II¶ Palmarum
ẜmone. O bone ih̓u qͥcqͥd tibi ⁊ morti noſ delinqͥmus. al̓s debuimꝰ. tu ſoluis. Nos peccauimus ⁊ tu luis opus ſine exemplo. gͣtia ſinemerito. charitas ſine mō Scd̓o paſſio chriſtifuit incurial̓ ⁊ ignominioſa. ⁊ hͦ ex quattuorPrimo ex genere. nam nullū genꝰ ſupplicijmagis ignominioſum fuit qͣꝫ crucꝭ. Ideo dic̄Bern̄. O dn̄e Ih̓u qͣꝫ dura ⁊ aſꝑa ꝓ hoībuspaſſus es. dira ꝟba. duriora ꝟbera. duriſſima ⁊ horrenda crucis ſupplicia. Idē in quodam ẜmone dicit. Caput angelicis tremebūdum ſpiritibꝰ denſitate ſpinaꝝ pungit̉. facies pulchra p̄ filijs hoīm ſputis iudeoruꝫ deturpat̉. Oculi lucidiores ſole caligāt in morte. aures q̄ audiunt angelicos cantꝰ audiuntpeccatoꝝ inſultꝰ. Os qd̓ docꝫ angelicos ſpiritꝰ felle ⁊ aceto potat̉. Pedes qͦrū ſcabelluꝫadorat̉ cruci clauis affigunt̉. Manus q̄ formauerūt celos in cruce extenſe ⁊ affixe ſunt.Corpꝰ ꝟberat̉. latus lancea ꝑforatur. Quidplura? nō remanſit niſi lingua vt ꝓ peccatoribus exoraret. ⁊ mr̄em diſcipulo cōmēdaret.Hec Bern̄. Et. b. Augꝰ. de qͣttuor ꝟtutibuscardinalibꝰ. Filius inqͥt dei ad crucē ducit̉.expalmat̉ qͥ eſt vera palma victorie ſpinis coronat̉ qͥ peccatoꝝ ſpinas venit ꝯfringere. ligatur qͥ ſoluit compeditos. ſuſpendit̉ qͥ erigit eliſos. Aceto potat̉ fons vite. diſciplīa ceditur. ſalus vulnerat̉. vita morit̉. occidit adtꝑs mors vitam. vt imꝑpetuū a vita occidatur mors. Scd̓o fuit ignominioſa ex tꝑe. naꝫtunc tꝑis celebrauerunt iudei paſca ſuum. etfuit ſolenniſſimū feſtū anni ⁊ maioris ſanctitatis. ⁊ iō maximus ppl̓us de iudeis cōfluxerat ad ciuitatem. gͣuiter eſt em̄ affligi eo tempore quo alij hoīes magis gaudent qͣꝫ qn̄ eſtpnīe tempꝰ quo etiam alij affligunt̉. Quia dicit metriſta. Gaudiū eſt miſeris ſocios habe̓penarum. Iterū qͣꝫtum ad tꝑs. nā in illo tꝑea iudeis patit̉ quo eos ab egypto liberauit.Item die illo aīam expirauit quo die animāinſpirauit. Tertio ex ꝑte loci. qꝛ locꝰ fuit altꝰin monte qͥ videri poterat a lōge. Fuit etiamlocus abominabil̓ ꝓpt̓ cadauera mortua dānatorū. ⁊ ꝓpe ciuitatem vt ab oībus videripoſſit. Quarto ex ꝑte ſocietatꝭ. qꝛ inter latrones. inter cognatos. ⁊ in p̄ſentia mr̄is. Tertio fuit xp̄i paſſio p̄iudicial̓ ⁊ iniurioſa. quianec confeſſum nec legitime cōuictū ad mortem ꝯdemnauerūt. ſicut de eis ꝑ Dauid fuitꝓphetatū in psͣ. xciij. Captabat in aīaꝫ iuſti⁊ ſanguinē innocentē ꝯdemnabūt. Idcircoſentire debemꝰ in nob̓ hͦ ꝑ deuotā meditatōꝫſue amariſſime paſſiōis. ſicut ex hͦ docemur īqͥdam exemplo qd̓ legit̉ in geſtis romanorū.
