In ſexageſima

⁊ meritū ꝑdit. Et merito illud ſemē elemoſyne qd̓ dat̉ cū murmure aret ⁊ ꝑdit̉. qꝛ nō hꝫhūorē pietatis. qꝛ el̓yna dꝫ dari cū vultꝰ hilaritate. iuxͣ illud Ecc̄i. xxxv. In oī dato hilarē fac̄ vultū tuū. qꝛ. ij. Coꝝ. ix. dicit apl̓s. Hilarē datoreꝫ diligit dn̄s. Ideo ꝯſulit ſapiēsEcc̄i. iiij. Declina pauꝑi ſine triſticia aureꝫtuā ⁊ rn̄de ei in pacifica māſuetudīe. Scd̓mimpedimētū fructificatiōis ē inanis gl̓ia. vtcū ꝓpt̓ ip̄am dat̉ el̓yna ſecus viam ꝯculcat̉.qꝛ dicit Hiero. Quicqͥd agimꝰ cā vane gl̓iehͦ ē nr̄a merces. ſi hūanā laudē q̄rimꝰ. diuināamittimꝰ. Cui ꝯſonat Gre. viij. mora. Si ꝑ hͦnr̄am laudē ꝯſpicimꝰ ⁊cͣ. Etiā ſi a ml̓tis igretur ⁊cͣ. Iō. b. Aug. dic̄. Studēdū ē vt bn̄ viuamꝰ. ſꝫ a laude cauēdū ē. ſi h̓ laus q̄rit̉. illicremuneratio amittit̉. ¶L Tertiū impedimentū ẜm Hugo. ſūt ꝓpria pctā q̄ velut ſpine pungūt ⁊ lacerāt mētē. Qui .n. ī pctīs exiſtens facit el̓ ynas ſemīat int̓ ſpinas. ⁊ tal̓ elemoſyna ſuffocat̉ a pctīs. ⁊ n̄ ꝓdeſt ad vitamet̓na ꝯſeq̄ndā. Prodeſt tn̄ ad tria. Prīo admētis illuſtratōeꝫ. de pe. di. v. c. falſas. dicitbe. Gre. Ip̄is pctōribꝰ exiſtētibꝰ ī pctīs ꝙ n̄deſperēt. ſꝫ interim qͥcqͥd boni poterīt faciātvt omp̄s deꝰ cor ip̄oꝝ illuſtret ad pnīam. Secūdo ad tꝑalē remuneratōem. qꝛ dic̄ Hiero.de pe. diſt. iiij. c. ſi. Qn̄ videris int̓ ml̓ta oꝑapctōꝝ face̓ quēqͣꝫ aliqͣ qͥ iuſta ſūt nō ē tā iniuſtus deꝰ vt ꝓpt̓ ml̓ta mala obliuiſcat̉ paucorū bonoꝝ. q. d. ſi nō remunerat et̓nalit̓. r̄munerat tn̄ tꝑalit̓. Tertio ad faciliorē gehennetolerātiā. de pe. di. iij. c. qͥd gͦ. §. pōt etiā. vbidic̄ Augꝰ. Lꝫ bona q̄ int̓ ml̓ta mala ſūt nō ꝓficiāt ad pn̄tis vite vl̓ future p̄miū obtinēdūtn̄ ad tolerabiliꝰ extremi iudicij ſuppliciū ſb̓eundū. de hͦ ſūt ſuꝑiꝰ metra. Que cū mortl̓i.Ad ꝓbandū etiā ꝙ el̓yna ī pctō data ꝓdeſt.refert Ioh̓. El̓ynariꝰ pr̄iarcha Petrꝰ noīediues valde ⁊ p̄potēs. ſꝫ erga pauꝑes nimiſimmiſericors. qꝛ ad domū eiꝰ accedētes cumindignatōe nimia repellebat. Cū gͦ nullꝰ fuiſſet inuētꝰ paupeꝝ qͥ de domo ſua el̓ynā accepiſſet. ꝯgregata paupeꝝ ml̓titudīe dixit vnꝰilloꝝ. Quid vultis mihi dare ſi ego hodie abeo el̓ynam accipio. ⁊ faciētibꝰ cū eo pactumad domū eiꝰ venit ⁊ el̓ynā poſtulauit. ⁊ in eotꝑe famuli eiꝰ ad domū ip̄iꝰ panes ſiligīs attulerūt. qͦꝝ vnū arripuit. ⁊ cū furore illū repellēdo ꝓiecit. quē pauꝑ ꝓtinꝰ accipiēs adſocios ſuos redijt. ⁊ ꝙ el̓ynā de manu ſua accepiſſet indicauit. Ptꝰ duos igit̉ dies petrinfirmatꝰ ad mortē vidit ſe an̄ iudiciū ſtare ⁊mauros qͦſdam ſuꝑ ſtaterā mala eiꝰ appēde̓Ex alt̓a āt ꝑte qͥda albati triſtes ſtabāt. ⁊ ni-

