Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prima poſtEpi.L

orauit deū vt ſibi reuelaret ſtatū ſui viri Ecce mane ſurgēs corpus ſui viri inueīt qͣſi titōnem ⁊ carbonem denigͣtuꝫ. ⁊ in manu lr̄aꝫ inqͣ erat ſcriptum. iam certificatꝰ ſum qꝛ īfernꝰeſt ⁊ timor quē habui ad pnīam me illuc deportauit. Scd̓o iō eſt feſtinandū. qꝛ moransin peccato ſꝑ cumulat. iuxͣ illud Apoc̄. vl. qͥin ſordibus ē ſordeſcit adhuc De hͦ q̄res dn̄ica pͥma in aduentu ẜmōe. iij. B. H. qͣſi ī fine.vbi hēt̉ de qͥnto ſomno. ⁊ ſer. iiij. eiuſdē dn̄ice. B. Y. vide exēplū de ethiope qͥ ſarcinamaugmētauit. Tertio qꝛ qͥs qͣꝫto maiorē morāfecerit in peccato tāto magꝭ elongabit̉ a deoqꝛ Prouer. xx. Lōge eſt dn̄s ab impijs. ⁊ ꝑꝯſequens difficilior ꝯu̓ſio. qꝛ dicit Ouid̓. qͥnon eſt aptus .i. abil̓ hodie. cras minus aptꝰerit. Principijs obſta ſero medicina parat̉.U Quarto qꝛ ī extrema egritudīe vix poteſt aliqͥs vere penitere. qꝛ dicit Hugo lib̓. ij.ꝑte. xiiij. c. v. Tūc cruciatus ligat membra ⁊dolor ſenſuum opprimit vt vix hō aliqͥd valeat cogitare. Et ẜm Gre. ibi reqͥrit̉ ſenſꝰ rationis vbi eſt vis doloris. Et dicit etiā augꝰ.ꝙ tunc incurrunt impedimēta. Nā morbusvrget. pēa terret. filij quos illicite dilexit vxor ⁊ md̓s ad eū ſe vocat. Iō idem Augꝰ. in qͦdam ẜmone qͥ incipit penitēs. ⁊ ponit̉ de pe.di. vl. circa mediū. §. quāqͣꝫ. ſi qͥs poſitꝰ in vltima neceſſitate ſue egritudīs voluerit accipere pnīam ⁊ accipit. Glo. notificatā. ⁊ moxrecōciliabitur. Et hinc addit: fateor vob̓ nōilli negamus qd̓ petit. glo. pnīaꝫ euchariſiiā⁊ vnctionē. ſed nō p̄ſumimꝰ ꝙ hinc bn̄ exeatſed ſi ſecurus hinc exierit ego neſcio penitentiam dare poſſumus ſecuritatē ꝟo nō. nūqͥcdico damnabit̉? ſed nec dico liberabit̉. viſ gͦa dubio liberari age pnīam dū ſanus es. reqͥre reliquuꝫ sͣ. L. F. ẜmone .j. huiꝰ dn̄ice. Deillis ꝟo qͥ in fine penitent terribile narrat exemplū Apiarius. c. lxxviij. Quidā nobil̓ circamontē alpium ꝑgens familiā ſuā cū canibus miſit. die autē inclinata ſolus eſt in ſiluarelictꝰ. illo ꝟo horrente ſolitudinē ⁊ ſi qͥd audiret diu expectante demū duos ex canibuslatrantes audiebat. Cūqꝫ aſcēdiſſet inueīt locum planū pulchrū nimis florū atqꝫ gͣminuꝫinter montes in quo hoīem qͣſi elegantē foma facietenꝰ ꝓſtratū cōtemplat̉. duoſqꝫ clauos ferreos ad vtrūqꝫ latus iacentꝭ intueturillūqꝫ plagis ⁊ vulneribꝰ cruentatū queꝫ vtſic vidit ſi ex ꝑte dei eſt mādauit vt loquat̉.tunc ille ex ꝑte inqͥt dei ſum ⁊ ordinatōe diuina tibi appareo vt in me miſero exemplū ſumas penitēdi. me inqͥt viuēte fui pctōr īmundiſſimꝰ. ego luxurijs ⁊ immūditijs debachaPore gpart Aub co.. D