Quidā rex pulchrā habuit filiā quā multumdilexit. ⁊ regnū ſuū dedit ei. Hoc audiens qͥdam tyrannꝰ pͥnceps venit ad eā. ⁊ ſi ei ꝯſentiret multa repromiſit. Cōſentiens igit̉ ei abeo fuit ſeducta ⁊ ab hereditate repulſa Quofacto gemitꝰ emittebat. ⁊ in via mendicanspublice reſidebat. Una igit̉ dierū cū ſic flendo ſederet qͥdam miles generoſus iuxta eameqͥtauit videnſqꝫ eius pulchritudinem qͥd eieſſet interrogauit? Cui illa. Filia inquit regꝭſum vnica. ſed ꝑ quendam tyrannū deflorata ⁊ regno ſum priuata. Hoc audiens milesdixit. Si fidē mihi dederis ⁊ me in ſponſū acceꝑis ꝯtra tyrannū bellandū ꝑgam. ⁊ regnūtuū tibi reqͥram. hac tn̄ ꝯditione interpoſitavt ſi in bello mortuus fuero arma mea ſāguinolenta tecū cuſtodies in ſignū memorie meiqꝫ amorꝭ. Cūqꝫ hͦ illa ꝓmitteret. ꝯtra tyrannum miles ꝓceſſit. ⁊ amputato eiꝰ capite ipſum ſuꝑauit ⁊ hereditatem puelle recuꝑauitIn hac tn̄ pugͣ miles letale vulnus accepit.ſicqꝫ ꝯſūmauit curſuꝫ huiꝰ vite. Puella v̓oꝑ ml̓tos annos eius mortē deplāxit. ⁊ armaeius in camera pendentia ſepiꝰ viſitauit. ⁊ viſis ill̓ amare fleuit. Habito igit̉ regno multinobiles ad eā veniebant ⁊ ml̓ta ei ꝓmittētesin vxorem petierūt. At illa auditis eorū verbis an̄qͣꝫ reſponſum daret camerā intrauit. ⁊diligent̓ inſpexit dicens. O dn̄e mi mortuuses ꝓ meo amore. hereditatemqꝫ meā mihi occiſo hoſte redonaſti. abſit hͦ ame ꝙ alteri vnqͣꝫ ꝯſentirem. Sicqꝫ exiens dixit ¶ I Moralit̓ iſte imꝑator vel rex eſt pater celeſtꝭ cuiꝰimpio omnes obediūt creature. Sicut teſtatur Sedulius li. j. cū dicit. Te duce difficilisnō eſt via. ſubdit̉ oīs. Natura tuis imperijsrituqꝫ ſoluto. Iſte rex hꝫ pulchram filiam. ꝑquā intellige cuiuſlibet fidel̓ aīam q̄ pulchraeſt ratiōe creatōis. ſicut teſtat̉ Hugo in ſoli.de arra anime di. O qͣꝫ ſuauis ⁊ decora factaes aīma mea. Et ſubdit: Quid ſi tantꝰ vl̓ tal̓ornatꝰ valuit niſi qꝛ ip̄e idem qͥ te induit ſpōſam thalamo p̄parauit. qui nouit qual̓ ornatus illud deceret opus. Et ideo dedit qd̓ decuit. ⁊ qd̓ tm̄ decuit vt ⁊ ip̄e hͦ diligeret qͥ dedit ſenſibus foris decoratum. iutuſqꝫ ſapientia illuſtrauit. ſenſibus qͥdem dat exterioremornatum ſapīe qͣſi exteriorem habitum. ⁊ qͣſiqͣſdam gemmas fulgentes appendens exterius ſapīam qua qͣſi naturali pulchritudīe faciem tuam decorauit intus. Et ſubdit: Ecceornatus tuus oīm gemmarū pulchritudineꝫvincit. Ecce facies tua oīm formarū ſuperatdecorē. Talē oīno eſſe decebat que ad celeſiꝭſponſi thalamum introducenda fuerat. hec