I AQQuarta

veſcenduꝫ confernnt. Dicit glo. Carnes adveſcendū ꝯferre eſt in collatōe derogatōnisviciſſim vitia dicere ꝓximorū. Iō de talibd̓r Hiere. xij. ẜm aliam tranſlationem. Nunquid ſpelunca hiene hereditas mea mihi. ⁊p̄mittit̉ parum an̄. Facta eſt mihi hereditasmea qͣſi leo in ſilua. dedit ꝯtra me vocē ſuamideo odiui eam. Hereditas xp̄i gētes xp̄ianeſunt. de qͥbus in psͣ. Dabo tibi gentē meamin hereditatē tuā. Sꝫ hec hereditas dat vocem ꝯtra xp̄m. ⁊ fit qͣſi hiena ꝑ detractionemiō odit eam dn̄s. Quare dicit. nō maledicesſurdo .i. non detrahes alicui. nec denigrabiſfamā alicuiꝰ. nec coram ceco ponas offēdiculum. qd̓ moraliter intelligendo tunc fit qn̄ ſuperior hoīes ſimplices qui qͣſi ſunt ceci ⁊ ſinelumine rōnis mal̓ ſuis exemplis ſcandalizātCōtra qd̓ d̓r. x. q. iij. c. Cauendū. h̓ inqͥt ſummope obẜuare debent p̄lati ne quē ſcandalizent aut gͣuent. Et rō eius eſt. qꝛ dic̄ Hiero.j. q. j. c. hi. quicunqꝫ ſcādali dātes occaſionēſunt rei eoꝝ qͥ ꝑibunt ſcandalo. vn̄ ſcandalūeſt dictū vel factū vel ſignū. cuius occaſionetrahit̉ qͥs in ꝯſenſuꝫ mortal̓ peccati. Ex quoptꝫ ꝙ ſcandalizare ꝓximū eſt offende ꝓximūꝓuocando eū in ꝯſenſum mortal̓ pctī occaſion dicti vl̓ facti minus recti vel cuiuſcunqꝫexterioris ſigni. vt dic̄ Ray. Et idē poīt talēdiſtinctōꝫ in qͣ planius liquet in qͥbꝰ caſibusſcandalū ſit peccatū ⁊ in qͥbus nō. Quia autip̄m dictū factū vel ſignū cuiꝰ occaſione alijtrahunt̉ ad pctm̄ eſt malū in ſe aut bonū autindifferēs. In pͥmo em̄ fugiendū eſt oīno ſcādalū. in ſcd̓o caſu .ſ. qn̄ in ſe bonū eſt qd̓ fit tn̄alijs eſt occaſio peccādi. ſi hmōi eſt tale quoomiſſo nō eſt ꝓximi ſalus. puta qꝛ credit indeū vl̓ pie credit deū non dꝫ omitte̓ illd̓ ꝓpt̓ſcandala. Que aūt ſine peccato mortali committi pn̄t parit̓ ⁊ dimitti eſt ꝓ ſcandalo tollēdo ceſſandū. Glo. vt loqͥ aliqn̄ vel nō loqͥ. comedere carnes vl̓ ab eis abſtine̓. In tertio caſu vid̓r ẜm p̄dicta oīno eſſe ceſſandū ꝓpt̓ ſcādalum vitandū. Conſequent̓ ꝓhibet dn̄s ſuperioribꝰ ne noceant ꝑ iniuſticiā. ⁊ hͦ ſit tripliciter. Prīo ſi iniuſtam cām ducunt. qd̓ prohibet dn̄s cū dicit. Non facias .ſ. in iudicio qd̓iniquū eſt. Et hͦ ſit duplicit̓. Uno mō qn̄ reos abſoluūt qd̓ non dn̄t facere. ꝙ ſi iudex fu.rem abſoluit ⁊ libeꝝ dimittit ꝓ ſe fur eſt cenſendus. C. de pēa iudicꝭ qͥ male iudicet. l. vl.Alio mō ſi innocentes ꝯdēnat. qd̓ etiam nondꝫ fieri. qꝛ non excuſant̉ iudices niſi totis viribus liberare ſtudeant innocentes. LegimMat .xxvij. ꝙ pilatus ml̓tipliciter egit ad liberatōꝫ innocentis xp̄i. Prīo cōꝑauit latro-

