Dominica
bitis ẜuitijs debeat ſubiacere. Quia vt dicitur exͣ de ma. ⁊ obe. ſolite. Tm̄ p̄fert̉ ſacerdotal̓ dignitas dignitati regali qͣꝫtum etiā ſpūscorꝑi. dies nocti. lux ſol̓. lunari ſplēdori. EtGre. nazāze. epūs ſcribens ad imꝑatores cōſtantinopolitꝭ. Et ponit̉ di. x. ſuſcipitꝭ. dic̄ ſicSuſcipitis ne lib̓tateꝫ ꝟbi libent̓ .i. p̄dicationis. qꝛ xp̄s ſacerdotali vos ſubiec̄ ptāti. atqꝫiſtis tribunalibꝰ ſubdit. Dedit ⁊ etiā vob̓ poteſtatē. dedit pͥncipatum multo ꝑfectiorē pͥncipatibus veſtris. aut nunqͥd iuſtū vob̓ vid̓rſi ſpūs cedat carni. ſi a terrenis celeſtia ſuꝑētur. ſi diuinis p̄ferent̉ humana. ac ſi patent̓diceret nullo mō. Cōparat em̄ imperiū carniterre ⁊ rebus humanis. ſacerdotiū ꝟo ſpūi⁊ rebus diuinis. Et qꝛ ſacerdotes oēs ſtatuſp̄cedunt dignitate. ita p̄cedere debent ordīevt vicꝫ pͥmo xp̄o occurrāt in alba veſte mundicie ⁊ ſanctitatis. qꝛ quāto ſunt in eminētiori dignitate ordinis. tato magis debēt eſſe ꝑfectiores in excellentia mūdicie ⁊ ſanctitatisLegit̉ em̄ Exo. xxxviij. ꝙ moyſes fec̄ de mādato dn̄i quandā luterē .i. lauatoriū. qd̓ ponebat̉ inter tab̓naculuꝫ ⁊ altare. in cuiꝰ margine ſuꝑiori erāt ſpecula ⁊ interiꝰ cōtinebat̉aqͣ vt ſacerdos an̄qͣꝫ ad altare accederet īſpicere poſſet ſi aliquā maculā haberet ad abluendū. ſicut dic̄ mgr̄ in hiſto. ⁊ eā abluēdo deleret an̄qͣꝫ accederet ad altare. Et ſi ſacerdotes antiqͥ teſtamēti md̓i eſſe debebant. qn̄ adaltare accedere debebāt. ml̓to magꝭ ſacerdotes noui teſtamenti md̓i eſſe debēt. ⁊ ſi an ſacerdotiū ẜuiebant laſciuie ⁊ immūdicie poſtadeptam ſacerdotij dignitatē dn̄t vitā ſuamemendare. ⁊ in oī ſanctitate in ſuo officio mīſtrare. nō ſolum exhortatōe ſacre ſcripture q̄dicit Eſa. lij. Mūdamī qͥ fertis vaſa dn̄i EtLeui. xix. Sācti eſtote Glo. aīa ⁊ corꝑe. qm̄ego ſanctꝰ ſuꝫ dicit dn̄s. ſꝫ etiā exēplo gētiliūNarrat em̄ Ualeriꝰ maximꝰ li. vj. c. ix. ꝙ Liborius vitā luxurioſaꝫ inchoauit ⁊ ꝑdita. factus aūt flamē ſic a vitijs receſſit ꝙ oībꝰ qͥbꝰfuit exemplū luxurie. poſtea factus eſt exemplū ſanctitatis ⁊ ꝟtutꝭ. Sed vald̓ timendumeſt. ⁊ heu ſic eſt ꝙ ml̓ti ſacerdotes noue legisqͥ poſt adeptā ſacerdotij dignitatē nō ſunt ſācti ſanctiores ſꝫ peiores. ⁊ tales incongrue ſacerdotes appellant̉. nā cū ip̄i mali ſunt. quōalios ſanctificare pn̄t. Dicit. n. Iſid̓. li. vij. c.xxiij. Sacerdos hꝫ nomen cōpoſitū ex greco⁊ latino qd̓ eſt ſacrū dans. Sicut em̄ rex d̓r aregendo. ita ſacerdos a ſanctificādo dictꝰ eſtCōſecrat em̄ ⁊ ſanctificat. vn̄ ſanctitate debꝫfulgē qͥ alios ꝑ myſteriū hꝫ ſanctificare. Id̓odeberet indui alba veſte mūdicie ⁊ ſanctitatꝭ
