Quarta
tū .n. digni ſūt. qꝛ regū ⁊ pͥncipū pr̄es ⁊ mgr̄iexiſtūt. ſic̄ dic̄ Gre. xcviij. di. c. Quis dubitet. ſacerdotes xp̄i. regū ⁊ pͥncipum oīmqꝫ fidelium patres magiſtros cenſeri. Nonne ergo miſerabil̓ inſanies eſſe cognoſcit̉ ſi filiꝰ patrem. diſcipulus mgr̄m ſibi conet̉ ſubiugare⁊ iniquis obligationibus illum ſue poteſtatiſubijcere. a quo credit non ſolū in terris. ſedetiam in cel̓ ſe ligare poſſe. Et de dignitate ſacerdotali dicit Bern̄. O venerāda dignitasſacerdotū. intra quoꝝ manꝰ velut in vtero v̓ginis filius dei incarnat̉. qd̓ ꝑ vos pr̄ ⁊ filius⁊ ſpūſſanctꝰ oꝑat̉. Suꝑ hͦ tam inſigni pͥuileret infernꝰ. ꝯtremiſcit diabolus. venerat̉ angelica creatura. ꝙ vno atqꝫ eodē momēto deus ip̄e qͥ p̄ſidet in celo manibꝰ vr̄is eſt ī ſacrificio. O vere venerabiliū ſanctitudo manuūo felix exercitium. o vere md̓i gaudium. vbiima ſummis ꝯiungunt̉ cū xp̄s tractat xp̄umſcꝫ ſacerdos dei filiū. cuiꝰ delitie eſt eſſe cuꝫ filijs hoīm. Ideo. b. Bern̄. O qͣꝫtā inqͥt dignitatem ꝯtulit deus ſacerdotibus. p̄tulit enimeos oībꝰ regibus ⁊ pͥncipibꝰ terre. Pretulitetiam ordinem hūc ſacerdotalē oībus homībus. imo vt vlterius loqͣr p̄tulit eum angel̓ ⁊archangel̓. thronis ⁊ pͥncipatibꝰ. dn̄atōnibꝰ⁊ omnibus angelicis choris ⁊ ordinibꝰdicere pōt qͥlibet ſacerdos cū beato Gre. Ille qͥ creauit me. creare mihi dedit ſe. qͥ me creauit ſine me creatur mediāte me. Quid gͦ retribuam dn̄o ꝓ tam ſingulari dono .ſ. ſacerdotio qd̓ eſt datū optimū ⁊ ꝑfectum donuꝫ:Quid dicā neſcio niſi duo minuta .ſ. corpꝰ etaīaꝫ. corpꝰ in ẜuitium. aīam in laudē eiꝰ. hecille. Cum gͦ tante dignitatꝭ ſit ſacerdos ꝙ creator ſit ſui creatorꝭ. ip̄m damnari incōueniēſeſt. Ꝙꝛ ip̄e deus requieſcit in corde digni ſacerdotis. Iuxͣ illud Bern̄. Sicut in eccl̓a requieſcunt reliquie ſanctoꝝ quoꝝ aīe ſunt ī celis. ſic ip̄e deꝰ requieſcit in corde digni ſacerdotis. Quia ip̄e dicit ꝑ Augꝭ. Elegi ⁊ p̄elegcor ſacerdotis mihi in habitaculū mee manſionis tāqͣꝫ in vaſe vitreo. Licet vitrū ſit de vili materia. tn̄ ſplendidiꝰ auro ⁊ argēto ē Sicſacerdos eſt dignior ⁊ maior corā deo regibꝰ⁊ pͥncipibꝰ mundi in ſua dignitate. gͦ honorādi ſunt ſacerdotes qͥbus dn̄s tantā in md̓o p̨̄oībus hoībus gr̄am ꝯtulit ⁊ honorem. ¶ CDiceres ml̓ti ſunt ſacerdotes praui ⁊ mali qͥhonore nō ſunt digni. iuxͣ illud Ariſ. iiij. eth̓.Prauus nō eſt honore dignꝰ. Ad hͦ dico ꝙheu multi ſunt mali clerici ⁊ peccatores qͦruꝫpͥmus ego ſum. Quia dicit. b. Augꝰ. de fidead Petrū. c. vl. Firmiſſime teneas ac nulla-
