Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

ctus redijt miles eiꝰ ſocius ſanꝰ ⁊ incolumisꝓ quo alius morte plectēdus ducebat̉. Uidens aūt hͦ ille tertius miles qͥ pͥmū ducebatꝟſus ſuppliciū. redijt ad iudicē ⁊ ambos milites coram eo p̄ſentauit. Quos ut vidit tyrānus furore ſuccenſus iudiciū tale dedit pͥmodixit. qꝛ iubeo occidi. qꝛ iuſte occideris. imꝑatori em̄ nō obediſti. Scd̓o militi dixit. Teinqͥt iubeo interfici qͥ damnatꝰ es. Tertō dixit. Te ſil̓r iubeo interfici. qꝛ cauſa cōmilitonidamnatōis fuiſti. Et ſubdit Sen̄. ibideꝫ. Oqͣꝫ ſolers iracūdus ad fingendū cauſas furoris. Tres em̄ hi puniti ſunt ob vniꝰ innocentiam. excogitans ille quendā modū quo faceret crimina cū nullū inueniret. Hꝫ em̄ iracundia hͦ malum ꝙ nō vult regi. naꝫ ip̄i veritatiiraſcit̉ ſi ꝯtra eius voluntatē aliquid faciat.Hec ille. Iō ſignanter d̓r Iac̄. j. Sit oīs hōvelox ad audiendū. tardus ad irā Tertij ſūtlucratiui oīm muneꝝ qͥ p̄tendunt ſe iuſticiaꝫdiligere Sed qꝛ mentiunt̉. oīno em̄ diliguntpecuniā. ⁊ ꝓpter pecuniā faciūt iuſticiā Iſtiem̄ non diligunt iuſticiā niſi vt veneficus venenum. ⁊ iudas xp̄m ad vendendū Iſti em̄ſunt mercatores iuſticie ⁊ nō amatores. Sic̄em̄ mercator non curat cui vendat merces ſuas niſi ꝙ ille habeat qͥ plus affert de pecuniaita tales iudiciū vendunt ſuū indifferent̉ ſiueiuſte ſiue iniuſte. dummō iſte potiꝰ habeat qͥplus de pecunia eis donat. qͥbus deus merito maledicit. Eſa. v. Ue qͥ iuſtificat impiū ꝓmuneribꝰ. ⁊ iuſticiā iuſti aufert ab eo. Quarti ſunt diſſimulatiui ſcelerū. ⁊ etiā nō ſunt iuſticie amatores. hꝫ em̄ iuſticia ꝙ culpe correſpondeat pena ſicut morbo medicīa. oppoſitum aūt eſt iniuſticia. ⁊ iō talis cōpaſſio velpietas falſa eſt ⁊ nō iuſticia. Sic em̄ mr̄ qn̄qꝫnō ſuſtinet filiū ꝟberari vt corrigat̉. nec filiāaduri vt ſanet̉. Sed ꝯtra tales loquit̉ beatꝰAugꝰ. in qͣdam epl̓a. Moleſtus eſt inqͥt medicus furienti frenetico ⁊ pr̄ indiſciplinato filio. Ille ligando. ille corrigendo. Si aūt illoſnegligūt ⁊ peccare ꝑmittunt. iſta potiꝰ falſaꝯſuetudo crudelitas eſt. Et iō ſignant̉ dicitpsͣ. cv. Beati qͥ cuſtodiūt iuſticiā. Et mat. vBeati qͥ eſuriunt ⁊ ſitiunt iuſticiā. qm̄ ip̄i ſaturabunt̉. U Item p̄lati tam ſpūales qͣꝫſeculares dn̄t etiaꝫ portare flores in manibꝰ.⁊ ſic occurre xp̄o. ⁊ hos flores dn̄t collige̓ dearbore q̄ d̓r Malus. cuius fructꝰ ſeu floresſūt varij ⁊ decori Hec aūt arbor vt dic̄ Anẜ.li. iij. c. lxj. eſt decentia morū ⁊ pulchritudo q̄dꝫ eſſe in p̄lato. Quia dicit Albinꝰ in primodialogo ad Karolū. Pereunt dignitates adnihilū. perit ſtatus parit̓ ⁊ honores qui non

