Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

Tunc dixit frater. Dn̄e exquo me vis iuuare. pͥus mortem ſuſtinerem an̄qͣꝫ te offenderē⁊ ita a temptatione liberatꝰ nunqͣꝫ itaqꝫ taleꝫpoſtea ſentit carnis paſſionem. Quantū adſcd̓m tangit̉ gl̓a exaltationis gaudioſe cū dicit. Propter qd̓ ⁊ deus exaltauit illum ⁊cͣ.Ubi nota xp̄s ꝑ ſuam humilitatē meruit exaltationē ſibi qͣꝫtum ad humanitatē. ⁊ nobismeruit redemptionē. de quo loquit̉ mgr̄ lib̓.iij. di. xviij. di. Meruit em̄ mēbris redēptōꝫa peccato. a diabolo. a pena. ⁊ regni reſeratōnem vt amota ignea rumphea libere patet introitus. vbi ẜm glo. ꝑ igneā rumpheā intelligit gladium ꝟſatilem. qͥ eſt qͥdam ſplēdor qͣirota ſol̓. vel ad lr̄am fuit aliqua v̓tus qͣ ꝓhibitꝰ fuit ꝑadiſi introitus quā h̓ vocat rupheāSic originale peccatū fuit cauſa ꝓpter quaꝫnon potuimus ingredi ꝑadiſum celeſtem qd̓plene deletū fuit in paſſiōe xp̄i. Et addit magiſter. Si meruit impaſſibilitatē .ſ. in anima.⁊ immortalitatē .ſ. in corꝑe. ſicut apl̓s dicit h̓quem allegat mgr̄. Xp̄us factus eſt ꝓ nobisobediens vſqꝫ ad mortē ⁊cͣ. vſqꝫ qd̓ eſt ſuperomne nomen. vbi aꝑte dicit apl̓s xp̄m ꝓpt̓ea exaltatū ꝑ impaſſibilitatis gl̓am. quia eſthumiliatus ꝑ paſſionis obedientiā. Et ſb̓ditHumilitas gͦ paſſionis meritum fuit exaltationis. ⁊ exaltatio p̄mium humilitatꝭ. Et adducit mgr̄ Augꝭ. qͥ exponit apl̓m di. vt xp̄usꝑ reſurrectōem clarificaret̉ pͥus humiliatuseſt ꝑ paſſionem. humilitas claritatis eſt meritum. claritas humilitatis eſt p̄mium. Sedhͦ totum .ſ. humilitas ⁊ clarificatio factuꝫ eſtin forma ſerui. In forma dei ſꝑ erit ⁊ fuit claritas. Ad idem etiam allegat Amb̓. qͥ expoītapl̓m. Quid ⁊ quantū humilitas mereat̉ ſicoſtendit̉ his teſtimonijs enumeratis ꝙ xp̄sꝑ humilitatem ⁊ obedientiā paſſionis merūit clarificatōꝫ corꝑis. nec illud ſolū ſed impaſſibilitatem aīe. Aīa em̄ ip̄ius an̄ morteꝫ eratpaſſibil̓. qꝛ ẜm glo. triſticia ⁊ dolore erat grauata ſic̄ caro mortal̓. Sed poſtqͣꝫ merito hūilitatis aīa impaſſibil̓ facta eſt. ⁊ ip̄a caro immortal̓ facta eſt. M Et eſt notandū dic̄vbi ſupra mgr̄. Xp̄s nec tm̄ gl̓am impaſſibilitatis ⁊ immortalitatis meruit. ſed etiam nomen ſibi donari qd̓ eſt ſuꝑ omne nomen ẜmhonorificentiam qd̓ vocat̉ deus. Hoc tn̄ nomen an mortem habuit. Et ſubdit. Hoc ē nomen dei filij inqͣꝫtum deus eſt ab eterno ꝑ naturam. Inqͣꝫtum v̓o hō factus eſt habuit extꝑe ꝑ gr̄am ꝙ non ſolū dedit ſibi nomē ꝙ nominet̉ ⁊ ſit deus. ſed etiā in nomīe eius oē genu flectat̉ celeſtium terreſtrium ⁊ infernorū.De pͥmo ptꝫ Apoc̄. v̓. vbi Ioh̓es vidit vigī-

