Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

poſtEpi.OQuarta

in qͦdā fonte ſe lauaſſe iuit ad fontē ⁊ ip̄m obſtruxit Ueniēs igit̉ ciconia pꝰ adulteriū volēs ſe vt pͥus lauare fontē reꝑit clauſuꝫ. ſicqꝫabijt nō lauata. qd̓ cū maſculꝰ p̄ſenſiſſꝫ exijt.⁊ magnā ciconiaꝝ ml̓titudinē ⁊ turba adduxit. ⁊ ſociā ſuā deplumauit ⁊ occidit. Refertetiā Sol̓. in li. de mi. mū. ꝙ elephas nūqͣꝫ inuenit̉ adulteriū ꝑpetraſſe. Et ariẜ. v. li. aīal̓.Nūqͣꝫ inuenit̉ piſcꝭ qͥ cōitū cū grege alteriuspiſcis miſcuerit. niſi murena. qͥd hec nat̉aliamoral̓r p̄tendūt? certe nō aliud niſi vt viri ẜuent fidē ſuis vxoribꝰ exemplo leonis ⁊ ciconie maſculi nō q̄rentes thoꝝ alienū. iuxͣ illd̓Amb̓. Nolite vos viri q̄rere alienū thorumnolite aliene culpe inſudare. adulteriū em̄ gͣue pctm̄ eſt. Ꝙ aūt ciconia maſculꝰ ſi p̄ſenſerit adulteriū cū femīa hītare dedignat̉. in hͦdat̉ intelligi ꝙ vir pōt dimittē vxorē ꝓpteradulterium. eodeꝫ mō vt dixi sͣ dn̄ica .j. poſteph̓ie ẜmōe. ij. M. H. Si aūt nō vult eaꝫ dimitte̓. pōt eā exēplo leonis punire vl̓ corrige̓eodē mō qͦ dictū eſt sͣ. M. N. dn̄ica. iiij. ī aduentū. I. F. Itē dn̄ica .j. poſt eph̓ie ẜmo. iijM. Q R Scd̓o ſunt debitores homicide. qd̓ qͥdē homicidiū īhibet apl̓s ī hac epl̓acū dic̄. Nō occides. vbi explicite ꝓbat homicidiū ſꝫ īplicite ꝓhibet oēs motꝰ ire ſiue cordis. vt eſt ira ſiue oīs ꝯtumelia aut detractō⁊cͣ. ſiue oꝑis. vt leſio manual̓. aut ꝑcuſſio citra mortē. Attn̄ apl̓s h̓ nō ꝓhibet occide̓ malos. vt fures vl̓ raptores. qꝛ tales ẜuato iurꝭordīe occidi pn̄t. ſic̄ dauid occidit goliam .j.Re. xvij. Et daniel duos iniqͦs teſtes Dan.xiiij. de hͦ dixi ſufficient̓ dn̄ica. iiij. in aduētuI. D. Tertio ſunt debitores falſi teſtes. contra qͦs pn̄t vale̓ ſacre ſcripture ꝓhibitiones.Exo. xx. Nō loqͣrꝭ ꝯtra ꝓxi. t. fal. te. Et exo.xxiij. Nō vnges manū tuā vt ꝓ impio dicasfalſuꝫ teſtīoniū. Et h̓ dic̄ apl̓s. Nō falſū teſtimoniū dicas. Scd̓o valēt ꝯtra falſū teſtīonium cōminatōes. Prou̓. xix. Teſtꝭ falſus nōerit īpunitꝰ. ⁊ qͥ loqͥt̉ mēdacia ꝑibit. Tertioqꝛ hͦ pctm̄ eſt multū nociuū. Dic̄ em̄ Iſid̓. ꝙfalſus teſtꝭ eſt tribꝰ obnoxiꝰ. Eſt .n. obnoxideo quē ꝯtēnit. cū eiꝰ pn̄tiaꝫ inhonorat. iudici quē decipit. ꝓxīo quē ledit. vn̄ falſus teſtꝭlicꝫ ſeptennā pnīaꝫ egerit in iure exp̄ſſam. vtxxij. q. ij. ſi qͥs. de fallo teſtimonio nōdū lib̓atus eſt donec ei ſatiſfecerit ꝓ poſſe ſuo qͥ remſuā ꝑ falſū eiꝰ teſtīoniū amiſit. ⁊ ſic ē debitorip̄iꝰ. qꝛ tenet̉ ad reſtitutōꝫ oīm q̄ ꝓximꝰ eiusamiſit ꝑ eiꝰ teſtioniū. vt ꝓbat̉. xiiij. q. v. c. n̄ſane. ⁊. ij. q. j. c. notū. Iō ill̓ falſis teſtibꝰ h̓ dic̄apl̓s. Nemī qͥcqͣꝫ de. q. d. ſi alicui ꝑ falſum teſtioniū detraxiſtis reſtituite ill̓ ẜꝫ poſſe vr̄m

