Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

⁊ cardinaliū amicoꝝ quos habuit in curia ꝑlitteras apl̓icas meditatus ē eū vocare. venienti aūt mox a papa p̄cipit̉ vt regimē abbatie mōtis caſſen. acciꝑet. qd̓ vtiqꝫ maxīa eratī totiꝰ apulegie ⁊ cāpanie ꝑtibꝰ prelatura. ſeptem em̄ ep̄atꝰ ſubiacēt abbatie illi. qͥbꝰ ⁊ abbas pōtificale officiū ī oībꝰ admīſtrat. renuitille. nec ordinē nec habitū ſuū deſerre vlla cōditione ꝯſenſit. cui cū papa ꝯcederet vt ī ordine ⁊ habitu ſuo p̄eſſet officio. noluit ille. etclam ꝓlapſus a curia fugit. ⁊ ī coloniā agrippinā venit. Et ſi tales bone vites ī vinea ſancte eccl̓ie .i. p̄lati plātent̉ d̓ ip̄is fructꝰ optimꝰnaſcit̉. ⁊ fructuoſe ꝓpagines fideliū ppl̓orūꝓcreant̉. qꝛ n̄ p̄t arbor bo. fru. ma. fa. Mat.vij. Alij ꝟo temerarie ī vineā ſc̄e eccl̓ie p̄latoſſe plātāt ꝓpria aucͣte ad regimē ppl̓oꝝ ſe intromittētes vt iā vix aliqͥs a ſpūſācto eligat̉⁊ qꝛ tales mali ſūt. iō mala ſua doct̓na errareſubditos faciūt. qꝛ male vites ꝓducūt maloſpalmites. iō tales maledicēt̉ a deo Deutro.xxvij. Maledictus qͥ errare fac̄ cecū ī itincr̄Per cecū ītellige genꝰ hūanū Eſa. xlij. Quiſē cecꝰ niſi ẜuus meꝰ. ⁊ ſūt ī via ſic̄ dicit Gre.ī omē. xxxvj. In pn̄ti vita qͣſi ī via ſumus qͣad pr̄iam ꝑgimꝰ. Qui gͦ fac̄ errare hūc cecuī via merito ē maledictꝰ. ſic̄ ⁊ de hͦ ſb̓dit̉ Deūtro. vbi .sͣ. Maledictꝰ qͥ dormit cū vxore patriſſui. dic̄ glo. Prelatꝰ ſiue p̄dicator cū v̓xore pr̄is ſui dormit qn̄ ꝟbo malo vl̓ facto eccleſiā xp̄i vl̓ pr̄is ſui ſpōſam polluit. idcirco tales ſūt eradicāde ſic̄ vites male ⁊ adulteſic̄ factū ē d̓ illo de qͦ legit̉. archidiaconꝰ qͥdāambiēs ep̄atum inſidiabat ep̄o ſuo viro bono. qūo eū occideret inqͥſiuit. Cōſuetudo .n.erat ep̄o freq̄nter p̄uenire ad matutinas p̄ueniendo alios ad btām ꝟginē ſalutādā. Collocauit igit̉ archidiaconꝰ lapidē ſupra portā ꝑqͣm ep̄s ſolitꝰ erat intrare. ꝑ qͣm cū intraret.cecidit lapis. ipſum excerebrauit ⁊ occidit. qͦfacto archidiaconꝰ ml̓to labore ep̄atuꝫ obtinuit. Cū ꝯfirmatꝰ eēt ⁊ gaudiū. ⁊ ꝯuiuiū faceret. qͥdā miles ẜuiēs ſibi ad mēſā corā ſe flexis genubꝰ ſubito rapit̉ an̄ tribunal ſūmi iudicis. ⁊ vidit ibidē btām v̓ginē cū īmēſa ml̓titudine ſc̄oꝝ ⁊ angeloꝝ adducētē dc̄m ep̄mportātēqꝫ cerebrū ī manibꝰ ſuis. ⁊ dixit btāꝟgo. Fili chariſſime ecce on̄do tibi recenteꝫſanguinē ⁊ cerebꝝ dilecti mei militꝭ. quē crudel̓ ꝓditor ꝓpt̓ obtine̓ dignitatē pōtificalemeffudit. Rn̄dit dn̄s. Quē mittā ⁊ qͥſibit ꝓ eoTūc be. ꝟgo ait. Ecce ẜuitor ſuꝰ. Cui dn̄s p̄cepit ſub pena mortis vt citaret dn̄m ſuū ꝑemptoreꝫ vt cito veīret corā deo d̓ tā nephado crimine rn̄ſurꝰ. Qui ſtatiꝫ rediēs turbatꝰ

