Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunda quadrageſimeU

demoniacū. dep̄cātes vt eū curaret. Quibꝰille. Nō ſuꝫ tāti meriti vt demonibꝰ imperemIll̓ autem ꝑſiſtentibꝰ orādo ⁊ flendo tādemacqͥeuit. Cūqꝫ in noīe dn̄i nr̄i ſaluatoris ieſuxp̄i īperaret vt exiret dixit demō. Ego imperante ꝟtute xp̄i egrediar. tn̄ rogo te. qͥd ēhoc qd̓ ſcriptū eſt in euāgelio. Qui ſūt hedi⁊ qͥ ſunt oues. Cui ſenior. Hedi qͥdeꝫ iniuſtiint̓ quos ego ſuꝫ peccator qͥ multis peccatisobnoxius ſum. Oues aūt deꝰ nouit. Tūc exclamauit deꝰ voce magna. Propt̓ hūilitatētuā oīno ſtare non poſſum. ⁊ ſtatim egreſſusē de hoīe quē obſederat. Quarto dꝫ hr̄e fidēqꝛ fides de Maria peccatrice magdalena ſeptem demonia expulit. ⁊ eā ſaluā fecit Luc̄.vij. Sic etiam de aīa peccatrice fides demonium expellit. ⁊ eā ſaluā facit vt dici poſſit d̓ip̄a. O mulier magna ē fides tua ⁊cͣ. Scd̓mqd̓ iuuat aīam vt egrediat̉ a finibus pctōrūē dei commotio. ⁊ tāgit̉ ibi. Seceſſit ieſus inꝑtes ſydonis. Sydon interp̄tat̉ venatio velcommotio. Ubi noͣ. venato ē ml̓tiplex. Prima ē opp̄ſſiua. ⁊ hec ē pctōꝝ alios oppͥmētium vt tyrannoꝝ. de qua hr̄. vj. di. §. his itaqꝫ. Et ē ibi exēplū de Nemroth. Cepit nemroth robuſtus eſſe venator .i. opp̄ſſor hoīmcorā dn̄o Gen̄. x. Iſti inqͣꝫ pctōres ſi debentegredi ab hac opp̄ſſiua venatōne ncc̄e eſt vtdn̄s dignet̉ eoꝝ corda commouere. ſicut cōmouit cor illius comitis de quo dixi. sͣ. dn̄ica pͥma in aduētu. ſer. j. A. N. Secūda venatio eſt adulatoria. ⁊ iſta ē hiſtrionum ⁊ ſimilium. quotiens placendi cauſa dicunt bonade aliquo ip̄m falſe commēdādo. ⁊ hec adulatoꝝ venatio ē oībus illicita. ⁊ ẜm iura īfamiam infert. vt. lxxxj. di. c. Sūt nonnulli. etvj. q. j. c. plurimi. Ill̓ etiā vt egrediant̉ d̓ peccatis ncc̄e ē diuina commotio. qua cōmmotus fuit ille d̓ qͦ legit̉ libro de dono timorꝭ videlicet nomine Gothardus al̓s Fulto hiſt̓oexcellēs ⁊ ioculator mūdi vanitatibꝰ deditꝰcui dn̄s immiſit timorē penaꝝ inferni. vt cūſemel iaceret ī lecto delicato. ait intra ſe. Siſꝑ iacere deberes in hoc lecto nec inde exirenon poſſes ſuſtine. quō ergo poſſes eternaspēas ferre. Sicqꝫ hac cōmotōne firmatꝰ oīareliqͥt ⁊ ordinē ciſtercien̄. intrauit. et poſteaep̄us factus ē magne ſanctitatis. Tertia venatio dicit̉ habenaria. ⁊ ē cum quis recipitſolatium vt in harena pugnet cū beſtijs ferꝭEt hanc qui exercēt peccant mortaliter. ⁊ qͥeam aſpicit ⁊ qui exercet eam infamis ē. niſihoc fecerit gratia viriuꝫ experiendarū. Dehoc loquūtur illa capitula. Qui venatorib⁊cͣ. Qui venatori. ⁊ illud. c. Uidēt homīes

