natura nō ē ſineſanguine. Sub vtraqꝫ igit̉ ſpētie eſt corpuset ſanguis. hec ſan. Thomas. Ex hiſ iam dictis elicitur breuit̓ ꝙheretici qui xp̄m in ſacͣmento deitatē habe̓ negant. caput agni nonmanducāt. Qui ꝟo dixerūt ipſuꝫ nō haberecarnē veram ſed fantaſticā vel de celo aſportatam. pedes agni nō cōmedūt. Alij aūt qui