Dominica

ad ꝑfectōꝫ opꝰ aliqd̓ qd̓ inchoāt. Sꝫ eſt valde nociua hec incōſūmatio. qꝛ qͣſi ꝑdita ſuntcet̓a q̄ facta ſunt niſi finis ſequat̉. Parū .n. ꝓdeſt fundamentū ⁊ parieteſ feciſſe ſi tectū nōſeqͣt̉. Paꝝ etiam ꝓdeſt ꝑ mare nauigādo laboraſſe fi tūc nauis ꝑierit qn̄ portui appropiquat ⁊ ꝓxima ꝑ leucā vnā fu̓it. de hͦ d̓r Prouer. xviij. Qui diſſolutꝰ eſt in oꝑe. frater eſtoꝑa ſua diſſipantꝭ. Nona eſt remiſſio. hāc filiam ducit pctōr in vxorē qͥ qͦttidie ſe ſentit deteriorē De hac dic̄ ſapiēs Eccī. xxij. Filia fatua in minoratiōe erit. ſed hāc qͥ hꝫ pauꝑ manet. Prou̓. x. Egeſtatē oꝑat̉ manus remiſſaU Decima eſt diſſolutio. hāc tenet ille quiinueniēs difficultatē in ſui regimīe ſe dimittit oīno abſqꝫ gub̓natōe. de qͦ d̓r ꝓuer. xxiij.Sic̄ dormiens erit ī medio marꝭ. ⁊ qͣſi ſopitꝰgubernator amiſſo clauo. Vndecīa eſt inaduertentia. hanc hn̄t qͥ debitam curā ſuoꝝ nōhabent. Sed tn̄ debet qͥlibet attendere ꝙ ſapientia ꝯẜuandi non minus valet ad hͦ ꝙ aliquis ditet̉ ⁊ abundet qͣꝫ ſapīa acqͥrendi. iuxͣillud poeticū. Nō minor eſt ꝟtus qͣꝫ querereparta tueri. Iō dicit Catho Conẜua potiusq̄ iam ſūt parta labore. Duodecīa d̓r ignauiahanc filiā aſſociat ille ſibi qͥ potius eligit ī miſeria magͣ manere qͣꝫ aliqͣꝫtulū laboris ſubireEt ſunt aliq̄ ignauie hic ponende. Prima ꝙhō accidioſus vult carnes ſuas in pauꝑtateattenuari ⁊ inopia qͣꝫ labore ꝓpͥo ſibi acqͥrereqd̓ neceſſarium eſt. D hͦ d̓r Ecc̄es. iiij. Stultus comedit carnes ſuas di. Melior eſt buccella vel pugillus cum requie qͣꝫ plena vtraqꝫ manus cū affectōe animi aut dolore Scd̓aꝙ potius eligit fame ꝑiri qͣꝫ laborē poſcendiſubire. De hͦ Prouer .xxvj. Abſcōdit pigermanum ſub aſcello. Tertia ꝙ potius eligit illotis manibus manducare qͣꝫ in ablutionemeaꝝ aliqͣꝫtulum laborare Sicut ptꝫ in eis qͥ ꝑtotum annū immundi comedūt. qꝛ manꝰ ſuas .i. oꝑa ſua ꝑ ꝯfeſſionem mundare nolunt.Tertiadecima eſt indeuotio q̄ eſt q̄daꝫ ariditas ſpūalis. Et qui hanc hꝫ pōt dicere cū psͣcxlij. Aīa mea ſicut ter. ſi. aqͣ tibi. Et ſimiliterpōt dicere cū psͣ. Ab heri ⁊ nudiuſtertiꝰ inuaſit me languor anime. ⁊ hebetudo inſolita. q̄dam ſpūs ſuꝑbia inuenta eſt in me. ⁊ deꝰ declinet a ẜuo ſuo in ira. Ex quo ptꝫ ꝙ interdūꝓuenit ex ſuꝑbia. qn̄qꝫ prouenit ex defectuſpūalis cibi. Iuxͣ illud pͣsͣ. cj. Aruit cor meūqꝛ oblitus ſum co. pa. m. Quartadecīa eſt triſticia in diuīo officio. de quo Prou̓. xxv. Sicut tinea veſtimēto ⁊ ꝟmis ligno ſic triſticiaviri nocet cordi. Ideo ſubdit. Triſticiam lōge fac a te. multos em̄ occidit. Quintadecīa

