Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

AQuarta

filij Iſrl̓ in deẜto ꝯtra dn̄m. ⁊ ꝑierunt nec intrare potuerūt terrā ꝓmiſſionis De hͦ Nūe.xiiij. Oēs qͥ murmuraſtis ꝯtra me nō ītrabitis terrā. ſuꝑ quā leuaui manū meā. vt habitare vos facere p̄ter Caleph filiū iephone. etIoſue filiū Nun. Et. j. Corꝭ. x. d̓r nob̓ ſignāter. Ne murmuraueritꝭ ſicut qͥdam eoꝝ ⁊ ꝑierunt ab exterminatore. Scd̓o qͥdā murmūrant ꝯtra deū. ꝓ eo ꝙ ꝓſperitateꝫ ⁊ adu̓ſitatem nō diſtribuit in vita pn̄ti. iuxͣ merita ⁊ demerita ꝑſonaꝝ. Et hec cā eſt ꝓpt̓ quā pleriqꝫ dixerunt mūdum iſtū nō regia deo. iuxͣ illud Claudiani in pͥma margine. in pͥncipio.Sepe mihi dubiā texit md̓s ſuā mortē. Curari vt ſuꝑi terras aut in illd̓ eſſet. rector ⁊ incerto fleret mortalia caſu Et boe. li. j. metro.v. Oīa certo fine gub̓nas hoīꝫ ſolos reſpuisactꝰ. merito rector cohibere mō. Nam cur tātas lubrica ꝟſat. fortuna vices p̄mit inſōtesdebita ſceleri noxia pena. Ac ꝑuerſi reſidentcelſo. mores ſolio ſanctaqꝫ calcāt. Iniuſta vice colla nocentes. vbi dicit glo. Boetiꝰ viditin mūdo iuſtos depͥmi. ⁊ malos extolli. ⁊ ſil̓rbonos triſtari. malos aūt letari. cū potiꝰ deberet fieri ecōuerſo. Iō ſibi videbat̉ ꝙ actꝰ ⁊oꝑationes hoīm non regerent̉ a deo. ſed magis a fortuna. Idem li. iiij. ꝓſa. v. Cur hec .ſ.tormenta viceuerſa mutent̉. ſcelerūqꝫ ſupplicia bonos p̄munt. p̄mia ꝟtutum mali rapiātvehement̓ ammiror. Queqꝫ tam iniuſte ꝯfuſionis ratio videat̉. ex te ſcire deſidero. minus em̄ mirarer. ſi miſceri .i. regi omīa fortuitis caſibus crederē. Nunc ſtuporeꝫ meū derector exaggerat. Qui cū ſepe bonis iocūdamal̓ aſpera ꝯcedat. Cōtraqꝫ bonis dura tribuat: mal̓ optata ꝯͣcedat. nō niſi cauſa deprehendat̉. Quid eſt qd̓ a fortuitis caſibus differre videat̉. q. d. nihil. Non aūt ſolū gentiles ph̓i. ſed ⁊ ſancti dei ꝓphete vident̉ de hͦmurmuraſſe. vl̓ potius admirātes exclamaſſe. Iob. xxj. Quare impij viuūt ſublimati: ⁊ꝯfortati ſunt diuitijs? Et Hiere. xij. Quarevia impioꝝ ꝓſperat̉? Sed cām ponit Gre.li. ij. moral̓. c. iiij. ſuꝑ illud Iob. xxj. Nunqͥdnō eſt ꝑditio iniquo: Iniuſtus inqͥt ad debitam mortē currens effrenatꝰ voluptatibus.qꝛ ⁊ vituli qͥ mactandi ſunt in vberibꝰ paſcuis relinquunt̉. Ecōtra iuſtꝰ a delectatōibustrāſitorie iocunditatꝭ reſtringit̉. ⁊ nimiꝝ tanqͣꝫ vitulus ad laborꝭ vſum rite deputatꝰ ſubiugo retinet̉. Idē. vj. mora. c. iij. ꝙ ꝑ amenaprata in carcerē ꝑuenit. qͥ pn̄tis vite ꝓſperisad interitū tendit Q Tertio inueniunturqͥdaꝫ mūdiales murmurātes ꝯtra deum. qn̄eos flagellat ꝑ tribulatōꝫ vl̓ infirmitatē. et hͦ