ſunt moribus fundati ⁊ ꝟtutibus. Vel aliomō flores odoriferi ⁊ attractiui ſunt bona exempla p̄lati qͥbus debent abūdare. Iuxͣ illd̓j. Thimo. iiij. Exemplū eſto fideliū in verboGlo. ſane doctrine. In ꝯuerſatōe .ſ. ſctē vite.In charitate. in fide. in caſtitate .ſ. mundiciacorꝑis ⁊ aīe. Debet etiā facere illd̓ qd̓. expediat. qꝛ qd̓ a p̄latis agit̉ facile trahit̉ a ſubditis in exempluꝫ. vt hēt̉ exͣ de vo. ⁊ vo. redēmagne deuotōis. ꝑ Inno. iij. Sunt etiā tāqͣꝫſignū poſitū ad ſagittā. vt inferiores vitā eorum reſpiciāt. vt d̓r de accu. qͣlit̓ ⁊ qn̄. Idcirco ſi mala exempla p̄bent ſuis inferioribꝰ ⁊ illi ꝑ hec ſcandalizant̉ ⁊ ꝑeunt ip̄i ꝓ peccatiseoꝝ damnant̉. ẜm illud Gre. Tot mortibusdigni ſunt quot exēpla mala in ſubditos trāmiſerūt. X Tertio in ſtatu hoīm inferiorūpotiores ſunt v̓gines q̄ debēt xp̄o occurrereī veſte ſubrubea aut brunea pudicicie ⁊ tacit̉nitate. qꝛ hec veſtis eſt aptiſſima ꝟginitatiUn̄ augꝰ. de ci. ⁊ ponit̉. xxxij. q. v. Ita pudicicia eſt aīe ꝟtus q̄ plus vult mala q̄qꝫ tolerare qͣꝫ mala ꝯſentire ⁊ multa bona facit ẜm eūdem Augꝭ. Pudicicia hꝫ caſtitatem. lites debilitat. laſciuiam caſtigat. ebrietatē cauet. ꝟba non ml̓tiplicat. ꝯcupīas gule compugnatomīa vitia repͥmit. ⁊ oēs ꝟtutes facit. Et noͣꝙ pudicicia ꝟginum pͥncipalit̓ attenditur induobus. Primo in ſubmiſſione oculoꝝ. Siem̄ v̓go ſubmittit oculos ſuos. ⁊ nō hinc inde circūſpicit. ſignum certū eſt ⁊ firmū ſue ꝟginitatis. Et de talibus pōt exponi illud psͣ.xvj. Oculos ſuos ſtatuerūt declinare in t̓rāSi aūt volunt videre oīa curioſa ſignum eſtimpudicitie. Iō dicit Augꝰ. in de fide xp̄i. etponit̉ .xxxij. q. v. Nec ſolo. Nec inqͥt dicatisvos habere aīas pudicas. ſi habetis ocl̓os īpudicos. Oculus em̄ impudicꝰ impudici cordis eſt nunciꝰ. Scd̓o in taciturnitate v̓boꝝ.nam ꝟgo pudica pauca inmodū ꝓfert ꝟba.petens dn̄m cū psͣ. cxl. Pone dn̄e cuſtodiaꝫori meo. ⁊ oſtiū circūſtantie labijs meis. Sꝫimpudica vbi non dꝫ multiplicat ꝟba Idcirco pͥmo ſimil̓ eſt naui ſine gubernaculo q̄ vadit nō quo vult. ſed quo ventꝰ ducit. ⁊ ſi intrat aquam cito ſubmergit̉ ⁊ obſtruet̉. Sicqͥ os ſuū non reſtringit a ꝟbis ſuꝑfluis cito īpeccata cadit. Quia d̓r Prou̓. xxvj. Os lubricum oꝑat̉ ruinam. Et Eccī. xx. Qui procax eſt ad loquendū odibil̓ eſt. Scd̓o ſimiliseſt equo ſine freno. qͥ ſe impingit vbi nō vultdn̄s eius vt interdū dn̄s cadat. Ita tal̓ nongubernans linguam ſuā qͣꝫtum ad rōem queeſt qͣſi dn̄s ad ruinā tēdit. iuxͣ illud Prouerxvij. Qui exaltat os ſuum .ſ. in loqͣcitate q̄rit