Epi. RpoſtSecunda

cerdos ſuo ſaluberrīo ꝟbo veluti ventū oēꝫptātem nr̄am diſꝑſit qd̓ ego vidi ⁊ ſocios meos deriſi quo facto diſparuit. cuncti ꝟo qͥ aderāt deū collaudabāt qͥ ꝟtute ꝟbi ſui omneꝫfallaciā diabolicā miẜicordit̓ eis parcēdo detexit. Scd̓o dn̄t hoīes bn̄dicere deo ꝓ obtenta victoria. ⁊ iō dauid qͥ poſtqͣꝫ goliā gigāteꝫin noīe dn̄i in funda ⁊ lapide deuiciſſet. vt habet̉ .j. Regꝭ. xvij dn̄m bn̄dixit faciēdo pſalmū. cxliij. Bn̄dictus dn̄s deꝰ meꝰ qͥ do. ma.me. ad p̄liū. ⁊ di. m. adbel. ſic ſequit̉ Iudithxij. poſtqͣꝫ iudith abſcidit caput holofernis.Ozias pͥnceps viſo capite dixit. bn̄dictꝰ dn̄sqͥ creauit celū ⁊ terrā. Tertio dꝫ hō deo bn̄dicere oꝑe cōpleto. ſicut fec̄ Salomon. iij. Re.viij. Poſtqͣꝫ tēplum dn̄i cōpleuiſſet dn̄m bn̄dixit ⁊ ait. Bn̄dictus dn̄s deus iſrl̓ qͥ locutꝰeſt ore ad dauid pr̄em meū ⁊ manibꝰ meis ꝑfecit. Quarto dꝫ hō bn̄dicere deo poſtqͣꝫ tribulatōꝫ euaſit ſic̄ fecerunt nob̓ in exemplumThobiaſ ⁊ Lara Tho. viij. Poſtqͣꝫ liberatieſſent a demone qͥ ſeptem viros occidit dicebant. bn̄dicimꝰ te deꝰ iſrl̓. qꝛ non ꝯtigit nol̓quemadmodū putabamꝰ. feciſti em̄ nobiſcūmiẜicordiam ⁊ excluſiſti a nob̓ inimicū perſequentem nos. Quinto dn̄t peccatores benedicere puerꝭ ſuis ⁊ nō maledicēte exēplo yſaac qͥ bn̄dixit filio ſuo Iacob dicens. Det tibideus de rore celi ⁊ de pinguedine terre abundantiā. ⁊ Eſau ſic bn̄dixit d̓ pinguedīe terre⁊ rore deſuꝑ erit bn̄dictio tua. Geneẜ. xxvijIacob bn̄dixit filio ſuo ioſeph ⁊ poſtea alijspueris ſuis dicens. Bn̄dicat pueris iſtis ⁊ īuocetur nomen meū ſuꝑ eos ⁊ creſcat in multitudine ſuꝑ terrā. Gen̄. xlviij. ¶ F Et dixitnotant̓ apl̓s bn̄dicite .ſ. pueris vr̄is. ⁊ nolitemaledicere. qꝛ maledictiones q̄ fiunt puerisa parentibus ſuis ſolent eſſe multum nociueSic̄ legit̉ parentes maledixerūt ꝓpͥo filio. etſtatim rapuit demō eundē pueꝝ. ſil̓r ml̓r quedam nobilis maledixit decē filijs ſuis. et ilicotremuerūt toto corꝑe ⁊ totis membris. ⁊ hīcinde ſunt diſperſi. Et iō ſapiēs Eccī. iij. Bn̄dictō patris firmat domos filioꝝ. maledictōaūt mr̄is eradicat fundamēta. Sexto dꝫ hōbn̄dicere ſibijp̄i ⁊ non maledicere. Bn̄dicere em̄ debet ſe ꝯtra diabolū his ꝟbis q̄ docuit maria quendam infirmū fratreꝫ ordīs p̄dicatorū ad quē diabolus venturꝰ erat in hītumonachi. iō dixit ei in ſimilitudine habitustui diabolus vt frater malus veniet. ſꝫ cōtrahunc verbis hmōi te ſigna. bn̄dicat me deuspr̄ qͥ cūcta creauit ex nihilo. bn̄dicat me deuſfilius qͥ hoīem reꝑauit ex ſanguine ꝓpͥo. bn̄dicat me deus ſpūſſanctus cuiꝰ me ſaluet pie

