Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

quidam noīe Cōſtantinꝰ ſuā v̓tuoſam oꝑationeꝫ. de qͦ refert Gre. li. j. dial̓. qͥ hūilitatisſignū ex ꝯtemptu ſuij p̄iꝰ demōſtrauit. Eratem̄ vir dei puſillus valde ⁊ exili forma atqꝫdeſpecta. quem tn̄ multi ꝓpter eiꝰ ſanctitatēvidere cupiebāt. ⁊ de ml̓tis ꝓuincijs veniebant. Quadā die ex longinqͦ loco cum qͥdamruſticꝰ veniſſet. cūqꝫ ꝓ viro dei inqͥreret qͥsnam eſſet ille. tunc hora eadē ſtetit in ligneisgͣdibus reficiens lāpades. Hi aūt qͥ eū nouerunt ruſtico demōſtrabāt. Sꝫ ſicut ſtulte mētis homīes meritum ex qͣlitate corꝑis pēſantes habuerūt eū paruulum atqꝫ deſpectum.Uidens ruſticus ip̄m hūc eſſe. cepit oīno nōcredere in mente ruſtica hͦ qd̓ videbat ⁊ audiebat. Cum aūt ip̄m eſſe a pluribus fuiſſet atteſtatum deſpexit eū ⁊ irriſit dicēs. Ego hūcgrandem hoīem credidi. iſte aūt de homīe nihil habet. Qd̓ vt vir dei audiuit lampadesquas reficiebat ꝓtinus relinquens. cōcito letus deſcendit. atqꝫ in eiuſdē ruſtici amplexꝰruit. Cūqꝫ ex nimio ardore ꝯſtringere euꝫ cepiſſet ⁊ oſculari magnaſqꝫ gr̄as agere ꝙ d̓ ſetalia iudicaſſet dicens. Tu ſolus oculos aꝑtos ſuꝑ me habuiſti. Ecce qͣliter ꝑ mediū humilitatis in alijs ꝟtutibꝰ ſuis magnꝰ viſus ē⁊ oſtenſus. Scd̓o in puero inuenit̉ puritas.ſic hō debet habere puritatē ꝯtra fetorē luxurie. vnde qͣꝫto maior dn̄s eſt tāto honeſtatemmaiorem in ſua ẜuitute requirit. iuxͣ illd̓ psͣ.c. Ambulans in via immaculata h̓ mihi miniſtrabit. Deus em̄ maximꝰ eſt dn̄s. iō mīſtroſſuos vult eſſe mūdos ⁊ honeſtos. In cuiꝰ figura legimus. j. Re. xxj. Cū dauid veniſſetad Achimelech in nobe. ⁊ fames eū vrgeretvehement̓ peteretqꝫ ab eo panē ꝓ ſe ⁊ ſuis intanta neceſſitate. rn̄dit ſacerdos achimelechSi mundi ſunt pueri maxīe a mulieribꝰ manducent. q. d. Neceſſitas legē non hꝫ. ſꝫ ip̄a ſibi facit legē. vt dicit Augꝰ. j. q. j. c. remiſſiōꝫ.Si tn̄ immūdi eſſent ꝑ luxuriā nullo mō eisdarē. Fetet em̄ luxuria nō ſolū in ꝯſpectu d̓i⁊ beatoꝝ angeloꝝ. imo etiā corā aliqͥbꝰ demonibus nobil̓ nature. Uir qͥdā nigromanticuſcū demonē more ſolito inuocaſſꝫ poſt lōgamexpectatōꝫ ⁊ carminū ſuoꝝ iteratōꝫ tandemaſtitit ſtans a longe veſtibꝰ obturans naresſuos. a qͦ cum ꝯiurator q̄reret qͣre ita tardaſſet? ⁊ quare ita a remotis ſtaret; rn̄dit. Fetorluxurie tue non ꝑmittit me accedere. Cognouerat em̄ meretricem ſuā. De talibꝰ verificatur illud Eſa. xxxiiij. De cadaueribꝰ eorumaſcendit fetor. Tertio in puero inuenit̉ ſobrietas. ita in homine dꝫ eſſe ſobrietas cōtra feruorem gule. ſicut em̄ puer qn̄ indiget come-