⁊ h̓ qͦ ad pͥmū. L Quātū ad ſcd̓m hortaturnos apl̓s ad dilectōꝫ ꝓxīoꝝ cū dic̄. niſi vt inuicē diligatꝭ. ⁊ ſubdit eiꝰ rōꝫ di. Qui em̄ diligit ꝓximū legē adīplebit. Circa qd̓ notāduꝫſan. Tho. ij. ij. q. xxv. allegās ſan. augꝭ. li. j.de doc. xp̄ia. poīt modū dilectōis di. Quattuor ſunt modi diligēdi. Unū qd̓ eſt sͣ nos .ſ.deꝰ gl̓oſus. Alteꝝ qd̓ ſumꝰ .ſ. aīaꝫ Tertiū qd̓iuxͣ nos .ſ. pr̄eꝫ ⁊ mr̄eꝫ ⁊ ꝓximū hoīeꝫ l̓ angelū. Quartū qd̓ infra nos .ſ. corpꝰ nr̄m. Prīoem̄ diligēdus ē deꝰ p̄ oībꝰ. vt dixi sͣ dn̄ica infra oc. eph̓ie. ẜ. ij. L. L. Et ad hūc amorē īcitat nos amor ip̄iꝰ queꝫ ad nos pͥor hūit. de qͦChryẜ. Nō eſt inqͥt aliqͥs oīno. nō pr̄. nō mr̄nō aīcꝰ. nō aliꝰ qͥſpiā qͥ ita aliqn̄ nos dilexeritquēadmodū ille qͥ fec̄ nos. Iō ꝯtra illos quiip̄m nō reamāt inuehit. b. Bern̄. in ẜ. O duri ⁊ indurati ⁊ obdurati qͦs non emollit tātabenignitas ſaluatorꝭ. tāta flamma. tā ingensamorꝭ ardor. tā vehemēs amator qͥ ꝓ mīmisſarcinul̓ tam p̄cioſas merces expēdit. Scd̓oīcitat nos gl̓a a deo nob̓ p̄ꝑata. de qͣ Eſa. lxvEt j. Cor. ij. Oculꝰ nō vidit nec aurꝭ audiuitnec in cor hoīs aſcēdit q̄ p̄ꝑauit deꝰ his qͥ diligūt illū. Et Iac̄. j. Accipiet coronā vite quāre ꝓmiſit deꝰ diligētibꝰ ſe. Miꝝ ē ꝙ nō ſumꝰvehemētes ī amore dei qͥ nob̓ tāta dabit ſi eūdilexerimꝰ. Tertio īcitāt nos creat̉ e. iuxͣ illd̓ꝟbū augꝭ. li. x. ꝯfeẜ. Celū ⁊ terra ⁊ oīa q̄ ī eisſunt ecce vndiqꝫ mihi dicūt vt te amē. nec ceſſant dicē̓ omībꝰ vt ſint inexcuſabiles. Et dic̄Guilhel. ꝙ duplicit̓ dicūt nob̓ creat̉ evt deūamemꝰ. Uno mō oſtēdēdo euꝫ digniſſimumamore nr̄o. Bonitas em̄ vniu̓ſitatꝭ creaturarum on̄dit creatorē eſſe optimuꝫ. ⁊ iō amoredigniſſimū. Scd̓o qꝛ creat̉e ſunt dona dei. ⁊bn̄ficia bomī collata. Ad inuitādū ꝟo aliquēad amādū aliū efficatior modꝰ nō eſt niſi donatio ⁊ locutio gaudiū faciēs. terrena aūt etceleſtia fec̄ deꝰ ꝓpt̓ hoīeꝫ Gen̄. j. Et pꝰ creatōꝫ hoīs locutꝰ eſt deꝰ. cū ſb̓dit: Et p̄ſit piſcibus marꝭ ⁊ volatilibꝰ celi ⁊ beſtijs t̓re ⁊ vniu̓ſe creat̉e. Et poſtqͣꝫ locutꝰ eſt de luminaribꝰceli ſubdit̉. ⁊ in ſigͣ ⁊ tꝑa ⁊ dies ⁊ ānos vt luceant in firmamēto celi ⁊ illuminēt t̓rā. MSꝫ. d. a. q̄ ſunt ſigͣ ꝑ q̄ cognoſcit ſe aliqͥſ amare deū. Quia dicit. b. Gre. in omel̓. Ecce vnꝰquiſqꝫ vr̄m ſi reqͥrit̉ an diligat deū cū fiducia⁊ ſecura mēte. rn̄det diligo. Sꝫ qꝛ alid̓ eſt v̓bum. aliud opꝰ. ml̓ti diligūt vbis qͥ nō operibus. Primū eſt cū aliqͥs frequēt̓ ⁊ libent̓ cogitat de deo. Un̄ ſuꝑ illo v̓bo Ioh̓. xx. Dn̄eſi tu ſuſtuliſti eū dicito mihi vbi poſuiſti euꝫdicit Glo. Aīo dic̄ quē qꝛ h ī aīo agere ſoletvis amorꝭ. vt quē ſꝑ cogitat nullū aliū igno-