Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

qd̓ attendens nō potuit ſuſtine̓ inuidꝰ. cūqꝫdifferret vterqꝫ petere inuidꝰ liuore ſtimulatus. pͥmo petijt vt pͥmo ſibi vnꝰ oculus erueretur vt duo eruerēt̉ auaro. ⁊ factū eſt. qꝛ duplum ex pacto reciꝑe debuit. Septīa lepra ēī anhelitꝰ fetore. hn̄t em̄ leproſi anhelituꝫ fetiduꝫ ꝓpter qd̓ frequēti excollatiōe cū leproſis ꝯtrahit̉ lepra. vt dicūt naturales. Hancleprā ſpūalit̓ luxurioſi patiunt̉. qꝛ ſic̄ lepra fetet. ſic hec lepra ſpūalis fetet coram deo ⁊ angel̓ ſuis. ſicut legit̉ in vitaſpatrū de angelo qͥobturauit nares ad conſpectū cuiuſdā luxurioſi. nec mirum. qꝛ luxuria comꝑat̉ ſtercoriIohel̓. ij. Putruerūt iumēta in ſtercore ſuo.qd̓ expoīt Gre. Iumēta ī ſtercore ſuo putreſcere eſt in fetore luxurie vitam finire. iō dixit psͣ. Diſꝑierūt in endor facti ſunt vt ſtercusterre. Endor interp̄tat̉ fons generatōis. et ēilla ꝑs q̄ oꝑi carnali ⁊ generationi deſeruit.Ꝙ aūt luxuria eſt fetida ptꝫ in exemplo qd̓ legitur in vitaſpatrū. Quidam ſanctꝰ vir īfantulum in ſilua nutrierat. qͥ cū ad annos pub̓tatis deueniſſet valde a ſpū fornicaōis vexabat̉. ⁊ volens ad ſeculum redire ml̓tū doluitvir ſanctus ⁊ ꝑ duos annos ī illa temptatōeblandis exhortatiōibus eū retinuit. ad vltimum dixit adoleſcēs ꝙ nullo mō poſſet temptationē ſuſtine̓. cui vir ſanctꝰ. vade gͦ ⁊ ducvxorē. qꝛ ⁊ in mr̄imonio potes ſaluari. vnuꝫtn̄ de gr̄a peto qꝛ an̄qͣꝫ ad ſeculū redeas vt pͥus ad fontem qͥ eſt in ſilua accedas. ⁊ ibi. xl.dies ieiunes rogans dn̄m vt tibi vxorem bonam dignet̉ elargiri. qꝛ hͦ eſt magnum donūdei. qꝛ ſcribit̉ Eccī .xxvj. Mulieris bōe beatus vir. accipe gͦ de pane qͣꝫtum vis. acqͥeuitgͦ iuuenis ⁊ xx. dies ibi ieiunans in oratōneꝑmanſit. cū igit̉ oraret ſenſit maximū fetorēqͥ cum ꝑ ſpatiū duaꝝ horaꝝ excreuiſſet tādēvix valens tolerare. ⁊ ecce ꝗdam ml̓r turpiſſima ocul̓ lippa ac etiam ſcabioſa tota ex quafetor ille ꝓceſſit apparuit iuueni dicens. vbies amice: ꝑ multum tꝑs te q̄ſiui. multū te diligo. ſuꝑ oēs te appeto. q̄ſiuit iuueniſ. qͥd vistu turpiſſima ac etiā fetidiſſima ⁊ intolerabili feditate īduta? inquit illa. te volo. te cupioꝓ te veni huc. multū te q̄ſiui. volo ꝙ dormire debeas mecū. tunc iuuenis in eiꝰ facieꝫ cepit ſpūere dicens. abſit a me vt talem habeāamicā tam ſordidā atqꝫ turpem. ⁊ rurſum inquit. qͥs es tu vn̄ venis aut quō vocaris? reſpondit illa. ego ſum pctm̄ luxurie. iam ſuntduo anni ꝙ cepi te q̄rere ⁊ hͦ pͥmo qn̄ temptationē carnis ſenſiſti. at ille. ſi ſciuiſſem ꝙ peccatum luxurie ita fetidū eſſet ac etiā tam abominabile nunqͣꝫ ad md̓m ꝟti voluiſſem. am

