abbato

quuntur. Si tamē cū magnitudine eā q̄runtab ea nō excludūt̉. ſicut pꝫ de Iuda qͥ ex malicia peccauit. tamen ſi gr̄aꝫ q̄ſiuiſſꝫ ab ea excluſus nō fuiſſꝫ. ſi ip̄am a chriſto q̄ſiuiſſꝫ autpoſtulaſſet. Qui aūt ex ꝯſuetudine lōga peccāt tardius ſanant̉. Sꝫ tn̄ hūc lāguidū. xxxviij. annoꝝ ſanauit vt nemo deſperet peccatorum. qꝛ dicit Leo papa. xxxiij. q. ij. c. ancillam. Nemini deſperādum ē dū in hoc corꝑeꝯſtitutꝰ ē. qꝛ nonnūqͣꝫ qd̓ diffidētia etatis differt̉ conſilio maturiori ꝑficit̉.¶ Sabbato qͣtuor tꝑm Sermo.Ec eſt volutasdei ſanctificatio vr̄a ⁊ abſtinētiaya fornicatōe ⁊cͣ. j. ad Theſſal̓. iiij.P Exꝑientia docet qꝛ abūdātia cibarioꝝaccipitribꝰ ē ꝑiculoſa. Ex abūdanti em̄ ciboinſoleſcūt ⁊ pigreſcūt. ⁊ ad manū dn̄i venirededignant̉. Per accipitres moral̓r intelligehoīes qͦꝝ aliqͥ abūdāt ī bonis fortune. Et illoꝝ abundātia ē ill̓ ꝑiculoſa ꝓpt̓ tria. Prīoꝓpter ire dei ꝓuocationē. Cū .n. abundātiacibarioꝝ ſe ſatiāt ꝯſeq̄nter deū ad iraꝫ ꝓuocant. Iuxta illud Iob. xij. Abūdant tab̓nacula p̄donum audacter ꝓuocant deū. Iō d̓rDeut̓. xxxij. Prouocauerūt eū filij ſui ⁊ filieSecūdo dei deſpectōnem. Sicut em̄ accipit̉nimiū ſatiatus dn̄m ſuū deſpicit ⁊ contēnit.ſic homo nimiū abundans in diuitijs ⁊ cibarijs deum deſpicit. iuxta illud Eſa .j. Filiosenutriui quo ad abundnatiam ciborum. Etexaltaui quo ad abundantiā diuitiaruꝫ. ipſiaūt ſpreuerūt me. Tertio ꝓpter ſuijpſiꝰ pollutionē. qꝛ abūdātia cibi ⁊ potus polluit corpus .ſ. fornicatiōe. iuxta illud Hiero. Uētermero eſtuās defacili ſpūmat in libidinē. Qd̓patuit de Zodomitis. de qͥbus Ezechi. xvj.Hec fuit iniqͥtas zodome raturitas panis etabūdantia vini. iō apl̓us in pn̄ti epl̓a hortat̉nos ad ſanctificatōem q̄ ꝓprie ꝯſiſtit ī or̄onein ieiunio ⁊ abſtinētia. vt ꝑ or̄onem deū mitigemus. ꝑ ieiuniū deſpectū nobis recōciliemus. ⁊ ꝑ abſtinētiā corpꝰ pollutū a fornicatione cohibeamus. Iō dicit. hec ē volū. dei.In qͥbus duo facit. Primo inducit ad ſimilitudinē ibi. hec ē volū. Scd̓o corripit cupiditatē ibi. ne qͥs. Circa qd̓ notandū. dn̄i t̓ reſtres volūt vt volūtates ip̄oꝝ a ſubditis ẜuētur. ⁊ has volūtates nō ſꝑ ꝑ ſeip̄os. ſed etiāꝑ ſuos famulos ſolēt ꝓmulgare. Sic etiamdn̄s nr̄ ieſus xp̄s volūtatē ſuā nobis ꝑ fidelem famulū ſuū Paulū inſinuat qͥ dic̄. Hec ē