eſt fatuū vel irrationabile cū frequent̓ infirmitas eſt vtilior hoīm qͣꝫ ſanitas. Un̄ in vitaſpatrū legit̉. Cū qͥdam peteret lib̓ari a tertiana febre Iohannes heremita rn̄dit. Tibirem neceſſariā cupis abijcere. Dic̄ em̄ Ariſ.iij. topic̄. Illud qd̓ eſt effectiuū beatitudiniseſt magꝭ eligēdū qͣꝫ ſanitas. Qꝛ d̓r Eccī. xxInfirmitas gͣuis ſobriam facit aīaꝫ. flagelladei. tribulatiōes ⁊ tedia faciunt nos fuge̓ addeū. Et iō ꝯſiderandum eſt ꝙ pater nr̄ qui ꝟberat nos. ⁊ ſe nob̓ dedit hereditatē patient̓debemus ſuſtinere qͥcqͥd nob̓ irrogat. VndeGre. vj. moral̓. c. iij. dicit. ꝙ tūc murmurāteſꝓſperitatem deſpiciunt cū malum exituꝫ eiꝰcernunt. ſed ꝑfecti econtrario. Und̓ tunc eſtꝓſperitas cedens pēſanda. qn̄ nihil fit qd̓ aliqueꝫ ſupra quoſcūqꝫ ſucceſſus extollat Narrat Sen. li. vj. declarationū. c. j. ꝙ qͥdam abdicauit filiū ſuuꝫ ad quē frat̓ ſuus acceſſit rogās ꝙ nullo mō patri dure reſpōderet. ⁊ abdicationem pr̄is tacite ſuſtineret. Sub qͦ pacto cyrogͣphum ei dedit ꝓmittens ſe daturūſibi dimidiā ꝑtem hereditatꝭ ſue. Ille tacuit⁊ filiꝰ abdicat̉. Tūc in determinatione factaſunt ſuꝑ caſum. frater ille gͣtus dedit germano ſuo fidem in oī fortuna eū ſequi velle et ſidixit militādū eſt militabimꝰ. ſi ꝑegrinandūeſt vna per orbem ꝑegrinemur. Si qͦttidianam rogauero ſtuppa. ⁊ illā tecū dimidiaboMoralit̓ mgr̄ ille xp̄s eſt. qͥ vt ait apl̓us adHeb̓. ij. nō ꝯfundit̉ .i. non erubeſcit eos .ſ. fideles fratres vocare dicens psͣ. xxj. Narrabo nomen tuū fratribꝰ meis. Et Ioh̓. xx. vade inqͥt dic fratribus meis. aſcendo ad pr̄eꝫmeum ⁊ ad patrem vr̄m. Sed pater nr̄ ē depat̓. de quo Deut̓. xxxij. Nunqͥd nō ip̄e eſtpater tuus? q. d. ſic. Iſte pater vnūqueqꝫ denob̓ abdicat totiens quotiēs eū aduerſitateflagellat. Dicit gͦ frater xp̄s. Suſtineas patienter. ⁊ nihil dure patri tuo reſpōdeas. ⁊ dabo tibi hereditatis mee dimidietatē. ⁊ ſimulin omni fortuna tecū ſtabo. nō te deſeraꝫ necdimittā. dummō hͦ vnum mihi credas ꝙ patri nō remurmures. Un̄ Gre. v. mora. c. xxj.Qui in penis murmurat ferientꝭ iuſticiaꝫ accuſat. Et dicit Ariſ. viij. topiē̄. ꝙ ꝓterue reſpondere eſt cauſa qn̄ frequent̓ nō bn̄ diſputatur. Et elenc̄. ij. dicit. Si reſpondens arguit ꝯtra arguentē cū dꝫ ſoluere peccat ꝯtra leges bn̄ reſpondendi. Moralit̓ diſputatō doctrinal̓ eſt inter deū ⁊ hoīem. Deus autē opponit ⁊ arguit. iuxta illud Apoc̄. iij. Ego qͦsamo arguo ⁊ caſtigo. Sed hoīs eſt in iſta diſputatione rn̄dere. Iob. xiij. Diſputare cumdeo cupio. Sꝫ qͥd hꝫ rn̄dere ptꝫ ꝑ illud Iob