tiquattuor ſeniores qͥ ceciderunt coraꝫ agnocantantes canticū nouū dicentes. Dignꝰ esdn̄e acciꝑe librum ⁊ aꝑire ſignacula eiꝰ. qm̄occiſus es ⁊ redemiſti nos dn̄e ī ſanguīe tuoEcce ꝙ celeſtia flectunt genua in noīe Ieſu.De ſcd̓o patꝫ de reli. ⁊ venera. ſancto. decetdomū li. vj. vbi dicit Gre. x. in concil̓. lugd̓.Nomen illud qd̓ eſt ſuꝑ omne nomē a qͦ alid̓ſub celo non eſt datū homībus in qͦ ſaluos fieri credentes oporteat. nomen vicꝫ ieſu chriſti qͥ ſaluū faciat ppl̓m ſuum a pctīs eoruꝫ exhibitōe reuerentie ſpecial̓ attollant. Et ꝙ generalit̓ ſcribit̉ vt in noīe Ieſu omne genu flectatur ſinguli ſingulariter in ſeip̄is implentes p̄cipue dū agunt̉ miſſarū ſac̄ ſolēnia gl̓oſum illud nomē qn̄cūqꝫ recolit̉ flectāt genuacordis ſui qd̓ vel capitis inclinatōe teſtenturEt ex quodā regiſtro papali hēt̉. Quicunqꝫhͦ mellifluum nomen Ieſu audierit. ⁊ deuote geniculatus fuerit a Ioh̓e papa. xxij. vigiti dies indulgentiaꝝ cum qͥbuſdam diebꝰ abantiquo datis obtinebit. De tertio legit̉ in qͦdam libello qͥ annulus nuncupat̉ ꝑte .j. c. xj.In Meydeburgk ciuitate ſaxonie contigittres ſocios iuuenes filios diuitū ꝓpt̓ diſcoliam ſuā ad extremā inopiā deuenire. qͥ de cōſilio cōi ſe cuidam nigromātico ſociauerūt. qͥcū eis ad qd̓daꝫ cellariū ꝑrexit maleficiū ſuū⁊ coniuratōes ſuas faciens in qͦdam circulo.⁊ ſubito an̄ noctem mediā lumen effulſit. cellarium ornat̉. thronus parat̉. Adeſt rex potentiſſimus cū magͣ ambitiōe ⁊ ml̓titudīe militum. Et querit rex qͥd velit magiſter ⁊ ſocijAt ille Petunt diuitias. dicentes ſe tuam inomnibus facere voluntatē. Ait rex. Cogitate octo diebꝰ. ſi mihi homagiū face̓ velitis. ⁊xp̄m ⁊ matrem eius abnegare. inuenietꝭ in tali loco tantam pecuniā quam infra octo diesexpendetis. poſtea deliberātes redire poteritis. Et dixerunt. Placet nob̓ hec ſnīa. ⁊ duꝫhec fecerūt. rex ſurgēs depoſita corona adorat. ⁊ poſtea reſedit incepta ꝑſequens. plusplus iteꝝ ſurgit inclinans nō tn̄ adorat Stupent oēs. adiurat mgr̄ regem ⁊ querit quareita fecerit. Poſt alteratōneꝫ longā dicit rexPlebanus ſancti Ioh̓is cū corꝑe xp̄i ſaluatoris mundi tranſit ⁊ infirmū viſitat. ⁊ illumoportet me honorare. qꝛ ſcriptum eſt in noīeIeſu omne genn flectat̉ ⁊cͣ. Et redeūte ſacerdote ſiue corꝑe xp̄i ꝓpt̓ dignitatē officij meinclinare oportebam non tn̄ adorare. Audiētes hͦ illi pnīam egerunt non reuertentes. ſedvitam mutauerūt. quorū vnus ordinē p̄dicatorum intrauit. Moralit̓ ſic xp̄s ꝑ ſuā humilitatem ⁊ obedientiā meruit ſibi tantā exalta