Et hanc tūc in via xp̄o ſternunt qn̄ alios admūdiciā ſanctitaiꝭ ducūt dicētes Matth̓. v.Btī mūdo cor. qm̄ ip̄i deū vi. R Itē ſacerdotes dn̄t portare ramos de arboribus q̄ arbor d̓r agnus caſtꝰ. Et ẜm Pli. in ſpe. na. cōẜuat in oībus caſtitatē ⁊ ſꝑ viret. ⁊ ꝑ hͦ ſignificat̉ moralit̓ ꝙ ſacerdotes dn̄t eſſe caſti ⁊ incaſtitate ſꝑ virere ẜm exemplū gentiliū ſacerdotū. Dicit .n. Plato in thimeo ꝙ apd̓ athenienſes ſacerdotes ſeꝑatim a cetero ppl̓o morabant̉ ne aliqͣ ꝓphana cogitatione caſtitaspollueret̉. Et Sen̄. li. vij. declarationum loquens de v̓ginibꝰ mīſtrantibꝰ in ſacrꝭ gētiliūdic̄. ꝙ a ſacerdotio repellebant̉ apd̓ gentilescaptiue. ꝓſtitute ⁊ homicide. he em̄ nō poterant pete ſacerdotiuꝫ. Quia ſacerdos .i. qͥ dꝫſacͣ dare dꝫ eſſe caſta cum caſtꝭ. ⁊ pura cū puris. De hͦ etiam loqͥt̉ Hiero. ꝯtra iouinianū.Cremon inqͥt ſtoicꝰ vicꝫ eloquentiſſimꝰ de vita antiquoꝝ ſacerdotū narrās ait. Qui oībꝰpoſtpoſitis negocijs in tēplo fuerūt ⁊ rerumnaturas cauſaſqꝫ ac ſideꝝ ꝯtēplati ſunt rōes⁊ nō ſe mulieribꝰ miſcuerūt. nūqͣꝫ cogͣtos. liberos ⁊ ꝓximos viderūt eo tꝑe qͦ ceperūt diuino cultui ẜuire. ⁊ ml̓ta alia pulchra narratde ꝟtutibꝰ antiquoꝝ gentiliū ſacerdotū. Siigit̉ flamines aut ſacerdotes gētiles in ſuꝑſtitioſis ſuis cultibꝰ ⁊ ritibꝰ ẜuientes ſathaeſic ꝟtutibus caſtitatiqꝫ inſiſte̓ curauerūt. ml̓to fortius hͦ facere dn̄t ſacerdotes dei altiſſimi vt poſſint in ſuis officijs digne miniſtrareItem ſacerdotes dn̄t cū hͨ ramo qui d̓r agnꝰcaſtus portare in manibꝰ ſuis floreꝫ qͥ d̓r floscampi. qꝛ in ꝑtibꝰ vltramarinis d̓r naſci. hn̄sſtipiteꝫ aſpeꝝ ⁊ qͥnqꝫ folia rubea. ⁊ ſignificatxp̄m. qͥ ꝑtulit aſperitatē crucꝭ. ⁊ habuit qͥnqꝫvnlnera ſue beatiſſime paſſionis. quē clericip̄cipue debēt portare. qꝛ ſunt p̄ alijs in ſortē⁊ hereditatē dei electi. ꝓpter qd̓ dixit d̓ ſacerdotibus Ezech̓. xliij. Non erit eis hereditaseoꝝ. Sed ſuꝑ hͦ non intellige ꝙ p̄ſbyter autclericꝰ non poſſit caꝑe paternam hereditatēqꝛ caꝑe pn̄t hereditates cū fratribꝰ ſuis. vt īautē. de ſanctꝭ ep̄is. ⁊ de deo amabilibꝰ clericis. clerici. col̓. ix. Si aūt vellent amare hereditates tꝑales plus qͣꝫ xp̄m multū peccarēt.S Scd̓o reipublice rectores ocurrere dn̄txp̄o in veſte nigͣ iuſticie ⁊ rigiditatꝭ. nō ꝙ tales rectores alias nō poſſint portare veſtes.ſꝫ nigre ſūt eoꝝ ſtatui magꝭ ꝯgruētes. Quiauigrū ad lr̄am ſignificat rigorē. queꝫ iuſticiaoſtendit. Et iuſticie veſtis eſt valde ꝯueniēsp̄latoꝝ. Quia dicit Rob̓tus Hol. ſuꝑ. li. ſap̄lec. ij. ſuꝑ illud Sap̄. j. Diligite iuſticiā qͥ iudicatis terrā. Videmꝰ em̄ ꝙ illd̓ qd̓ ē p̄cioſū