eſt tedium vite qd̓ ꝓuenit ex longa triſticia īdiuino officio. Poſtqͣꝫ em̄ aliqͥs triſticiā patitur paulatim adeo corrumpit̉ vt nō ſolum eidiſpliceat deo ẜuire ſed etiam viuere. Sic̄ legitur. iij. Re. xix. de helia qͥ petijt aīe ſue vtmoreret̉. ꝓiecitqꝫ ſe ſuꝑ vnam iuniperum etobdormiuit. Qn̄qꝫ etiaꝫ ꝓuenit ex deſiderioceleſtis patrie. iuxta illud Gre. Sanctigͣuit̉tollerant qͥcqͥd non ſonat illud quod amant.Interdum ꝓuenit ex ꝯſideratōe maloꝝ quibus mundus plenꝰ eſt. iuxͣ illd̓ Ecc̄s. ij. Teduit me vite mee videntē mala vniu̓ſa eſſe ſt̓ſole. Nonnunqͣꝫ accidit ex vehemētia tribulatōis. Ideo dicit Iob. x. Tedet aīam meaꝫvite mee. Ultīa eſt deſperatio que ꝓuenit extriſticia nimia. Prouer. xv. In merore aīmideijcit̉ ſpūs. Glo. in ꝓfundum deſperatōis.et Prouer. xvij. Spus triſtis exiccat oſſa .ſ.ab humore gͣtie. Et hec valde diſplicet deo.Iuxͣ illud Hiero. ſuꝑ psͣ. cviij. Iudas magꝭoffendit xp̄m in hoc ꝙ ſe ſuſpendit qͣꝫ in hͦ ꝙeum tradidit. Quinta ancilla q̄ eſt a cord̓ eueienda eſt auaricia. ⁊ hec aſſimilat̉ ſanguiſſuge que ẜm Iſid̓. li. xij. hꝫ os triangulare ⁊ fiſtulam in ore cum qͣ ſanguineꝫ bibit. ⁊ caudaapplicata ſanguinem fugit. ⁊ cū nimiū repleta fuerit illuꝫ euomit. vt iteꝝ ſuge̓ poſſit. Sicſuo mō auaricia habet os triangulare. quiatres hꝫ modos p̄cipuos male acqͥrendi. ꝑrapinam. furtū ⁊ vſuram. cuius fiſtula irreprehenſibil̓ eſt cupiditas inſatiabil̓. Hec ſanguinem paupeꝝ ſugit. ſicut em̄ manifeſte apparet in vſurarijs qͥ oēs a vite neceſſarijs ſuosqn̄qꝫ debitores expoliāt. ⁊ ex vſurario lucrocum repletam burſam habuerint euomūt .i.adhuc lucrum recipiūt. vt dicit Anẜ. li. v. c.x. De hͦ ſatis dixi locis ſuis vt inuenies in regiſtro. X Hec ancilla mala generat de ſe filias peſſimas ſummoꝑe eijciendas. Prīa eſtſymonia. hanc deſponzauit pͥncipalit̓ clericꝭvt dicit Gre. nazanzenus .j. q. j. qͥ ſtudet Simonia eſt ſtudioſa voluntas emēdi vl̓ vēdēdi aliquod ſpūale vel ſibi annexuꝫ. De ſimonia clericoꝝ h̓ nihil dicam. Si aūt voluerintde ea videre videant Guilh̓. in ſumma vitiorum trac. de auaricia. Sed de ſimonia laicorum legit̉. iiij. Re. v. de Giezi. cuiꝰ hiſtoriaꝫvidesͣ dn̄ica. ij. poſt eph̓ie ẜ. ij. N. T. Sicutlegit̉. iij. Re. xiij. de Hieroboā qͥ vēdidit ſacerdotium. qꝛ d̓r ibidem. Quicunqꝫ volebatimplebat manus Hieroboam ⁊ fiebat ſacerdos excelſorum. ⁊ poſt hoc domus eiꝰ eſt eūſa. ⁊ de ſuꝑficijs terre deleta. Refert etiā helynandus ⁊ Uincen. li. xxvj. c. xix. ꝙ Henricus imꝑator tꝑe Conradi patris ſui a qͦdam