Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LIn paſſione

ſanctaꝝ cogitationū ⁊ inclinariū ad te ꝑtinētium. Can̄. v. Tertio ſanguis xp̄i viuificatoſ⁊ illuminatos pulchros efficit ad ſpōſum amplexandū. qd̓ inuenit̉ in hͦ verbo emundauitꝯſcīam noſtrā. Dicit em̄ Iſi. li. xvij. c. vij. decedro q̄ reſinā quandā habet q̄ cedria d̓r quein obẜuandis libris adeo eſt vtil̓ vt perlinitiex ea nec tineas patiant̉ nec tꝑe ſeneſcāt. Cedrus ad lr̄am fuit pes crucis. ⁊ ſic ꝑ ſinodochen ponit̉ ꝓ cruce. in qua qͥdem cruce fluxit de corꝑe xp̄i cedria veri ſanguīs. q̄ librosꝯſcientie ꝯẜuat a ꝟmibus .i. a peccatoruꝫ remorſſibus ſicut hic apl̓s dicit. Sanguis xp̄iemundauit conſcīam nr̄am ab oꝑibꝰ mortuiſEſt ſciendū ꝙ aīa peccatrix eſt qͣſi carbonibꝰdenigrata. ⁊ omībus mēbris vitiata .i. ī lutūpenitus ꝯculcata. ⁊ ꝑ ꝯſequens corona proprij honorꝭ pͥuata. Quod bn̄ ſenſerat Hiere.qͥ dicebat Thren̄. vl. Denigrata eſt ſuꝑ carbones facies eorū. ⁊ non ſunt cogniti in plateis eoꝝ. Et infra: Ue nob̓ qꝛ peccauimꝰ iōobtenebrati ſunt oculi nr̄i meſtum eſt cor noſtrum. ⁊ cecidit corona capitis nr̄i. Sꝫ hancdeformitatem tulit ⁊ tollit xp̄s p̄cioſo ſāguine ſuo. Sicut etiam atteſtat̉. b. Ioh̓es Apoca. j. Dilexit nos ⁊ lauit nos in ſanguine ſuoa peccatis nr̄is. De hͦ etiam pulchre loquit̉Hugo in ſolilo. de arra aīe vbi dic̄ d̓ aīa ſua.Pulchra facta es munere. feda facta es iniqͥtate. Et iteꝝ. Mūdata ⁊ formoſa facta eseius pietate. operāte tn̄ vbiqꝫ charitate quavt eſſes dilexi te. cū non eſſes. Cū feda eſſesdilexit te vt pulchram faceret. vt oſtenderettibi qͣꝫtum te diligeret Non em̄ moriendo demorte te liberare voluit vt tantū pietatis impenderet bn̄ficium. verūetiaꝫ charitatꝭ monſtraret effectū. Hec hugo. Idcirco iuxͣ crucifixum a dextris pulchra depingit̉ puella ſtāſ⁊ calice ſanguinem xp̄i ſuſcipiens. Hec puella ſignificat eccl̓am vel deuotam aīam q̄ cormundū vulneribus xp̄i applicās ſanguineꝫeiꝰ cū omī deuotōe aſſumit. ⁊ pulchritudineſpūaleꝫ induc̄. vt ſic dicat̉ de ip̄a. Tota pulchra es aīca mea. ⁊ macula nō eſt in te. Cant̓.iiij. Et ſi ita pulchra. tunc vtiqꝫ de gr̄a dei digna eſt amplexū ſpōſi. ⁊ deoſculabit̉ eū. Qd̓⁊ petit deuota aīa. Can̄. viij. Quis mihi dette fratrem meum. Glo. ẜm carnem inueniaꝫforis .ſ. archanum tue diuinitatis ⁊ deoſculer te ⁊ amplectar te qꝛ ad hͦ manus extendiſti in cruce ⁊ caput inclinaſti teſte btō augꝭ. libro de ꝯtemplatione ih̓u xp̄i. c. x. Extēdit inqͥt ih̓s brachia ſua in cruce. extenditqꝫ manꝰſuas paratus in amplexum peccatoꝝ. Hincꝑ brachia ſaluatoris mei ⁊ viue̓ volo ⁊ iuori