bar. nec in ill̓ alicui ꝯditioni ſexꝰ flexꝰ miſeratione peꝑci. medio ꝟo tꝑe validiſſimā febrēſum ꝑpeſſus. attn̄ nec ꝯtritꝰ nec ꝯfeſſus ſumnec accepi euchariſtie ſacr̄m. inſtante aūt hora mortꝭ obmutui. ⁊ ecce miſcd̓ia diuīa p̄uentus ⁊ valida ꝯtritōe ꝑmotꝰ qͣſi loqͥ nō poterāexcuſſi tn̄ lachrymas. ⁊ de his deo ꝓpitiantevitā termīaui. ⁊ ſic defunctꝰ traditꝰ ſū demonibus vſqꝫ in diē iudicij horribilit̓ cruciāduſIō dic̄ Leo papa de pe. di. vij. nō ē deſperādum dū qͥs in hͦ corꝑe deſtitutꝰ eſt. qꝛ nōnunqͣꝫ qd̓ diffidētia etatꝭ differt̉ ꝯſilio maturioriꝑficit̉. Quīto qꝛ niſi in vita pn̄ti clamātē exaudierit. clamabit ⁊ ip̄e ⁊ nō exaudiet̉. Prouer. xx. Iō dicit dn̄s Hiere. xj. Ecce inducam ſuꝑ eos malū de qͥbꝰ exire nō poterit. etclamabūt ad me ⁊ non exaudiā illos. Tertioꝯfeſſio dꝫ eſſe integͣ. iuxͣ illud Tren̄. ij. Effunde ſicut aquā cor tuū. Iō dic̄ Augꝰ. Caueasne verecūdia ductꝰ diuidas ꝯfeſſioneꝫ. XEt noͣ ad hͦ ꝙ ꝯfeſſio ſit integra nouē reqͥrūt̉Primū ꝙ ſit volūtaria. ſic̄ ꝯfeſſio Neemie. xc. qͥ ait. ego ⁊ domꝰ pr̄is mei peccauimꝰ. iniqͥtatem fecimꝰ. ſil̓r ꝯfeſſio triū pueroꝝ. Dani.iij. qͥ dixerūt peccauimꝰ iniqͥtatē fecimꝰ. qͥ eīcoacte cōfitet̉ veniā fortaſſis nō meret̉. ſic cōfeſſio achas veniā nō meruit. Ioſue. vij. Secūdū ꝙ ſit fidel̓ vt tā ip̄e qͣꝫ ſacerdos vl̓ cōfeſſor ſint in fide catholica. Id̓o dic̄ Bern̄. Sittua ꝯfeſſio fidel̓ vt ꝯfitearꝭ in ſpe de indulgētia penitꝰ nō diffidēs vt tuo te ore nō tm̄ te iuſtifices ſꝫ nec ꝯdemnes. ſic̄ chain qͥ ait. Maior eſt iniqͥtas mea ⁊cͣ. Gen̄. iiij. Tertiū vt ſitꝓpͥa vt ſeip̄m accuſet nō aliū. iuxͣ illud Psͣ.Deꝰ vitā meā annūciaui tibi. ⁊ dic̄ ſan. Thomas in. iiij. di. xvj. Hō in ꝯfeſſione dꝫ famaꝫalioꝝ inqͣꝫtum pōt cuſtodire. ſed ſua ꝯſcīammagis expurgare niſi eſſꝫ de neceſſitate d̓ aliqͣ ꝑſona ꝯfiteri. tūc qͥdē poſſet nō tn̄ eā ad ꝓdendā. ſed vt penitentiariꝰ ꝓ ea oret tunc nōpeccat. ſed meret̉. vt ꝓbat̉ .xxij. q. v. h̓ meretur. Quartū vt ſit accuſatoria. vt dicat ſe cōmiſiſſe peccatū ex ꝓpͥa malicia. nō p̄tendensexcuſatiōes in peccatis. ſicut pͥmi parentes.Gen̄. iij. Ml̓r quam dediſti mihi ſociam dedit mihi de ligno ⁊ comedi. ml̓r ꝟo retorſit īſerpentem dicēs. ſerpens decepit me. Iō iuſtus in pͥncipio eſt accuſator ſui Prouer. viijQuintū ꝙ dꝫ eſſe ꝟa .i. nō tacēs veꝝ. nec admiſcens falſum. etiā cauſa hūilitatis. qꝛ vt dicit ſā. Tho. in. iiij. di. xxj. Non licet peccataq̄ quis non fecit cōfiteri. Et ẜm Anẜ. xxij. q.ij. Cum cauſa humilitatis mentiris ſi nō eraſpeccator anteqͣꝫ mentireris mentiendo efficieris peccator. Sꝫ diceres. Tn̄ dicit Grego.