venatores ⁊ delectant. Ue miſeris ſi ſe noncorrexerint. Qui em̄ vident venatorē ⁊ delectant̉. videbūt ſaluatorē ⁊ ꝯtriſtabūt̉. diſtī.lxxxvj. ꝑ Aug. ſuꝑ Psͣ. cxlvij. Hoc aūt moralit̓ vt dic̄ anſel. li. viij. c. lvj. refert̉ ad auaros qͥ ꝓpt̓ cupiditatē lucri pugnāt ī harenaid ē. auro. qꝛ oē aurum tāqͣꝫ harena ē exiguūSap̄. vij. Vt igit̉ iſti exeant a finibus huiuſauare venationis ncc̄e ē vt xp̄s eos commoneat dicēs. Beati pauꝑes ſpū. qm̄ ip̄oꝝ eſtregnum celoꝝ. Math̓. v. ⁊ Mat̓. xix. Amēdico vobis qꝛ diues difficile intrabit ī regnūceloꝝ. Et Luc̄. xiiij. Omnis ex vobis qͥ nonrenunciat oībus que poſſidet non pōt meuseē diſcipulus. Ecce qualit̓ commonet noſ vta venatōne auaritie exeamus. Pn̄t em̄ tamclerici qͣꝫ laici tꝑalia poſſidere. ſꝫ non niſi advſum. Nihil enim miſerius qͣꝫ ꝓpter nūmūꝑdere deum. vt dicit Hiero. xij. q. j. ca. duo.Sꝫ ꝓhibet̉ eis ne ſeruēt auare pecuniam vtdi. xlvij. c. ſicut hi. Quarta venatio dicit̉ occupatiua vel ſaltuoſa que in ſaltu ſiue in nemore fit canū. auium vel hoīm multitudinecongregata. hec non ē ꝓhibita laicis ſi exerceant eam tꝑe debito. qꝛ in. xl. diebus ieiuniorum non ē licita. qꝛ dicit Amb̓. in omel̓. Etponit̉. lxxxvj. di. c. An putatis illū ieiunareqͥ pͥmo diluculo non ad eccl̓am vigilat. ſꝫ ſurgit ⁊gat ſeruulos. diſponit retia. caneſꝓduciſaltꝰ ſiluaſqꝫ ꝑluſtrat. q. d. non rectedigneinat cū contra ꝓhibitōem eccl̓iefaciatt beſtie vaſtaret hoīes vel ſegetes ī diebꝰ qͣdrageſime etiā licita eēt. vt. C. d̓feris. l. ij. Sꝫ hec ē clericis int̓dicta. extra declerico venatore ex ꝯcilio arelaten̄. vbi dicit̉Ep̄m p̄ſbyteꝝ aūt dyaconū caneſ aut accipitres aūt hmōi ad venādum nō licet hr̄e. Ꝙ ſiqͥs taliū ꝑſonaꝝ ī hac voluptate ſepiꝰ detētꝰfuerit ſi ep̄s tribꝰ mēſibꝰ. ſi p̄ſbyt̓ duobus. ſidyaconus ab oībus bn̄ficijs ſuſpēdat̉. Dic̄em̄ glo. ꝙ cauſa ſanitatis. ncc̄itatis vl̓ recreationis poſſit eē p̄ſbyteris licita. dummodoclamores dimittunt. Hec venatio moral̓r adꝑſecutores alioꝝ refertur. vel detrahendoqd̓ ꝑtinet ad canes. vl̓ rapiēdo qd̓ ꝑtinꝫ adaues. vl̓ expugnando armis qd̓ ꝑtinꝫ ad homines feroces qͥ alios ꝑſequi ⁊ illudere ſtudent. Hi oēs ſi debēt egredi de his peccatisneceſſe ē vt xp̄s in partes Sydonis ſecedat.quod tūc fit qn̄ eoꝝ ꝑſecutōes ꝑ p̄dicatorescorrigūt̉. Et nota ꝙ p̄dicatores dn̄t corrige̓ꝑſecutores ꝑ hoc ꝟbum Leuit̓. xix. Surdonō maledices. nec coram ceco ponas offendiculum. ſed timebis dn̄m deum tuū. Ad lr̄aꝫꝟo valde impium eſt ſurdo maledicere cum