dit ⁊ bibit. ſed menſuram natural̓ indigentienō excedit. Ita boni hoīes qͣꝫtū nature ſuffic̄caꝑe dn̄t. ⁊ tunc tā ſanitatē qꝫ ſumptꝰ ſaluāt.Figura huiꝰ legit̉ Dan̄. j. vbi daniel et ſocijſui pueri nolebant comedere de cib̓ regꝭ Nabuchodonoſor nec bibe̓ de vino eiꝰ. ſꝫ comederūt legumīa ⁊ biberūt aquam. ⁊ honeſtiores fuerūt ceterꝭ puerꝭ chaldeorum Iō dicit̉ibidem. Poſt decē dies inuenti ſunt vultuseoꝝ meliores ⁊ corpulentiores p̄ alijs puerꝭqͥ veſcebant̉ cibo regio. Et pueris ill̓ deditdn̄s ſcīam ⁊ diſciplinā in omni ſapīa. Iō cōparat̉ merito ſobrietas amatiſto. de qͦ d̓r ī lapidario. c. xvj. h̓ facilit̓ ſculpit̉. ⁊ eſt ꝯtrariꝰebrietati. Dicit̉ aūt de iſto lapide ꝙ preẜuatequū geſtantē a ceſpitatōe ⁊ īfirmitate Moralit̓ ſobrietas facil̓ eſt ſculptū. qꝛ ſobrij facillime ſculpunt̉ ⁊ docent̉. ⁊ caſtigant̉ ꝓpt̓ qd̓noluit Abigail̓ mulier prudēs arguere virūſuū cū eſſet ebriꝰ. ſed vſqꝫ fuiſſet māe ſobriꝰexpectauit. j. Re. xxv. Sil̓r anima hoīs eſt ſicut eq̄ſter. et caro equus. Eſa. xxxj. Eqͥ eorūcaro. Iſtū igit̉ equum aīa dꝫ regere ⁊ ẜuareinterdū calcaribus caſtigatōis vrgē. Si ꝟoeques .i. aīa iſtā gemmā .i. ſobrietatem portauerit equus .i. caro nō perdet ſenſuꝫ. nec ceſpitabit in via morū. nec cadet ꝑ pctm̄. imo etcorꝑalē infirmitatē euadet. Qꝛ dic̄ Chryẜ. d̓ꝯſe. di. v. Nihil em̄ ſic iocundū eſt ſicut cibbn̄ digeſtꝰ aut decoctꝰ. nihil ſic ſenſuum acumen oꝑat̉. nihil ſic egritudinē fugat ſic̄ moderata refectio. Et infra: Exceſſus v̓o ciboꝝꝯſumit ⁊ putreſce̓ facit corpꝰ humanū et carnem macerat egritudine diuturna. ⁊ tunc cūmorte crudeli ꝯſumit. Cui ꝯcordat Sen̄. xlj.ꝓclamationū. Ita ſubito morimur. qꝛ d̓ mortibus viuimꝰ. Quicqͥd volitat auiū. qͥcquidpiſciū natat. qͥcqͥd feraꝝ diſcurrit nr̄is ſepelitur ventribꝰ. igit̉ tam ſubito morimur. quiamortibꝰ nutrimur. Quarto in puero īuenit̉ꝯformitas. ſi em̄ flere videt nutricē ſtatim lachrymat̉. ⁊ ſi viderit eam ridē mox arridet.Sic hoīes boni debēt ſe cū nutrice ſācta matre eccl̓a conformare. cū em̄ ip̄a triſtat̉ in ieiunijs ⁊ afflictionibꝰ debent cū ea triſtari ⁊ ieiunare. Si autē ridet ⁊ gaudet debent vt bonipueri cū ipſa gaudere boni homīes ⁊ deuotiad inſtar pueroꝝ cōꝑati tribulatꝭ. ⁊ cū ꝓficiētibus gaudere. iuxͣ illud apl̓i Ro. xij. Gaudete cū gaudentibꝰ. ⁊ flete cū flentibꝰ. ⁊ figurat̉ꝑ pueros clamātes in tēplo Oſanna Mat.xxj. Quia ſoli pueri carent inuidie liuore Iōdigni ſunt deū laudare. Quīto in puero ē iocunditas. ⁊ hec iocūditas facit eos mobilesꝙ currunt ⁊ ambulant ⁊ diſcurrūt. ludunt et