tenus dubites in omni ꝓfeſſione tam clericorum qͣꝫ laicoꝝ tam ſeculariū qͣꝫ religioſorummalos eſſe cū bonis. Ibideꝫ di. xlvij. c. Quātūlibet vigilet diſciplia domus mee hō ſum.⁊ inter hoīes viuo. nec mihi arrogare .i. arrogant̓ attribuere audeo. vt domꝰ mea meliorſit arca noe. vbi inter octo homines vnus .ſ.Cham reprobꝰ eſt inuentus. q. d. Nō mirū ſiint̓ ſacerdotes adeo ml̓tos ſint aliqͥ indigni ⁊mali. Et iſti ẜm ꝑſonā nō ſunt honorādi. ſedtn̄ ẜm dignitatem ſacerdotal̓ officij venerādiqꝛ ⁊ xp̄us malos honorauit cū ad eos leproſos deſtinauit di. Ite oſtendite vos ſacerdogio veſtro ſtupet celum: mirat̉ terra. abhor/ tibus. Lu. xvij. Et ponit̉ .j. q. j. nōne. Et peraugꝭ. li. de baptiſmo. Sil̓r legit̉ Actꝭ. xxiij. ꝙb. Paulꝰ dixit ſtans in ꝯſilio iudeorū. Uirifratres ego omni ꝯſcīa bona ꝯu̓ſatus ſuꝫ andeum vſqꝫ in hodiernū diem. Qd̓ audiēs pͥnceps ſacerdotum ꝙ ſe iuſtificauit vt dic̄ glo.⁊ hͦ vocabat̉ ananias p̄cepit aſtantibꝰ ſibi ꝑcutere os eiꝰ. Glo. ꝑ hͦ inſinuās ꝙ falſuꝫ dicebat. Tūc Paulus dixit. Percutiet te deꝰ paries dealbate. q. d. Habes tm̄ apparētiam iuſticie ⁊ nō exiſtentiā. qꝛ ſedens iudicas me. ⁊ꝯtra legem iubes me ꝑcuti. Tūc qͥ aſtabāt dicebāt. Summū ſacerdotē dei maledicꝭꝭ. q. d.Si nō eſſet aliud crimen ex hͦ incurriſſes gͣuēpenam. Dixit aūt paulꝰ ſe excuſando. Neſciebaꝫ fratres qꝛ pͥnceps eſt ſacerdotū .ſ. iud̓orum. q. d. Si ſciuiſſem licet malꝰ. tn̄ eū honoraſſem. Scriptū eſt em̄. pͥncipem ppl̓i tui nōmaledices. ⁊ tm̄ de honore pr̄m ſpūalium .ſ.ſacerdotū. Iō dicit Honora pr̄em. ⁊ ſubdit:⁊ mr̄em. ¶ D Et hec eſt ſcā mr̄ eccl̓a q̄ eſt mr̄oīm in xp̄o renatoꝝ. qꝛ generat oēs filios regni quos mr̄ carnal̓ generauit in terra. ꝓpt̓qd̓ dicit dn̄s Ioh̓. iij. Amen amē dico tibi niſi qͥs renatus fuerit denuo nō pōt videre regnum dei. Et iteꝝ. Niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqua ⁊ ſpūſcō nō pōt intrare in regnū dei. Iōſcā eccl̓a tanqͣꝫ mr̄ nr̄a ſpūalis eſt honorandaqꝛ ibi eſt locꝰ dei ⁊ porta celi. Gen̄. xxviij. qͣꝫterribil̓ eſt locꝰ iſte. nō eſt h̓ aliud niſi domusdei ⁊ porta celi. Non em̄ legit̉ xp̄m ī vita ſuatantā iram ⁊ zelū oſtendiſſe qͣꝫtū oſtendit cūvidit ꝙ tēplo nō exhibebat̉ debita reuerētia⁊ honor Ioh̓. ij. ⁊ Mat. xxij. qn̄ fec̄ flagellū⁊ vendētes ⁊ emētes expulit. Scriptum eſtEſa. lvij. Domꝰ mea domꝰ or̄ois eſt. Tūc impletū eſt illd̓ psͣ. lxviij. Zelꝰ domꝰ tue cōeditme. ⁊ Mar. xj. legit̉ ꝙ nō ſinebat vt qͥſnamtrāſiret fas ꝑ templū. Et apl̓s. j. Corꝭ. iij. ponit penam horū qui eccleſiam inhonorant dicens. Si quis templum dei violauerit. diſ-