hil qd̓ apponerēt inuenire poterāt. Tūc vnꝰilloꝝ dixit. Uere nihil hēmus niſi vnū panēſiliginis. quē an̄ duos dies xp̄o cū indignatiōe dedit. quē ſuꝑ ſtaterā ponētes fere eqͣlitas facta ē. Et ei dixerūt. Adauge hāc ſiliginē. alioqͥn mauri te app̄hendēt. Euigilās gͦ⁊ liberatꝰ dicebat. Si vna ſiligo qͣm tūc ꝑ furorē iactaui tantū ꝓfuit. quāto magis dꝫ qͥsoīa ſua īdigētibꝰ elargiri. ⁊ factꝰ ē miſericors⁊ amator egenoꝝ. Quadā eī die cū optimisveſtibꝰ indutꝰ ꝑ viā ꝑgeret qͥdā naufragusab eo veſtimētū aliqd̓ poſtulabat. ꝯtinuo ille veſtimēto p̄cioſo ſe expoliauit ⁊ illi dedit.qd̓ ille accipiēs ſtatim vēdidit. Qd̓ cū percepiſſet petrꝰ doluit adeo vt nec cibū ſume̓ vellet. di. Qm̄ nō fui dignꝰ vt mei memoriamhaberet egenꝰ. ⁊ ecce cū dormiret vidit q̄ndāſuꝑ ſolē fulgētē ⁊ ſuꝑ caput crucē ferētē ⁊ habentē indutū veſtimētū qd̓ dederat egeno ⁊dicētē ſibi. Quid ploras petre. qͥ cū cam ſuetriſticie dixiſſet. ait ille. Cogͦſcis hāc veſtē. etille. etiā dn̄e. Et dn̄s ad eū. Illa gͦ veſtior exquo mihi dediſti. ⁊ gr̄as ago bone volūtatitue. qm̄ frigore affligebar ⁊ cooꝑuiſti me Inſe gͦ reuerſus cepit egenos beatificare ⁊ dice̓.Uiuit dn̄s ꝙ nō moriar donec fiā vnꝰ ex eisUel alit̓ ſic expone ꝙ ille ſemīat ſemē elemoſyne ſecꝰ viā. qͥ hiſtrionibꝰ qͥ ſꝑ iuxta viā currūt p̄ſtat. ⁊ tale ſemē ꝯculcat̉ a demonibꝰ. qͥdicūt̉ volucres celi ⁊ deuorat̉. qꝛ dic̄ Hiero.Hiſtrionibꝰ dare nihil aliud ē niſi demonibꝰimmolare. De hͦ q̄re plura. sͣ. dn̄ica. iiij. ī aduētu dn̄i. I. N. ¶ M Iſte āt ſupra petraꝫſemīat qͥ in pctīs obduratꝰ el̓ynam donat meretricibꝰ ⁊ ꝯſil̓ibꝰ. qꝛ talibꝰ nō ē dādū intuitu peccati vel impietatis. qꝛ dic̄ Auguſt. adUincē. donatiſta. ⁊ ponit̉. v. q. v nō omnisUtiliꝰ eſuriēti panis tollit̉ ſi de cibo ſaturatus iuſticiā negligebat. Et ẜm hͦ etiā loqͥt̉ ſapiens Ecc̄i. .xij. Da bono ⁊ ne recipias pctōrē. bn̄fac hūili ⁊ ne dederiſ impio. Et ad hūcſeuſū etiā loqͥt̉ Hiero. d. Pecuniā tuā vt ſingul̓ nccͣium ē tribuas. nō ad luxuriā ſꝫ ad neceſſitatē. Et dixi notant̓ ꝙ intuitu pietatiſ n̄ē donādū meretricibꝰ ⁊ ꝯſil̓ibꝰ. qꝛ intuitu pietatis ſecꝰ ē. qꝛ legit̉. qͥdā noīe Uitaliꝰ ſenexſanctitate vite p̄clarꝰ venit ad alexādriam ⁊pio ſtudio ꝯſcripſit meretrices magis famoſi noīs. Qui diebꝰ ſingul̓ laborās nūmos acqͥrebat. ex quoꝝ ꝑte victuꝫ ꝑciſſimū ſibi cōparās reliquos pietatꝭ affectu meretricibusimpēdit. Nā ad veſꝑam intrās ad aliquameaꝝ. deditqꝫ ei nūmos di. Da mihi hanc noctem ⁊ noli cuꝫ aliqͦ fornicari. Sicqꝫ tota nocte manēs ī angulo domꝰ or̄oni vacabat ob-