nem iuſto. Quem vultis inqͥt dimittam vob̓Barrabam an̄ Ih̓m qui d̓r xp̄s. q. d. Neceſſe habetis dimitti xp̄m qͣſi innocentē. Itē cūq̄reret a iudeis. Quid em̄ mali fecit ⁊ qͥd faciam de Ieſu qui d̓r xp̄s. Item qn̄ lauit manus ſuas coraꝫ populo ⁊ dixit Innocēs egoſum a ſanguine iuſti huiꝰ vos videritis. ⁊ qn̄eum flagellari fecit ⁊ mandauit. qd̓ ideo ẜmRabanum feciſſe d̓r ⁊ creditur ꝙ iudei peīs⁊ opprobrijs eius ſatiati deſiſterēt ab inſtantia mortis xp̄i. Sed his omnibꝰ nō obſtantibus non excuſat̉ pilatus. qꝛ ſciebat eū innocentem. ⁊ ꝙ ꝑ inuidiam tradidiſſent eū. hͦ tn̄ N. vrat A H0AInon obſtante illud vbum cōcluſit Pilatum.Si hunc dimittis nō eris amicꝰ ceſarꝭ. Vndeaudito hͦ v̓bo adiudicauit fieri petitōꝫ iudeorum de xp̄o. Ioh̓. xix. Ecce ꝑuertit h̓ pilatꝰiuſtum iudicium ⁊ innocentem ꝯdemnauitꝓpter timorē. Pro quo ſciendū ꝙ quattuormodis ꝑuertit̉ iudiciū humanū. vt dic̄ Gre.ij. q. iij. Timore dū metu alicuiꝰ ptātis loqͥ ꝑtimeſcimus. Cupiditate dum p̄mio animumalicuiꝰ corrūpimꝰ. Odio dū quēlibet aduerſarium molimur. Amore dū amico vl̓ ꝓximoꝯtendimus p̄ſtare. Primū auertit pilatū neinnocentem dimitteret xp̄m. Scd̓o ſi moduꝫdebitū omittunt. qd̓ ꝓhibet dn̄s dicēs. Neciniuſte iudicab̓ .ſ. modum debitū omittendo⁊ iuris ordinem nō ẜuando. Ubi noͣ d̓r exͣ d̓ſen. ⁊ re iudi. cum eterni. Si iudex eccl̓aſticꝰordinarius vl̓ delegatꝰ ꝯtra ꝯſcīam gͣuamenalicuius partis in iudicio qͥcqͣꝫ fecerit ꝑ gr̄aꝫvel fordes ab actōe officij ꝑ annum noueritſe ſuſpenſum ad eſtimationē litis parti quaꝫleſerit nihilominus ꝯdemnandus. Et ſi durante ſuſpenſione ingerit ſe diuinis irregularis eſt. ⁊ cū eo ſolus papa diſpenſet. Hec Inno. Iudex etiam qͥ nō vult iudicare. ⁊ ꝓpterhͦ aliqͥs amittit ius ſuum. tenet̉ ſibi reſtituerecorā litis eſtimatiōe ei qͥ ꝓpter hͦ leſus eſt. niſi poſſit iudicare illum ꝓ quo iudicauit iniuſte ad ſatiſfactionem ꝑti leſe. ꝓhat̉ hͦ. xxiij. q.ij. dn̄s. ⁊. q. v. adminiſtratores. ⁊ in autē. vtdiffi. iud̓. §. penul. Et iſtud intelligit̉ de iudice ordinario vel delegato ⁊ ſpōte ſe ingerētevel acceptante gͣtis delegatōꝫ ſuā. Si ꝟo aliquis iuris ignarus foret cōpulſus ad iudicādum. ⁊ tal̓ licet ſi ferret iniquam ſnīaꝫ non tenetur ad reſtitutōꝫ. Sꝫ ſi fuerit negligēs ī petendo a viris peritis cuꝫ eos habuiſſe poſſettenet̉ vt dic̄ Rob̓tꝰ lec. lxxx. O ¶ Tertō cūꝑſonas accipiūt. ꝯtra qͦs d̓r Deūt j. Ita paruum audietꝭ ſic̄ magnū. nec accipietꝭ cuiuſqͣꝫꝑſonā. qꝛ iudiciū dei ē. Qd̓ etiaꝫ inhibet hic.Nō inqͥt ꝯſideres ꝑſonam pauꝑis nec hono