cupio. ⁊ tibi ſecurus decātabo. Exaltabo tedn̄e qm̄ ſuſcepiſti me. Saluator caput ſuū inclinauit in cruce vt oſcula daret dilectis ſuisTotiens deū oſculamur. qͦtiens in morte eiꝰpungimur. De eadem dn̄ica .ſ. Iudica. Sermo. ij.Uis ex vobisarguet me de peccato. ſi ꝟitatē dito vob̓ cur non creditis mihi. Qui ex deo eſtꝟba dei audit. Ioh̓. viij E Dicūt naturales Amb̓. in exa. ⁊ Ariſ. Aqͥla ore ſuo aut roſtro vel etiam vnguibꝰ pullos ſuos ꝟſus ſolem eleuat vt radios ſol̓ inſpiciant. Et qui directa acie ſol̓ radium aſpicit ip̄m tanqͣꝫ ī natura ſil̓eꝫ diligit ⁊ nutrit. Cuius aūt oculi ad aſpectum ſol̓ lachrymant̉ illum tāqͣꝫ degenerēīterficit aūt a nido abijcit vl̓ ꝯtemnit. Spūaliter ꝑ aqͥlam xp̄s intelligit̉. nam aqͥla eſt abadumine viſus dicta. Tanti em̄ ⁊ tam limpidi viſus eſſe dicit̉ vt paruam feſtucā eleuatāa terra in aerem videre poſſit. ⁊ ꝙ minimū piſciculum in tranquillo mari videat vl̓ intuet̉Sic xp̄s adeo acuti lumīs eſt vt oīa videat.ſicut atteſtat̉ ſapiēs Eccī. xxiij. Oculi domīmagis lucidiores ſunt ſuꝑ ſolem circūſpiciētes omnes vias hoīm ⁊ ꝓfundum abyſſi. ethoīm corda intuens ⁊ abſcōditas ꝑtes Iſtaqͥdem a quila xp̄s hꝫ os ꝑ qd̓ intelligit̉ qͥlibꝫp̄dicator. de quo Hiere. xv. Si ſeꝑaueris p̄cioſum a vili qͣſi os meum eris. q. d. Si tu p̄dicator p̄cioſitatem ꝟtutum oſtendis ⁊ tꝑalium vilitatem ⁊ animū hoīm ab amore tꝑalium ſeiūgis ⁊ ad amorē v̓tutū inducꝭ. tūc qͣſios meū eris. Iſto ore .i. p̄dicatore eleuat pullos ſuos .ſ. xp̄ianos. quoꝝ eſt pater creatōneDeut̓. xxxij. Nunqͥd non ip̄e eſt pr̄ tuus quicreauit te. q. d̓. ſic. Et ad hͦ qͥdem eleuat vt cognoſcant ⁊ intueant̉. oculoſqꝫ ab amore tꝑalium omnino remoueant. Et qͥ acute ſolē ſuediuinitatis inſpiciunt ⁊ libenter vbuꝫ dei audiunt hos diligit. ⁊ corporis ſui cibo nutrit.ſicut ptꝫ de apoſtol̓ qui libenter xp̄i verbumaudiuerunt quos in finem dilexit. Ioh̓. xiij.Et vltimo corpore ſuo ⁊ ſanguine nutriuit.Mat .xxvj. Qui aūt auertunt oculos ſuosa ſole ꝟitatis ⁊ verbo dei hos a ſe abijcit ⁊ cōtemit. ſicut patet de ill̓ de quibꝰ dic̄ in euangelio hodierno Qui ex deo eſt v̓bum dei audit. ꝓpter ea vos non auditis qꝛ ex deo noneſtis. In quo etiam pͥncipalit̓ duo tangūturPrimo xp̄i innocentia ibi. Quis ex vob̓ ar.Scd̓o iudeorū malicia. ibi. Tulerunt gͦ lapi.De pͥmo eſt notandū. Conſuetudo eſt in ſtu-