ꝯſolationis infuſio. hec dicit Tho. in li. apiarij. c. viij. Et dicit notant̓ apl̓s. Nolite maledicere. qꝛ maledictio ſuꝑ caput maledicētisreu̓tit̉. iuxͣ illud Prou̓ .xxvj. Sicut auis adalta tranſuolās ⁊ paſſer quo libꝫ vadens. ſicmaledictū fruſtra ꝓlatū in quēpiā ſuꝑueīetEt hoc ꝓbat Cęſarius in dialogo. Femīa q̄dam miſera ex impatīa maledixit ſibijp̄i ⁊ pedes ſuos pelui imponēs ⁊ exͣ eam ſaltans retrorſum ſic ait. h̓ ſalto de ptāte dei in ptātemdiaboli. quā diabolus mox recipiēs ⁊ ꝑ aeraducēs ml̓tis qͥ aderant videntibꝰ. ita vt vſqꝫnuſqͣꝫ cōꝑuit. Septimo hō dꝫ bn̄dicere ꝑſequentibꝰ ſe ⁊ nō eis maledice̓ Exemplo xp̄i.de qͦ. j. Pe. ij. Cū malediceret̉ non maledicebat. Refert. b. Gre. in li. dia. de duobꝰ virisquoꝝ vnꝰ euticiꝰ alt̓ florentiꝰ dicebat̉ in habitu ſancte religionis in turſia ꝓuincia habitabāt. mortuo rectore mōaſterij in rectoremEutitiū elegerūt qͥ p̄cibus fratꝝ victꝰ. oratorium in qͦ habitauerat florentio cōmittēs ml̓tis annis rector mōaſterij in ſancte ꝯu̓ſatōisſtudio fuit. Florentius ꝟo cū ſolus eſſet orauit dn̄m vt aliqd̓ ſolatiū impartiret̉ ſibi. cūqꝫ egreſſus eſſet oratoriū inueīt vrſuꝫ ſtantē⁊ caput ſibi inclinantē quē a dn̄o ſibi cōmiſſum intellexit. cūqꝫ qͣttuor vel qͥnqꝫ pecudesſine cuſtode haberet illas vrſo cōmittēs ait.Paſcę has oues ⁊ ſꝑ ad ſextā horam redib̓.Cūqꝫ hͦ vrſus frequent̓ ageret. ⁊ ẜm iuſſumflorentij qn̄qꝫ ad. vj. qn̄qꝫ ad nonam tꝑe ieiunij rediret qͣttuor monachi eutitij inuidenteſflorentio. ⁊ ꝙ mgr̄ eoꝝ tali ſiguo nō floreſcet⁊ clareſceret vrſum occider̄t. Qui cum horaſtatuta nō veniret florentiꝰ eū ad veſꝑam expectauit cepit triſtari ⁊ ꝑgens ad agrū mortuoqꝫ inuēto apud oues dū cognouiſſꝫ a relatoribus qͥs feciſſet tā mortē vrſi qꝫ maliciamfratꝝ deplorauit. Cūqꝫ ad eutitiū eſſꝫ deductus vt ip̄m ꝯſolaret vehemētꝭ dolorꝭ ſtiml̓oaccerſitis occiſoribꝰ vrſi maledicēs ait. Spero in oīpotenti deo qꝛ in hac vita ante ocl̓oshoīm ex malicia ſua vindictā recipiant. qͥ nihil ledentē vrſuꝫ meū occider̄t. qd̓ ⁊ factū ē.nā hi qͣttuor mōachi qͥ illud fecert ſtatim elephantino morbo ſunt ꝑcuſſi ita vt mēbrꝭ putreſcentibꝰ interirēt. qd̓ factū vir dn̄i cernēsexpauit vehemēt̓. ſeqꝫ de fratribꝰ ita maledixiſſe ꝑtimuit qd̓ ⁊ oī tꝑe vite ſue deplorauit.Et cōcludit Gre. ibidem. ꝙ ideo deus illudꝑmiſit ne vir mire ſimplicitatis qͣꝫtolibet dolore cōmotꝰ vltra p̄ſumeret iaculum maledictōis intorq̄re. Iō dic̄ Pe. apl̓us. ij. Pe. iij.Nō reddētes malū ꝓ malo. vl̓ maledictōemꝓ maledictōe ¶ G Quantū ad tertiū horta-