infremuit tremuitqꝫ. ⁊ cultellū quē tenebatad ẜuiendū de manu ꝓiecit. ⁊ amariſſime fleuit. Et rogatꝰ ab oībꝰ ⁊ etiā ab ep̄o cāꝫ pāditQuo audito ſtatim ep̄s ſubita morte ꝑcuſſcorā oībꝰ miſerabilit̓ ē defunctꝰ. Et qͣre hecmala vitis tā cito ē eradicata rō fuit. qꝛ ſicutfuit malus. ita mala vita ſua adhuc ml̓toſ deſtruxiſſet. idcirco impletū ē in ip̄o illud v̓būdn̄i. Oīs plātatio quā non plātauit pr̄ meusceleſtis eradi cabit̉ Mat. xv. Scd̓o pͥncipaliter ad ꝓpoſitū poſtqͣꝫ pr̄familias locauit vites. de vitibꝰ creſcūt palmites. ⁊ ſi vitis originaliter ē bona palmites etiā erunt boni. qꝛderiuatiuū ſapit naturā ſui pͥmitiui. ſic etiā īſācta eccl̓ia poſtqͣꝫ pr̄familias celeſtis xp̄usiuſtituit p̄latos. vt noe. abraā ⁊ moyſen ī antiqͣ lege. ⁊ ſāctū petrū ⁊ cet̓os ſuos ſeqͣces innoua lege. de ip̄is etiā ꝓduxit bonos palmites .ſ. ſcos hoīes. qꝛ petrꝰ pͥmꝰ p̄latꝰ ī noua lege qͣſi bona vitis vna die ꝓduxit tria miliapalmitū .ſ. hoīm fideliū. Act̉. ij. Et appoſitiſūt ad nūeꝝ fideliū ī die illa .ſ. pētecoſteſ aīecircit̓ tria milia. Iō dic̄ be. Gre. in omē. Cōditor nr̄e ſalutis tāqͣꝫ bonꝰ pr̄familias regēsqͥs ꝯdidit. ſic̄ ī domo ſic in mūdo familiā poſſidens hꝫ vineā .ſ. ſcām eccl̓iam q̄ ab abel iuſto vſqꝫ ad vltimū electū qui ī fine md̓i naſciturus ē. qͦt ſāctos ꝑtulit tot qͣſi palmites miſit. A Et nota ꝙ palmites ſunt q̄ a vitibus deſcendūt. aliqͥ ſunt fructuoſi ⁊ boni. ethi manēt in vite. Aliqͥ ſunt degeneres ẜm naturales ⁊ non fructificāt ſed vitē onerāt. grauant ⁊ impediūt ac recedunt. Nā humoreꝫattrahūt a radice qͥ deberet trāſire ad radicēnutriendū ⁊ augmētanduꝫ. iō debēt citiꝰ extirpari. ne diutius creſcētes diminuant fructum. vt dicit Pe. de creſ. li. iiij. de rurali cōmodo. Sic etiā a ſanctis p̄latis velut a vitibus bonis non ſꝑ boni palmites .i. filij deſcēder̄t ſꝫ duplices .ſ. boni ⁊ mali. Nōne Noe.nōne abraam ⁊ Iſaac bone vites fuer̄t. ⁊ tābonos qͣꝫ malos filios habuerūt. Iō dic̄ be.Gre. in omel̓. Duos qͥppe filios habuit pͥmꝰhō. vnus eoꝝ fuit electus. alt̓ ꝟo reprobatꝰfuit. Tres filios arca noe ꝯcluſit. ſed ex hisduo ſunt electi ⁊ vnus reprobus fuit. Duosfilios abraam habuit. vnꝰ electꝰ. alter reprobus fuit. Duodecim filios Iacob habuit. ſꝫvnus ex his electꝰ qui ꝑ innocentiā vēditusfuit. alij ꝟo ꝑ maliciā veditores fuerūt. Tertio a palmitibꝰ deſcēdūt botri. ſic etiā a ſctīshoībꝰ deſcēdūt deo dilecte botri. q̄ ſtillant d̓ſe vinū deuotōis qͦs xp̄s comꝑat botris. Cāticoꝝ .j. Botrꝰ cypri dilectus meus ī vineisengādi. Et eſt notanduꝫ ꝙ botri q̄ debēt ſer-