modo ẜuabo deo ꝟ̓ginitatē. ⁊ reu̓ſus ad ſanctum virū hmōi ſibi narrauit viſioneꝫ. rn̄ditvir ſanctꝰ. ſi vſqꝫ ad. xl. dies expectaſſes maiora tibi reuelata fuiſſent. ⁊ iuuenis deo ſeruiens in ꝟginitate ꝑdurauit. hoc exemplumpoſui etiam ſupra ſub breuitate dn̄ica .j. ī aduentu ẜmone. j. A. P. Et in eodem vide penam luxurioſoꝝ A. G. Et dn̄ica .j. poſt. Epiphanie ẜmone. iij. M. R. Reliqua ꝟo h̓ dimiſſa vide īfra dn̄ica. xiiij poſt feſtū bn̄dicie⁊ indiuidue trinitatis qͣliter vicꝫ ſpūales leproſi debeant penitere. Dn̄ica qͣrta poſt Eph̓ie Sermo. j.Emini quicquādebeatis niſi vt inuicē diligatꝭ. Quiem̄ diligit ꝓximū legeꝫ adimpleuit. ad Ro.xiij. ¶¶ Reges terreni ⁊ pͥncipes alijqꝫ dn̄iſui qͥ diligunt populū ſuum ꝯſueuerūt legescondere ꝓ re publica in qͥbus p̄cipiunt honeſta ⁊ inhibent inhoneſta. ⁊ has qͥdem legesnon ſolum ꝓmulgantore ꝓprio. ſed etiā puplice dicunt per p̄cones ſuos vt omībus faciant manifeſta. vt nec aliquis ab impletōe earum excuſetur. Ad qd̓ ꝓbanduꝫ refert Iuſtinus ⁊ Tergus pompeyꝰ li. iij. de ligurto pͥncipe qui leges lacedonis condidit precipiēshoneſta. ⁊ inhibēs inhōeſta. Prima lege populum ad obſequium pͥncipum ⁊ pͥncipes adiuſticias impiorum informat. Scd̓a lege parſimoniam omnibus ſua ſit. oꝑationem quācunqꝫ iuſſit exerceri. ne ocio hoīes turpeſcerent. Tertia lege emi ſingula nō pecunia ſedcōpenſiōe merciū p̄cepit. Quarta lege auri⁊ argēti vſum velut oīm ſceleꝝ materiam ſuſtulit. Quīta lege admīſtratōeꝫ reipublice ꝑordinē diuiſit. regibꝰ ptātem belloꝝ. mgr̄atibus iudiciū. ſenatui cuſtodiā legū. Sexta lege fundos oēs iugiter cunctoſ eqͣliter diuiſitvt equo pr̄imonio neminem alijs viderēt potentiorem. Septīa lege ꝯuiuari oēs publiceiuſſit ne alicui diuitie l̓ luxurie ī occulto eſſēt.Octaua lege iuuenibus non amplius qͣꝫ vnaveſte vti toto anno ꝑmiſit. Nona lege puberes nō in forum ſed in agruꝫ iuſſit deduci. vtpͥmos annos in bonoꝝ labore nō luxuria vl̓ludis exercerent. Decima lege ſtatuit virgines ſine dote nubere. Vndecima iuſſit vt vxores nō cauſa pecunie eligerent̉. Duodecīalege maximū honorem ſtatuit ſenibꝰ exhiberi. Et certe ſi he leges adhuc in ciuitatibꝰ tenerent̉ oīa bn̄ ſtaret. Spūalit̓ xp̄s rex celorūdiligit ⁊ ab eterno dilexit genꝰ humanuꝫ. ſic̄