volūtas dei ſanctificatio vr̄a. ¶ Q Undeſciendū volūtas dei pͥmo in hͦ ꝯſiſtit vt hō ꝑpnīam ꝯuertat̉. iuxta illud pͣsͣ. vij. Niſi conuerſi fueritis gladiū ſuuꝫ vibrabit ⁊cͣ. Pnīaem̄ trāſfert de culpa ad grām. iō aſſil̓at̉ tranſlationi p̄latoꝝ q̄ fit ml̓tipl̓r. ſic ⁊ ꝯuerſio peccatoꝝ. Primo em̄ fit trāſlatio cā neceſſitatisputa qn̄ p̄latus ꝑſecutiōem patit̉ aut hoſpitalitatē in eccl̓ia vna pōt traſire in aliā eccleſiam. Et in hoc caſu ſi ī autoritate ꝓpͥa trāſitnon punit̉ cū cām habeat ncc̄itatem. Sꝫ ceſſante neceſſitate dꝫ recuꝑare eccl̓iam ſua. vtvij. q. j. c. paſtoralis. Et extra de renū. c. Niſi cū pridem. Itē ē cōuerſio eoꝝ qͥ ꝓpt̓ tribulatiōes. aut aduerſitates vel infirmitates addeum ꝯuertunt̉. Sicut Manaſſes rex irl̓mqͥ vt hr̄. iiij. Reg. xxj. adeo malus fuit ꝙ malum in conſpectu dn̄i fecit. idola erexit. oēmmilitiam celi .ſ. ſolē. lunā. Ioueꝫ. ⁊ alios plauetas adorauit. ⁊ ſanguinē innoxiū ꝓph̓aꝝeffudit. ita ꝙ ſanguine ip̄oꝝ plateas irl̓m vſqꝫ ad os impleuit .i. quātum potuit face̓. Sicut vas dicit̉ plenū vſqꝫ ad os qn̄ nō pōt vltra caꝑe. Sic exponit Nico. de lyra. Sed vtvt habet̉. ij. Paralip. xxxiij. induxit ſuꝑ euꝫdn̄s exercitum regis aſſyrioꝝ. qͥ ceperūt euꝫvinctū cathenis atqꝫ cōpedibꝰ duxerūt eumin Babylonē. Qui poſtqͣꝫ anguſtiatus ē orauit ad dn̄m deum ſuū. ⁊ egit valde penitētiācoram dn̄o. Ecce ꝙ iſte pctōr ꝑ tribulatōemcōuerſus ē ad eccl̓iam militātium electorumab eccleſiam alignantiū peccatoꝝ. Sil̓e exēplum hēs de Nabucho. dn̄ica .j. ī aduē. ẜ. j.A. G. Mala q̄ nos hic puniūt ad deum irecompellūt. Itē pꝫ de muliere chananea ī hodierno euā. ꝙ tribulatio quā in filia ſua videbat eā ad dn̄m ire cōpellebat. Iō de oībꝰ ill̓dicit Sap̄. x. Trāſtulit illos .ſ. penitentes ꝑmare rubrū ꝑ tribulatōem ⁊ ꝑſecutiōem. EtPsͣ .xv. Multiplicate ſunt infirmitates eorū. poſtea accelerauerūt. Scd̓o fit tranſlatiocā vtilitatis. puta qn̄ in eccl̓ia ſua ē inutiliſ ⁊in alia ē vtilis. ⁊ tūc pōt trāſire autoritate ſuperioris. vt. vij. q. j. mutationes. Et tribꝰ. c.ſeq̄ntibꝰ. Sic etiā hac de cā dꝫ hō ſe cōuerte⁊ trāſire de eccl̓ia pctōꝝ in qͣ fuit. ad eccl̓iamſanctoꝝ ⁊ ſaluādoꝝ. qꝛ in eccl̓ia pctōꝝ ē or̄oinutil̓ qͣꝫtū ad meritū. qꝛ nec ſibi nec alt̓i meret̉. Propt̓ qd̓ dixit dd̓ psͣ. c. Odiui eccl̓iaꝫmalignātiū ⁊cͣ. Sꝫ dū ē in eccl̓ia ſaluādoꝝ ⁊ī ſtatu gr̄e oꝑat̉ fructuoſa. qꝛ meret̉ tam ſibiqͣꝫ alijs. Et iō trāſlatio pctōris vocat̉ d̓ morte ad vitā. Tertio fit trāſlatio cā leuitatis vtvicꝫ cū ex leuitate alt̓i eccl̓ie adhereat ⁊ ſuaꝫꝓ derelicta habeat. ⁊ hec ē cōuerſio iuuenū